Μην τις κάνετε!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επικαιροτησ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επικαιροτησ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013
Το κοντό μου.
Η παρούσα ανάρτηση δεν έχει σκοπό την υπεράσπιση των μνημονιακών τακτικών στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο ούτε πουθενά αλλού. Παρόλο που όλοι όσοι με διαβάζετε ξέρετε ότι είμαι μνημονιακιά και γαπικιά μέχρις αηδίας, δεν θα προβώ σε υπεράσπιση αυτών των τακτικών, διότι δεν μπορώ να υποχρεώσω τον καθένα να βλέπει τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ. Άλλωστε, αυτή την κουβέντα την έχουμε κάνει πολλές φορές στο παρελθόν χωρίς αποτέλεσμα κανένα: συνεχίζουμε να διαφωνούμε.
Αυτό που ήθελα να επισημάνω μετά τα τεκταινόμενα περί κύπρου, είναι η εξής αντίφαση, όχι ως προς τις συμπεριφορές των κυβερνήσεων, αλλά ως προς τις συμπεριφορές ημών των ιδίων, που ενώ είμεθα αριστερισταί και δήθεν αποσκοπούμε σε μία πιο δίκαιη κοινωνία, όπου όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι, και άλλα κουραφέξαλα, μόλις πάνε να μας πραγματοποιήσουν αυτό που λέγαμε τόσον καιρό, φωνάζουμε περισσότερο από αυτούς που θίγει η νομοθεσία αυτή.
Διότι, ποιοί εξ ημών και υμών έχουσι καταθέσεις εις την γενέτειραν την Αφροδίτης και μάλιστα υπερβαίνουσες τις 100.000;
Μα, η φορολόγηση των τραπεζικών συναλλαγών δεν υποτίθεται ότι είναι ένας τρόπος να αρθούν κάποιες από τις πιο κατάφωρες αδικίες στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε;
Ειδικά εφόσον μετά σειρά έχουν άλλα έθνη, πλησιέστερα στον πυρήνα (το κουκούτσι) της Ευρώπης;
Και να που οι αριστεροί φωνασκούν δυνατότερα από τους δεξιούς.
Πολύ χαίρομαι. Μα την αλήθεια, ήξερα ότι κάπως έτσι θα γίνει, οι δήθεν αριστεροί που μόνο στον ρουχισμό ξέρουν να εφαρμόζουν αριστερές ιδεολογίες (χαϊμαλιά και σουξουμούξου) αλλά όσον αφορά τις πρακτικές είναι ως τα μπούνια χωμένοι στο βούρκο του συστήματος, θα τους έπνιγε το "άδικο", θα "αγανακτούσαν", όπως κάτι πρεβεζιάνοι με εισοδήματα άνω του μέσου όρου έσειαν τα καλόγουστα μπιζού τους στην πλατεία παρά θιν αλλός τε και παρά καφετερίας μοδάτης.
Ναι, είμαι χαιρέκακη, το έχουμε εμπεδώσει.
Γουστάρω.
Και κάθε μέρα που περνάει, αυτή τη μέρκελ τη συμπαθώ ακόμα περισσότερο.
Και γουστάρω και τον ερντογάν που δεν βγήκε ο ίδιος να κάνει δηλώσεις αλλά το άφησε στον υπεξ. Τρελό γατόνι, ο Έρντι, και μακάρι να είχαμε έναν τέτοιον στην ελλάδα, αντί για το γιουσουφάκι τον σαμαρά που κάνει διαπραγματεύσεις πεσμένος στα τέσσερα.
Γιατί ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα;
Έχοντας όσα έχουμε, βλέπουμε τον εαυτό μας σαν κανονικό ή, ακόμα χειρότερα, ως καημένο που του αξίζει να "φάει" κι αυτός κάτι, ξεχνώντας ότι "τρώμε" από το μέλλον μας και από τη σάρκα μας, για να χτίσουμε πισίνα παίρνουμε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού, κλέψαμε από τα ταμεία, κλέψαμε από τις συντάξεις, κλέψαμε από τα υπουργεία και από τις ασφαλίσεις και από παντού, κι ό,τι δεν κλέψαμε οι ίδιοι ψηφίσαμε κλέφτες και προδότες για να μη χάσουμε την ευκαιρία να κλέψουμε κι άλλο.
Φυσικά και δεν έχω ψευδαισθήσεις για τα κίνητρα της Ευρω-μέρκελ. Αλλά αυτή τίποτα δεν θα μπορούσε να κάνει, αν οι δήθεν αριστεροί δεν ήταν οι ίδιοι χωμένοι μέσα στη διαπλοκή, αν οι δεξιοί δεν ήταν τόσο αλαζόνες ώστε να θεωρούν εαυτούς άτρωτους και αν οι ίδιοι εμείς δεν είχαμε εξευτελίσει την ίδια μας την πατρίδα με τις ίδιες μας τις μικρο- ή μεγαλο-κομπινούλες, και τώρα απορούμε γιατί κανείς δε θέλει να περάσει τις διακοπές του σε αυθαίρετο, πάνω σε μπαζωμένο ρέμα που ζέχνει από βιολογικούς που δεν λειτουργούν και κοστίζει ο καφές όσο πέντε στη γαλλία, γιατί εμείς δε γουστάρουμε να στεναχωρήσουμε ορισμένους.
Γιατί εσύ προτιμάς να χρυσοπληρώνεις τα λαμόγια για να σου διορίσουν το παιδί, παρά να ανοίξουν τα επαγγέλματα και να πέσουν οι τιμές, τόσο για εσένα που πληρώνεις τριπλά τα μεταφορικά, όσο και για τον τουρίστα πελάτη που την ιταλική, τουρκική και ευρωπαϊκή υπηρεσία την βρίσκει στο ένα τέταρτο του κόστους της ελληνικής, και μετά βρίζεις το σύστημα το οποίο ο ίδιος συντηρείς.
Κατάλαβες;
Περίμενε εσύ τον τουρισμό να κάνεις το γκαρσόνι, όπως περιμένει η γεροντοκόρη τον ιππότη.
Σε πάω στοίχημα: ο τουρισμός δεν θα έρθει.
υ.γ. --> Και, ναι, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ!
Υπάρχει κι άλλος τρελός!
ΩΣΑΝΝΑ!
Αυτό που ήθελα να επισημάνω μετά τα τεκταινόμενα περί κύπρου, είναι η εξής αντίφαση, όχι ως προς τις συμπεριφορές των κυβερνήσεων, αλλά ως προς τις συμπεριφορές ημών των ιδίων, που ενώ είμεθα αριστερισταί και δήθεν αποσκοπούμε σε μία πιο δίκαιη κοινωνία, όπου όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι, και άλλα κουραφέξαλα, μόλις πάνε να μας πραγματοποιήσουν αυτό που λέγαμε τόσον καιρό, φωνάζουμε περισσότερο από αυτούς που θίγει η νομοθεσία αυτή.
Διότι, ποιοί εξ ημών και υμών έχουσι καταθέσεις εις την γενέτειραν την Αφροδίτης και μάλιστα υπερβαίνουσες τις 100.000;
Μα, η φορολόγηση των τραπεζικών συναλλαγών δεν υποτίθεται ότι είναι ένας τρόπος να αρθούν κάποιες από τις πιο κατάφωρες αδικίες στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε;
Ειδικά εφόσον μετά σειρά έχουν άλλα έθνη, πλησιέστερα στον πυρήνα (το κουκούτσι) της Ευρώπης;
Και να που οι αριστεροί φωνασκούν δυνατότερα από τους δεξιούς.
Πολύ χαίρομαι. Μα την αλήθεια, ήξερα ότι κάπως έτσι θα γίνει, οι δήθεν αριστεροί που μόνο στον ρουχισμό ξέρουν να εφαρμόζουν αριστερές ιδεολογίες (χαϊμαλιά και σουξουμούξου) αλλά όσον αφορά τις πρακτικές είναι ως τα μπούνια χωμένοι στο βούρκο του συστήματος, θα τους έπνιγε το "άδικο", θα "αγανακτούσαν", όπως κάτι πρεβεζιάνοι με εισοδήματα άνω του μέσου όρου έσειαν τα καλόγουστα μπιζού τους στην πλατεία παρά θιν αλλός τε και παρά καφετερίας μοδάτης.
Ναι, είμαι χαιρέκακη, το έχουμε εμπεδώσει.
Γουστάρω.
Και κάθε μέρα που περνάει, αυτή τη μέρκελ τη συμπαθώ ακόμα περισσότερο.
Και γουστάρω και τον ερντογάν που δεν βγήκε ο ίδιος να κάνει δηλώσεις αλλά το άφησε στον υπεξ. Τρελό γατόνι, ο Έρντι, και μακάρι να είχαμε έναν τέτοιον στην ελλάδα, αντί για το γιουσουφάκι τον σαμαρά που κάνει διαπραγματεύσεις πεσμένος στα τέσσερα.
Γιατί ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα;
Έχοντας όσα έχουμε, βλέπουμε τον εαυτό μας σαν κανονικό ή, ακόμα χειρότερα, ως καημένο που του αξίζει να "φάει" κι αυτός κάτι, ξεχνώντας ότι "τρώμε" από το μέλλον μας και από τη σάρκα μας, για να χτίσουμε πισίνα παίρνουμε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού, κλέψαμε από τα ταμεία, κλέψαμε από τις συντάξεις, κλέψαμε από τα υπουργεία και από τις ασφαλίσεις και από παντού, κι ό,τι δεν κλέψαμε οι ίδιοι ψηφίσαμε κλέφτες και προδότες για να μη χάσουμε την ευκαιρία να κλέψουμε κι άλλο.
Φυσικά και δεν έχω ψευδαισθήσεις για τα κίνητρα της Ευρω-μέρκελ. Αλλά αυτή τίποτα δεν θα μπορούσε να κάνει, αν οι δήθεν αριστεροί δεν ήταν οι ίδιοι χωμένοι μέσα στη διαπλοκή, αν οι δεξιοί δεν ήταν τόσο αλαζόνες ώστε να θεωρούν εαυτούς άτρωτους και αν οι ίδιοι εμείς δεν είχαμε εξευτελίσει την ίδια μας την πατρίδα με τις ίδιες μας τις μικρο- ή μεγαλο-κομπινούλες, και τώρα απορούμε γιατί κανείς δε θέλει να περάσει τις διακοπές του σε αυθαίρετο, πάνω σε μπαζωμένο ρέμα που ζέχνει από βιολογικούς που δεν λειτουργούν και κοστίζει ο καφές όσο πέντε στη γαλλία, γιατί εμείς δε γουστάρουμε να στεναχωρήσουμε ορισμένους.
Γιατί εσύ προτιμάς να χρυσοπληρώνεις τα λαμόγια για να σου διορίσουν το παιδί, παρά να ανοίξουν τα επαγγέλματα και να πέσουν οι τιμές, τόσο για εσένα που πληρώνεις τριπλά τα μεταφορικά, όσο και για τον τουρίστα πελάτη που την ιταλική, τουρκική και ευρωπαϊκή υπηρεσία την βρίσκει στο ένα τέταρτο του κόστους της ελληνικής, και μετά βρίζεις το σύστημα το οποίο ο ίδιος συντηρείς.
Όσο μένουν κλειστά τα επαγγέλματα και δεν αίρεται η μονιμότητα των δυ, φως δεν θα δείς και θα πληρώνεις χαράτσια. Και ενώ ο βουλευτής που είναι δικηγόρος, αρχιτέκτονας ή λογιστής-οικονομολόγος έχει κάθε συμφέρον να μην θέλει την απελευθέρωση εσύ το μόνο που έχεις να ωφεληθείς μέσε έλληνα, είναι η διατήρηση μίας ελίτ που σε έχει γραμμένο, όπως βλέπεις, στα παλαιότερα των υποδημάτων της.
Κατάλαβες;
Περίμενε εσύ τον τουρισμό να κάνεις το γκαρσόνι, όπως περιμένει η γεροντοκόρη τον ιππότη.
Σε πάω στοίχημα: ο τουρισμός δεν θα έρθει.
υ.γ. --> Και, ναι, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ!
Υπάρχει κι άλλος τρελός!
ΩΣΑΝΝΑ!
Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013
Αντι-ώρα της αντι-γής
Δεν ήξερα για καιρό τί ακριβώς ήταν αυτό που με ενοχλούσε σε αυτή την ημέρα και χρειάστηκε αρκετό ψάξιμο, κυρίως εσωτερικό, για να καταλάβω εν τέλει για ποιό λόγο, ενώ ιδεολογικά είμαι κατά της υπερκατανάλωσης και υπέρ του μέτρου, να μη θέλω με τίποτα να να συμμετάσχω σε αυτή την κίνηση, μία τόσο μικρή θυσία, το να μείνεις δηλαδή χωρίς ρεύμα για μία ώρα.
Και μετά από σκέψη και από συνειρμό σε συνειρμό, βρήκα ότι αυτή η ώρα, όπως επίσης και όλες αυτές οι δήθεν "ημέρες" που δήθεν γιορτάζουμε και πραγματικά αδιαφορούμε, δεν έχουν σαν σκοπό την προώθηση κάποιων ιδεών αλλά την ομοιόμορφη συμμόρφωση των πάντων.
Είτε είσαι χριστιανός, είτε μουσουλμάνος, είτε σιχ, είτε δωδεκαθεϊστής, είτε μορμόνος, θα κλείσεις το φως.
Αυτό πολλοί θα το χαρακτήριζαν ως θετικό, ως μία παγκόσμια αδελφότητα, μία πολυπόθητη επιτέλους συμφωνία σε κάποια βασικά πράγματα, αλλά εγώ το βλέπω εντελώς διαφορετικά, πρώτον και κύριον διότι γνωρίζω ότι οι λέξεις "αδελφότητα" και "συμφωνία" για τους δήθεν ελίτ αλλά πραγματικά απλώς πλούσιους σημαίνουν υποταγή και αφανισμό αντιρρήσεων.
Πείτε με υπερβολική, αλλά έτσι το βλέπω.
Γιατί, αν κάποιος πραγματικά θέλει την παγκόσμια ειρήνη και όχι να μην του ανατρέπουν τα σχέδια όλην ώρα με αντιρρήσεις, τότε να κλείσει τα εργοστάσια όπλων και αντί να καίει σιτηρά για να ανεβάσει τις τιμές τους να τα μοιράσει στον κόσμο. Αν κάποιος επιθυμεί την παγκόσμια ειρήνη, τότε να μην ενισχύει την κερδοσκοπία αλλά την παραγωγή και αντί να δίνει μπόνους στους μοσχαναθρεμένους καρεκλάνθρωπους των πολυεθνικών να χτίσει κανα σχολείο και νοσοκομείο στις τριτοκοσμικές χώρες, που τους έχουν να σφάζονται με όπλα δυτικής κατασκευής και αφορμές εξίσου δυτικής κατασκευής, απλά και μόνο για να μην κλείσει το εργοστάσιο όλμων και λείψει από τον οπλέμπορα ένα από μύρια που βγάζει και δεν έχει να πληρώσει τον μπάτλερ....
Για να δούμε, λοιπόν, πόσο αλληλέγγυος είσαι, κύριε λεφτά!
Για δείξε μας!
Αυτά, λοιπόν, δεν είναι ασκήσεις καλοσύνης αλλά ασκήσεις ομοιομορφίας και παγκόσμιας συμμόρφωσης: δίνω το σύνθημα και υπακούν δισεκατομμύρια ανά την υφήλιο και αν δεν το κάνουν είναι κακοί και αναίσθητοι, δεν νοιάζονται για το καλό της ανθρωπότητοσ και φτού στα μούτρα τους.
Και, τελικά, αποφάσισα ότι ενώ είμαι υπέρ του μέτρου, το συγκεκριμένο κολπάκι δεν είναι καθόλου εντός των μέτρων, αλλά αντιθέτως είναι υπέρμετρο στο σημείο της ύβρεως, όχι μόνο επειδή απαιτεί όλος ο κόσμος να κάνει το ίδιο, αλλά επειδή δεν λαμβάνει υπ'όψιν το γεγονός ότι ούτε οι πολύ πλούσιοι θα κλείσουν τα φώτα, ούτε οι πολύ φτωχοί, οι δεύτεροι επειδή δεν θα έχουν, προφανώς.
Να λοιπόν που απευθύνεται στην απανταχού μεσαία τάξη με σκοπό την προβατοποίησή της. Βρίσκω πολύ πιθανό, μόλις επιτευχθεί η εθελουσία συμμόρφωση των μαζών με πρόσχημα την επιβεβλημένη από τα μύντια καλωσύνη, τότε θα είναι η ώρα που θα είναι δυνατή η επιβολή αποφάσεων πανομοιότυπα σε όλη τη γή και αυτό είναι κάτι που με φοβίζει αφάνταστα.
Μου θυμίζει άλλες παρόμοιες Πρόβες, τις περίφημες επιδημίες, κατά τις οποίες πέθαιναν 10 άτομα σε όλο τον κόσμο από γρίππη και μέσω της δραματικής προβολής, έστελναν ολόκληρους πληθυσμούς για εμβολιασμό.
Υπό αυτό το πρίσμα, αρνούμαι να συμμετέχω και μάλιστα θα ανάψω και όλα τα φώτα μαζί, έτσι για σπάσιμο.
Αν θέλει ο παγκόσμιος ηγέτης να με πείσει να τον ακούσω, τότε καλά θα κάνει να αφήσει τις δικαιολογίες και τις αφορμές τύπου "Εγώ σας στέλνω να σκοτωθείτε για το καλό σας και για την τιμή της πατρίδας ρε γαμώτο" και να κοιτάξει να κάνει το σύστημα δικαιότερο αντί να τα έχει μαζέψει ούλα σε ένα σεντούκι τεραστίων διαστάσεων σα δεύτερη κιβωτό, να αφήσει τους πόρους να αξιοποιηθούν από τα χέρια των ανθρώπων, με αξιοπρέπεια.
Αν θέλει ο ηγέτης να με πείσει να κάνω θυσίες, τότε να αφήσει τα γουόλντορφ αστόρια και τα χίλτον και τα ριτζ και τα μιτζ, και τις λιμουζίνες και τα εδέσματα με φύλλα χρυσού για την γκόμενα που το ένα της βυζί θέλει τρεις γιατρούς για αν μην πέσει σήμερα, κι ας πάει με ταξί στη δουλειά, αν είναι με τα λεφτά αυτά να σωθεί έστω και μία ζωή.
Όπως κάνω εγώ, κι από το υστέρημά μου βοηθώ τον διπλανό μου.
Οπότε, αυτά περί παγκόσμιας καλωσύνης και τέτοια, είναι, επιεικώς, μπαρούφες.
Και μετά από σκέψη και από συνειρμό σε συνειρμό, βρήκα ότι αυτή η ώρα, όπως επίσης και όλες αυτές οι δήθεν "ημέρες" που δήθεν γιορτάζουμε και πραγματικά αδιαφορούμε, δεν έχουν σαν σκοπό την προώθηση κάποιων ιδεών αλλά την ομοιόμορφη συμμόρφωση των πάντων.Είτε είσαι χριστιανός, είτε μουσουλμάνος, είτε σιχ, είτε δωδεκαθεϊστής, είτε μορμόνος, θα κλείσεις το φως.
Αυτό πολλοί θα το χαρακτήριζαν ως θετικό, ως μία παγκόσμια αδελφότητα, μία πολυπόθητη επιτέλους συμφωνία σε κάποια βασικά πράγματα, αλλά εγώ το βλέπω εντελώς διαφορετικά, πρώτον και κύριον διότι γνωρίζω ότι οι λέξεις "αδελφότητα" και "συμφωνία" για τους δήθεν ελίτ αλλά πραγματικά απλώς πλούσιους σημαίνουν υποταγή και αφανισμό αντιρρήσεων.
Πείτε με υπερβολική, αλλά έτσι το βλέπω.
