Έναντι ισοδύναμων

         Αντίθετα με την εντύπωση που έχουν για εμένα ο άμπαν, ο αδερφός μου, η δήμητρα και οι άλλοι, για εμένα το ιδανικό δεν είναι να φτωχύνει κανείς: ούτε οι δυ, ούτε οι γιατροί, ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι δικηγόροι, κοκ.
         Αυτό που τσαμπουνάω τα τελευταία τέσσερα χρόνια που βρίσκομαι στο βλογάκι μονίμως κι απαράλλαχτα, είναι να γίνονται σωστά οι δουλειές. Αυτό, για κάποιον λόγο εξοργίζει πολλούς.
         Ο λόγος που εξοργίζονται είναι ίσως ότι θεωρούν ότι οι ίδιοι κάνουν σωστά τη δουλειά τους και πιθανόν να έχουν και δίκιο κάποιοι από αυτούς.
        Ωστόσο, μέσα σε ένα σύστημα που είναι σκάρτο, όσο καλός και αν είσαι, το να κάνεις σωστά τη δουλειά σου είναι κακό, υπό την έννοια ότι αν το σύστημα είναι στημένο ώστε να συγκεντρώνεται ισχύς και χρήμα σε ολίγους, τότε το να κάνεις καλά τη δουλειά σου αποτελεί κοινωνικό έγκλημα, ενώ αν δεν την κάνεις καλά επιδεινώνεις τα πράγματα γιατί δυσχεραίνεις την κατάσταση για όλους: οι ολίγοι χτυπούν πιο ανελέητα τους πολλούς θεωρώντας ότι έπεσαν οι δουλειές και τα έσοδα. Όπως έλεγα και στη Δήμητρα, κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει να διοριστεί στο Δημόσιο, όχι τώρα που πληρώνει τρείς κι εξήντα, αλλά από τότε που άρχισε το μεγάλο φαγοπότι.
        Και τώρα, τη στιγμή που οι ολίγοι στραγγαλίζουν τους πολλούς, αναρωτιέται κανείς πόσο δύσκολο είναι να αλλάξει μία συνήθεια...
         Το τί θα έπρεπε να γίνει το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, και ο Σαμαράς όχι μόνο δεν το κάνει, αλλά βρίσκει και τους πιο  εξωφρενικούς τρόπους να το αποφύγει, σε σημείο να σκέφτεται ο απελπισμένος έλλην, έλα μέρκελ να μας σώσεις, γιατί δε λένε να καταλάβουν δύο απλές αλήθειες.
         Αυτό που θέλω, το λοιπόν, είναι να γίνονται σωστά οι δουλειές, αντί να κάθονται οι άνθρωποι από τη μία μεριά άνεργοι, από την άλλη τα εργοστάσια κλειστά και τα χωράφια αδούλευτα, κι ο ένας να κλέβει από τον άλλον για να ζήσει.
         Πρώτον (Αντώνη σε εσένα μιλάω!) άρση της βουλευτικής ασυλίας, νόμος που να απαγορεύει συγγενείς οποιουδήποτε βαθμού να διαδέχονται ο ένας τον άλλον ή να συνυπάρχουν σε όλα τα πολιτικά αξιώματα, αναδρομική άρση παραγραφών για πολιτικούς και επιχειρηματίες από το 1970 και μετά, άνοιγμα και δήμευση λογαριασμών όχι μόνο σε Ελβετία αλλά και στους άλλους προορισμούς που πρόλαβαν να τα κρύψουν οι κατεργάρηδες, με επιστροφή στα δημόσια ταμεία των ποσών αυτών.
         Αυτά, όσον αφορά τις ήδη διαπραχθείσες παρανομίες, ώστε να δικαιωθεί ο μαλάκας φορολογούμενος, που πληρώνει εισφορές επί μισό αιώνα και τώρα ούτε σύνταξη ούτε περίθαλψη ούτε φάρμακο, κι όλα τα ξανα-πληρώνει αντί να αγοράζει φαΐ να ζήσει.
        Τώρα, όσον αφορά τη συστημική δικαιοσύνη, δηλαδή εκείνη που θα αποτρέψει τέτοια φαινόμενα στο μέλλον, είναι πιο δύσκολη να επιτευχθεί, διότι όλοι κλέβουν. Θα πεταχτούν τώρα μερικοί έξυπνοι να πουν ότι "εγώ δεν κλέβω και πρόσεχε πως μιλάς" αλλά μόνο εν μέρει έχουν δίκιο διότι το συστημα είναι τόσο ατελές και διάτρητο που αν βγάζεις το μήνα, τότε είσαι παράνομος, ενώ ο τσίφτης επιχειρηματίας και άξιος δημόσιος λειτουργός είναι εκείνοι που τηρούν κατά γράμμα τους εξευτελισμένους και ανήθικους αυτούς νόμους.
         Αν για παράδειγμα η δουλειά σου είναι να υπογράφεις πιστοποιητικά, το σύστημα δε σου παρέχει τη δυνατότητα να ελέγξεις τί υπογράφεις, άρα αναγκαστικά θα δώσεις το πιστοποιητικό χωρίς να βεβαιωθείς για την ισχύ, εγκυρότητα και αξιοπιστία του, κι έτσι έχουμε ένα σωρό πιστοποιητικά στις δημόσιες κατακόμβες, που αν ελεγχθούν, θα βγάλουν όλον τον πληθυσμό παράνομο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Συνεπώς, εσύ κάνεις καλά τη δουλειά σου, η δουλειά σου όμως είναι κακή, γιατί το αποτέλεσμα είναι να πληρώνεσαι για να δίνεις πιστοποιητικά σα να έχεις ελέγξει, αλλά το πιστοποιητικό αυτό είναι ένα κουρελόχαρτο, διότι δεν αντιστοιχεί σε πραγματικό έλεγχο. Πληρώθηκες τζάμπα, σα να λέμε, ακόμα κι αν είσαι ο Στήβεν Χώκιν και παίζεις τας επιστήμας εις τους δακτύλους σου. Και όλα αυτά, είναι νόμιμα.
        Πως να έχεις κύρος μετά, και πως να απαιτήσεις σεβασμό;
        Ο σεβασμός δεν απαιτείται, όπως κάποτε μου είπες περιπαιχτικά, Έρωτα, αλλά εμπνέεται. Το ξέρω το είχε πεί άλλος πιο έξυπνος από εσένα και πολύ νωρίτερα, αλλά ισχύει και είναι σωστό. Για να σε σέβονται πρέπει να το αξίζεις και το αξίζεις μόνο όταν είσαι σωστός. Και είσαι σωστός μόνο όταν κάνεις σωστά πράγματα. Πρέπει, μέσα στο μέτρο του δυνατού, να είναι σωστοί οι άρχοντες, ώστε το ίδιο να εμπνέονται να πράξουν και οι υποτελείς, υπήκοοι, πολίτες, όπως θες πές τους.
        Άρα, πρέπει το σύστημα να συμπεριλαμβάνει τέτοιες δικλείδες, ώστε αφενός να είναι δύσκολο να παρανομήσει κανείς ανεξαρτήτως αξιώματος, και, αφετέρου, να καθιστά εύκολο τον εντοπισμό και την τιμωρία των παρανομιών αφού έχουν διαπραχθεί. Σε αυτή την κατεύθυνση, έχει πολλή δουλειά ο νομοθέτης, γιατί είναι πολλοί οι τρόποι και πολλοί οι τομείς που παρέχουν δυνατότητα εύκολου πλουτισμού, και από την άλλη, πολλοί νόμοι είναι ειδικά σχεδιασμένοι ώστε να προστατεύουν τους θεσμικούς κλέφτες. Όσο μεγαλύτερος ο κλέφτης, τόσο καλύτερα προστατευμένος είναι από τους νόμους. Μάθαμε από τις εφημερίδες, πχ, ότι ΔΕΝ είναι παράνομο να κάνεις δώρα σε διάφορους αξιωματούχους, ούτε να χρεώνεις πανάκριβα ξενοδοχεία και γεύματα στο κράτος. Αυτό πρέπει να αλλάξει, προφανώς, διότι με τις αμοιβές που παίρνουν, σίγουρα διαθέτουν την επιφάνεια να κεράσουν ένα κρασί τους φίλους τους ενόσω πουλάνε κομματάκια Ελλάδας ο ένας στον άλλον στο μπράντς.
        Σε αυτή την κατεύθυνση, λοιπόν, στην νομιμοποίηση ή έστω ηθικοποίηση των νόμων, θα άρχιζα με τον τρόπο διορισμού των δημόσιων λειτουργών σε κάθε βαθμίδα, από τον απλό ταμία στο γκισέ μέχρι τους γραμματείς στα υπουργεία και τους διευθυντές κάθε οργανισμού. Με εξετάσεις, οι οποίες θα περιλαμβάνουν εξέταση γνώσεων των διατάξεων και των νόμων, με μηδενικό περιθώριο λάθους, όπως στις εξετάσεις οδήγησης, ώστε όταν έρθουν τα δύσκολα να μη σου πεί "Δεν είμαι εγώ αρμόδιος" αλλά να ξέρει τι να κάνει και να το κάνει. Επανάληψη εξετάσεων, με σκοπό την αξιολόγηση, κάθε πέντε χρόνια και άρση της μονιμότητας ώστε να έχει νόημα η αξιολόγηση: άμα είναι να τον αφήσεις στη θέση του, τότε για ποιό λόγο να μπείς στον κόπο να τον αξιολογήσεις; Ε;
       Μετά, κατάργηση του έντυπου της υπεύθυνης δήλωσης, διότι "Δηλώνω υπεύθυνα" σημαίνει ότι κανείς δεν με ελέγχει και όταν κανείς δεν με ελέγχει τότε φυσικό είναι να κάνω ότι μου καπνίσει. Οι υπεύθυνες δηλώσεις είναι το πιο άστοχο και το πιό παράλογο έντυπο του ελληνικού δημόσιου. Τί σημαίνει "δηλώνω υπεύθυνα; Να πας να ελέγξεις, να διασταυρώσεις, κύριος!
      Μετά, για να σιγουρευτούμε ότι οι δημόσιοι λειτουργοί είναι άξιοι, να προσλαμβάνονται μόνο εφόσον έχουν προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να γνωρίζουν τι εστί μεροδούλι-μεροφάι, το γιαπί το πηλοφόρι το μυστρί, και να μην το παίζουν έξυπνοι εκ του ασφαλούς, αλλά το κυριότερο, επειδή οι οι δημόσιοι λειτουργοί έχουν τη δυνατότητα και την ευθύνη για να αλλάζουν ζωές, να ξέρουν τί συνθήκες επικρατούν και τί σημαίνει η κάθε απόφαση σε πραγματικές συνθήκες, τί σημαίνει μείωση ή αύξηση ωραρίου, μισθού ή φόρου και να μην παίρνουν ελαφρά τη καρδία αποφάσεις που αφορούν λαούς. Τουλάχιστον δύο-τρία χρόνια προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα, έτσι για να ξέρουμε τι λέμε και τί κάνουμε, αλλά και να εκτιμούμε τα κεκτημένα αντί να ρουφάμε καφεδάκι στο γραφείο και να λέμε "κουράστηκα πάλι σήμερα, μου ζητήσαν πολλές αιτήσεις".
        Αλλαγή διευθυντών όχι μόνο με προαγωγή ή συνταξιοδότηση, αλλά με τακτική αξιολόγηση και έλεγχο: κανείς δια βίου. Να υποβιβάζονται και να απολύονται όσοι δεν περνούν. Οι αξιωματούχοι του δημοσίου θα πρέπει να ελέγχονται τόσο για την ποιότητα της δουλειάς τους, όσο και για την εντιμότητά τους. Στον ιδιωτικό τομέα αυτό θα γινόταν αυτόματα, μιας και ένας ανέντιμος ή ανεπαρκής συνεργάτης θα μείωνε τα έσοδα. Αυτό μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σε ότι αφορά την εντιμότητα, αλλά για την ποιότητα της δουλειάς κάποιου είναι δύσκολο να αποφανθεί κανείς, οπότε για να ελέγξεις την ποιότητα θα πρέπει να ελέγξεις το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Είναι πολεοδομία; Ελέγχεις τα σπίτια που αδειοδότησε. Είναι σχολείο; Ελέγχεις το επίπεδο των μαθητών. Είναι Σκουπιδιάρης; Κάνεις μία βόλτα στους δρόμους. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει, χρειάζεσαι ελεγκτές οι οποίοι να εναλλάσσονται ανά περιοχή και χρονικά διαστήματα, ώστε να αποφευχθεί η γνωριμία και συναλλαγή. Αν είναι ένας ο ελεγκτής, τότε μπορείς να τον έχεις στην "μισθοδοσία". Αν είναι πολλοί θα κοστίζουν περισσότερο και σίγουρα κάποιος κάπου θα μιλήσει: δεν μπορείς να τους δωροδοκήσεις ΟΛΟΥΣ!
         Περιορισμός της θερινής άδειας των δημόσιων εκπαιδευτικών σε τέσσερις εβδομάδες. Δεν έχω κανένα άχτι, αλλά η δουλειά και η προετοιμασία για την επόμενη σχολική χρονιά είναι ζωτικής σημασίας για τα σχολεία, και στη διάρκεια τους σχολικού έτους απλά είναι σχεδόν αδύνατον να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο. Δεν θα γίνονται μαθήματα, αλλά θα φροντίζουν την γραφειοκρατία, θα κάνουν τις μελέτες τους, τις συνελεύσεις τους, τις εκλογές τους, τα σχεδιαγράμματά τους, τα προγράμματα διδασκαλίας, τις ασκήσεις, τα πλάνα, τα βιβλία, κοκ, ώστε το μάθημα να ξεκινά την πρώτη μέρα τους έτους και όχι αυτό το χάλι, να αρχίζει η πραγματική διδασκαλία με καθυστέρηση δέκα ημερών, τουλάχιστον, και μετά να σου λένε ότι σήμερα έχουμε συνέλευση και το παιδί βάλε το στην τσέπη όταν πας για δουλειά και χρειάζεται βοήθεια στο σπίτι γιατί δε βγάλαμε την ύλη.