Γιατί, αν κάποιος πραγματικά θέλει την παγκόσμια ειρήνη και όχι να μην του ανατρέπουν τα σχέδια όλην ώρα με αντιρρήσεις, τότε να κλείσει τα εργοστάσια όπλων και αντί να καίει σιτηρά για να ανεβάσει τις τιμές τους να τα μοιράσει στον κόσμο. Αν κάποιος επιθυμεί την παγκόσμια ειρήνη, τότε να μην ενισχύει την κερδοσκοπία αλλά την παραγωγή και αντί να δίνει μπόνους στους μοσχαναθρεμένους καρεκλάνθρωπους των πολυεθνικών να χτίσει κανα σχολείο και νοσοκομείο στις τριτοκοσμικές χώρες, που τους έχουν να σφάζονται με όπλα δυτικής κατασκευής και αφορμές εξίσου δυτικής κατασκευής, απλά και μόνο για να μην κλείσει το εργοστάσιο όλμων και λείψει από τον οπλέμπορα ένα από μύρια που βγάζει και δεν έχει να πληρώσει τον μπάτλερ....
Για να δούμε, λοιπόν, πόσο αλληλέγγυος είσαι, κύριε λεφτά!
Για δείξε μας!
Αυτά, λοιπόν, δεν είναι ασκήσεις καλοσύνης αλλά ασκήσεις ομοιομορφίας και παγκόσμιας συμμόρφωσης: δίνω το σύνθημα και υπακούν δισεκατομμύρια ανά την υφήλιο και αν δεν το κάνουν είναι κακοί και αναίσθητοι, δεν νοιάζονται για το καλό της ανθρωπότητοσ και φτού στα μούτρα τους.
Και, τελικά, αποφάσισα ότι ενώ είμαι υπέρ του μέτρου, το συγκεκριμένο κολπάκι δεν είναι καθόλου εντός των μέτρων, αλλά αντιθέτως είναι υπέρμετρο στο σημείο της ύβρεως, όχι μόνο επειδή απαιτεί όλος ο κόσμος να κάνει το ίδιο, αλλά επειδή δεν λαμβάνει υπ'όψιν το γεγονός ότι ούτε οι πολύ πλούσιοι θα κλείσουν τα φώτα, ούτε οι πολύ φτωχοί, οι δεύτεροι επειδή δεν θα έχουν, προφανώς.Να λοιπόν που απευθύνεται στην απανταχού μεσαία τάξη με σκοπό την προβατοποίησή της. Βρίσκω πολύ πιθανό, μόλις επιτευχθεί η εθελουσία συμμόρφωση των μαζών με πρόσχημα την επιβεβλημένη από τα μύντια καλωσύνη, τότε θα είναι η ώρα που θα είναι δυνατή η επιβολή αποφάσεων πανομοιότυπα σε όλη τη γή και αυτό είναι κάτι που με φοβίζει αφάνταστα.
Μου θυμίζει άλλες παρόμοιες Πρόβες, τις περίφημες επιδημίες, κατά τις οποίες πέθαιναν 10 άτομα σε όλο τον κόσμο από γρίππη και μέσω της δραματικής προβολής, έστελναν ολόκληρους πληθυσμούς για εμβολιασμό.
Υπό αυτό το πρίσμα, αρνούμαι να συμμετέχω και μάλιστα θα ανάψω και όλα τα φώτα μαζί, έτσι για σπάσιμο.
Αν θέλει ο παγκόσμιος ηγέτης να με πείσει να τον ακούσω, τότε καλά θα κάνει να αφήσει τις δικαιολογίες και τις αφορμές τύπου "Εγώ σας στέλνω να σκοτωθείτε για το καλό σας και για την τιμή της πατρίδας ρε γαμώτο" και να κοιτάξει να κάνει το σύστημα δικαιότερο αντί να τα έχει μαζέψει ούλα σε ένα σεντούκι τεραστίων διαστάσεων σα δεύτερη κιβωτό, να αφήσει τους πόρους να αξιοποιηθούν από τα χέρια των ανθρώπων, με αξιοπρέπεια.
Αν θέλει ο ηγέτης να με πείσει να κάνω θυσίες, τότε να αφήσει τα γουόλντορφ αστόρια και τα χίλτον και τα ριτζ και τα μιτζ, και τις λιμουζίνες και τα εδέσματα με φύλλα χρυσού για την γκόμενα που το ένα της βυζί θέλει τρεις γιατρούς για αν μην πέσει σήμερα, κι ας πάει με ταξί στη δουλειά, αν είναι με τα λεφτά αυτά να σωθεί έστω και μία ζωή.
Όπως κάνω εγώ, κι από το υστέρημά μου βοηθώ τον διπλανό μου.
Οπότε, αυτά περί παγκόσμιας καλωσύνης και τέτοια, είναι, επιεικώς, μπαρούφες.
Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013
Το μακρύ μου
(εναλλακτικός τίτλος: Ο Κλασσομπανιέρας)
Ο κύπριος πρόεδρος πρώτα πρότεινε το κούρεμα, μετά το άφησε να εκκρέμμεται πάνω από τα κεφάλια ορισμένων κοτζαμπάσηδων και μετά προφασιζόμενος την κατακραυγή που ο ίδιος εδημιούργησε, καμώθηκε τον ήρωα, απαντώντας στον ίδιο του τον εκβιασμό με μία μπλόφα, διότι μπλόφα είναι και αν θέλει να τα βάλει με την ευρώπη, έστω και στην κατάσταση που αυτή είναι, τότε διατρέχει τον πραγματικό κινδυνο η τελευταία της δαγκωματιά να του κόψει το δεξί χέρι.
Με γειά του , με χαρά του, λέω εγώ. Μπράβο του κι αν είναι παληκάρι και πάρει το ρίσκο, και μάλιστα του πετύχει, μπράβο. Απλά να ξέρουμε τί λέμε: αυτός ήταν εκβιασμός προς την ευρώπη και όχι προς τους πολίτες της Κύπρου, ούτε προς τους καταθέτες.
Ο Κλασσομπανιέρας του εναλλακτικού τίτλου είναι ο κλασσικός ο μ@λ@κ@ς ο Έλληνας, που του δόθηκε η ευκαρία τρείς φορές να πράξει το ίδιο ή το ανάλογο αλλά έκλασε πόμολα για να μη χάσει τα προνομιάκια του, που προτιμά να ταΐζει καρεκλοκένταυρους παρά να ορθώσει ανάστημα, που στις εκλογές πήγε για μπάνιο και τώρα πουλάνε νησιά και πόρους για να μην διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Όταν του είπαν του Έλληνα "Φτιάξε την αγορά σου και το δημόσιό σου" ο Έλληνας το αρνήθηκε για να μπορεί να κλέβει, από την ίδια του την χώρα την οποία περιφρονεί διότι κλέβει.
Τόσο κλασσομπανιέρας!
Και ντρέπομαι, όχι γιατί η ελληνική κυβέρνηση είναι σαν τα μούτρα του κλασσικού του μαλάκα του έλληνα, αλλά μπορώ να πω ότι έγιναν τα μούτρα μου κρέας από τις δηλώσεις του κύπριου θρησκευτικού ηγέτη, ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι τεράστια και ότι θα την θυσιάσουν για να σώσουν την πατρίδα. Και ενώ η δήλωση αυτή είναι προφανέστατα επικοινωνιακή, με θλίβει το γεγονός ότι οι δικοί μας οι καραγκιόζηδες ούτε καν αυτό δεν έκαναν, παρά μόνο κλαίγονται και ρουφάν τις κοιλιές τους να μη φαίνεται τί έφαγαν και δέχονται να εξευτελίζεται ο λαός με φωτογραφίες από συσσίτια.
Και σε ρωτώ κλασσικέ έλληνα σπαζοκλαμπάνια (αυτή τη βρισιά μου την έμαθε ο αδερφός μου, και κανείς από τα αδέρφια μου δεν είναι στην ελλάδα, γιατί οι κομματικές μαλακίες δεν επιτρέπουν να δουλέψει κανονικά ένας αξιοπρεπής άνθρωπος. κι εγώ που επέλεξα να μείνω, αυτο-μουντζώνομαι καθημερινά, γιατί επειδή δεν φιλάω κατουρημένες κομματικές ποδιές με περιφρονάνε και μου λενε κουβεντούλες τύπου "ας έμπαινες στο δημόσιο, ας έκλεβες κι εσύ") σε ρωτώ λοιπόν, ηλίθιε:
Με τί θράσος έχεις τα μούτρα να αυτο-αποκαλείσαι αδερφός των κυπρίων τη στιγμή που εσύ ήσουν στον καναπέ μέχρι που σε σκούντηξαν οι ισπανοί, κι αν δεν ήταν αυτοί ούτε καν άει γαμήσου δεν θα έλεγες, ούτε στην τρόικα ούτε σε κανέναν άλλον;
Πως τολμάς να είσαι υπερήφανος για την κύπρο, τη στιγμή που το δικό σου σπίτι το εξευτελίζεις κάθε μέρα και κάθε νύχτα με τις μαλακίες σου, να ψηφίζεις προδότες για έναν μισθουλάκο, να δέρνεις γιαγιάδες με τα γκλομπ σου για 500 ευρώ το μήνα, που τον κύπριο φοιτητή τον έσπασες στο ξύλο και τους αστυνομικούς που το έκαναν τους έβγαλες λάδι;
Τη γή για την οποία είσαι δήθεν και καλά περήφανος, την μπαζώνεις και τη γεμίζεις βόθρους, την καταπατάς για να την πουλήσεις φιλετάκι στους ξένους. Τους άξιους ανθρώπους της, τους φθονείς και τους διώχνεις για να μην σου χαλάσουν το παράνομο χάλι που έχεις φτιάξει για να βολέψεις το σόι σου, και δεν ντρέπεσαι ολόκληρος αρχι-καρα-διευθυντής της εφορίας να λες ότι δε γνωρίζεις ούτε τα βασικά για υπολογιστές...
Πως τολμάς να λές ότι είσαι αδερφός των κυπρίων όταν στις εκλογές ψήφισες ακριβώς αυτό που σου είπε η μέρκελ;
Αλλά, κυρίως, μαλάκα έλληνα, έβαλες τα χρυσαυγιτόπουλα στη βουλή, μόνο και μόνο για να μην χαλάσεις τη ζαχαρένια σου, για να μην σου κουνήσει κανείς τα @ρx!&!@ και χάσεις τα φακελάκια σου, τις μίζες σου και τις κομπινούλες σου.
Αλλά ξεχνάς ότι ο Σαμαράς που ψήφισες για να μην σου ανοίξει τα επαγγέλματα και να μην σου απολύσει τα ανήψια, αυτός είναι που πρόδωσε την κύπρο μαζί με την ελλάδα, αυτός είναι που έμπασε την κακή γερμανία στον κυπριακό κήπο. Ο Σαμαράς είναι που πρόδωσε δύο χώρες ταυτόχρονα, και μπόρεσε να το κάνει γιατί εσύ, σα μαλάκας που είσαι τον εψήφισες και δε βγάζεις τα μάτια σου που τον ακούς να λέει ότι συμπαρίσταται στη κύπρο, ο προδότης...
Αλλά, έτσι είναι ο κλασσικός ο μαλάκας ο Έλληνας: να χέζει μέσα στο δικό του σπίτι και να λιγουρεύεται περηφάνειες και μεγαλεία κοιτώντας το σπίτι του γείτονα.
Φτού σου, αιώνιε ταξιτζή!
Ο κύπριος πρόεδρος πρώτα πρότεινε το κούρεμα, μετά το άφησε να εκκρέμμεται πάνω από τα κεφάλια ορισμένων κοτζαμπάσηδων και μετά προφασιζόμενος την κατακραυγή που ο ίδιος εδημιούργησε, καμώθηκε τον ήρωα, απαντώντας στον ίδιο του τον εκβιασμό με μία μπλόφα, διότι μπλόφα είναι και αν θέλει να τα βάλει με την ευρώπη, έστω και στην κατάσταση που αυτή είναι, τότε διατρέχει τον πραγματικό κινδυνο η τελευταία της δαγκωματιά να του κόψει το δεξί χέρι.
Με γειά του , με χαρά του, λέω εγώ. Μπράβο του κι αν είναι παληκάρι και πάρει το ρίσκο, και μάλιστα του πετύχει, μπράβο. Απλά να ξέρουμε τί λέμε: αυτός ήταν εκβιασμός προς την ευρώπη και όχι προς τους πολίτες της Κύπρου, ούτε προς τους καταθέτες.Ο Κλασσομπανιέρας του εναλλακτικού τίτλου είναι ο κλασσικός ο μ@λ@κ@ς ο Έλληνας, που του δόθηκε η ευκαρία τρείς φορές να πράξει το ίδιο ή το ανάλογο αλλά έκλασε πόμολα για να μη χάσει τα προνομιάκια του, που προτιμά να ταΐζει καρεκλοκένταυρους παρά να ορθώσει ανάστημα, που στις εκλογές πήγε για μπάνιο και τώρα πουλάνε νησιά και πόρους για να μην διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Όταν του είπαν του Έλληνα "Φτιάξε την αγορά σου και το δημόσιό σου" ο Έλληνας το αρνήθηκε για να μπορεί να κλέβει, από την ίδια του την χώρα την οποία περιφρονεί διότι κλέβει.
Τόσο κλασσομπανιέρας!
Και ντρέπομαι, όχι γιατί η ελληνική κυβέρνηση είναι σαν τα μούτρα του κλασσικού του μαλάκα του έλληνα, αλλά μπορώ να πω ότι έγιναν τα μούτρα μου κρέας από τις δηλώσεις του κύπριου θρησκευτικού ηγέτη, ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι τεράστια και ότι θα την θυσιάσουν για να σώσουν την πατρίδα. Και ενώ η δήλωση αυτή είναι προφανέστατα επικοινωνιακή, με θλίβει το γεγονός ότι οι δικοί μας οι καραγκιόζηδες ούτε καν αυτό δεν έκαναν, παρά μόνο κλαίγονται και ρουφάν τις κοιλιές τους να μη φαίνεται τί έφαγαν και δέχονται να εξευτελίζεται ο λαός με φωτογραφίες από συσσίτια.
Και σε ρωτώ κλασσικέ έλληνα σπαζοκλαμπάνια (αυτή τη βρισιά μου την έμαθε ο αδερφός μου, και κανείς από τα αδέρφια μου δεν είναι στην ελλάδα, γιατί οι κομματικές μαλακίες δεν επιτρέπουν να δουλέψει κανονικά ένας αξιοπρεπής άνθρωπος. κι εγώ που επέλεξα να μείνω, αυτο-μουντζώνομαι καθημερινά, γιατί επειδή δεν φιλάω κατουρημένες κομματικές ποδιές με περιφρονάνε και μου λενε κουβεντούλες τύπου "ας έμπαινες στο δημόσιο, ας έκλεβες κι εσύ") σε ρωτώ λοιπόν, ηλίθιε:
Με τί θράσος έχεις τα μούτρα να αυτο-αποκαλείσαι αδερφός των κυπρίων τη στιγμή που εσύ ήσουν στον καναπέ μέχρι που σε σκούντηξαν οι ισπανοί, κι αν δεν ήταν αυτοί ούτε καν άει γαμήσου δεν θα έλεγες, ούτε στην τρόικα ούτε σε κανέναν άλλον;
Πως τολμάς να είσαι υπερήφανος για την κύπρο, τη στιγμή που το δικό σου σπίτι το εξευτελίζεις κάθε μέρα και κάθε νύχτα με τις μαλακίες σου, να ψηφίζεις προδότες για έναν μισθουλάκο, να δέρνεις γιαγιάδες με τα γκλομπ σου για 500 ευρώ το μήνα, που τον κύπριο φοιτητή τον έσπασες στο ξύλο και τους αστυνομικούς που το έκαναν τους έβγαλες λάδι;
Τη γή για την οποία είσαι δήθεν και καλά περήφανος, την μπαζώνεις και τη γεμίζεις βόθρους, την καταπατάς για να την πουλήσεις φιλετάκι στους ξένους. Τους άξιους ανθρώπους της, τους φθονείς και τους διώχνεις για να μην σου χαλάσουν το παράνομο χάλι που έχεις φτιάξει για να βολέψεις το σόι σου, και δεν ντρέπεσαι ολόκληρος αρχι-καρα-διευθυντής της εφορίας να λες ότι δε γνωρίζεις ούτε τα βασικά για υπολογιστές...Πως τολμάς να λές ότι είσαι αδερφός των κυπρίων όταν στις εκλογές ψήφισες ακριβώς αυτό που σου είπε η μέρκελ;
Αλλά, κυρίως, μαλάκα έλληνα, έβαλες τα χρυσαυγιτόπουλα στη βουλή, μόνο και μόνο για να μην χαλάσεις τη ζαχαρένια σου, για να μην σου κουνήσει κανείς τα @ρx!&!@ και χάσεις τα φακελάκια σου, τις μίζες σου και τις κομπινούλες σου.
Αλλά ξεχνάς ότι ο Σαμαράς που ψήφισες για να μην σου ανοίξει τα επαγγέλματα και να μην σου απολύσει τα ανήψια, αυτός είναι που πρόδωσε την κύπρο μαζί με την ελλάδα, αυτός είναι που έμπασε την κακή γερμανία στον κυπριακό κήπο. Ο Σαμαράς είναι που πρόδωσε δύο χώρες ταυτόχρονα, και μπόρεσε να το κάνει γιατί εσύ, σα μαλάκας που είσαι τον εψήφισες και δε βγάζεις τα μάτια σου που τον ακούς να λέει ότι συμπαρίσταται στη κύπρο, ο προδότης...
Αλλά, έτσι είναι ο κλασσικός ο μαλάκας ο Έλληνας: να χέζει μέσα στο δικό του σπίτι και να λιγουρεύεται περηφάνειες και μεγαλεία κοιτώντας το σπίτι του γείτονα.
Φτού σου, αιώνιε ταξιτζή!
Τρίτη 12 Μαρτίου 2013
Φωνή λαού, κοίτα απ'αλλού
Αυτό που με εκνευρίζει με όλους όσους μιλάνε για τιμωρίες για εισοδήματα που ήταν μαύρα, είναι ότι όλοι, μα όλοι! (δημοσιογράφοι, εφοριακοί, αστυνομία κτλ), μιλάνε για την επιβολή προστίμων επί του εισοδήματος αυτού!
Μα δεν είναι θέμα προστίμων, το θέμα είναι ότι τα λεφτά είναι κλεμμένα,με πρόκληση πολύ μεγαλύτερης ζημιάς από το όφελος που καρπώθηκαν αυτοί και πρέπει ΚΑΙ να πάρουν πίσω τα κλεμμένα, και να πληρώσουν πρόστιμο, και να μπουν φυλακή!
Δηλαδή εγώ δεν το καταλαβαίνω... Παίρνει κάποιος μίζα 1 εκατ, για να φορτωθεί το δημόσιο με μια άχρηστη προμήθεια 10 εκατομυρίων (άρα 10 εκατομύρια ζημιά για το δημόσιο και 1 εκατ ώφελος για τον απατεώνα), και τελικά βάζω πρόστιμο πχ 400 χιλ στον απατεώνα και καθάρισε?
Θέλουμε να πάρουν πίσω το 1 εκατ, να βάλουν πρόστιμο, να τον βάλουν φυλακή, και να πληρώσει πρόστιμο και αυτός που λάδωσε για την ζημιά που προκάλεσε στο δημόσιο. Δηλαδή τόσο δύσκολο είναι?
Εδώ λέει πιάστηκαν εφοριακοί με άνω του 1 εκατ καταθέσεις, για να έχουν 1 εκατ καταθέσεις, έχουν πάρει πάνω από 2 εκατ, αν ήταν και κλιμάκιο από 3 έχουν φάει όλοι μαζί 3Χ2=6 εκατ, το οποίο με το σύστημα 20%-80%, σημαίνει ότι το δημόσιο έχει χάσει πάνω από 24 εκατ. Και τελικά το μόνο που θα πάρει το δημόσιο είναι ένα πρόστιμο 400 χιλ? και καθάρισε? Δεν δήλωσε το εισόδημά του?
Αυτό που δεν δήλωσε είναι το έγκλημά του κατά του δημοσίου (οι περισσότεροι), ή κατά συνανθρώπων τους άλλοι (πχ γιατροί που εκεί που άλλος ήταν στο κρεβάτι του πόνου έπαιρναν φακελάκια αλλιώς θα τον έστελναν να χαιρετήσει...).
Γιατί κανείς δεν ζητάει το αυτονόητο?

Γιατί το κύριο επιχείρημα υπέρ των απολύσεων στον δημόσιο τομέα δεν είναι ότι αυτό θα σημάνει την αντικατάστασή τους από ικανότερα στελέχη που όντας παραγωγικότερα δεν θα ζουν εις βάρος των φορολογούμενων;
Το μέγεθος του δημοσίου δεν είναι δυσανάλογο προς αυτό άλλων κρατών αλλά προς τον ίδιο του τον εαυτό, διότι εφόσον δεν κάνει αυτό για το οποίο πληρώνεται, τότε έστω και ένας να ήταν ο δυ, θα ήταν και αυτός υπεράριθμος.