        Αντικατάσταση του επιδόματος ανεργίας με δάνειο επιχειρηματικότητας, κυρίως σε ότι αφορά πράσινες τεχνολογίες που είναι και της μόδας, πρωτογενή παραγωγή, πρώτες ύλες και ενέργεια. Κανείς δεν πληρώνεται όσο κάθεται. Εννοείται ότι οι αποζημιώσεις απόλυσης θα πρέπει να παραμείνουν στα προ κρίσης επίπεδα και οι εργασιακές σχέσεις να μην είναι ελαστικές αλλά σκληρότατες, από την άλλη οι έλεγχοι θα πρέπει να είναι και αυτοί αυστηροί, ώστε να μην κλέβουν όλοι μαζί το κράτος και μετά να λέμε που πήγε η παραγωγικότητα.
        Τα δάνεια αυτά, θα πρέπει να δίνονται βάσει κριτηρίων. Πιχί, σε μία περιοχή μπορεί να είναι παραγωγικό να κάνεις ανακύκλωση ή καλλιέργεια βαμβακιού ενώ σε άλλη να βάλεις ηλιακούς συλλέκτες ή να εξορύσσεις κιμωλία. Σε καμμία περίπτωση δεν είναι παραγωγικό να ανοίξεις άλλη μία μπουτίκ, ή άλλη μία καφετέρια ή τυροπιτάδικο ή άλλο ένα περίπτερο. Επίσης, τα δάνεια αυτά δεν θα δίνονται σε εισοδήματα ανώτερα των 15.000 ετησίως, διότι έτσι αρχίζει η ρεμούλα. Αν τα δάνεια τα δώσεις σε φτωχούς, τότε σίγουρα θα δουλέψει για τα ξεπληρώσει, ενώ αν τα δώσεις στους εύπορους, τότε σίγουρα θα τα βάλει στην άκρη για πάει διακοπές, γιατί δεν θα έχει ανάγκη να τα δουλέψει για να πληρώσει τη δόση.
        Καμμία διευκόλυνση στις εισφορές, αλλά από την άλλη μεριά μείωσή τους. Κανένας επιχειρηματίας να μην έχει αναβολές, και εκπτώσεις που οδηγούν στις γνωστές κομπίνες, αλλά από την άλλη να είναι οι εισφορές τέτοιες που να τις αντέχει η κάθε επιχείρηση, γιατί αν ο οποιοσδήποτε έχει να διαλέξει ανάμεσα στο να ταΐσει τα παιδιά του ή να τα δώσει στο ίκα, θα διαλέξει το το πρώτο. Και πάλι, οι αυστηροί έλεγχοι σε μεγάλους και μικρούς, είναι ζωτικής σημασίας, γιατί κανείς δεν πληρώνει εθελοντικά την εφορία.
        Μείωση έμμεσης και άμεσης φορολογίας στα ελληνικά προϊόντα. Αν, φερ'ειπείν, το φιπιά στην ελληνική ντομάτα είναι μικρότερο από εκείνο της εισαγόμενης, τότε ο Έλλην αγρότης έχει έναν λόγο να μείνει στο χωράφι να παράγει για την Ελλάδα αντί να πάρει των ομματιών του και να πάει σκαφτιάς στη Γερμανία ή την Αυστραλία, και να δίνει εκεί την υπεραξία του. Επίσης, ο Έλλην επιχειρηματίας έχει ένα λόγο να μείνει στην Ελλάδα αντί να δίνει λεφτά στις βαλκάνιες μπανανίες, κι εμείς να μένουμε με το δημόσιο στο χέρι.
       Έλεγχος και αξιολόγηση όλων των καταλυμάτων και εστιατορίων, από το τελευταίο κοτέτσι στα Ντούβγενα, μέχρι το Χίλτον. Επανέλεγχος και επαναξιολόγηση ανά διετία από την έναρξη λειτουργείας, ώστε να εναλλάσσονται τα ελεγχόμενα καταλύματα και να μην πνίγονται στη δουλειά οι ελεγκτές. Κλείσιμο των χειρίστων μέχρις επανελέγχου και συμμορφώσεως: όχι πρόστιμο, διότι ο παραβάτης θα πληρώσει το πρόστιμο και θα συνεχίσει να παρέχει τις ίδιες ελεεινές υπηρεσίες, δυσφημίζοντας τον κλάδο. Αφού δεν γίνεται να δουλεύουν όλοι, τότε ας μείνουν οι πραγματικά καλύτεροι. Πρόστιμα σε υγειονομικές παραβάσεις, αλλαγή κατηγορίας όπου είναι αναντίστοιχη με τις προδιαγραφές, ακόμα και γκρέμισμα παράνομων κτισμάτων σε καταπατημένα, σε δάση, σε παραλίες και γενικά, να μπεί μία τάξη σε αυτό το αντι-περιβαλλοντικό πάρτυ, που πλέον δε φέρνει ούτε καν αλητο-τουρίστες. Στην Πάργα, η θάλασσα από σμαραγδένια και απαστράπτουσα, κατάντησε να μυρίζει σαν τουαλέτα και αυτό δεν μπορεί να κοστίζει πολύ, αλλά λίγο. Το τουριστικό προϊόν, εκτός από προώθηση, χρειάζεται επειγόντως και μία αναβάθμιση, γιατί πολύ τζάμπα μάγκες το παίζουμε και μας πήραν χαμπάρι. Κατάργηση υψηλής σεζόν, ώστε να ξανα βρεθεί το ενδιαφέρον σε όλη τη χρονιά, καθορισμός τιμών ανά αριθμό αστεριών και τήρηση αυτού, ώστε να μην έρχεται ο πελάτης και να πληρώνει 150 ευρώ μία κατσαριδότρυπα στη Σκλίβανη απλά και μόνο επειδή είναι Αύγουστος.
       Τερματισμός προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού. Καλό θα ήταν, αλλά είναι ακόμα κάτι που έχει πολλές τρύπες και είναι αδύνατον να το ελέξγεις χωρίς να θίξεις "άμαχο" πληθυσμό. Περισσότερο μπελλάς παρά ώφελος, αν το σκεφτείς σε κοινωνικό και οικονομικό βάθος. Οι ιδιοκτήτες καταλυμάτων που βασίζονται σε αυτό είναι στην ουσία κρατικοδίαιτοι και εμείς θέλουμε υγιείς επιχειρήσεις που να έχουν τσαγανό, όχι επιχειρηματικά ανάπηρους που δίχως τις πανάκριβες  κρατικές "πατερίτσες" να βαραίνουν τους υπόλοιπους. Αν δεν έχεις δουλειά, τότε κάνε κάτι άλλο αντί να περιμένεις το κράτος να σε συντηρήσει και οι εισφορές των εργαζόμενων να γίνονται τζατζίκι.
       Τέλος, οι ελεγκτές των ελεγκτών.
 Αυτό το ζήτημα με απασχόλησε πολύ και δεν βλέπω άλλη λύση εκτός από την εξής: σε κάθε υπηρεσία (εφορία, πολεοδομία, στρατός, κοκ) για να αποφύγουμε την γνωριμία και συναλλαγή, θα πρέπει να μην υπάρχει ένας μόνιμος ελεγκτής αλλά πολλοί που να εναλλάσσονται και να ελέγχουν περιοχές διαφορετικές από αυτές της καταγωγής ή μόνιμης κατοικίας τους. Με αυτό τον τρόπο, ο ελεγκτής από την Πρέβεζα, φέτος θα δουλέψει στην Αργολίδα, του χρόνου στη Δράμα και του παραχρόνου στον Πειραιά, κοκ. Οι ελεγκτές δεν θα είναι επαγγελματίες αλλά καθε χρόνο θα επιλέγονται με κλήρωση από τον αρμόδιο τομέα, πιχι, ένας πολεοδόμος από την Πρέβεζα, αντί να κάτσει στο γραφείο, αυτό το τρίμηνο θα πάει να κοιτάξει μία-μία τις οικοδομές στο Κατάκωλο, απροειδοποίητα. Η υπηρεσία θα καταγράφεται και όταν τα κτίρια καταρρέουν λόγω ελλιπούς ελέγχου, ο υπάλληλος θα τιμωρείται με πρόστιμα ή απόλυση ή υποβιβασμό, ανάλογα με το μέγεθος της ανεπάρκειας. Ο δωροδόκος ιδιώτης δεν θα παίρνει τίποτα και θα μένει με το ερείπιο στα χέρια. Σε περίπτωση που ο επόμενος ελεγκτής διαπιστώσει παρατυπία προηγούμενου συνάδελφου, θα παίρνει μπόνους το μισθό του προηγούμενου. Πάνω από ορισμένο αριθμό διαπιστωμένων παραβάσεων θα παίρνει επίσης μπόνους.
      Ουφ, τα είπα και ξεθύμανα....
    
       
              
    
      

Το αφεντικό τρελάθηκα

      Ρωτάς τί άλλες λύσεις υπάρχουν.
Εκ του προχείρου, θα προσπαθήσω να αποδείξω ότι το ζήτημα δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό-θεσμικό, πολιτιστικό πες το αν θες, έχει σχέση με το πως κάνουμε μπίζνεςς εδώ στο  Κομπιναδιστάν. Και η κομπίνα καλή είναι δε λέω, αλλά δεν μπορείς να είσαι χαζός και κομπιναδόρος, διότι τότε είσαι απλά ένας ακόμα ανίδεος κλεφτοκοτάς, αντί να πλουτίσεις εις τον αιώνα τον άπαντα να φας την κότα και τελείωσε.

     Δε λέω ότι είμαι πιο έξυπνη από τον στουρνάρι, αλλά μέσα στην επικράτεια αυτή τη στιγμή υπάρχουν ας πούμε δέκα χιλιάδες παράνομοι μετανάστες, ναι; Πολλοί περισσότεροι θα μου πείς εσύ, ας υποθέσουμε το ελάχιστο θα σου πω εγώ. Τους τσακώνεις και αντί να τους βάλεις στα "Κέντρα φιλοξενίας" που αν τα έβλεπε ο Ξένιος Ζευς θα έριχνε αστροπελέκι, αντί λοιπόν να τους έχεις εκεί na τρώνε τζάμπα, τους βγάζεις από μία προσωρινή άδεια, για όσο σε βολεύει, τους δίνεις και ένα ελάχιστο μισθουλάκο, σαν αυτό που όρισες για τους ιδιωτικούς υπάλληλους, και τους στέλνεις στα νησάκια που επιθυμείς να εκμεταλλευτείς, να χτίσουνε μαρίνες, λιμάνια, να στρώσουνε δρόμους και να προχωρήσουνε τα έργα.
       Επίσης, αντί να χτίσεις "Κέντρα" με το μισθουλάκο που θα τους δίνεις γι ανα έρχονται κάθε μήνα στο ίδιο σημείο να τους ελέγχεις και να ξέρεις που είναι και τί κάνουν αντί να τους έχεις να μοιράζουν μιζέρια στις πόλεις, θα κάνεις συμβάσεις με τους ιδιοκτήτες ξενοίκιαστων σπιτιών, που είναι και κάμποσοι, να κινηθεί λίγο η αγορά, να δεί λίγο χαρτζηλίκι και ο έλλην που τον έχεις ταράξει στα χαράτσια και το  ΕΣΠΑ το τραγανίζουν τα τρωκτικά στα μουλωχτά... Μετά το πέρας της εργασίας τους, τους κάνεις πακετάκι και τους στέλνεις σπίτι τους, με τις ευλογίες και τις οικονομίες που ίσως επιτρέψεις να έχουν κάνει, ή εναλλακτικά τους ξαναχρησιμοποιείς σε άλλα έργα.
      Δεν θες να βάλεις αλλοδαπά; Φοβάσαι μη σε πουν ρατσιστή ή ότι ευνοείς τους ξένους; Πάρε όσους βρίσκονται στη μπουζού για χρέη, ή όσους έχουν οφειλές αλλά όχι νόμιμη εργασία (λουκέτα και χρεωκοπίες να φαν και οι όρνιθες) και βάλε αυτούς να ξεπληρώσουν ο καθένας το χρέος του με κοινωφελή εργασία. Και αυτοί θα ξαλαφρώσουν από τα χρέη για να σε ξανα-ψηφίσουν γενεές δεκατέσσερις, και θα κάνεις μία λογιστική τακτοποίηση που θα σε βολέψει  στους προϋπολογισμούς όσο τίποτα άλλο, και θα μείνουν στην Ελλάδα τα λιμάνια και οι  μαρίνες να μένει το χρήμα στην Ελλάδα αντί να το παίρνει ο Τούρκος στην Τουρκία ή ο Αμερικάνος στην Αμερική, και μετά να μας το δανείζει σε εμάς τους ίδιους που μοχθήσαμε να το παράξουμε,με τόκο οκτακόσιες χιλιάδες τα εκατό, το ίδιο χρέος να το ξαναπληρώνουμε ξανά και ξανά. Και, το σημαντικότερο, με λυμένα τα χέρια από τις οφειλές, μπορεί πλέον ο Έλλην να ανασάνει πάλι, να δεί πως θα προχωρήσει παρακάτω, να γίνει παραγωγικός και κερδοφόρος, αντί να ζεί με επιδόματα, κομπίνες και ελεημοσύνες.
    Όλα αυτά βέβαια στην περίπτωση που δεν έχουμε προδότες στην ηγεσία, να ξεπουλάνε εθνική κυριαρχία για να μη στεναχωρήσουν την πελατεία τους.