Γιατί προεξοφλούμε ότι αν απολυθεί κάποιος, δεν θα αντικατασταθεί;
Γιατί δεν προβάλλεται η επιλογή της εξυγείανσης παρά μόνο το ψευδο-δίλημμα "λαμόγια ή τίποτα" στον αιώνα τον άπαντα;
Γιατί περιορίζεται η προβολή του ζητήματος στην δειγματοληπτική τιμωρία καναδυό προφανών περιπτώσεων και δεν τονίζεται η σημασία της αλλαγής στις διαδικασίες ώστε να προλαμβάνονται τέτοια έκτροπα;
Γιατί επισπεύδουν την ίδια την πτώση τους;
Μα δεν είναι θέμα προστίμων, το θέμα είναι ότι τα λεφτά είναι κλεμμένα,με πρόκληση πολύ μεγαλύτερης ζημιάς από το όφελος που καρπώθηκαν αυτοί και πρέπει ΚΑΙ να πάρουν πίσω τα κλεμμένα, και να πληρώσουν πρόστιμο, και να μπουν φυλακή!
Δηλαδή εγώ δεν το καταλαβαίνω... Παίρνει κάποιος μίζα 1 εκατ, για να φορτωθεί το δημόσιο με μια άχρηστη προμήθεια 10 εκατομυρίων (άρα 10 εκατομύρια ζημιά για το δημόσιο και 1 εκατ ώφελος για τον απατεώνα), και τελικά βάζω πρόστιμο πχ 400 χιλ στον απατεώνα και καθάρισε?
Θέλουμε να πάρουν πίσω το 1 εκατ, να βάλουν πρόστιμο, να τον βάλουν φυλακή, και να πληρώσει πρόστιμο και αυτός που λάδωσε για την ζημιά που προκάλεσε στο δημόσιο. Δηλαδή τόσο δύσκολο είναι?
Εδώ λέει πιάστηκαν εφοριακοί με άνω του 1 εκατ καταθέσεις, για να έχουν 1 εκατ καταθέσεις, έχουν πάρει πάνω από 2 εκατ, αν ήταν και κλιμάκιο από 3 έχουν φάει όλοι μαζί 3Χ2=6 εκατ, το οποίο με το σύστημα 20%-80%, σημαίνει ότι το δημόσιο έχει χάσει πάνω από 24 εκατ. Και τελικά το μόνο που θα πάρει το δημόσιο είναι ένα πρόστιμο 400 χιλ? και καθάρισε? Δεν δήλωσε το εισόδημά του?
Αυτό που δεν δήλωσε είναι το έγκλημά του κατά του δημοσίου (οι περισσότεροι), ή κατά συνανθρώπων τους άλλοι (πχ γιατροί που εκεί που άλλος ήταν στο κρεβάτι του πόνου έπαιρναν φακελάκια αλλιώς θα τον έστελναν να χαιρετήσει...).
Γιατί κανείς δεν ζητάει το αυτονόητο?

Γιατί το κύριο επιχείρημα υπέρ των απολύσεων στον δημόσιο τομέα δεν είναι ότι αυτό θα σημάνει την αντικατάστασή τους από ικανότερα στελέχη που όντας παραγωγικότερα δεν θα ζουν εις βάρος των φορολογούμενων;
Το μέγεθος του δημοσίου δεν είναι δυσανάλογο προς αυτό άλλων κρατών αλλά προς τον ίδιο του τον εαυτό, διότι εφόσον δεν κάνει αυτό για το οποίο πληρώνεται, τότε έστω και ένας να ήταν ο δυ, θα ήταν και αυτός υπεράριθμος.
Γιατί προεξοφλούμε ότι αν απολυθεί κάποιος, δεν θα αντικατασταθεί;
Γιατί δεν προβάλλεται η επιλογή της εξυγείανσης παρά μόνο το ψευδο-δίλημμα "λαμόγια ή τίποτα" στον αιώνα τον άπαντα;
Γιατί περιορίζεται η προβολή του ζητήματος στην δειγματοληπτική τιμωρία καναδυό προφανών περιπτώσεων και δεν τονίζεται η σημασία της αλλαγής στις διαδικασίες ώστε να προλαμβάνονται τέτοια έκτροπα;
Γιατί επισπεύδουν την ίδια την πτώση τους;
Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013
Τί σου είναι ο άνθρωπος...
Ανάμεσα από όλα τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για τις διάφορες κατασκευές, όπως μνημεία, κάστρα, πύργους, σκεύη, όπλα, εργαλεία, κοκ, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν προτιμούνταν για την ανθεκτικότητά τους στην πάροδο του χρόνου, για την ευχρηστία τους, για το πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η επεξεργασία τους, κοκ.
Από όλα αυτά τα υλικά, το πιο άχρηστο ήταν πάντα ο χρυσός, διότι παρόλο που από χημικής απόψεως είναι το πιο σταθερό, (δηλαδή δεν αλλοιώνεται με την επαφή με άλλα στοιχεία, με αποτέλεσμα να μη σκουριάζει, να μην θαμπώνει, να μην αλλάζει το χρώμα του, κοκ) είναι πολύ μαλακό κι έτσι δεν είναι καθόλου κατάλληλο για γερές κατασκευές, ούτε για σκεύη, ούτε για χτίσιμο, ούτε για κατασκευή εργαλείων, ούτε τίποτα. Αντιθέτως, η η εύπλαστη ιδιότητά του το έκανε κατάλληλο για κοσμήματα και αυτό είναι το μόνο εντυπωσιακό.
Από όλο αυτό το χρυσάφι που έχει εξορυχθεί με τόσο κόπο και με τέτοιο περιβαλλοντικό κόστος, μόνο το 12% χρησιμεύει πραγματικά σε κάτι εκτός από το να κρέμεται από τα σαρκία μας, για να νομίζουμε ότι δεν είναι θλιβερά.
Φυσικά, το γεγονός ότι είναι χημικά σταθερό το κάνει ιδανικό αγωγό του ηλεκτρισμού, που σημαίνει ότι ένα χρυσό καλώδιο χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη αγωγιμότητα, άρα περνάει μεγαλύτερη ποσότητα ρεύματος, άρα είναι το καλύτερο και δίνει το πιο ευκρινές σήμα σε μία τηλεόραση, σε κάποιο στερεοφωνικό , σε κάποιο δίκτυο, κοκ, αλλά πείτε μου εσείς αν ξέρετε κανέναν που να βάλει οικειοθελώς χρυσά καλώδια, ας πούμε στο δίκτυο της κοσμοτέ για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά του..... Επίσης γίνεται κάποια χρήση χρυσού στην οδοντιατρική και στην ιατρική, αλλά στην ουσία το μεγαλύτερο ποσοστό του χρυσού δεν είναι τίποτα άλλο από ένα άχρηστο πράγμα. Πανέμορφο μεν, άχρηστο δε. Ως νόμισμα, δε, καθιερώθηκε διότι ακριβώς επειδή δεν αλλοιώνεται, κρατούσε περισσότερο, ακόμα και μετά από χιλιάδες συναλλαγές, σε αντίθεση με άλλα μέταλλα που σκουριάζουν ή αλλάζει το χρώμα τους.
Από το διαδίκτυο μαθαίνουμε και για άλλες“χρήσεις” του χρυσού από τους πλουσίους αυτού του κόσμου. Νεοϋορκέζικo ινστιτούτο καλλονής χρησιμοποιεί μάσκες ομορφιάς από πραγματικό χρυσό (για $400 τη “θεραπεία”). Στην Ιαπωνία είναι της μόδας ο “βρώσιμος χρυσός” – επιδόρπια διακοσμημένα με υπέρλεπτα φυλλαράκια χρυσού και μηνυματάκια του τύπου “Χρόνια Πολλά” γραμμένα με αληθινά χρυσά γράμματα πάνω στο καϊμάκι του καφέ. Η εξόρυξη αυτού του χρυσού έχει αφήσει πίσω της ρυπασμένα νερά και τοξικά απόβλητα στο Περού ή στο Μάλι…
Από όλα αυτά τα υλικά, το πιο άχρηστο ήταν πάντα ο χρυσός, διότι παρόλο που από χημικής απόψεως είναι το πιο σταθερό, (δηλαδή δεν αλλοιώνεται με την επαφή με άλλα στοιχεία, με αποτέλεσμα να μη σκουριάζει, να μην θαμπώνει, να μην αλλάζει το χρώμα του, κοκ) είναι πολύ μαλακό κι έτσι δεν είναι καθόλου κατάλληλο για γερές κατασκευές, ούτε για σκεύη, ούτε για χτίσιμο, ούτε για κατασκευή εργαλείων, ούτε τίποτα. Αντιθέτως, η η εύπλαστη ιδιότητά του το έκανε κατάλληλο για κοσμήματα και αυτό είναι το μόνο εντυπωσιακό.
Από όλο αυτό το χρυσάφι που έχει εξορυχθεί με τόσο κόπο και με τέτοιο περιβαλλοντικό κόστος, μόνο το 12% χρησιμεύει πραγματικά σε κάτι εκτός από το να κρέμεται από τα σαρκία μας, για να νομίζουμε ότι δεν είναι θλιβερά.
Από το διαδίκτυο μαθαίνουμε και για άλλες“χρήσεις” του χρυσού από τους πλουσίους αυτού του κόσμου. Νεοϋορκέζικo ινστιτούτο καλλονής χρησιμοποιεί μάσκες ομορφιάς από πραγματικό χρυσό (για $400 τη “θεραπεία”). Στην Ιαπωνία είναι της μόδας ο “βρώσιμος χρυσός” – επιδόρπια διακοσμημένα με υπέρλεπτα φυλλαράκια χρυσού και μηνυματάκια του τύπου “Χρόνια Πολλά” γραμμένα με αληθινά χρυσά γράμματα πάνω στο καϊμάκι του καφέ. Η εξόρυξη αυτού του χρυσού έχει αφήσει πίσω της ρυπασμένα νερά και τοξικά απόβλητα στο Περού ή στο Μάλι…
Επειδή ο χρυσός δεν καταστρέφεται, σχεδόν το σύνολο από τους περίπου 150.000 τόνους που έχουν εξορυχθεί σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, βρίσκεται ακόμα στην επιφάνεια της γης. Οι κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων οικονομιών και οι διεθνείς οργανισμοί διατηρούν στα θησαυροφυλάκιά τους μεγάλα αποθέματα χρυσού που τα δημιούργησαν στην εποχή που ο χρυσός ήταν η βάση των νομισματικών συστημάτων. Το ζήτημα είναι ότι πλέον τα χρυσά νομίσματα έχουν από καιρό αντικατασταθεί από χάρτινα ή άλλα, οπότε πάει κι αυτή η χρήση.
Κι όμως, η ελίτ μας, αυτή που καθορίζει ότι τόσοι πρέπει να πεθάνουν σε πολέμους, τόσοι πρέπει να ζουν στη φτώχεια και μόνο οι ίδιοι θα μαζεύουν αποθέματα, οι ίδιοι που καίνε καλαμπόκι κρυφά για να ανέβει η τιμή του στο χρηματιστήριο αντί να ταΐσουν καναν φτωχό και μετά κάνουν έρανους δήθεν όλο ευαισθησία και ενδιαφέρον, αυτοί οι ίδιοι, που έχουν τους εαυτούς τους για πολύ έξυπνους, όλο αυτό το παροπλισμένο χρυσάφι που ούτε ως νόμισμα πλέον δεν χρησιμεύει, θέλουν και να το κρατάνε στην άλμη χωρίς να κάνει γύρους στην αγορά και να βγάζουν κέρδος από αυτό.
Σήμερα η τιμή του χρυσού καθορίζεται χρηματιστηριακά, όμως η τιμή αυτή είναι τεχνητή. Με το να κρατούν οι κυβερνήσεις των κρατών τεράστιες ποσότητες εκτός αγοράς, διατηρείται η τιμή του χρυσού σε τεχνητά υψηλά επίπεδα και πριμοδοτείται η εξόρυξη νέων ποσοτήτων. Λόγω της τεράστιας ποσότητας του αποθηκευμένου χρυσού – πολλαπλάσια της ετήσιας παραγωγής – η τιμή του καθορίζεται λιγότερο από την προσφορά και τη ζήτηση και περισσότερο από τη γενική “ψυχολογία” και άλλους παράγοντες, από τα κέφια του τραπεζίτη με λίγα λόγια.
Και ενώ η παλαιότερη μέθοδος εξόρυξης χρυσού, αυτή που εφαρμόζονταν στα αρχαία χρόνια, για την οποία δεν βρήκα πληροφορίες διότι έχω και ένα πάρτυ γενεθλίων να οργανώσω, ήταν σίγουρα φιλικότερη προς το περιβάλλον, από την άλλη ήταν χρονοβόρα και επίπονη. και σήμερα θα ανέβαζε το σκότος του χρυσού στα ύψη.
Αν θες δηλαδή, να ανεβάσεις το κόστος, αντικατέστησε τα χημικά με 100 εργάτες και τσούπ!, ανέβηκε το κόστος.
Αν θες δηλαδή, να ανεβάσεις το κόστος, αντικατέστησε τα χημικά με 100 εργάτες και τσούπ!, ανέβηκε το κόστος.
Κοίτα όμως, αναγνώστα μου, οι καλοί επενδυτές που μας έπρηξαν εδώ και εβδομάδες οι κρατικοί παπαγάλοι, θέλουν να ανέβει το κόστος του χρυσού αλλά χωρίς να το πληρώσουν.
Θέλουν δηλαδή να πάρουν τον ελληνικό χρυσό για τρείς κι εξήντα, χωρίς να πληρώσουν εργάτες και εργατικά, χωρίς να διατηρήσουν το περιβάλλον και το φυσικό κάλλος, χωρίς να αποζημιώσουν κανέναν για την πτώση της αξίας της περιοχής, χωρίς να αποζημιώσουν κανέναν για την απώλεια τουριστικού εισοδήματος, χωρίς να πληρώσουν τίποτα για την αγροτική παραγωγή που εξαφανίζεται και χωρίς να πληρώσουν φόρο στην ελλάδα.
Και ο Σαμαράς αυτό το λέει επένδυση και ανάπτυξη.
Φταίω εγώ μετά που τον λέω μαλάκα;
Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013
Εκείνη τη γαμημένη ξαστεριά πότε θα την κάμει;
- Θέλω οι επιχειρήσεις να μπορούν να έχουν κέρδος χωρίς να χρειάζονται επιδοτήσεις ή ενισχύσεις ή δάνεια ή να πέφτουν στην ανάγκη του να κρύβουν αποδείξεις για τρείς κι εξήντα. Θέλω να μην είναι ζημιογόνα η νομιμότητα.
- Θέλω ένα δημόσιο που θα είναι αποτελεσματικό, όπου οι πολεοδομίες, ένα πρόχειρο παράδειγμα,θα σχεδιάζουν όμορφες και μακροπρόθεσμα λειτουργικές πόλεις, με πεζοδρόμια και πάρκα, με ρυμοτομία και σχέδιο, χωρίς αυθαιρεσίες και εκτρώματα, χωρίς ασκήμιες στις πόλεις ή στις εξοχές, χωρίς εγκληματικά μπαζώματα και καταπατήσεις εις βάρος του μέλλοντος.
- Και αναλόγως τα ίδια για όλες τις υπηρεσίες.
- Θέλω να υπάρχει η δεη και το σύστημα υγείας, θέλω να υπάρχει η δημόσια παιδεία, θέλω τα πανεπιστήμια να παραμείνουν ελληνικά, θέλω να υπάρχουν όλα όσα στήθηκαν. εδώ και μερικά χρόνια.
- Θέλω να γίνουν επενδύσεις και να βγάζουν κέρδος οι μεγιστάνες.
- Αλλά μη μου πιείς και το αίμα, βρε αδερφέ.
- Μη μου έχεις τους διευθυντάδες ανά οκτάδες στα γραφεία και ούτε μία νοσοκόμα στα επείγοντα, ούτε έναν φύλακα στα εργαστήρια των πανεπιστημίων που τα ρημάζουν οι νεολαίες σου, που αύριο-μεθαύριο θα γίνουν οι νέοι σου χαρτογιακάδες.... Μη μου επιδεικνύεις τα προνόμια των ημετέρων σου που πληρώνονται από τη δική μου εισφορά.
- Μη μου λες ότι χωρίς πολυτέλειες δεν μπορείς να έχεις κύρος, τη στιγμή που εγώ στα πληρώνω για να με εκπροσωπείς και να με προστατεύεις, κι όχι για να πουλάς κομμάτια της γης που ο παππούς πέθανε για να ελευθερώσει.
- Μη μου λες ότι όλο το σόι σου είναι άξιο να μπεί στη βουλή, ούτε ότι τελικά η γνώμη μου δεν θα ακουστεί επειδή δεν είμαστε συγγενείς σου.
- Δεν πρόκειται να με κάνεις ζήτουλα.
- Τις επιδοτήσεις και τα "εσπα" σου και τις ψηφοθηρικές σου δωροδοκίες να τις βάλεις εκεί που ξέρεις, γιατί εγώ δε θέλω την ελεημοσύνη σου και πάρτη να τη βάλεις στην άλμη να παστώσει, αφού δε χορταίνεις με τόσα που παίρνεις και θες κι άλλα κι από πάνω, θες και τη δική μου αποταμίευση.
- Θα κρατήσω την αποταμίευσή μου και την ελεημοσύνη σου στην επιστρέφω, αφού έτσι κι αλλιώς κόλπο είναι κι αυτό για να μου πάρεις ότι μου έχει μείνει.
- Για να σου χρωστάω και χάρη εκτός από χρήματα.
- Τη αποταμίευσή μου θα την εμπιστευτώ σε άλλους.
- Και καλύτερα όσα λεφτά μου'μειναν να τα φάω γαρίδες, παρά για την προσχηματική σου νομιμότητα να σου τα δώσω και να τα φας εσύ.
- Καλύτερα να τα πιώ σε ένα βράδυ, παρά να ταΐζω τους παρατρεχάμενούς σου. Αυτούς να τους ταΐσεις από τη δική σου τσέπη.
- Και κάτι τελευταίο.
Ούτε με τους χρυσαυγίτες θα με βάλεις να σκοτωθώ. Ξέρω ότι το παιχνίδι είναι στημένο και για αυτό δεν θα συμμετέχω. Γιατί και αυτοί δικά σου θύματα είναι. - Νομίζεις ότι είσαι άτρωτος επειδή έχεις κλειστεί στην έπαυλη;
- Δεν θα χρειαστεί τίποτα άλλο για να φας τα μούτρα σου από το να πετύχει το σχέδιό σου.
- Για αυτό με βλέπεις ατάραχη.
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013
Μην τρέχεις. Στάσου, Ανάπτυξη!
Οι αποκρατικοποιήσεις δεν γίνονται πουλώντας τις υγιείς επιχειρήσεις αλλά τις προβληματικές, σωστά; Τί μιλάμε για τον οπαπ τότε;
Δεύτερον, οι απολύσεις στο δημόσιο δεν είναι αυτοσκοπός.
Εγώ τις ταυτίζω με μία προσπάθεια για ριζική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου, κατά τον οποίο όποιος δεν κάνει καλά τη δουλειά του στο μέλλον θα απολύεται ή θα υποβιβάζεται και θα χάνει κάποια από τα προνόμιά του, ακριβώς όπως γίνεται και στη δουλειά μου και στις δουλειές όλων, όχι να είναι (μερικοί) άχρηστοι σε ένα παλαιολιθικό σύστημα και να αμοίβονται λες και παρήγαγαν έργο.Ίσως έτσι αποβάλλουν τον ωχαδερφισμό, τύπου "εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;" και ίσως με τον μπαμπούλα της απόλυσης, κάνουν καλύτερη δουλειά.
Αν μπορούσε το κράτος να λειτουργήσει (να ελέγξει, να οργανώσει, να διευθύνει, να τηρήσει) τότε οι απολύσεις δεν θα χρειάζονταν.
Μπορεί όμως;
Και είναι οι αποκρατικοποιήσεις η λύση ή ίσως καλύτερος είναι ο εξ αρχής επανασχεδιασμός των διαδικασιών;
Και, αν ιδιωτικοποιηθεί οποιαδήποτε υπηρεσία, τότε δεν χάνουν τη μονιμότητά τους αυτόματα οι εργαζόμενοι σε αυτήν;
Τί σας κοροϊδεύει (του δυ) τότε ο Σαμαράς, δήθεν ναι στις αποκρατικοποιήσεις όχι στις απολύσεις; Μαζί πάνε αυτά και μην ξεγιελιέστε (φυσικά και δεν ξεγελιέστε, για αυτό είστε στους δρόμους).
Και είναι ικανό το επιτελείο του Σαμαρά να το κάνει, που είναι όλοι τους ένα σόι και βλογάνε ο ένας τα γένια του άλλου ( βαρβιτσιώτηδες, καλογιανναίοι, μητσοτάκηδες, καραμανλήδες, μπουμπούκοι); Αυτοί οι προδότες, ούτε τις αποκρατικοποιήσεις δεν μπορούν να κάνουν σωστά και πουλάνε φιλέτα σε τιμή σόλας, θα σχεδιάσουν (ακόμα κι αν το ήθελαν δηλαδή) το δημόσιο;!
ΑΝΗΣΥΧΩ!
Ανησυχώ γιατί αυτό που θέλω δεν θα γίνει και αυτό που θέλω είναι ένα σωστό κράτος με έναν σωστό δημόσιο τόμέα που να βοηθά και να ελέγχει και να ρυθμίζει, αντί να αφαιμάσσει και να συναλλάσσεται. Θέλω οι φόροι μου να γίνουν ευ ζην ελληνικό και θέλω να μην ντρέπομαι για τους ηγέτες μου. Θέλω δημόσιες υπηρεσίες και όχι ιδιωτικές, αλλά ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΆ ΤΟΥΣ!
ΟΧΙ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟΣΤΑΤΗ!
Έναν φιλέλληνα πρωθυπουργό, ξέρει κανείς να μου πει που θα τον βρούμε;!;!;!
Δεύτερον, οι απολύσεις στο δημόσιο δεν είναι αυτοσκοπός.
Εγώ τις ταυτίζω με μία προσπάθεια για ριζική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου, κατά τον οποίο όποιος δεν κάνει καλά τη δουλειά του στο μέλλον θα απολύεται ή θα υποβιβάζεται και θα χάνει κάποια από τα προνόμιά του, ακριβώς όπως γίνεται και στη δουλειά μου και στις δουλειές όλων, όχι να είναι (μερικοί) άχρηστοι σε ένα παλαιολιθικό σύστημα και να αμοίβονται λες και παρήγαγαν έργο.Ίσως έτσι αποβάλλουν τον ωχαδερφισμό, τύπου "εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;" και ίσως με τον μπαμπούλα της απόλυσης, κάνουν καλύτερη δουλειά.
Αν μπορούσε το κράτος να λειτουργήσει (να ελέγξει, να οργανώσει, να διευθύνει, να τηρήσει) τότε οι απολύσεις δεν θα χρειάζονταν.
Μπορεί όμως;
Και είναι οι αποκρατικοποιήσεις η λύση ή ίσως καλύτερος είναι ο εξ αρχής επανασχεδιασμός των διαδικασιών;
Και, αν ιδιωτικοποιηθεί οποιαδήποτε υπηρεσία, τότε δεν χάνουν τη μονιμότητά τους αυτόματα οι εργαζόμενοι σε αυτήν;
Τί σας κοροϊδεύει (του δυ) τότε ο Σαμαράς, δήθεν ναι στις αποκρατικοποιήσεις όχι στις απολύσεις; Μαζί πάνε αυτά και μην ξεγιελιέστε (φυσικά και δεν ξεγελιέστε, για αυτό είστε στους δρόμους).
Και είναι ικανό το επιτελείο του Σαμαρά να το κάνει, που είναι όλοι τους ένα σόι και βλογάνε ο ένας τα γένια του άλλου ( βαρβιτσιώτηδες, καλογιανναίοι, μητσοτάκηδες, καραμανλήδες, μπουμπούκοι); Αυτοί οι προδότες, ούτε τις αποκρατικοποιήσεις δεν μπορούν να κάνουν σωστά και πουλάνε φιλέτα σε τιμή σόλας, θα σχεδιάσουν (ακόμα κι αν το ήθελαν δηλαδή) το δημόσιο;!
ΑΝΗΣΥΧΩ!
Ανησυχώ γιατί αυτό που θέλω δεν θα γίνει και αυτό που θέλω είναι ένα σωστό κράτος με έναν σωστό δημόσιο τόμέα που να βοηθά και να ελέγχει και να ρυθμίζει, αντί να αφαιμάσσει και να συναλλάσσεται. Θέλω οι φόροι μου να γίνουν ευ ζην ελληνικό και θέλω να μην ντρέπομαι για τους ηγέτες μου. Θέλω δημόσιες υπηρεσίες και όχι ιδιωτικές, αλλά ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΆ ΤΟΥΣ!
ΟΧΙ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟΣΤΑΤΗ!
Έναν φιλέλληνα πρωθυπουργό, ξέρει κανείς να μου πει που θα τον βρούμε;!;!;!
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013
Διάβασον δε.
- Μπορεί να μη μας αρέσει να ακούμε ορισμένα πράγματα, αλλά μερικές φορές η πικρή αλήθεια είναι τόσο επώδυνα προφανής που δεν μπορείς πια να κάνεις ότι δεν την βλέπεις. Κι έτσι καταλήγεις, όπως το τέρας που βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη, να βρυχηθείς χωρίς έλλογη αιτία αλλά από την αποστροφή και μόνο.
- Όταν είπε ο Πάγκαλος ότι μαζί τα φάγαμε, σας κακοφάνηκε. Λες και δεν βγάζει ακόμα πύον το ελληνικό απόστημα της συναλλαγής ορισμένων -μεγάλων ή μικρών- ιδιωτών με το -ομολογουμένως απαράδεκτο- κράτος. Λες και δεν υπάρχει σε κάθε οικογένεια κι από μία παρατυπία, λες και δεν έχει ο καθένας από εμάς, έστω και μία φορά, μέσα στην αγανάκτηση από τις κοτσάνες των αρχών που δεν άρχονται, κοιτάξει από την άλλη μεριά, δικαιολογώντας τη μία παρανομία με την άλλη.
- Όταν είπε ο Λοβέρδος ότι δεν υπάρχει σάλιο, πέσατε να τον φάτε, λες και δεν έχει ο κάθε ένας από εμάς, γράψει φάρμακα για όλο του το σόι σε ένα βιβλιάριο, λες και δεν έχει ο τάδε φαρμακοποιός κάνει την κομπινούλα του με τις συνταγές, λες και οι γιατροί δεν έχουν φάει από όλες τις μεριές δήθεν για "επιτροπές" και ένα σωρό άλλα, για προμήθειες, για συνταγογραφήσεις, κοκ. Το ξέρετε και παρόλα αυτά νομίζετε ότι ο κλέφτης είναι ο λοβέρδος που το επεσήμανε. Τόσοι κλέφτες, από που νομίζατε ότι κλέβουν; Και σας πείραξε η διαπίστωση, αντί να σας πειράξει το γεγονός, ξεφτύλες.
- Όταν είπε ο γαπ να αξιολογήσει τους δυ βγήκατε όλοι έξω και δήθεν αγανακτήσατε, και τώρα που, επειδή η ελληνική τσέπη δεν αντέχει, εσείς κάθεστε σαν τις κότες και νομίζετε ότι ο Σαμαράς κάνει αξιολόγηση απολύοντας δασκάλους και γιατρούς αλλά αφήνοντας στη θέση τους επίορκους και άχρηστους ημέτερους, ότι είναι καλό παιδί.
- Όταν είπε ο γαπ να ανοίξει τα επαγγέλματα τον είπατε χαζό, και τώρα βλαστημάτε την ακρίβεια που συντηρεί το νταβατζίδικο κλείσιμο των μεταφορών και των υπηρεσιών που δήθεν είναι υψηλές.
- Όταν επί 40 χρόνια βρίζατε τους πολιτικούς αλλά κάνατε τον μουγκό μήπως και σας κάνει τη χάρη ο τάδε γνωστός στο τάδε γραφείο του τάδε πολιτικού, δεν ήταν κακό, είναι όμως κακό που, πάλι ο Λοβέρδος, είπε ότι το μόνο αυθόρμητο κίνημα μετά την αντιπολίτευση είναι η χρυσή αυγή, γιατί παριστάνοντας τις μωρές παρθένες, δήθεν δεν ξέρετε ότι κι εσείς όπως και αυτοί που βρίζετε, με το ένα μάτι κοιτάτε την αριστερά μήπως και σωθεί το τομάρι σας και με το άλλο αλήθωρα προς την δεξιά ατενίζετε το βόλεμα.
- Τουλάχιστον στην χα, πράττουν ανάλογα με την στρεβλή μεν, ιδεολογία τους δε, Δεν παριστάνουν τον πατριώτη παίρνοντας φακελάκια από τους ετοιμοθάνατους στην εντατική, ή με πληρώνεις ή σε σκοτώνω.
- Η μεγαλύτερη ξεφτύλα όμως, είναι που ενώ γνωρίζετε όσα γνωρίζατε, εξακολουθείτε να νομίζετε ότι αν δεν ήσασταν εσείς το κράτος θα μπορούσε να σταθεί, ότι δεν ήσασταν εσείς που με την αποδοχή της συναλλαγής είστε όλοι συνένοχοι.
- Ξεφτύλα είναι να ξέρεις τί ακριβώς συμβαίνει αλλά να νομίζεις ότι κάποιος θα σε σώσει.
- Δεν θέλατε τον σοσιαλισμό, πάρτε τώρα βαρβαρότητα.
- Ξεφτύλες.
Υ.Γ............Μου έλεγε η Αγαθή προ μηνών ότι είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που δεν είναι ηλίθιος και ακόμα πιστεύει στον γαπ. Τόσο στην Αγαθή όσο και στους υπόλοιπους έχω να πω το εξής: δεν τρέφω αυταπάτες για το ποιόν του γαπ ούτε ψευδαισθήσεις ότι θα έφερνε τον παράδεισο. Ξέρω όμως τη φύση της πολιτικής και βάσει αυτής ήταν αναπόφευκτο να την πληρώσουν αυτοί που την πληρώνουν πάντα. Εκεί που λέω ότι ο Σαμαράς είναι προδότης, είναι που ενώ ήξερε την κατάσταση της ελληνική ς πραγματικότητας και το τί θα γινόταν και το πως θα γινόταν αλλά και το τί συνέπειες θα είχε το κάθε τι, καθυστέρησε τα πάντα για δύο χρόνια και με δική του ευθύνη δεν άφησε να γίνουν όσα αναπόφευκτα θα γινόταν με τεράστιο κόστος τόσο στην ζωή του καθενός μας (γιατί άλλο είναι να χρωστάς για έναν χρόνο και άλλο για πέντε) αλλά και για την πορεία της ελλαδίτσας που τώρα - οποία έκπληξις! - ξαναπαίρνει το πικρό φάρμακο κι άλλου κουρέματος, δλδ κι άλλη επιβάρυνση σε φόρους για εμάς, κι άλλου πακέτου "διάσωσης" με τις γνωστές συνέπειες.
Υ.Γ 2...........Άρα, εκτός από την πενταετή πλήρη απραγία του Καραμανλή που αύξησε την κρατική διαφθορά σε αστρονομικά και δυσβάσταχτα για εμάς ύψη, ήρθε και ο Αντωνάκης να μας καθυστερήσει άλλα δύο χρόνια, για να του φύγει η καύλα (απληστία) να γίνει πρωθυπουργός και να δέρνει τον κόσμο στους δρόμους μαζί με τα αδέρφια του τους χρυσαυγίτες, που πρώτα τους έβαλε στη βουλή και μετά δήθεν "καταδικάζει τη βία από όπου κι αν προέρχεται" εκτός αν είναι κρατική. Γιατί, διορθώστε με αν κάνω λάθος, ο Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε επί δεξιάς, η ζαρντινιέρα ήταν επί δεξιάς, μόλις βγήκε ο Σαμαράς αθώωσε τους εν λόγω αστυνομικούς και οι πρόσφατοι βασανισμοί πάλι από την παρούσα δεξιά κυβέρνηση δικαιολογήθηκαν ως λογικοί, αφού για τον δεξιό νου είναι σωστό να δικάζεται κανείς και να τιμωρείται αυτοβούλως από τους αστυνομικούς στο δρόμο και όχι σε δικαστήρια από δικαστές. Και γνωρίζοντας όλα αυτά δεν αγανακτείτε, αλλά λέτε τί να κάνουμε έτσι είναι η ζωή.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ΕΙΣΤΕ ΞΕΦΤΥΛΕΣ.
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013
H πόρνη των εδράνων
ΚΑΙ ΤΩΡΑ βλέπω καμπάνια από τον σκάη και την ετ, δήθεν και καλά, τα παιδιά των μεταναστών τί κρίμα που είναι.
Στα αλήθεια, έλιωσα στο γέλιο.
Ακόμα γελάω.
ΜΑ ΠΟΣΟ ξεφτύλας είναι δεν μπορώ να το πιστέψω γιατί κάθε φορά πέφτει ακόμα χαμηλότερα ετούτο το ρεμάλι, η πόρνη των εδράνων.
Και σε ρωτώ αντωνάκη.
Αφού πούλησες την ψυχή σου στον διάβολο και έβαλες τη χα στη βουλή γιατί αλλιώς δεν έμπαινες σε θέση εξουσίας, τέτοιος σαλτιμπάγκος που είσαι, τώρα πως θα τους μαζέψεις από τους δρόμους που σκοτώνουν κόσμο με την καινούρια τους νεο-αποκτηθείσα βουλευτική θεσμοθέτηση και ασυλία;
Και σε ρωτώ επίσης το άλλο. όταν λέμε μετανάστης εννοούμε και τους, ας πούμε, εγγλέζους ή αμερικάνους που ζουν εδώ ή μήπως μόνο εκείνους από τις φτωχές χώρες; Ε;
Για πες μας, ηλίθιε προδότη, τώρα που πουλάς τοις μετρητοίς την ελλάδα σε μελαμψούς ξένους, γιατί θέλεις να τους διώξεις από την ελλάδα;
Μήπως, λέω εγώ τώρα, ΜΗΠΩΣ, το κάνεις ακριβώς για αυτό, για να προωθήσεις την κοινωνική ένταση και ρατσισμό; Γιατί μόλις ακούμε μετανάστης μας έχεις μάθει να σκεφτόμαστε ασιάτες και φτωχο-βαλκάνιους, τη στιγμή που βρίσκονται εδώ και αρκετοί από άλλες πιο "γκλάμορους" εθνικότητες; Αυτό που θα ισχύσει για τον φτωχομπινέ στα χωράφια θα ισχύει και για τους αγγλο-ιταλο-αμερικανο-πλούσιους;
Μήπως, θέλεις να μας βάλεις να φαγωθούμε μεταξύ μας, να μας κάνεις αίγυπτο και συρία;
ΠΡΟΔΟΤΗ!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΤΡΈΠΕΣΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙΣ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΠΕΡΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ;;;;!!
Θα σου πω τι θα κάνεις και βάλε το καλά στο μυαλό, σου (αν έχεις) και αν σου έχει μείνει έστω και μία ρανίδα ανθρώπινο αίμα στο βρυκολακιασμένο σου σαρκίο.
Απόσυρε αμέσως αυτή την εμετική διαφήμιση.
Βγες ο ίδιος και σώσε την αξιοπρέπειά σου (αν και δε νομίζω να την έχεις και για πρώτης ανάγκης αγαθό: δεν πιάνει μία στις αγορές βλέπεις) δείχνοντας "μεγαλοψυχία".
Πες κάτι όπως: "Μία σωστή δουλειά έκανε ο πανύβλακας ο γαπ (αυτό για να πείσεις τα ίδια σου τα προβατάκια) και αυτή ήταν ο νόμος για ιθαγένεια σε παιδιά μεταναστών. Οι συνθήκες (και όχι η δική σου προδοτική υπονόμευση εκείνης της κυβέρνησης που έριξες για να κάνεις ακριβώς τα ίδια) και οι οικονομικές δυσχέρειες που επέφερε η κρίση ( και όχι που τρώγατε 40 χρόνια από όλες τις μπάντες μπλε και πράσινοι κόκκοι) δεν επέτρεψαν να εφαρμοστεί αυτός ο νόμος που πολύ καλώς έγινε και πέρασε (παρόλο που ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος από το κόμμα σου δεν ψήφισε) και κρίνουμε ότι οι συνθήκες είναι πλέον ευνοϊκές ώστε να αρχίσει να εφαρμόζεται. Ωσαννά, εν Υψίστοις Θεώ, εν ανθρώποις ευδοκία.(μην ξεχάσουμε και τα θεία που είναι πιασιάρικα)".
Κατάλαβες;
Υπάνθρωπε;
Φτού σου ξεφτύλα!
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013
Πέσε ψήφε να σε φάω
Το πιο γελοίο που παρατηρώ στα μέσα είναι που γίνεται ήδη μία προεκλογική εκστρατεία χωρίς να έχουμε επισήμως εκλογές με αποτέλεσμα να απολαμβάνουμε διάφορες φαιδρότητες στα δελτία αλλά και αλλού.
Πάρε για παράδειγμα τη λάσπη που ρίχνει η νδ στον τσίπρα όπως με το περίφημο βίντεο που μετά από κοπτοραπτική της ΝΔ που και επισήμως και δημοσίως παραδέχτηκε στην σκάη μέλος της, φαινόταν να δείχνει τον συριζα να προτρέπει τον κόσμο να πάρει τα όπλα ενώ άλλο είπε ο χριστιανός, και το οποίο τελικά αφέθηκε να περάσει στο ντούκου ενώ θα έπρεπε να βγεί στα μπαλκόνια ο αλέξης να φωνάζει "κλέφτες".
Άλλο;
Οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη νδ να προηγείται, τη στιγμή που όχι μόνο δεν προηγείται, αλλά έχει χάσει ακόμα περισσότερο σε δημοτικότητα. Όχι μόνο με νύχια και με δόντια και με κομματική πειθαρχία χουντική απειλεί τα μέλη της με διαγραφή αλλά και στην πιάτσα δεν υπάρχει ούτε ένας που να λέει "τί καλά που τα έφτιαξε όλα ο αντωνάκης μας, άχουτο καλέ" αλλά αντιθέτως είναι όλοι μέσα στη σιχασιά και την αποστροφή για τα ρεζίλια που έχει κάνει παριστάνοντας ότι δεν είναι ρεζίλια αλλά μεγάλα κατορθώματα, να παίρνει λεφτά από τους ανθρώπους χωρίς να παράγει έργο κανένα.
Το ότι έχει χεστεί από το φόβο του ο αντωνάκης, φαίνεται από την υστερία στις πρωινές εκπομπές, από την εμμονή των ομιλητών να δείχνουν με το δάχτυλο τους άλλους (συριζα, πασόκ) αλλά και από την λυσσαλέα πια και κραυγαλέα, σε στύλ "πνίγομαι και πιάνομαι από τα μαλλιά μου", διαφήμιση από όλες τις μπάντες. Τον κυβερνητικό καλεσμένο τον αφήνουμε να μιλήσει με την άνεσή του ήσυχα-ήσυχα, ενώ τον συριζαίο τον διακόπτουμε κάθε τρείς και λίγο με ενστάσεις και αντιρρήσεις μέχρι να φτάσει ώρα για διαφημίσεις και να ξεχάσει ο θεατής τί πήγε να πεί.
Εμφανής ο πανικός στα κυβερνητικά επιτελεία (κλάσανε πόμολα), και δικαίως διότι, αν κοττάνε, ας βγούν χωρίς σεκιούριτι να πάνε στην ταβέρνα, να δούνε ποιοί και πόσοι έχουν πρόθεση ψήφου και πόσοι θεωρούν τον αντωνάκη "καταλληλότερο". Ξαναζώ το 2009 μου φαίνεται, ντεζαβού η κατάσταση εντελώς. Όσο πέφτουν τα ποσοστά, τόσο ανεβάζουν την ένταση στα megaφωνα και βάλανε και τον λιάτσο στην κρατική τηλεόραση μην και τους ξεφύγει κανένας.