Κάποιος να πει την Αλήθεια στον Σαμαρά

         Γράφω χωρίς τις βουλίτσες ανά παράγραφο, όπως εζήτησαν ο αταίριαστος και ο άμπαν. Ελπίζω να εκτιμηθεί αλλά από την άλλη αιτούμαι να συμπεριλάβει ο μπλόγκερ στις λειτουργείες του κουμπί για την αυτόματη χρήση παραγράφου, ώστε να μην κουράζουμε τα λεπτά και ευαίσθητα κρινοδάχτυλά μας με το επανηλειμμένο πάτημα πλήκτρων.

        Στο προκείμενο.

      Με αφορμή το περιστατικό στην Ύδρα, έγινε σάλος για τη λερναία ύδρα της φοροδιαφυγής.
Δεν θα πω πολλά.

       Απλά θέλω να επισημάνω ότι όλοι όσοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ανεξαρτήτου θέσεως, αξιώματος ή συγγένειας, όχι μόνο μένουν στη θέση τους, αλλά μάθαμε και μέσα από την υπόθεση με τα πλαστά επιδόματα ότι δεν προβλέπει ο νόμος να να τιμωρηθούν, ούτε να επιστραφούν τα κλεμμένα ούτε με άλλο τρόπο να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη, τόσο ουσιαστικά (ώστε να μη μένουν άδεια τα ταμεία) αλλά και ηθικά, δηλαδή να μην νιώθει κορόιδο ο μέσος πολίτης σε περίπτωση που τηρήσει το νόμο.

      Είναι οι περίφημες μεταρρυθμίσεις, που όλοι λένε ότι θα κάνουν αλλά είτε δεν τις κάνουν για να μη στεναχωρήσουν αυτούς ακριβώς που κατακρίνουν, είτε τους ρίχνουμε εμείς οι ίδιοι γιατί δεν πιστεύουμε σε ένα κράτος που ξαφνικά είδε το φως, υπό τον πέλεκυ της γερμανικής οικονομικής δικαιοσύνης. Γιατί άλλη, δεν πρόκειται να δούμε, όπως όλα δείχνουν.

      Μέσα από την υπόθεση της Ύδρας, μάθαμε και κάτι άλλο. Αυτό το νταλαβέρι με τις αποδείξεις άρχισε πέρυσι τέτοιον καιρό και μάλιστα, οι έξυπνοι της Ελληνικής εφορίας πήραν μαζί τους γερμανικά κανάλια, για να καταγράψουν όσα έγιναν και , από όσο διαβάζω από τα άρθρα που παραθέτει και ο αθεόφοβος, έτυχαν άδικης τύχης, τουτέστιν τους ελύντσαραν όπως ελύντσαραν και τους φετινούς, και δικαίως, διότι δεν μπορείς κύριε να με διασύρεις όταν εσύ ο ίδιος είσαι πρωταθλητής στο κλέψιμο και μάλιστα τόσον καιρό ενθάρρυνες τη ρεμούλα, απαιτώντας μίζες, γρηγορόσημα, φακελάκια και διάφορα άλλα νταβαντζιλίκια για να μη με λιώσεις με την εξουσία σου.

      Άρα, Σαμαρά (το κύριε το παραλείπω για ευνόητους λόγους) αφού έριξες δύο κυβερνήσεις για να κυβερνήσεις, και αφού οι έλληνες έχαψαν το δόλωμα και σου έλυσαν τα χέρια, τότε ωφείλεις να κάνεις κάτι καλύτερο.

      Αντί αυτού, είπες ότι θα πάρεις μέτρα και ας πέσεις, σωστά; Ε, λοιπόν μάθε ότι για να αρχίσουμε να σε παίρνουμε στα σοβαρά και όχι να λέμε ανέκδοτα για εσένα, όπως έχει ήδη αρχίσει να γίνεται, πρέπει να πείσεις όχι την άνχελα, αλλά εμάς. Και για να το κάνεις αυτό, πρέπει να είσαι εσύ ο ίδιος συνεπής ως προς αυτά που λές, που υπογράφεις και που γράφεις σε επιστολές.

      Αν όμως, αντί να συμμορφώσεις το δημόσιο, τον κεντρικό πυλώνα της διαφθοράς, ξεκινάς από τους ιδιώτες την αφαίμαξη και την σκληρότητα, τότε, συγγνώμη, αλλά στήριξη δεν θα βρείς. Και να εξηγούμεθα, εγώ δεν θέλω να φτωχύνει ο δημόσιος υπάλληλος. Θέλω να κάνει την δουλειά για την οποία πληρώνεται, να είναι τίμιος και να μην εκβιάζει όσους δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, και αν τύχει μία από τις δύο προϋποθέσεις να μην τηρηθεί, τότε να παίρνει τη θέση του άλλος που να έχει τις προδιαγραφές αυτές: να δουλεύει και να είναι τίμιος.

      Μάθαμε ότι ο τζίρος της μαύρης οικονομίας είναι πολλαπλάσιος των δανεικών που χρειαζόμαστε. Υπάρχει λόγος για αυτό. Ο ιδιώτης επιχειρεί καλύτερα από τον δυ. Και, φυσικά, γνωρίζοντας την διεφθαρμένη φύση του κράτους, έχει σημαντικές αντιρρήσεις σε μία μοιρασιά που όχι μόνο είναι εις βάρος του, αλλά δεν  του παρέχει καν την προστασία που θα έπρεπε να του παρέχεται από ένα τέτοιο νταβατζιλίκι: πληρώνω φόρους και εισφορές πολλαπλάσιες του εισοδήματός μου, χωρίς να έχω ανταπόδωση σε υπηρεσίες, και με την πρώτη στραβή είμαι το εύκολο θύμα, όπως οι αυθαιρετούχοι, που πληρώνουν ξανά και ξανά και ξανά (πληρώνοντας ενοίκιο ανοχής καταπάτησης αντί να γκρεμιστούν τα αυθαίρετα μια κι έξω για να ελευθερωθούν οι δημόσιες γαίες ) , όπως οι περατώσεις κατά τις οποίες ο ιδιώτης πληρώνει ξανά και ξανά προστασία στον νταβά-κράτος, όπως οι συνταξιούχοι που μετά από μία ζωή δυσβάσταχτων εισφορών, τώρα μένουν χωρίς περίθαλψη και φάρμακα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν παρανομήσει χαίρουν άκρας υγείας και μακροημερεύουν στις θέσεις τους, διάγοντας αμέριμνας ημέρας λες και δεν τρέχει τίποτα αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι περιόρισαν τις ημέρες των διακοπών τους.

     Επίσης, μέσα από αυτή την υπόθεση μάθαμε ότι πίσω από τη γιαγιούλα με τις άφαντες αποδείξεις, κρύβονται κι άλλοι πιο σημαντικοί, ότι όλοι οι αξιωματούχοι του νησιού είναι παραβάτες και έχουν καταδικαστεί για διάφορες σημαντικές υποθέσεις και ότι η διαφθορά του νησιού είναι, όπως σε όλα τα μέρη, διάχυτη και ξεκινά από ψηλά. Αντί όμως να πιάσουν αυτούς που προάγουν τη διαφθορά, τους άρχοντες του μέρους, πήγαν και έπιασαν αυτούς που δεν είναι άρχοντες.
 
       Δεν γίνονται έτσι οι δουλειές, Σαμαρά. Δεν μπορείς να απαιτείς συμμόρφωση αν δεν συμμορφωθείς πρώτα ο ίδιος και οι δικοί σου.

      Πρώτα, θα άρεις την μονιμότητα. Μετά, θα κάνεις έλεγχους στο δημόσιο και θα διώξεις όσους δεν πλοιρούν τις προϋποθέσεις. Και μόνο μετά από την εξυγείανση αυτή, θα έχεις το πάτημα να απαιτείς συμμόρφωση και από τους υπόλοιπους.

Αντί να κάνεις αυτά που όλοι ξέρουμε ότι πρέπει, εσύ βρίσκεις ισοδύναμα εις βάρος μας.

      Αντί να στηρίξεις τους έλληνες, αφήνεις τους διάφορους οργανισμούς να εξευτελιστούν από τα ίδια σου τα τσιράκια για να τους πουλήσεις όσο-όσο στα κοράκια, πνίγεις την ίδια σου την παραγωγική βάση για την πουλήσεις και αυτή σε εξευτελιστικές τιμές και οι μόνοι που προστατεύεις είναι οι δικοί σου. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μετά την εκλογή σου έπαψαν οι διώξεις κατά του Ψωμιάδη, ότι έπαψαν να ελέγχονται οι δημόσιοι λειτουργοί (ενώ πριν από τις εκλογές μαθαίναμε κάθε μέρα και από ένα περιστατικό ανθρώπων που πιάνονταν στα πράσσα,σε διάφορες υπηρεσίες) και γενικά τους έχεις στα πούπουλα.

      Αυτή δεν είναι συμπεριφορά κυβέρνησης αλλά συμμορίας.
Αλλά από την άλλη, το γεγονός ότι βγήκες πρώτος, έστω και με όλα αυτά τα κόλπα, δείχνει ότι το ποσοστό διαφθοράς είναι τόσο μεγάλο, που όχι μόνο θα ξαναβγείς στις εκλογές που πλησιάζουν, αλλά και με μεγάλο ποσοστό.

    

Αφού όλοι στέλνουν επιστολές, ας στείλω κι εγώ μία!

• Η ανάρτηση του καταπληκτικού πέτρου, στάθηκε η αιτία να θυμηθώ κάτι που είχα πρωτοσκεφτεί πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια, στην απαρχή του μπλογκιν για εμένα (προ-πέρυσι) το οποίο μέσες άκρες συνοψίζονταν στο εξής: να γίνει αποκέντρωση των εξουσιών ώστε να ακολουθήσει και η αποκέντρωση των πληθυσμών. Πανεπιστήμια, υπουργεία, οργανισμοί, να μετακομίσουν σε πόλεις ή ακόμα και χωριά της περιφέρειας, ώστε μαζί με αυτές να μεταφερθεί και ο λαός που τα συνοδεύει, από τους ίδιους τους υπάλληλους με τις οικογένειές τους, μέχρι τους έμπορους και τους επιτηδευματίες που συντηρούν τις κοινωνίες τους, δίνοντας ανάσα στις πόλεις της περιφέρειας που μαραζώνουν αλλά και στην πρωτεύουσα που πλέον έχει γίνει ζόμπι του εαυτού της.
• Θεωρητικά αυτό είναι δυνατόν να γίνει μιας και το κράτος έχει κτιριακές εγκαταστάσεις να κείτονται ολούθε, πρακτικά όμως όλοι γνωρίζουμε ότι και μόνο για να βγεί η απόφαση χρειάζονται τρία χρόνια και άλλα δεκατρία μέχρι να ξεκουνήσει ο μηχανισμός τα άκρα αλλά και την έδρα του ώστε να γίνει η δουλειά.
• Καλό θα ήτανε να γίνει, να μικρύνει η υδροκέφαλη αθηναϊκή μαύρη τρύπα, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι τόσα πολλά που πρέπει να γίνουν που πελαγώνει κανείς μόνο να τα σκέφτεται, πόσο μάλλον να τα πραγματοποιεί.
• Λίστα, το λοιπόν, λίστα όπως για τα ψώνια.