Άλλωστε, οι δημοσκοπήσεις τί ρόλο θα έπαιζαν αν δεν ήταν να έχουμε εκλογές οσονούπω;
Το χειρότερο από όλα είναι που κάνει την ίδια προεκλογική εκστρατεία με εκείνη του Μάιου-Ιουνίου 2012, δηλαδή υπόσχεται ΠΑΛΙ να κατεβάσει τον φιπιά, ΠΑΛΙ να φέρει την ανάπτυξη και ΠΑΛΙ φοβερίζει τον νοικοκυραίο ψηφοφόρο με τον μπαμπούλα Αλέξη και ΠΑΛΙ χρησιμοποιεί τον αποδιοπομπαίο τράγο του πασόκ, που πλέον δεν αποτελεί καν τράγο, αλλά τραγέλαφο.
Και ο λόγος που χρησιμοποιεί το ίδιο δόλωμα είναι ότι δεν έχει τίποτα καλύτερο στα χέρια του.
Δεν έκανε τίποτα.
Που είναι οι φορείς που έπρεπε να καταργηθούν και πως θα γίνει να καταργήσεις παρασιτικούς φορείς χωρίς να απολύσεις κόσμο;
Που είναι το δίκαιο φορολογικό; Μόλις πριν από λίγο είπε ο Βορίδης στον σκάη ότι θα υπάρξουν επιδόματα για ορισμένους και όλοι ξέρουμε το ήθος του Βορίδη αλλά και τί εννοεί η δεξιά όταν λέει "ορισμένους".
Που είναι η σταθερότητα, που μέσα σε δύο χρόνια αλλάξαμε τρία φορολογικά και πέντε τρόπους υπολογισμού των αντικειμενικών αξιών; Και έπεται και συνέχεια....
Αυτό είναι το σταθερό περιβάλλον που θα προσελκύσει τους διαβόητους "επενδυτές";
Φυσικά, δεν τρέφουμε αυταπάτες: οι επενδυτές θα έρθουν όταν ο λόγος μίζα/φοροαπαλλαγές βγάζει περίσσευμα για τον "επενδυτή" δηλαδή φέξε μου και γλίστρησα, διότι πάνε να πάρεις πετρέλαιο για την μαρίνα σου και ρεύμα για να τη φωτίσεις, πλήρωσε διπλά και τρίδιπλα τα πάντα, από ψωμί μέχρι μπύρα και ανταλλακτικά για τα σκαφάκια σου, πλήρωσε για τις μεταφορές μεταξωτές κορδέλες σε κόστος αλλά φύκια σε ποιότητα υπηρεσιών, πλήρωσε ταξιά που είναι ακόμα κλειστά και φόρο αεροδρομίου 100 ευρώ σε κάθε εισιτήριο, πλήρωσε και την κάθε τσίχλα ή σουβενίρ που θα πάρεις με 23% φιπιά, πλήρωσε τον γιατρό τον ιδιώτη γιατί στο δημόσιο έχουν μαζευτεί όλοι οι άχρηστοι με βύσμα, περίμενε να κουνήσει το ένα του χέρι ο κρατικός μηχανισμός για μία βρύση οκτώ διαφορετικές άδειες να θέλει τρία τέρμηνα διότι αν κάνει σύντομες τις διαδικασίες θα αναγκαστεί να απολύσει ο αντώνης τα ανήψια του, και αν σου μείνει πελάτης και κέρδος μετά από όλα αυτά συν τη μίζα, με γειά σου με χαρά σου.
Δηλαδή ο Σαουδάραβας, τόσα λεφτά έχει που δεν τον νοιάζει να χάσει μερικά τρισεκατομμυριάκια (γιατί τόσα θα χάσει) για να χαρτζηλικώσει τον αντωνάκη;
Πάλι τα ίδια λάθη, αντί να κάνουμε δίκαιο σύστημα, να καλύπτουμε τις τρύπες του με επιδόματα στους ημέτερους και οι υπόλοιποι κάντε ότι νομίζετε, καλή τύχη σας εύχομαι, υπάρχουν και τα συσσίτια.
Πάλι πατέντες.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο...
Παραπάνω από μία φορές.
Λίγο ακριβή μας έπεσε η προ-εκλογική σου εκστρατεία αντωνάκη.
Πάρε για παράδειγμα τη λάσπη που ρίχνει η νδ στον τσίπρα όπως με το περίφημο βίντεο που μετά από κοπτοραπτική της ΝΔ που και επισήμως και δημοσίως παραδέχτηκε στην σκάη μέλος της, φαινόταν να δείχνει τον συριζα να προτρέπει τον κόσμο να πάρει τα όπλα ενώ άλλο είπε ο χριστιανός, και το οποίο τελικά αφέθηκε να περάσει στο ντούκου ενώ θα έπρεπε να βγεί στα μπαλκόνια ο αλέξης να φωνάζει "κλέφτες".Άλλο;
Οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη νδ να προηγείται, τη στιγμή που όχι μόνο δεν προηγείται, αλλά έχει χάσει ακόμα περισσότερο σε δημοτικότητα. Όχι μόνο με νύχια και με δόντια και με κομματική πειθαρχία χουντική απειλεί τα μέλη της με διαγραφή αλλά και στην πιάτσα δεν υπάρχει ούτε ένας που να λέει "τί καλά που τα έφτιαξε όλα ο αντωνάκης μας, άχουτο καλέ" αλλά αντιθέτως είναι όλοι μέσα στη σιχασιά και την αποστροφή για τα ρεζίλια που έχει κάνει παριστάνοντας ότι δεν είναι ρεζίλια αλλά μεγάλα κατορθώματα, να παίρνει λεφτά από τους ανθρώπους χωρίς να παράγει έργο κανένα.
Το ότι έχει χεστεί από το φόβο του ο αντωνάκης, φαίνεται από την υστερία στις πρωινές εκπομπές, από την εμμονή των ομιλητών να δείχνουν με το δάχτυλο τους άλλους (συριζα, πασόκ) αλλά και από την λυσσαλέα πια και κραυγαλέα, σε στύλ "πνίγομαι και πιάνομαι από τα μαλλιά μου", διαφήμιση από όλες τις μπάντες. Τον κυβερνητικό καλεσμένο τον αφήνουμε να μιλήσει με την άνεσή του ήσυχα-ήσυχα, ενώ τον συριζαίο τον διακόπτουμε κάθε τρείς και λίγο με ενστάσεις και αντιρρήσεις μέχρι να φτάσει ώρα για διαφημίσεις και να ξεχάσει ο θεατής τί πήγε να πεί.
Εμφανής ο πανικός στα κυβερνητικά επιτελεία (κλάσανε πόμολα), και δικαίως διότι, αν κοττάνε, ας βγούν χωρίς σεκιούριτι να πάνε στην ταβέρνα, να δούνε ποιοί και πόσοι έχουν πρόθεση ψήφου και πόσοι θεωρούν τον αντωνάκη "καταλληλότερο". Ξαναζώ το 2009 μου φαίνεται, ντεζαβού η κατάσταση εντελώς. Όσο πέφτουν τα ποσοστά, τόσο ανεβάζουν την ένταση στα megaφωνα και βάλανε και τον λιάτσο στην κρατική τηλεόραση μην και τους ξεφύγει κανένας.
Άλλωστε, οι δημοσκοπήσεις τί ρόλο θα έπαιζαν αν δεν ήταν να έχουμε εκλογές οσονούπω;
Το χειρότερο από όλα είναι που κάνει την ίδια προεκλογική εκστρατεία με εκείνη του Μάιου-Ιουνίου 2012, δηλαδή υπόσχεται ΠΑΛΙ να κατεβάσει τον φιπιά, ΠΑΛΙ να φέρει την ανάπτυξη και ΠΑΛΙ φοβερίζει τον νοικοκυραίο ψηφοφόρο με τον μπαμπούλα Αλέξη και ΠΑΛΙ χρησιμοποιεί τον αποδιοπομπαίο τράγο του πασόκ, που πλέον δεν αποτελεί καν τράγο, αλλά τραγέλαφο.
Και ο λόγος που χρησιμοποιεί το ίδιο δόλωμα είναι ότι δεν έχει τίποτα καλύτερο στα χέρια του.
Δεν έκανε τίποτα.
Που είναι οι φορείς που έπρεπε να καταργηθούν και πως θα γίνει να καταργήσεις παρασιτικούς φορείς χωρίς να απολύσεις κόσμο;
Που είναι το δίκαιο φορολογικό; Μόλις πριν από λίγο είπε ο Βορίδης στον σκάη ότι θα υπάρξουν επιδόματα για ορισμένους και όλοι ξέρουμε το ήθος του Βορίδη αλλά και τί εννοεί η δεξιά όταν λέει "ορισμένους".
Που είναι η σταθερότητα, που μέσα σε δύο χρόνια αλλάξαμε τρία φορολογικά και πέντε τρόπους υπολογισμού των αντικειμενικών αξιών; Και έπεται και συνέχεια....
Αυτό είναι το σταθερό περιβάλλον που θα προσελκύσει τους διαβόητους "επενδυτές";
Φυσικά, δεν τρέφουμε αυταπάτες: οι επενδυτές θα έρθουν όταν ο λόγος μίζα/φοροαπαλλαγές βγάζει περίσσευμα για τον "επενδυτή" δηλαδή φέξε μου και γλίστρησα, διότι πάνε να πάρεις πετρέλαιο για την μαρίνα σου και ρεύμα για να τη φωτίσεις, πλήρωσε διπλά και τρίδιπλα τα πάντα, από ψωμί μέχρι μπύρα και ανταλλακτικά για τα σκαφάκια σου, πλήρωσε για τις μεταφορές μεταξωτές κορδέλες σε κόστος αλλά φύκια σε ποιότητα υπηρεσιών, πλήρωσε ταξιά που είναι ακόμα κλειστά και φόρο αεροδρομίου 100 ευρώ σε κάθε εισιτήριο, πλήρωσε και την κάθε τσίχλα ή σουβενίρ που θα πάρεις με 23% φιπιά, πλήρωσε τον γιατρό τον ιδιώτη γιατί στο δημόσιο έχουν μαζευτεί όλοι οι άχρηστοι με βύσμα, περίμενε να κουνήσει το ένα του χέρι ο κρατικός μηχανισμός για μία βρύση οκτώ διαφορετικές άδειες να θέλει τρία τέρμηνα διότι αν κάνει σύντομες τις διαδικασίες θα αναγκαστεί να απολύσει ο αντώνης τα ανήψια του, και αν σου μείνει πελάτης και κέρδος μετά από όλα αυτά συν τη μίζα, με γειά σου με χαρά σου.Δηλαδή ο Σαουδάραβας, τόσα λεφτά έχει που δεν τον νοιάζει να χάσει μερικά τρισεκατομμυριάκια (γιατί τόσα θα χάσει) για να χαρτζηλικώσει τον αντωνάκη;
Πάλι τα ίδια λάθη, αντί να κάνουμε δίκαιο σύστημα, να καλύπτουμε τις τρύπες του με επιδόματα στους ημέτερους και οι υπόλοιποι κάντε ότι νομίζετε, καλή τύχη σας εύχομαι, υπάρχουν και τα συσσίτια.
Πάλι πατέντες.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο...
Παραπάνω από μία φορές.
Λίγο ακριβή μας έπεσε η προ-εκλογική σου εκστρατεία αντωνάκη.
Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013
Ατάκα κι επιτόπου.
-Λεφτά υπάρχουν.-Πάμε.
-Μαζί τα φάγαμε.
-Την ελλάδα που ξέρατε να την ξεχάσετε.
-Θα συγκρουστούμε με τα σπλάχνα μας.
-Δεν υπάρχει σάλιο.
-Το μνημόνιο είναι ευλογία.
-Εγώ δεν υπογράφω.
-Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πασόκ plus.
-Ξεκινάμε.
-Ζητάμε αναδιαπραγμάτευση των όρων.
-Μην ακούτε τον δημαγωγό.
-Θα φέρουμε την ανάπτυξη.
-Μίλησα με το θεό.
-Είμαστε στα τέσσερα.
-Γιατί κύριε;
-Καταδικάζουμε τη βία από όπου και αν προέρχεται.
-Το έχασα.
-Αυτά είναι τα τελευταία μέτρα.
-Ένα κοινωνικό δίχτυ.
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012
Τι εστί Βερύκοκο
Κοίτα τί θυμήθηκα που είχα ξεχάσει.
Κάτι που είπα θα το σκεφτώ να βγάλω πόρισμα αλλά για κάποιο λόγο, ίσως κάτι έτυχε ή ίσως απλά ξεχάστηκα, και τελικά αμέλησα αν ασχοληθώ μαζί του, για να το θυμηθώ μόλις σήμερα με την ανάρτηση του βυτίου για το έτος που πέρασε.
Για τις οροθετικές ιερόδουλες.
Είχε γίνει τότε ντόρος για την διαπόμπευση των γυναικών εκείνων, που έμαθε όλος ο κόσμος ότι πάσχουν από αυτή την ασθένεια.
Και κάθομαι και σκέφτομαι, με το απλοϊκό μυαλό μου:

Είναι η ασθένεια ντροπή; Όταν αρρωσταίνει κάποιος δεν είναι ντροπή γιατί όλοι αργά ή γρήγορα κάτι θα πάθουμε, όσο και αν προσέχουμε: καρδιές, στομάχια, συκώτια, μέσες, πλάτες, λαιμοί, ακόμα και το πιο αετίσιο μάτι θα πάθει πρεσβυωπία. Τί να κάνουμε τώρα, η σάρκα φθείρεται, τελεία και παύλα.
Θα μου πείς, το έηντς δεν είναι ότι κι ότι ασθένεια. Αν έχεις καρδιά ή στομάχι, είναι αριστοκρατική ασθένεια, δείχνει ότι είσαι τόσο λεφτάς και τόσο πολύ φαγητό μπορείς να έχεις, που αρρώστησες από αυτό.
Το έηντς, αντιθέτως, είναι ασθένεια που έχει συνδυαστεί με στοιχείο ρυπαρό και νοσηρότερο, έχει συνδυαστεί τα σεξουαλικά αμαρτήματα και τα ναρκωτικά, δεν είναι απλά μία ασθένεια, είναι ένα κοινωνικό στίγμα.
Και ας ορίσουμε το στίγμα.
Είναι ας πούμε μία γυναίκα η οποία για τον έναν ή τον άλλον λόγο έχει καταλήξει να κάνει το επάγγελμα της πόρνης, το οποίο δεν είναι και το πιο λαοπρόβλητο από το φάσμα των επαγγελμάτων. Δεν την κρίνουμε για το επάγγελμά της, όμως το κάνει και έχει αυτή την κοινωνική αποδοχή, έτσι είναι η πραγματικότητα.
Και για τον άλφα ή βήτα λόγο, πάλι δεν θα κρίνουμε, ειδικά χωρίς να ξέρουμε το πως και το γιατί, αλλά η γυναίκα αυτή έχει κολλήσει αυτή την ασθένεια. Κρίμα. Πολύ κρίμα, γιατί θα πεθάνει και ποτέ δεν θα είναι πάλι η ίδια.
Και αυτή η γυναίκα, με αυτή την ασθένεια και με αυτό το επάγγελμα, πάει και κοιμάται επί πληρωμή με όποιον πελάτη το ζητήσει.
Για εμένα αυτό είναι η ντροπή. Αυτό είναι το στίγμα του φονιά, να έχεις μία θανατηφόρα ασθένεια και εν γνώσει σου να τη μεταδίδεις σε άλλους, για τα λεφτά.
Η δημοσιοποίηση των προσώπων τους δεν έγινε για εκδίκηση, ούτε για να πεί ο κόσμος κοίτα την π@***@, αλλά για να ξέρει κάποιος υγειής να μην πάει να κολλήσει έηντς. Το να πείς σε κάποιον "Κοίτα, έχει λακούβα στο δρόμο" δεν αποτελεί προδοσία προς τη λακούβα αλλά αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο που ακόμα δεν έχει φάει τα μούτρα του.
Γιατί, τί σόι καλοσύνη είναι αυτή, να κρύβεις τον θάνατο πίσω από μία κατ' επίφαση αξιοπρέπεια; Είναι αξιοπρέπεια να αφήσεις έναν άνθρωπο να μεταδώσει έηντς σε πολλούς άλλους; Είναι αξιοπρέπεια να κρύψεις το πρόσωπό της, τη στιγμή που μόνο από αυτό μπορεί να σωθεί κανείς;
Να περιθάλψεις την γυναίκα, ναι. Να της δώσεις τη δυνατότητα να μπορέσει να αποσυρθεί από το επάγγελμα, ναι. Να την έχεις στο δρόμο να σπέρνει θάνατο για πέντε ευρώ τη φορά, για να μη σε πουν ότι την έβρισες, δεν είναι αξιοπρέπεια αλλά αυτοκτονία και μάλιστα ομαδική.
Όχι μόνο πρέπει να δημοσιεύονται τα πρόσωπα και τα ονόματα των οροθετικών ιερόδουλων, αλλά πρέπει και να αναρτώνται και στα δίκτυα με τελάλη, μήπως έστω και μία ζωή σωθεί.
Αλλά, είπαμε. Ότι κάνει το πασόκ είναι κακό και ότι κάνει ο Σαμαράς (να βολεύει τα τσιράκια του ξεπουλώντας την ελλάδα για να βάλει στην τσέπη ευρωπαϊκά λεφτά) είναι καλό.
Μπράβο καλά μου προβατάκια.
Κάτι που είπα θα το σκεφτώ να βγάλω πόρισμα αλλά για κάποιο λόγο, ίσως κάτι έτυχε ή ίσως απλά ξεχάστηκα, και τελικά αμέλησα αν ασχοληθώ μαζί του, για να το θυμηθώ μόλις σήμερα με την ανάρτηση του βυτίου για το έτος που πέρασε.
Για τις οροθετικές ιερόδουλες.
Είχε γίνει τότε ντόρος για την διαπόμπευση των γυναικών εκείνων, που έμαθε όλος ο κόσμος ότι πάσχουν από αυτή την ασθένεια.
Και κάθομαι και σκέφτομαι, με το απλοϊκό μυαλό μου:

Είναι η ασθένεια ντροπή; Όταν αρρωσταίνει κάποιος δεν είναι ντροπή γιατί όλοι αργά ή γρήγορα κάτι θα πάθουμε, όσο και αν προσέχουμε: καρδιές, στομάχια, συκώτια, μέσες, πλάτες, λαιμοί, ακόμα και το πιο αετίσιο μάτι θα πάθει πρεσβυωπία. Τί να κάνουμε τώρα, η σάρκα φθείρεται, τελεία και παύλα.
Θα μου πείς, το έηντς δεν είναι ότι κι ότι ασθένεια. Αν έχεις καρδιά ή στομάχι, είναι αριστοκρατική ασθένεια, δείχνει ότι είσαι τόσο λεφτάς και τόσο πολύ φαγητό μπορείς να έχεις, που αρρώστησες από αυτό.
Το έηντς, αντιθέτως, είναι ασθένεια που έχει συνδυαστεί με στοιχείο ρυπαρό και νοσηρότερο, έχει συνδυαστεί τα σεξουαλικά αμαρτήματα και τα ναρκωτικά, δεν είναι απλά μία ασθένεια, είναι ένα κοινωνικό στίγμα.
Και ας ορίσουμε το στίγμα.
Είναι ας πούμε μία γυναίκα η οποία για τον έναν ή τον άλλον λόγο έχει καταλήξει να κάνει το επάγγελμα της πόρνης, το οποίο δεν είναι και το πιο λαοπρόβλητο από το φάσμα των επαγγελμάτων. Δεν την κρίνουμε για το επάγγελμά της, όμως το κάνει και έχει αυτή την κοινωνική αποδοχή, έτσι είναι η πραγματικότητα.
Και για τον άλφα ή βήτα λόγο, πάλι δεν θα κρίνουμε, ειδικά χωρίς να ξέρουμε το πως και το γιατί, αλλά η γυναίκα αυτή έχει κολλήσει αυτή την ασθένεια. Κρίμα. Πολύ κρίμα, γιατί θα πεθάνει και ποτέ δεν θα είναι πάλι η ίδια.
Και αυτή η γυναίκα, με αυτή την ασθένεια και με αυτό το επάγγελμα, πάει και κοιμάται επί πληρωμή με όποιον πελάτη το ζητήσει.