1. Δικαιοσύνη. Στις αμοιβές, στη φορολογία, στη δικαιοσύνη, δικαιοσύνη παντού. Δεν μπορείς να το αποφύγεις αυτό γιώργο, πάρε το χαμπάρι. Θα στείλεις καναδυό καραμπινάτα ονόματα και μερικά μικρότερα στη μπουζού, δημεύοντας παράλληλα την περιουσία τους, και αν νομίζεις ότι αυτό είναι αρκετό κάνεις λάθος γιατί γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι αν έπιανε κανείς όλους σας θα έβγαζε όχι τρείς αλλά δέκα φορές το έλλειμμα όλης της υφηλίου από εσάς και μόνο. Άρα, το να πιάσεις καμμια δεκαριά επιφανείς είναι αυτό που λέμε "όσα βλέπει η πεθερά" υπό τις παρούσες συνθήκες, όσο κι αν αληθεύει ότι δύο χρόνια πριν θα ήμασταν ευτυχείς έστω και με έναν.
2. Σεμνότης. Το είπε και ο δρούτσας, το είπε και ο βουτυρομπεμπές ο κυριάκος, το είχε πει και ο καραμανλής. Κι εσύ το είχες πει στις αρχές αλλά το ξέχασες. Και έτσι θα έπρεπε, να είστε σεμνοί δηλαδή, μετά από όλα αυτά που έχετε κάνει, αλλά αντί αυτού έχετε τα μούτρα και μοστράρεστε για σωτήρες, ο καθένας με την παντιέρα του ψηλά. Συγγνώμη πρωτίστως, παραδοχή των σφαλμάτων ένα-ένα, επανόρθωση για να μπορείς να έχεις αξιώσεις. Επανόρθωση, ξέρεις τι σημαίνει αυτό? Φυσικά και ξέρεις αλλά πας να τη σκαπουλάρεις. Αν είσαι μάγκας, τώρα σε θέλω, να μου δείξεις τι αξίζεις. Επανόρθωση, αποζημίωση στο ελληνικό κράτος για τα αίσχη του κάθε ενός από εσάς. Έτσι κάνουν οι σεμνοί άνθρωποι.
3. Αποφασιτικότητα. Το τι πρέπει να γίνει το ξέρεις πέρα από κάθε αμφιβολία. Θα φωνάξουν, θα πλαντάξουν, θα απεργήσουν, θα εκβιάσουν όμως θα κάνεις αυτό που πρέπει και να κόψεις αυτά τα επικοινωνιακά τύπου "να το συζητήσουμε" , τρείς μήνες να μοιρολογάμε στις ειδήσεις πριν και μετά την κάθε απόφαση. Αλλιώς υπογράφεις την καταδίκη σου και μη νομίζεις ότι αν τα κάνεις μαντάρα στην ελλάδα θα σε στηρίξουν τα φιλαράκια σου από λόνδρα παρίσι νιουγιόρκ...
4. Ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο και στο κράτος. Και στο κράτος. Ελπίζω να έγινα σαφής.
5. Ασυμβίβαστο για τους βουλευτές ειδάλλως περιορισμός των θητειών σε δύο.
6. Απαγόρευση πολιτικών διαδόχων. Κανένας απόγονος ή συγγενής για 99 χρόνια να μην εκλέγεται/διορίζεται σε οποιοδήποτε αξίωμα (κι ας κρατήσουν τις λιμουζίνες, ο κυριάκος πάει να τη γλιτώσει γιατί θέλει να εξασφαλίσει τους διαδόχους του, αλλά τα ξέρουμε αυτά...) Τα πρώτα έξι μέτρα, εκτός από τον περιορισμό των διάφορων καταχρήσεων εξουσίας, έχουν σκοπό και την ικανοποίηση του αισθήματος δικαιοσύνης που πολίτη, ώστε να πειστεί να συνεργαστεί, να συναινέσει. Χωρίς αυτά, δικαιοσύνη και συνέναιση, θα αποτύχεις. Πάμε στα επί της ουσίας, τώρα.
7. Υποχρεωτική κοινωνική εργασία μεταναστών σε δημόσια έργα για όσο διάστημα περιμένουν την νομιμοποίηση ή άδεια παραμονής, να βγάζουν το φαγητό τους και να καταγράφονται αντί να γαγγραινιάζουν στις πλατείες. Συν-χρηματοδότηση του έργου από τράπεζες και πρεσβείες χωρών προέλευσης μεταναστών (αυτοί που έχουν το κρίμα στο λαιμό τους, σα να λέμε).
8. Φιπιά. Στα περυσινά επίπεδα, κι ας κάνει η υπόλοιπη φορολογία τη δουλειά της, που δεν είναι αμεληταία, να επισημάνω... Όλα τα άλλα ας μείνουν ως έχουν ή μάλλον όπως τα έκανες.
9. Κατάργηση του πετρελαίου κίνησης. Οι στρεβλώσεις που επέφερε στην αγορά και διανομή κόστισαν περισσότερο από τη διαφορά στην τιμή αγοράς του. Βενζίνη αμόλυβδη για όλους, κι έτσι θα εξυγειανθεί και ο κλάδος των μεταφορών, αφού με το αυξημένο κόστος θα επιζήσουν οι μεγαλύτεροι και ανταγωνιστικότεροι (τα μεγαλύτερα ρεμάλια) κι όχι όπως τώρα να έχουμε ένα εκατομμύριο ψιλικατζήδες μεταφορείς που είναι όλοι τους μικροί και ψωριάρηδες και όλο προβλήματα παρουσιάζουν.
10. Τραίνα. Κατάργηση. Το κόλπο δεν έπιασε, χάσαμε τα λεφτά μας. Οι έλληνες δεν θέλουν τραίνα γιατί δεν έχουν τόσο μεγάλες αποστάσεις ή κι εγώ δεν ξέρω γιατί. Έχουμε τα κτελ, έχουμε πλοία και αεροπλάνα, έχουμε και γαϊδούρια σε τελική ανάλυση. Τα τραίνα περιττεύουν. Δεν είμαστε του τραίνου, βρε αδερφέ!
11. Τράπεζες. Πέντε προς ένα κι εδώ. Μόλις μία δεν μπορεί να συνεχίσει με τους υπαλλήλους που έχει, θα συγχωνεύεται με άλλη, ώστε σύντομα να έχουμε λιγότερες τράπεζες. Εννοείται ότι έτσι ευνοούνται οι μεγαλύτερες και δυνατότερες (τα μεγαλύτερα ρεμάλια) αλλά τι να κάνεις, δεν θες να πας στον παράδεισο, λεφτά θες να βγάλεις. Πολύ αυστηρότερα κριτήρια στον τρόπο ίδρυσης και λειτουργίας τους, μεγαλύτερες εγγυήσεις ως προς την δυνατότητα να παρέχουν ρευστότητα. Όποιος δεν έχει κοχόνες, να μη γίνει τραπεζίτης. Φορολόγησή τους, έμμεση και άμεση. Μεγάλη κουβέντα, αλλά να που τελικά χρειάζεται.
12. Στέγη. Η δόμηση κοντεύει να σκεπάσει τη φύση, οπότε οι ρυθμοί θα είναι αναγκαστικά χαμηλότεροι. Ας δοθεί μεγαλύτερη έμφαση (και κίνητρα) στη συντήρηση, εκσυγχρονισμό και εκμετάλλευση των ήδη υπαρχόντων κατασκευών παρά στην ανέγερση νέων. Όπως και να έχει, έχει μείνει λιγότερο ελεύθερο χώμα...