Για εμένα αυτό είναι η ντροπή. Αυτό είναι το στίγμα του φονιά, να έχεις μία θανατηφόρα ασθένεια και εν γνώσει σου να τη μεταδίδεις σε άλλους, για τα λεφτά.
Η δημοσιοποίηση των προσώπων τους δεν έγινε για εκδίκηση, ούτε για να πεί ο κόσμος κοίτα την π@***@, αλλά για να ξέρει κάποιος υγειής να μην πάει να κολλήσει έηντς. Το να πείς σε κάποιον "Κοίτα, έχει λακούβα στο δρόμο" δεν αποτελεί προδοσία προς τη λακούβα αλλά αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο που ακόμα δεν έχει φάει τα μούτρα του.
Γιατί, τί σόι καλοσύνη είναι αυτή, να κρύβεις τον θάνατο πίσω από μία κατ' επίφαση αξιοπρέπεια; Είναι αξιοπρέπεια να αφήσεις έναν άνθρωπο να μεταδώσει έηντς σε πολλούς άλλους; Είναι αξιοπρέπεια να κρύψεις το πρόσωπό της, τη στιγμή που μόνο από αυτό μπορεί να σωθεί κανείς;
Να περιθάλψεις την γυναίκα, ναι. Να της δώσεις τη δυνατότητα να μπορέσει να αποσυρθεί από το επάγγελμα, ναι. Να την έχεις στο δρόμο να σπέρνει θάνατο για πέντε ευρώ τη φορά, για να μη σε πουν ότι την έβρισες, δεν είναι αξιοπρέπεια αλλά αυτοκτονία και μάλιστα ομαδική.
Όχι μόνο πρέπει να δημοσιεύονται τα πρόσωπα και τα ονόματα των οροθετικών ιερόδουλων, αλλά πρέπει και να αναρτώνται και στα δίκτυα με τελάλη, μήπως έστω και μία ζωή σωθεί.
Αλλά, είπαμε. Ότι κάνει το πασόκ είναι κακό και ότι κάνει ο Σαμαράς (να βολεύει τα τσιράκια του ξεπουλώντας την ελλάδα για να βάλει στην τσέπη ευρωπαϊκά λεφτά) είναι καλό.
Μπράβο καλά μου προβατάκια.
Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012
Ψευδο-δημιουργικότητα και ψευδο-φαντασία
Βλέπω πολλά παιδιά γύρω μου να ψάχνουν με αγωνία κάτι να κάνουν για δουλειά για να ζήσουν στο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα τα τελευταία 10 με 15 χρόνια, γιατί η κρίση δεν άρχισε όταν βάρεσαν οι μηντιακοί συναγερμοί αλλά είχε από πολύ νωρίτερα γίνει αισθητή σε όσους έχουν μάτια και βλέπουν, αν και ακόμα υπάρχουν κάτι ζώα που αντιλαμβάνονται μεν ότι πλέον τα νούμερα δε βγαίνουν, αλλά λένε ότι δε βαριέσαι θα βγούν αύριο.
Τέλος πάντων βλέπω αυτά τα παιδιά να προσπαθούν και να αναζητούν τρόπους και λύσεις.
Και όταν λέω παιδιά, μη φανταστεί κανείς ότι είναι τίποτα δεκαοχτάρια, η γενιά των νέων, γιατί πλέον όταν λέμε παιδιά εννοούμε τους τριάντα-κάτι.
Βλέπω λοιπόν τους τριαντάρηδες σαν παιδιά να κοιμούνται στα χαμομήλια, ενώ είναι ακριβώς αυτή η ηλικιακή ομάδα που λογικά θα έπρεπε να είναι η πιο κατασταλαγμένη, η πιο συνειδητοποιημένη και η πιο ώριμη, αυτοί που θα ήταν σε θέση να κάνουν αυτό που λένε οι παλιοί "να πιάσουν την πέτρα και να τη σφίξουν".
Κι όμως, αντί να είναι αυτοί πιο ώριμοι από τους εικοσάρηδες, πιο ξεκούραστοι από τους σαραντάρηδες, αρκετά δυναμωμένοι από την προπόνηση στο στίβο της ζωής αλλά αρκετά ορεξάτοι ακόμα, κείτονται στις καφετέριες συζητώντας ατέρμονα πλάνα που ποτέ δε βγαίνουν, κάνοντας δουλειές του ποδαριού και επενδύοντας τη σκέψη και την ενέργειά τους σε μία αδιέξοδη αναμάσηση συμπερασμάτων, σε μία παιδαριώδη επιχειρηματικότητα που περισσότερο θυμίζει νηπιαγωγείο παρά σοβαρή επένδυση ή εργασία.
Παντού καλλιτέχνες, καταρχάς. Γέμισε ο τόπος μουσικούς, φωτογράφους, σχεδιαστές, και συσκευασίες δώρου. Δεύτερον, η δική τους έννοια της "δουλειάς" έχει να κάνει με τυροπιτάδικο, καφετέρια ή εστιατόριο, κι έτσι βλέπεις τριγύρω στην πόλη σαν τα μανιτάρια να ξεπετάγονται ΄σε διάφορες μεριές μαγαζάκια με κόκκινες πλαστικές επιγραφές, να λάμπουν για δύο έως έξι εβδομάδες με την υποστήριξη συγγενών και φίλων και μετά λίγο-λίγο να μαραζώνουν σκονισμένα καθώς οι συγγενείς και φίλοι πόση τυρόπιτα να πάρουν πια...
Βλέπεις έξυπνους ανθρώπους που μετά βίας βγάζουν τα προς το ζήν να εννοούν δουλειά το να βάζουν μουσική σε κλαμπάκια, να σχεδιάζουν καρτούλες, να οργανώνουν πάρτι, να στολίζουν με χαριτωμένο τρόπο ένα σπίτι, ή να βάφουν τα νύχια τους.
Κοίτα όμως, το να ζωγραφίζεις όμορφα είχε σημασία όταν ήμασταν στο νηπιαγωγείο. Δημιουργικότητα δεν είναι να αγοράσεις όμορφα χαρτάκια, να αγοράσεις κόλλα και ασημί χρυσόσκονη, να αγοράσεις χάντρες και να περάσεις μία ολόκληρη ημέρα φτιάχνοντας ένα χαριτωμένο καδράκι που, ίσως κάποτε, αλλά τώρα πλέον κανείς δεν θα αγοράσει. Έχουμε μία ολόκληρη "δημιουργική" γενιά που δεν ξέρει τίποτα άλλο από το να συνδυάζει όμορφα χαρτάκια σε όμορφα σχεδιάκια. Να γράφει ιστοριούλες για παιδιά. Δημιουργικότητα δεν είναι το γούστο στο ντιζάην ή στη διακόσμηση ενός μαγαζιού που παρέχει ακριβώς ότι και όλα τα υπόλοιπα. Δημιουργικότητα δεν είναι ακόμα μία μπυραρία. Δημιουργικότητα δεν είναι να τραβάω φωτογραφίες από τοπία με ενδιαφέρουσες τεχνοτροπίες, με μία πανάκριβη φωτογραφική μηχανή.

Σίγουρα, όλα αυτά μέχρι κάποιο σημείο χρειάζονται, όμως στ'αλήθεια, αυτά δεν είναι δουλειές. Αυτά είναι που κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο μας όταν βαριόμαστε, και μεταξύ μας, ο κάθε ένας με λίγη εξάσκηση μπορεί να κάνει για τον εαυτό του μόνος του. Και αυτό είναι που έχουν διδαχθεί, αυτό είναι που έχουν συνηθίσει να κάνουν ως τώρα και αυτό είναι που θεωρούν ως δημιουργικότητα και δουλειά.
Δεν φταίνε οι ίδιοι, όμως αυτοί είναι που θα υποστούν τις συνέπειες αν δεν ξυπνήσουν. Κάποιοι από αυτούς σιγά-σιγά αρχίζουν να συνέρχονται από την απύθμενη βλακεία που περιγράφεται παραπάνω, που καταδέχονται να κάνουν δουλειά που δεν συνεπάγεται να περιφέρεσαι από γραφείο σε γραφείο σείοντας καλόγουστα κοσμήματα.
Και, με τη βοήθεια της πολιτείας που έχει καταστήσει την πραγματικά παραγωγική εργασία ασύμφορη, είμαστε σαν κοινωνία (με ελάχιστες εξαιρέσεις) στρογγυλοκαθισμένοι στη φωλιά μας περιμένοντας τη μαμά-σπουργίτι να έρθει να μας ταΐσει ένα σκουληκάκι.
Χτίζεις έναν παραμυθένιο ξενώνα, με ονειρεμένη διακόσμηση, και περιμένεις να έρθει το χρήμα από τη μαμά-σπουργίτι.
Έτσι μάθαμε, έτσι κάνουμε.
Όχι όλοι.
Δημιουργικότητα δεν είναι να αγοράζεις φωτογραφικές μηχανές, μουσική ή όμορφα χαρτάκια, ή ταπετσαρίες. Δημιουργικότητα είναι να κοιτάς τριγύρω σου, να βλέπεις τί διαθέτεις και με αυτό να κατασκευάζεις λύσεις, να παράγεις αντί να αγοράζεις.
Επιχειρηματικότητα δεν είναι πλέον να ανοίξεις μαγαζί. Κάποτε, κάναμε το λάθος να πιστέψουμε ότι είναι, γιατί μας έδιναν για να ξοδεύουμε, τώρα όμως πρέπει, σαν ενήλικοι, να δουλέψουμε για αυτά που θέλουμε.
Κύριε κράτος, κάνε συμφέρον να παράγουμε.(Σώθηκα τώρα...)
Όχι να παρέχουμε καταστροφικές υπηρεσίες, ούτε να καθόμαστε καταναλώνοντας, αλλά κάνε τους νόμους έτσι που όποιος παράγει να βγάζει κέρδος, είτε μεγάλος είτε μικρός, είτε μικρομεσαίος, ανάλογα με την επένδυση.
Να παράγει φάρμακα, βαμβάκι και σιτάρι, να παράγει τροφή, πρώτες ύλες και ίσως, ενέργεια και τεχνολογία.
Αν όμως συνεχίσεις έτσι, κράτος, να κλέβεις το κέρδος μας για να ζήσουν οι φίλοι σου, τότε καλά θα κάνεις να σιγουρευτείς ότι οι φίλοι σου σε αγαπάνε πολύ και ότι θα σε καλύψουν όταν θα έρθουμε για το κεφάλι σου.
Είναι ιστορικά βεβαιωμένο, βλέπεις, όταν δεν υπάρχει ούτε ψωμί ούτε παντεσπάνι να καρατομείται κάποιος.
Τέλος πάντων βλέπω αυτά τα παιδιά να προσπαθούν και να αναζητούν τρόπους και λύσεις.Και όταν λέω παιδιά, μη φανταστεί κανείς ότι είναι τίποτα δεκαοχτάρια, η γενιά των νέων, γιατί πλέον όταν λέμε παιδιά εννοούμε τους τριάντα-κάτι.
Βλέπω λοιπόν τους τριαντάρηδες σαν παιδιά να κοιμούνται στα χαμομήλια, ενώ είναι ακριβώς αυτή η ηλικιακή ομάδα που λογικά θα έπρεπε να είναι η πιο κατασταλαγμένη, η πιο συνειδητοποιημένη και η πιο ώριμη, αυτοί που θα ήταν σε θέση να κάνουν αυτό που λένε οι παλιοί "να πιάσουν την πέτρα και να τη σφίξουν".
Κι όμως, αντί να είναι αυτοί πιο ώριμοι από τους εικοσάρηδες, πιο ξεκούραστοι από τους σαραντάρηδες, αρκετά δυναμωμένοι από την προπόνηση στο στίβο της ζωής αλλά αρκετά ορεξάτοι ακόμα, κείτονται στις καφετέριες συζητώντας ατέρμονα πλάνα που ποτέ δε βγαίνουν, κάνοντας δουλειές του ποδαριού και επενδύοντας τη σκέψη και την ενέργειά τους σε μία αδιέξοδη αναμάσηση συμπερασμάτων, σε μία παιδαριώδη επιχειρηματικότητα που περισσότερο θυμίζει νηπιαγωγείο παρά σοβαρή επένδυση ή εργασία.
Παντού καλλιτέχνες, καταρχάς. Γέμισε ο τόπος μουσικούς, φωτογράφους, σχεδιαστές, και συσκευασίες δώρου. Δεύτερον, η δική τους έννοια της "δουλειάς" έχει να κάνει με τυροπιτάδικο, καφετέρια ή εστιατόριο, κι έτσι βλέπεις τριγύρω στην πόλη σαν τα μανιτάρια να ξεπετάγονται ΄σε διάφορες μεριές μαγαζάκια με κόκκινες πλαστικές επιγραφές, να λάμπουν για δύο έως έξι εβδομάδες με την υποστήριξη συγγενών και φίλων και μετά λίγο-λίγο να μαραζώνουν σκονισμένα καθώς οι συγγενείς και φίλοι πόση τυρόπιτα να πάρουν πια...
Βλέπεις έξυπνους ανθρώπους που μετά βίας βγάζουν τα προς το ζήν να εννοούν δουλειά το να βάζουν μουσική σε κλαμπάκια, να σχεδιάζουν καρτούλες, να οργανώνουν πάρτι, να στολίζουν με χαριτωμένο τρόπο ένα σπίτι, ή να βάφουν τα νύχια τους.
Κοίτα όμως, το να ζωγραφίζεις όμορφα είχε σημασία όταν ήμασταν στο νηπιαγωγείο. Δημιουργικότητα δεν είναι να αγοράσεις όμορφα χαρτάκια, να αγοράσεις κόλλα και ασημί χρυσόσκονη, να αγοράσεις χάντρες και να περάσεις μία ολόκληρη ημέρα φτιάχνοντας ένα χαριτωμένο καδράκι που, ίσως κάποτε, αλλά τώρα πλέον κανείς δεν θα αγοράσει. Έχουμε μία ολόκληρη "δημιουργική" γενιά που δεν ξέρει τίποτα άλλο από το να συνδυάζει όμορφα χαρτάκια σε όμορφα σχεδιάκια. Να γράφει ιστοριούλες για παιδιά. Δημιουργικότητα δεν είναι το γούστο στο ντιζάην ή στη διακόσμηση ενός μαγαζιού που παρέχει ακριβώς ότι και όλα τα υπόλοιπα. Δημιουργικότητα δεν είναι ακόμα μία μπυραρία. Δημιουργικότητα δεν είναι να τραβάω φωτογραφίες από τοπία με ενδιαφέρουσες τεχνοτροπίες, με μία πανάκριβη φωτογραφική μηχανή.

Σίγουρα, όλα αυτά μέχρι κάποιο σημείο χρειάζονται, όμως στ'αλήθεια, αυτά δεν είναι δουλειές. Αυτά είναι που κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο μας όταν βαριόμαστε, και μεταξύ μας, ο κάθε ένας με λίγη εξάσκηση μπορεί να κάνει για τον εαυτό του μόνος του. Και αυτό είναι που έχουν διδαχθεί, αυτό είναι που έχουν συνηθίσει να κάνουν ως τώρα και αυτό είναι που θεωρούν ως δημιουργικότητα και δουλειά.
Δεν φταίνε οι ίδιοι, όμως αυτοί είναι που θα υποστούν τις συνέπειες αν δεν ξυπνήσουν. Κάποιοι από αυτούς σιγά-σιγά αρχίζουν να συνέρχονται από την απύθμενη βλακεία που περιγράφεται παραπάνω, που καταδέχονται να κάνουν δουλειά που δεν συνεπάγεται να περιφέρεσαι από γραφείο σε γραφείο σείοντας καλόγουστα κοσμήματα.
Και, με τη βοήθεια της πολιτείας που έχει καταστήσει την πραγματικά παραγωγική εργασία ασύμφορη, είμαστε σαν κοινωνία (με ελάχιστες εξαιρέσεις) στρογγυλοκαθισμένοι στη φωλιά μας περιμένοντας τη μαμά-σπουργίτι να έρθει να μας ταΐσει ένα σκουληκάκι.
Χτίζεις έναν παραμυθένιο ξενώνα, με ονειρεμένη διακόσμηση, και περιμένεις να έρθει το χρήμα από τη μαμά-σπουργίτι.
Έτσι μάθαμε, έτσι κάνουμε.
Όχι όλοι.
Δημιουργικότητα δεν είναι να αγοράζεις φωτογραφικές μηχανές, μουσική ή όμορφα χαρτάκια, ή ταπετσαρίες. Δημιουργικότητα είναι να κοιτάς τριγύρω σου, να βλέπεις τί διαθέτεις και με αυτό να κατασκευάζεις λύσεις, να παράγεις αντί να αγοράζεις.
Επιχειρηματικότητα δεν είναι πλέον να ανοίξεις μαγαζί. Κάποτε, κάναμε το λάθος να πιστέψουμε ότι είναι, γιατί μας έδιναν για να ξοδεύουμε, τώρα όμως πρέπει, σαν ενήλικοι, να δουλέψουμε για αυτά που θέλουμε.
Κύριε κράτος, κάνε συμφέρον να παράγουμε.(Σώθηκα τώρα...)
Όχι να παρέχουμε καταστροφικές υπηρεσίες, ούτε να καθόμαστε καταναλώνοντας, αλλά κάνε τους νόμους έτσι που όποιος παράγει να βγάζει κέρδος, είτε μεγάλος είτε μικρός, είτε μικρομεσαίος, ανάλογα με την επένδυση.
Να παράγει φάρμακα, βαμβάκι και σιτάρι, να παράγει τροφή, πρώτες ύλες και ίσως, ενέργεια και τεχνολογία.
Αν όμως συνεχίσεις έτσι, κράτος, να κλέβεις το κέρδος μας για να ζήσουν οι φίλοι σου, τότε καλά θα κάνεις να σιγουρευτείς ότι οι φίλοι σου σε αγαπάνε πολύ και ότι θα σε καλύψουν όταν θα έρθουμε για το κεφάλι σου.
Είναι ιστορικά βεβαιωμένο, βλέπεις, όταν δεν υπάρχει ούτε ψωμί ούτε παντεσπάνι να καρατομείται κάποιος.
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Πύρρειος Διάσωση
Δεν θέλω να σωθεί η χώρα.
Όχι έτσι.
Όχι ξεπουλώντας το νερό, την ενέργεια, τη θάλασσα και τις αποταμιεύσεις των πολιτών.
Δεν θέλω να σωθεί η Ελλάδα με τα τσιράκια των προδοτών να συνεχίζουν να διορίζουν προσωπικό ούτε θέλω να σωθεί η χώρα με τις φατρίες και τις συντεχνίες στη θέση τους.
Δεν θέλω να παίρνουν οι υπάλληλοι της βουλής 16 μισθούς ούτε να πετσοκόβεται όποιος πάει να παράγει κάτι με τον κόπο του την ίδια στιγμή που οι μιζαδόροι να χαίρουν ασυλίας.
Δεν θεωρώ σωτήριο να πάρει η σαμαρωμένη κυβέρνηση βοήθεια να την μοιραστεί με το σκυλολόι που ταΐζει, και μετά να λένε ότι έσωσαν τη χώρα τη στιγμή που στα λύκεια ακόμα δεν έχουν βιβλία δέσμης για φυσική.
Δεν είναι σωτηρία να πάρουμε λεφτά για να ζούμε όπως πριν.
Γιατί με εξαίρεση την επιβεβλημένη ανέχεια, όλα τα άλλα είναι όπως πριν: στη θέση τους οι επίορκοι, στη θέση τους οι "διευθυντές", στη θέση τους οι φοροφυγάδες, στη θέση τους οι της λίστας λαγκαρντ, στη θέση τους οι διεφθαρμένοι και ακόμα είναι στη θέση τους οι κατά συρροή ψεύτες, νόμιμοι και ηθικοί. Και είναι στη θέση τους για να τσεπώσουν τη μίζα από τη μεγαλύτερη πώληση, αυτή της Ελλάδας.
Ήδη ο Σάλλας κάνει πάρτυ.
Θέλω η πειραιώς να μείνει με την ΑΤΕ στο χέρι και να μην έχει ούτε σε ποιόν να την πουλήσει.Θέλω οι τραπεζίτες να μην έχουν ούτε για μίας ημέρας διαθέσιμα και να ψάχνουν για δανειολήπτες με το φανάρι και να βάζουν τα κατασχεμένα εκεί που ξέρουν.
Θέλω να μην πάρουμε τη δόση.
Θέλω να δω τους βουλευτές και τους υπουργούς να μην κοττάν να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους και θέλω να δω τους διορισμένους των απανταχού δημόσιων λειτουργών, αιρετών και μη, να στρέφονται κατά των αφεντάδων τους. Θέλω οι δυ να μείνουν εγκλωβισμένοι στο εξαθλιωμένο δημόσιο με μισθό καρυωτάκη και να μην τολμούν να πουν κιχ, όπως οι ιδιωτικοί υπάλληλοι τα τελευταία 15 χρόνια. Θέλω παρόλο που οι αμοιβές των δυ είναι εξευτελιστικές, η ανικανότητα και διαφθορά του δημόσιου τομέα να διώχνει κάθε "επένδυση".
Θέλω να δω πόσο πατριώτες θα είναι τότε οι γιατροί, οι δημοτικοί υπάλληλοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι, πόσο θα σκέφτονται και πόσο θα πονάνε τον απλό πολίτη οι οι διευθυντές των νοσοκομείων και πως θα πηγαίνουν στα "συνέδρια" όταν η ανταλλαγή τροφίμων δεν θα λογιάζεται για πληρωμή από τους πολυεθνικούς εμπόρους.
Θέλω να δω τους πανεπιστημιακούς άνεργους, να παραδίδουν ιδιαίτερα για τρείς κι εξήντα.
Θέλω να δω τους αιώνιους φοιτητές ποιός θα τους ταΐζει μετά και θέλω να δω στα ξεκωλάδικα να δίνονται για τρία ευρώ οι "φοιτήτριες" του ευ ζην. Θέλω να δώ τους καθηγητές σε ποιόν θα πουλάνε πτυχία όταν οι Έλληνες δεν θα έχουν λεφτά για τριτοβάθμια και όσοι έχουν θα πηγαίνουν έξω. Θέλω να δω σε ποιόν θα απαγγέλλουν στίχους και σε ποιόν θα κάνουν τον καμπόσο για να τους τραπεζώνει.
Θέλω να δω να κλείνει το Ικέα, το λίντλ και ο μαρινόπουλος να πάψει πια να είναι καρφούρ. Να κλείνει το ζάρα και το μακντόναλντ και το γουέντυ'ς. Να κλείσει και η βόνταφον με την γουίντ.
Θέλω άνεργους δικηγόρους και άνεργους συμβολαιογράφους, να μην μπορούν ούτε στα παιδιά τους να μεταβιβάσουν κοτέτσι από την αναδουλειά και να κλείνουν τα γραφεία τους αλλά πουθενά αλλού να μην βρίσκουν εργασία εκτός από τρίτο κόσμο, όπως ένα σωρό άλλοι, έως τώρα αποκλεισμένοι από την τύχη.
Θέλω να δω να κλείνουν οι αργυραμοιβοί που ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια στις γειτονιές γιατί δεν θα βγάζουν να ζήσουν.
Θέλω οι συνδικαλιστές να μην πληρώνονται. Θέλω η αλέκα να μπεί στο τρελάδικο και η κανέλη να πεθάνει στην ψάθα, μαζί με όλους τους θεατρίνους και τους τραγουδιάρηδες που μπήκαν στη βουλή για να παρασύρουν τους αφελείς. Θέλω ο πύρρος δήμας και ο ιωαννίδης και ο φασούλας και όλη η σάρα και η μάρα να επιστρέψουν στις γενέτειρες με την ουρά στα σκέλια.
Θέλω οι ομολογιούχοι που ψήφισαν νδ να χάσουν τα πάντα, τα πάντα. Θέλω οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων να πληρώνουν στον αιώνα τον άπαντα περαιώσεις και χαράτσια αντί να ζητάνε και τα ρέστα από πάνω. Θέλω οι χτισμένοι αιγιαλοί και τα μπαζωμένα ρέματα να καταρρέουν και να ζέχνουν διώχνοντας τους επισκέπτες και όλα τα ρούμς του ρεντ να μένουν άδεια και να ερειπώνουν πάνω στις κακοτεχνίες των μηχανικών που τα έφτιαξαν "με το αζημίωτο".
Θέλω να δω την ξεφτίλα χωρίς προσωπείο και τους "νοικοκυραίους" να βουτάνε μέσα της εν γνώσει τους, για δύο δράμια φακή και οι ιδεολόγοι να βγάλουν το σκασμό, με ντροπή να πίνουν σιωπηλά ποτό που κανείς δεν θα κερνάει αντί να περιφέρονται με φουλάρια και στόμφο, από καφετέρια σε καφετέρια.
Θέλω οι καλλιτέχνες να μείνουνμε την τέχνη στο χέρι.
Και οι ειδήμονες να πάνε στις πατρίδες τους να εφαρμόσουν τις θεωρίες τους.
Κάνε, Θεέ μου, να μην πάρουμε τη δόση.
Να τελειώνει το μασκαραλίκι και η κλάψα του αντωνάκη σε ρόλο ζήτουλα.
Κάνε να μείνουν όλοι ξεβράκωτοι από δικαιολογίες και να μην τολμούν να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους, μην έχοντας να ταϊσουν τα τσιράκια τους πιά. Κάνε να χρεωκοπήσουμε να μην έχουν να πληρωθούν οι διορισμένοι του Σαμαρά και των άλλων "πατριωτών".
Κυρία Μέρκελ, άσε απλήρωτο το σκυλολόι να γελάσουμε.
Όχι έτσι.
Όχι ξεπουλώντας το νερό, την ενέργεια, τη θάλασσα και τις αποταμιεύσεις των πολιτών.
Δεν θέλω να σωθεί η Ελλάδα με τα τσιράκια των προδοτών να συνεχίζουν να διορίζουν προσωπικό ούτε θέλω να σωθεί η χώρα με τις φατρίες και τις συντεχνίες στη θέση τους.
Δεν θέλω να παίρνουν οι υπάλληλοι της βουλής 16 μισθούς ούτε να πετσοκόβεται όποιος πάει να παράγει κάτι με τον κόπο του την ίδια στιγμή που οι μιζαδόροι να χαίρουν ασυλίας.
Δεν θεωρώ σωτήριο να πάρει η σαμαρωμένη κυβέρνηση βοήθεια να την μοιραστεί με το σκυλολόι που ταΐζει, και μετά να λένε ότι έσωσαν τη χώρα τη στιγμή που στα λύκεια ακόμα δεν έχουν βιβλία δέσμης για φυσική. Δεν είναι σωτηρία να πάρουμε λεφτά για να ζούμε όπως πριν.
Γιατί με εξαίρεση την επιβεβλημένη ανέχεια, όλα τα άλλα είναι όπως πριν: στη θέση τους οι επίορκοι, στη θέση τους οι "διευθυντές", στη θέση τους οι φοροφυγάδες, στη θέση τους οι της λίστας λαγκαρντ, στη θέση τους οι διεφθαρμένοι και ακόμα είναι στη θέση τους οι κατά συρροή ψεύτες, νόμιμοι και ηθικοί. Και είναι στη θέση τους για να τσεπώσουν τη μίζα από τη μεγαλύτερη πώληση, αυτή της Ελλάδας.
Ήδη ο Σάλλας κάνει πάρτυ.
Θέλω η πειραιώς να μείνει με την ΑΤΕ στο χέρι και να μην έχει ούτε σε ποιόν να την πουλήσει.Θέλω οι τραπεζίτες να μην έχουν ούτε για μίας ημέρας διαθέσιμα και να ψάχνουν για δανειολήπτες με το φανάρι και να βάζουν τα κατασχεμένα εκεί που ξέρουν.
Θέλω να μην πάρουμε τη δόση.
Θέλω να δω τους βουλευτές και τους υπουργούς να μην κοττάν να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους και θέλω να δω τους διορισμένους των απανταχού δημόσιων λειτουργών, αιρετών και μη, να στρέφονται κατά των αφεντάδων τους. Θέλω οι δυ να μείνουν εγκλωβισμένοι στο εξαθλιωμένο δημόσιο με μισθό καρυωτάκη και να μην τολμούν να πουν κιχ, όπως οι ιδιωτικοί υπάλληλοι τα τελευταία 15 χρόνια. Θέλω παρόλο που οι αμοιβές των δυ είναι εξευτελιστικές, η ανικανότητα και διαφθορά του δημόσιου τομέα να διώχνει κάθε "επένδυση".
Θέλω να δω πόσο πατριώτες θα είναι τότε οι γιατροί, οι δημοτικοί υπάλληλοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι, πόσο θα σκέφτονται και πόσο θα πονάνε τον απλό πολίτη οι οι διευθυντές των νοσοκομείων και πως θα πηγαίνουν στα "συνέδρια" όταν η ανταλλαγή τροφίμων δεν θα λογιάζεται για πληρωμή από τους πολυεθνικούς εμπόρους.
Θέλω να δω τους πανεπιστημιακούς άνεργους, να παραδίδουν ιδιαίτερα για τρείς κι εξήντα.
Θέλω να δω τους αιώνιους φοιτητές ποιός θα τους ταΐζει μετά και θέλω να δω στα ξεκωλάδικα να δίνονται για τρία ευρώ οι "φοιτήτριες" του ευ ζην. Θέλω να δώ τους καθηγητές σε ποιόν θα πουλάνε πτυχία όταν οι Έλληνες δεν θα έχουν λεφτά για τριτοβάθμια και όσοι έχουν θα πηγαίνουν έξω. Θέλω να δω σε ποιόν θα απαγγέλλουν στίχους και σε ποιόν θα κάνουν τον καμπόσο για να τους τραπεζώνει.
Θέλω να δω να κλείνει το Ικέα, το λίντλ και ο μαρινόπουλος να πάψει πια να είναι καρφούρ. Να κλείνει το ζάρα και το μακντόναλντ και το γουέντυ'ς. Να κλείσει και η βόνταφον με την γουίντ.
Θέλω άνεργους δικηγόρους και άνεργους συμβολαιογράφους, να μην μπορούν ούτε στα παιδιά τους να μεταβιβάσουν κοτέτσι από την αναδουλειά και να κλείνουν τα γραφεία τους αλλά πουθενά αλλού να μην βρίσκουν εργασία εκτός από τρίτο κόσμο, όπως ένα σωρό άλλοι, έως τώρα αποκλεισμένοι από την τύχη.
Θέλω να δω να κλείνουν οι αργυραμοιβοί που ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια στις γειτονιές γιατί δεν θα βγάζουν να ζήσουν.
Θέλω οι συνδικαλιστές να μην πληρώνονται. Θέλω η αλέκα να μπεί στο τρελάδικο και η κανέλη να πεθάνει στην ψάθα, μαζί με όλους τους θεατρίνους και τους τραγουδιάρηδες που μπήκαν στη βουλή για να παρασύρουν τους αφελείς. Θέλω ο πύρρος δήμας και ο ιωαννίδης και ο φασούλας και όλη η σάρα και η μάρα να επιστρέψουν στις γενέτειρες με την ουρά στα σκέλια.
Θέλω οι ομολογιούχοι που ψήφισαν νδ να χάσουν τα πάντα, τα πάντα. Θέλω οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων να πληρώνουν στον αιώνα τον άπαντα περαιώσεις και χαράτσια αντί να ζητάνε και τα ρέστα από πάνω. Θέλω οι χτισμένοι αιγιαλοί και τα μπαζωμένα ρέματα να καταρρέουν και να ζέχνουν διώχνοντας τους επισκέπτες και όλα τα ρούμς του ρεντ να μένουν άδεια και να ερειπώνουν πάνω στις κακοτεχνίες των μηχανικών που τα έφτιαξαν "με το αζημίωτο".
Θέλω να δω την ξεφτίλα χωρίς προσωπείο και τους "νοικοκυραίους" να βουτάνε μέσα της εν γνώσει τους, για δύο δράμια φακή και οι ιδεολόγοι να βγάλουν το σκασμό, με ντροπή να πίνουν σιωπηλά ποτό που κανείς δεν θα κερνάει αντί να περιφέρονται με φουλάρια και στόμφο, από καφετέρια σε καφετέρια.
Θέλω οι καλλιτέχνες να μείνουνμε την τέχνη στο χέρι.
Και οι ειδήμονες να πάνε στις πατρίδες τους να εφαρμόσουν τις θεωρίες τους.
Κάνε, Θεέ μου, να μην πάρουμε τη δόση.
Να τελειώνει το μασκαραλίκι και η κλάψα του αντωνάκη σε ρόλο ζήτουλα.
Κάνε να μείνουν όλοι ξεβράκωτοι από δικαιολογίες και να μην τολμούν να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους, μην έχοντας να ταϊσουν τα τσιράκια τους πιά. Κάνε να χρεωκοπήσουμε να μην έχουν να πληρωθούν οι διορισμένοι του Σαμαρά και των άλλων "πατριωτών".
Κυρία Μέρκελ, άσε απλήρωτο το σκυλολόι να γελάσουμε.
Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012
Ο Χάρτης του Εδώ
Είναι πολύ περίεργο αυτό που συμβαίνει στους ανθρώπους αυτή την περίοδο. Από τη μία βλέπουν τις εξελίξεις να πραγματοποιούνται μπροστά στα μάτια τους αλλά από την άλλη αδυνατούν να τις ερμηνεύσουν ή να τις διαχειριστούν. Καμμία πρόβλεψη δεν πέφτει μέσα και κανένας δεν δείχνει να ξέρει που παν τα τέσσερα.
Κι όμως τα σημάδια είναι παντού. Μόνο που τα έχουμε συνηθίσει από καιρό και πλέον δεν τα βλέπουμε ως σημάδια αλλά ως κανονική πραγματικότητα.
Πάρε, ας πούμε, τις διαφημίσεις οποιουδήποτε προιόντος. Δεν έχουν αλλάξει. Αυτό που άλλαξε είναι ότι πέφτουν στο βρόντο, σαν μία σταγόνα βροχή πάνω σε έναν αιώνα σκόνης, όχι μόνο επειδή τα οικονομικά των περισσότερων είναι περιορισμένα, αλλά γιατί τόσο τις έχουμε συνηθίσει που απλά δεν μας κάνουν εντύπωση. Ούτε καν τα παιδιά δεν πείθονται. Η διαφήμιση πέθανε, τη σκότωσε η ανάγκη.
Πάρε τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Όσο φαντασμαγορικά ή καλοδουλεμένα κι αν είναι, μέσα στην πίκρα της συνειδητοποίησης, μοιάζουν τενεκεδένιες και άψυχες. Από καιρό έτσι ήταν, αλλά νομίζαμε ότι μόνο εμείς ήμασταν που το βλέπαμε και κάναμε ότι καταλαβαίναμε για να μη μας καταλαβαίνουν ότι δεν καταλάβαμε. Κατάλαβες;
Κατάλαβες.
Η πίκρα έχει στεγνώσει κάθε λέξη και κάθε έννοια γιατί δεν υπάρχει τίποτα όρθιο πιά, εκτός από τις μονάδες που έχουμε καταντήσει όλοι μας.
Ούτε καν το συμφέρον δεν συγκρατεί πια τις άλλοτε σφιχτοδεμένες συμμορίες.
Προσωπικά, η πίκρα μου είναι μεγάλη, διότι βλέπω ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που δεν χαμπαριάζουν τίποτα και ακόμα ζουν με την ψευδαίσθηση της κανονικότητας, που κοιτούν τις πένθιμες νεκρικές πομπές του εξευτελισμού μίας κοινωνίας και θαρρούν πως είναι γιορτή και ξεσάλωμα.
Ακόμα τρέχουν στα λίντλ για φτηνά σκουπίδια αμφιλεγόμενης προελεύσεως και ποιότητας. Ακόμα στέλνουν εσεμέσ για να κερδίσουν απίθανα δώρα και ακόμα πληρώνουν για να δούν από κοντά μεθυσμένους ναρκομανείς να χύνουν επί σκηνής. Ακόμα βλέπω ανθρώπους να προσκυνάνε ποιοτικές μούμιες που αποπνέουν σκόνη και χιλιο-ειπωμένες κοτσάνες.
Ακόμα, λατρεύουν την εικόνα που τους έφερε ως εδώ, στο πεζοδρόμιο της λήθης.
Δεν έχει τίποτα άλλο από πουτάνες και ζήτουλες, απλά πράγματα.
Με τις πουτάνες και τους ζήτουλες, ξέρεις που βρίσκεσαι, δεν έχουν απαιτήσεις ούτε βάθος.
Και εδώ, στο πεζοδρόμιο, γυμνοί από δικαιολογίες και εναλλακτικές, τι να μας πεί πια η ιδεολογία, τι να μας πεί το στυλ και η μόδα, τι να μας πεί η τέχνη και η διασκέδαση που να μην είναι άχυρο και σαπουνόφουσκα;
Τι να μας πεί ο σοφός και ο ειδήμονας που να μην είναι απάτη και κούφια κομπορρημοσύνη;
Τι να μας πεί ο οποιοσδήποτε, που να μην έχει ξεπεραστεί όπως τα σουξέ της παρακμής που είχαμε μπερδέψει με τις υποσχέσεις αιώνιας ευτυχίας;
Τί ποτό να πιείς που να μη σε φαρμακώνει και τί τραγούδι να ακούσεις που να μη σε στεναχωρεί;
Ο Σαμαράς, λέει, άλλαξε την εικόνα της Ελλάδας.
Συγχαρητήρια, Αντώνη.
Τα κατάφερες, κι εσύ όπως και άλλοι πριν από εσένα.
Μπράβο σου.
Πάρε τώρα μία πρωθυπουργική σύνταξη, κι άμε στο καλό.
Αρκετά άλλαξες το κλίμα.
Σειρά μου τώρα.
Κι όμως τα σημάδια είναι παντού. Μόνο που τα έχουμε συνηθίσει από καιρό και πλέον δεν τα βλέπουμε ως σημάδια αλλά ως κανονική πραγματικότητα.
Πάρε, ας πούμε, τις διαφημίσεις οποιουδήποτε προιόντος. Δεν έχουν αλλάξει. Αυτό που άλλαξε είναι ότι πέφτουν στο βρόντο, σαν μία σταγόνα βροχή πάνω σε έναν αιώνα σκόνης, όχι μόνο επειδή τα οικονομικά των περισσότερων είναι περιορισμένα, αλλά γιατί τόσο τις έχουμε συνηθίσει που απλά δεν μας κάνουν εντύπωση. Ούτε καν τα παιδιά δεν πείθονται. Η διαφήμιση πέθανε, τη σκότωσε η ανάγκη.
Πάρε τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Όσο φαντασμαγορικά ή καλοδουλεμένα κι αν είναι, μέσα στην πίκρα της συνειδητοποίησης, μοιάζουν τενεκεδένιες και άψυχες. Από καιρό έτσι ήταν, αλλά νομίζαμε ότι μόνο εμείς ήμασταν που το βλέπαμε και κάναμε ότι καταλαβαίναμε για να μη μας καταλαβαίνουν ότι δεν καταλάβαμε. Κατάλαβες;Κατάλαβες.
Η πίκρα έχει στεγνώσει κάθε λέξη και κάθε έννοια γιατί δεν υπάρχει τίποτα όρθιο πιά, εκτός από τις μονάδες που έχουμε καταντήσει όλοι μας.
Ούτε καν το συμφέρον δεν συγκρατεί πια τις άλλοτε σφιχτοδεμένες συμμορίες.
Προσωπικά, η πίκρα μου είναι μεγάλη, διότι βλέπω ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που δεν χαμπαριάζουν τίποτα και ακόμα ζουν με την ψευδαίσθηση της κανονικότητας, που κοιτούν τις πένθιμες νεκρικές πομπές του εξευτελισμού μίας κοινωνίας και θαρρούν πως είναι γιορτή και ξεσάλωμα.
Ακόμα τρέχουν στα λίντλ για φτηνά σκουπίδια αμφιλεγόμενης προελεύσεως και ποιότητας. Ακόμα στέλνουν εσεμέσ για να κερδίσουν απίθανα δώρα και ακόμα πληρώνουν για να δούν από κοντά μεθυσμένους ναρκομανείς να χύνουν επί σκηνής. Ακόμα βλέπω ανθρώπους να προσκυνάνε ποιοτικές μούμιες που αποπνέουν σκόνη και χιλιο-ειπωμένες κοτσάνες.
Ακόμα, λατρεύουν την εικόνα που τους έφερε ως εδώ, στο πεζοδρόμιο της λήθης.
Δεν έχει τίποτα άλλο από πουτάνες και ζήτουλες, απλά πράγματα.
Με τις πουτάνες και τους ζήτουλες, ξέρεις που βρίσκεσαι, δεν έχουν απαιτήσεις ούτε βάθος.
Και εδώ, στο πεζοδρόμιο, γυμνοί από δικαιολογίες και εναλλακτικές, τι να μας πεί πια η ιδεολογία, τι να μας πεί το στυλ και η μόδα, τι να μας πεί η τέχνη και η διασκέδαση που να μην είναι άχυρο και σαπουνόφουσκα;
Τι να μας πεί ο σοφός και ο ειδήμονας που να μην είναι απάτη και κούφια κομπορρημοσύνη;
Τι να μας πεί ο οποιοσδήποτε, που να μην έχει ξεπεραστεί όπως τα σουξέ της παρακμής που είχαμε μπερδέψει με τις υποσχέσεις αιώνιας ευτυχίας;
Τί ποτό να πιείς που να μη σε φαρμακώνει και τί τραγούδι να ακούσεις που να μη σε στεναχωρεί;
Ο Σαμαράς, λέει, άλλαξε την εικόνα της Ελλάδας.
Συγχαρητήρια, Αντώνη.
Τα κατάφερες, κι εσύ όπως και άλλοι πριν από εσένα.
Μπράβο σου.
Πάρε τώρα μία πρωθυπουργική σύνταξη, κι άμε στο καλό.
Αρκετά άλλαξες το κλίμα.
Σειρά μου τώρα.
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012
Καλά ξυπνητούρια, Μακάκες!
Και για όσους ακόμα αγωνιούν για την αυριανή ψήφιση:
τώρα πληρώνουμε τα διακοποδάνεια και τα κινητά βερεσέ, τώρα βγαίνουν τα σπασμένα δεκαετιών ωχαδερφισμού και ελληνικού "φιλότιμου", τώρα πληρώνουμε που ξέραμε και δεχόμαστε, τις πατέντες σας μέσα....
Με τις υγείες σας.
Και εις άλλα με υγεία.
Φωτιά και μπούρμπερη.
τώρα πληρώνουμε τα διακοποδάνεια και τα κινητά βερεσέ, τώρα βγαίνουν τα σπασμένα δεκαετιών ωχαδερφισμού και ελληνικού "φιλότιμου", τώρα πληρώνουμε που ξέραμε και δεχόμαστε, τις πατέντες σας μέσα....
Με τις υγείες σας.
Και εις άλλα με υγεία.
Φωτιά και μπούρμπερη.
Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012
Από "Γιατί" σε "Γιατί"
Εϊναι μία ρήση από την ταινία Κιρικού και η Μάγισσα που ναι μεν είναι κινουμένων σχεδίων, βασίζεται δε σε Αφρικανικό μύθο, πολύ όμορφο και συμβολικό, σε πολλά επίπεδα.
Και η ρήση έχει ώς εξής: "Από γιατί σε γιατί μπορείς να φτάσεις στην αρχή του κόσμου. Τώρα όμως έχεις άλλα να κάνεις."
Κάπως έτσι, σαν τον άμαθο κιρικού που παρά την εξυπνάδα με την οποία γεννήθηκε δεν ήξερε πότε να σταματήσει τα γιατί και να αρχίσει να κάνει πράγματα, είμαστε και εμείς που χωρίς να αλλάζουμε τη δράση μας δεν κάνουμε τίποτα άλλο εκτός από το να ρωτάμε μονότονα "γιατί".
Και όταν λέω τη δράση μας, δεν εννοώ να βγούμε όλοι στους δρόμους, αλλά να είναι τέτοια η καθημερινότητά μας που να μην επιτρέπει στους πονηρούς να εισβάλλουν στη ζωή μας.
Και οι πονηροί μπαίνουν στη ζωή μας όταν τους χρωστάμε χάρες για τα χατήρια που με πονηριά μας παραχωρούν σε ανύποπτο χρόνο ή όταν λέμε "δεν πειράζει" ή όταν θεωρούμε κοινωνική υποχρέωση να μην ξεμπροστιάζουμε τα λαμόγια, και έτσι λίγο-λίγο, από καλοί άνθρωποι γινόμαστε δοχεία γλίτσας.
Αυτό που ξεχνάμε, κυρίως, είναι ότι όλα είναι αλληλένδετα. Νομίζουμε ότι η πολιτική είναι μόνο πολιτική, ενώ με την πρόφαση της κρίσης φάνηκε ότι πολιτική δεν είναι μόνο τα έδρανα της βουλής αλλά καθορίζει το τί θα φάμε και το τι θα κάνουμε την κάθε μέρα μας, πόσο θα δουλέψουμε και πόσο χρόνο θα περάσουμε με τους ανθρώπους μας, τί θα κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο μας.
Και, κύριε Αλεβαντή, η πολιτική καθορίζει ακόμα και τί θα κάνει στα σχολεία ο δάσκαλος και ο μαθητής, και στα νοσοκομεία ο γιατρός, η νοσοκόμα και ο ασθενής.
Δεν μπορείς να έχεις κλίκες στην εξουσία και να απαιτείς τιμιότητα από τους εκτός κλίκας, γιατί να που οδηγεί, στο να παρακάμπτουν οι πολίτες την Αρχή της κοινωνίας και να κάνουν ο καθένας κυριολεκτικά οτιδήποτε περνάει από το χέρι του.
Γιατί σε μία κοινωνία που ευνοούνται άκριτα τα παιδιά των "ημέτερων", τότε για να επιζήσει ο εκτός κλίκας πολίτης θα επιστρατεύσει τα πάντα και καλά θα κάνει. Γιατί να δεχτεί ο απλός πολίτης να γίνει το παιδί του θυσία και του "προνομιούχου" να έχει όλα τα καλά και όλες τις ευκαιρίες; Γιατί να δεχτεί ο απλός πολίτης το γεγονός ότι το παιδί ενός ας πούμε δημοτικού συμβούλου ή ενός βουλευτή θα πάρει χαριστικά δυο-τρείς μονάδες για να μην στεναχωρήσουμε τον πατέρα του και το απλό παιδί που δεν έχει πατέρα στην πολιτική να του φέρονται λες και είναι ο τελευταίος αλήτης;
Γιατί σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής να την πληρώνει ο μη-δικτυωμένος;
Και, όπως έλεγα και στον κύριο Βαρδάκα σε προηγούμενη ανάρτηση, μπορεί να λέμε ότι έχει πρόβλημα η υγεία ή οι τοπικές αυτοδιοικήσεις ή η παιδεία, κοκ, αλλά στην ουσία το πρόβλημα είναι ένα: ρουφιάνοι παντού. Και ένας ρουφιάνος θα κάνει ρουφιανιές, οπουδήποτε και και αν βρεθεί. Αν ο ρουφιάνος, για παράδειγμα, είναι γιατρός, τότε θα κάνει κομπίνες με τα φάρμακα και τα αναλώσιμα του νοσοκομείου ή με τις προμήθειες των φαρμακευτικών. Αν ο ρουφιάνος είναι δάσκαλος, τότε θα περάσει τους μαθητές που προτιμά με τον τρόπο που φαίνεται στον σύνδεσμο που αναρτήσατε στην απάντησή σας και, το χειρότερο, ο ρουφιάνος θα βάλει με αυτόν τον τρόπο και τα ρουφιανάκια τα παιδιά του σε ανάλογες θέσεις να διαιωνίζουν την ρουφιανίστικη ηθική στον κρατικό και δημόσιο βίο.
Και έτσι, έχεις πανομοιότυπη ηθική σε όλους τους τομείς, γιατί από αυτή την "μαγιά" και από αυτή την δεξαμενή προκύπτουν και οι ανώτερες εξουσίες, πολιτικά, δικαστικά κοκ. Έτσι καταπατώνται παραλίες και αρχαιολογικοί χώροι, έτσι χτίζονται αυθαίρετα, έτσι παίρνουν τα μαϊμού επιδόματα άνθρωποι με δεκάδες χιλιάδες εισόδημα μηνιαίως, έτσι έγινε κηπουρός ο νικοπολίδης, έτσι εξευτελίστηκαν τα ναυπηγεία και ο οσε, έτσι ρήμαξαν οι λιμένες και η αγροτική παραγωγή, έτσι πνίγηκαν οι τράπεζες από πλαστά δάνεια.
Γιατί αν οι ίδιες οι Αρχές, δηλαδή τα πρόσωπα που τις εκπροσωπούν, παρανομούν γιατί δεν τους αρκούν οι υψηλότατες αμοιβές τους, τότε οι πολίτες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεργαστούν με τις Αρχές.
Ας πούμε, πχ ότι ένας δικαστικός υπάλληλος είναι διεφθαρμένος. Δεν είναι διεφθαρμένος για τον εαυτό του και κατ'ιδίαν, αλλά με κάποιον πρέπει να στήσει την απάτη και αυτός ο κάποιος θα είναι σίγουρα κάποιος πονηρός ιδιώτης που θα θέλει κάποια εξυπηρέτηση και σίγουρα κάποιος συνάδελφος για να καλύψει την απάτη. Ο ιδιώτης, για να χρειάζεται τέτοιου είδους "εξυπηρέτηση" τότε σίγουρα θα έχει λερωμένη τη φωλιά του, πράγμα που σημαίνει ότι ο δικαστικός ευνοώντας τον πονηρό ιδιώτη αδικεί κάποιον άλλον. Αυτό όμως δεν τον σταματά, γιατί είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Ο αδικημένος τώρα, που πάνω του πάτησαν και ο ο δικαστικός με τον συνάδελφό του αλλά και ο πονηρός ιδιώτης, κάτι πρέπει να κάνει γιατί αν οι Αρχές του κλέβουν χρήματα και μάλιστα έχουν κανονίσει αυτό να είναι "νόμιμο", τότε δεν έχει ελπίδα να βρεί το δίκιο του ούτε να πάρει πίσω τα λεφτά του, και λεφτά σημαίνει υγεία, μόρφωση, επίπεδο διαβίωσης και επιχειρηματικότητα.
Σα να μην έφτανε αυτό, δεν έχει και πουθενά αλλού να στραφεί, διότι ο διεφθαρμένος, με τα λεφτά της κομπίνας, έχει σπουδάσει τα παιδιά του στα καλύτερα σχολεία και, ακόμα κι αν τα παιδιά του είναι ηλίθια, όλο και κάπου θα κανονίσει να τα "χώσει", σε κάποια θέση της αρεσκείας του, σε παιδεία, στρατό, ΤΑ, τράπεζες, κοκ, πράγμα που σημαίνει ότι ο αδικημένος, όχι μόνο δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αλλά ούτε να σχολιάσει δεν μπορεί γιατί αν πεί κάπου τον πόνο του κινδυνεύει να προσβάλλει κάποιον την κλίκας. Μιλάς στον Α και ξαφνικά σου κόβουν την καλημέρα στο ΙΚΑ, πχ.
Αναγκάζεται, λοιπόν, να συμμορφωθεί με τις Αρχές.
Και τώρα, που οι απλοί πολίτες δεν έχουν τίποτα άλλο να θυσιάσουν, το μόνο που μπορούν να κάνουν οι Αρχές είναι να κλέψουν ο ένας τον άλλον.
Αυτό θα έχει ενδιαφέρον.
Αυτό, λοιπόν, είναι το "γιατί" και δε χρειάζεται άλλο ψάξιμο. Και αυτό που πρέπει να γίνει είναι πάψει η Αρχή να ευνοεί και να αναδεικνύει ρουφιάνους.
Για αυτό η Ελλάδα δεν θα σωθεί ποτέ.
Και η ρήση έχει ώς εξής: "Από γιατί σε γιατί μπορείς να φτάσεις στην αρχή του κόσμου. Τώρα όμως έχεις άλλα να κάνεις."
Κάπως έτσι, σαν τον άμαθο κιρικού που παρά την εξυπνάδα με την οποία γεννήθηκε δεν ήξερε πότε να σταματήσει τα γιατί και να αρχίσει να κάνει πράγματα, είμαστε και εμείς που χωρίς να αλλάζουμε τη δράση μας δεν κάνουμε τίποτα άλλο εκτός από το να ρωτάμε μονότονα "γιατί".
Και όταν λέω τη δράση μας, δεν εννοώ να βγούμε όλοι στους δρόμους, αλλά να είναι τέτοια η καθημερινότητά μας που να μην επιτρέπει στους πονηρούς να εισβάλλουν στη ζωή μας.
Και οι πονηροί μπαίνουν στη ζωή μας όταν τους χρωστάμε χάρες για τα χατήρια που με πονηριά μας παραχωρούν σε ανύποπτο χρόνο ή όταν λέμε "δεν πειράζει" ή όταν θεωρούμε κοινωνική υποχρέωση να μην ξεμπροστιάζουμε τα λαμόγια, και έτσι λίγο-λίγο, από καλοί άνθρωποι γινόμαστε δοχεία γλίτσας.
Αυτό που ξεχνάμε, κυρίως, είναι ότι όλα είναι αλληλένδετα. Νομίζουμε ότι η πολιτική είναι μόνο πολιτική, ενώ με την πρόφαση της κρίσης φάνηκε ότι πολιτική δεν είναι μόνο τα έδρανα της βουλής αλλά καθορίζει το τί θα φάμε και το τι θα κάνουμε την κάθε μέρα μας, πόσο θα δουλέψουμε και πόσο χρόνο θα περάσουμε με τους ανθρώπους μας, τί θα κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο μας.
Και, κύριε Αλεβαντή, η πολιτική καθορίζει ακόμα και τί θα κάνει στα σχολεία ο δάσκαλος και ο μαθητής, και στα νοσοκομεία ο γιατρός, η νοσοκόμα και ο ασθενής.
Δεν μπορείς να έχεις κλίκες στην εξουσία και να απαιτείς τιμιότητα από τους εκτός κλίκας, γιατί να που οδηγεί, στο να παρακάμπτουν οι πολίτες την Αρχή της κοινωνίας και να κάνουν ο καθένας κυριολεκτικά οτιδήποτε περνάει από το χέρι του.
Γιατί σε μία κοινωνία που ευνοούνται άκριτα τα παιδιά των "ημέτερων", τότε για να επιζήσει ο εκτός κλίκας πολίτης θα επιστρατεύσει τα πάντα και καλά θα κάνει. Γιατί να δεχτεί ο απλός πολίτης να γίνει το παιδί του θυσία και του "προνομιούχου" να έχει όλα τα καλά και όλες τις ευκαιρίες; Γιατί να δεχτεί ο απλός πολίτης το γεγονός ότι το παιδί ενός ας πούμε δημοτικού συμβούλου ή ενός βουλευτή θα πάρει χαριστικά δυο-τρείς μονάδες για να μην στεναχωρήσουμε τον πατέρα του και το απλό παιδί που δεν έχει πατέρα στην πολιτική να του φέρονται λες και είναι ο τελευταίος αλήτης;
Γιατί σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής να την πληρώνει ο μη-δικτυωμένος;
Και, όπως έλεγα και στον κύριο Βαρδάκα σε προηγούμενη ανάρτηση, μπορεί να λέμε ότι έχει πρόβλημα η υγεία ή οι τοπικές αυτοδιοικήσεις ή η παιδεία, κοκ, αλλά στην ουσία το πρόβλημα είναι ένα: ρουφιάνοι παντού. Και ένας ρουφιάνος θα κάνει ρουφιανιές, οπουδήποτε και και αν βρεθεί. Αν ο ρουφιάνος, για παράδειγμα, είναι γιατρός, τότε θα κάνει κομπίνες με τα φάρμακα και τα αναλώσιμα του νοσοκομείου ή με τις προμήθειες των φαρμακευτικών. Αν ο ρουφιάνος είναι δάσκαλος, τότε θα περάσει τους μαθητές που προτιμά με τον τρόπο που φαίνεται στον σύνδεσμο που αναρτήσατε στην απάντησή σας και, το χειρότερο, ο ρουφιάνος θα βάλει με αυτόν τον τρόπο και τα ρουφιανάκια τα παιδιά του σε ανάλογες θέσεις να διαιωνίζουν την ρουφιανίστικη ηθική στον κρατικό και δημόσιο βίο.
Και έτσι, έχεις πανομοιότυπη ηθική σε όλους τους τομείς, γιατί από αυτή την "μαγιά" και από αυτή την δεξαμενή προκύπτουν και οι ανώτερες εξουσίες, πολιτικά, δικαστικά κοκ. Έτσι καταπατώνται παραλίες και αρχαιολογικοί χώροι, έτσι χτίζονται αυθαίρετα, έτσι παίρνουν τα μαϊμού επιδόματα άνθρωποι με δεκάδες χιλιάδες εισόδημα μηνιαίως, έτσι έγινε κηπουρός ο νικοπολίδης, έτσι εξευτελίστηκαν τα ναυπηγεία και ο οσε, έτσι ρήμαξαν οι λιμένες και η αγροτική παραγωγή, έτσι πνίγηκαν οι τράπεζες από πλαστά δάνεια.Γιατί αν οι ίδιες οι Αρχές, δηλαδή τα πρόσωπα που τις εκπροσωπούν, παρανομούν γιατί δεν τους αρκούν οι υψηλότατες αμοιβές τους, τότε οι πολίτες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεργαστούν με τις Αρχές.
Ας πούμε, πχ ότι ένας δικαστικός υπάλληλος είναι διεφθαρμένος. Δεν είναι διεφθαρμένος για τον εαυτό του και κατ'ιδίαν, αλλά με κάποιον πρέπει να στήσει την απάτη και αυτός ο κάποιος θα είναι σίγουρα κάποιος πονηρός ιδιώτης που θα θέλει κάποια εξυπηρέτηση και σίγουρα κάποιος συνάδελφος για να καλύψει την απάτη. Ο ιδιώτης, για να χρειάζεται τέτοιου είδους "εξυπηρέτηση" τότε σίγουρα θα έχει λερωμένη τη φωλιά του, πράγμα που σημαίνει ότι ο δικαστικός ευνοώντας τον πονηρό ιδιώτη αδικεί κάποιον άλλον. Αυτό όμως δεν τον σταματά, γιατί είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Ο αδικημένος τώρα, που πάνω του πάτησαν και ο ο δικαστικός με τον συνάδελφό του αλλά και ο πονηρός ιδιώτης, κάτι πρέπει να κάνει γιατί αν οι Αρχές του κλέβουν χρήματα και μάλιστα έχουν κανονίσει αυτό να είναι "νόμιμο", τότε δεν έχει ελπίδα να βρεί το δίκιο του ούτε να πάρει πίσω τα λεφτά του, και λεφτά σημαίνει υγεία, μόρφωση, επίπεδο διαβίωσης και επιχειρηματικότητα.
Σα να μην έφτανε αυτό, δεν έχει και πουθενά αλλού να στραφεί, διότι ο διεφθαρμένος, με τα λεφτά της κομπίνας, έχει σπουδάσει τα παιδιά του στα καλύτερα σχολεία και, ακόμα κι αν τα παιδιά του είναι ηλίθια, όλο και κάπου θα κανονίσει να τα "χώσει", σε κάποια θέση της αρεσκείας του, σε παιδεία, στρατό, ΤΑ, τράπεζες, κοκ, πράγμα που σημαίνει ότι ο αδικημένος, όχι μόνο δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αλλά ούτε να σχολιάσει δεν μπορεί γιατί αν πεί κάπου τον πόνο του κινδυνεύει να προσβάλλει κάποιον την κλίκας. Μιλάς στον Α και ξαφνικά σου κόβουν την καλημέρα στο ΙΚΑ, πχ.
Αναγκάζεται, λοιπόν, να συμμορφωθεί με τις Αρχές.
Και τώρα, που οι απλοί πολίτες δεν έχουν τίποτα άλλο να θυσιάσουν, το μόνο που μπορούν να κάνουν οι Αρχές είναι να κλέψουν ο ένας τον άλλον.
Αυτό θα έχει ενδιαφέρον.
Αυτό, λοιπόν, είναι το "γιατί" και δε χρειάζεται άλλο ψάξιμο. Και αυτό που πρέπει να γίνει είναι πάψει η Αρχή να ευνοεί και να αναδεικνύει ρουφιάνους.
Για αυτό η Ελλάδα δεν θα σωθεί ποτέ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