13. Αγρότες. Εδώ που τα λέμε, θέλουν ένα χέρι ξύλο, αλλά τι να κάνεις που τους χρειαζόμαστε... Αυστηροί έλεγχοι ως προς τα πάντα, από το τι σπόρο μέχρι το τί χρώμα βρακί φοράνε. Έλεγχος στα περιθώρια κέρδους μεσαζόντων και βιομηχανιών, έλεγχος και καταγραφή κάθε στρέμματος, κάθε κιλού, κάθε σταγόνας. Ασυμβίβαστο για τους αγρότες, δλδ να μην μπορεί κανείς να δηλώνει και γιατρός και αγρότης, απλά και μόνο επειδή νοίκιασε ένα χωράφι ή επειδή έχει ένα κήπο με μπρόκολα στην πίσω αυλή ή έχει καταπατήσει κάτι βράχια με γαϊδουράγκαθα.
14. Μαύρη εργασία. Μικρότερες εισφορές. Μετανάστες και ντόπιοι, θα έχουν λόγο να είναι καταγεγραμμένοι και , το κυριότερο, θα πληρώνουν.
15. Ξένες επενδύσεις. Δεν τις θέλουμε. Με ελληνικά χέρια να παράγουμε τα πάντα. Οι ξένοι που ορέγονται πόρους, να μείνουν με τις ορέξεις στο χέρι, γιατί το ξεπούλημα είναι ένα βήμα πριν τη χρεωκοπία. Σε ξένους μόνο ενοικιάζουμε, παραχωρούμε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης για μία δεκαετία και αυτό με πολύ προσεκτικούς όρους και ελέγχους, μη μπουν και τα κάνουν λαμπόγυαλο. Εδώ έχουμε ένα σχήμα οξύμωρο βέβαια, να ελέγχει ο έλλην το ευρωπαίο για αποτελεσματικότητα, αλλά είναι δυνατόν. Άλλωστε ούτε οι ευρωπαίοι ειδήμονες δεν μπόρεσαν να προβλέψουν κάποια πράγματα..... Θα μου πείς, ποιος έλληνας θα επενδύσει στην ελλάδα?
16. Θα το κάνει αν του λύσεις τα χέρια, ως εξής: θα έχεις ικανούς ανθρώπους στις υπηρεσίες που να λειτουργούν σωστά και όχι να χρηματίζονται, σβέλτα και αποτελεσματικά. Επιτέλους δηλαδή! Για να γίνει αυτό, πρέπει το ασεπ να είναι σιδερένιο και αδιάβλητο, οι κανόνες να είναι λογικοί και εφαρμόσιμοι, όχι να λέει ο κανόνας "έτσι" αλλά να μην εφαρμόζεται ποτέ τόσο ηλίθιος που είναι. Δώσε τα φιλέτα σε τιμές ευκαιρίας σε έλληνες αλλά αυξημένες για ξένους. Με προϋποθέσεις και αυστηρό έλεγχο, να τηρηθούν στάνταρ ως προς την απόδοση της κάθε επιχειρηματικής απόπειρας, προσεκτικότερος σχεδιασμός και μακροπρόθεσμες προοπτικές.
17. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεσαι άξιους και όχι ημέτερους. Τα καλύτερα μυαλά μας, και δεν είναι λίγα, βρίσκονται έξω οπότε το μεγαλύτερο κεφάλαιο προς επαναπατρισμό είναι το έμψυχο. Για να γυρίσουν πίσω οι δικοί μας που είναι και καμμένοι στη γούνα από τις κοτσάνες σου, πρέπει να υπάρχουν οι συνθήκες δηλαδή να έχουν ελπίδα να προοδεύσουν, να μην εμποδίζεται αλλά να προάγεται η καινοτομία.
18. Αγορά. Δεν έχει ανάγκη, μπορεί να φροντίσει τον εαυτό της και να ξαναβρίσκει την ισορροπία της σα γυροσκόπιο.
19. Ωστόσο, για να είμαστε πλεονασματικοί, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να παράγουμε τουλάχιστον όσα αγοράζουμε συν ένα. Και όταν λέμε "παράγω" δεν εννοώ μεταποιώ πρώτη ύλη που βρήκα πανάκριβα στο εξωτερικό, αλλά να παράγω εδώ, πρωτογενώς, ώστε οι άλλοι να έρχονται να αγοράσουν σε εμένα. Για να ενισχύσεις την πρωτογενή παραγωγή, δεν χρειάζονται δάνεια, διότι με δάνεια βοηθάς στο στήσιμο μίας εξ ορισμού ελλειμματικής επιχείρησης που θα χρειάζεται κρατικές ενισχύσεις για πάντα, ενώ εμείς χρειαζόμαστε επιχειρήσεις με κοχόνες, να πιάσουν την τράπεζα και να της αλλάξουν τα φώτα. Άρα, δώσε στον επιχειρηματία όχι σκλάβους ανασφάλιστους που δεν θα μπορούν να καταναλώσουν, αλλά άρση προστατευτικών διατάξεων, άρση μονοπωλίων, άρση αγκυλώσεων τύπου "πριν το 89" και "μόνο οι ανάπηροι πολέμου" ή ακόμα, "αποποιούμαι την ευθύνη μέσω πολλών υπογραφών σε πολλά χαρτιά".
20. Όλα αυτά, κι ακόμα περισσότερα που είναι απαραίτητα, σημαίνουν πολλή δουλειά και πολύ χρόνο. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αρκετό, τώρα. Μένει να δουλέψουμε γρήγορα και αμισθί. Γιώργο, πρέπει να δουλέψεις φτηνά και αποτελεσματικά, όσα δεν έκαναν οι προηγούμενοι να τα κάνεις εσύ και όσα έφαγαν οι προηγούμενοι να τα επιστρέψεις εσύ.
21. Εμείς έτσι κάνουμε.
22. Παραιτήσεις υπουργών? Να μας κάνεις τη χάρη! Ούτε ανασχηματισμό, ούτε τίποτα άλλο, ούτε δημοψηφίσματα και αηδίες. Ξέρεις τι πρέπει να γίνει και κάνε το. Η ευθύνη είναι δική σου και για αυτό άλλωστε παίρνεις ένα κάρο λεφτά, ντούκου-ντούκου.
23. Αναδιάρθρωση. Όχι, με κανέναν τρόπο. Αν είναι να ξε-σκλαβωθούμε από την κηδεμονία των "φιλελλήνων" τότε μόνο με κοχόνες, μόνο εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις μας θα το κάνουμε. Αν είναι να μείνουμε στην ευρώπη, τότε μόνο ίσοις όροις, όχι σαν υποτακτικοί, φτωχοί συγγενείς. Γιατί αυτό που είχαμε ως τώρα δεν ήταν ανεξαρτησία ούτε εθνική κυριαρχία, να μας λέει ο ένας και ο άλλος πόσα σπόρια στο χωράφια και πόσα καρότσια πεπόνια στο παζάρι.
24. Είναι κι άλλα, όταν τα θυμηθώ θα σου στείλω κι άλλη επιστολή, εν ευθέτω χρόνω.
25. Μεθ' εκτιμήσεως
26. Αθηνόβιο

Περιμένοντας τον Ψηλό, κόψε μια τράπεζα στα δύο.

• Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες τηρούν άκρα του τάφου σιωπή. Σιγή ιχθύος. Ούτε καν διαφήμιση στην τηλεόραση, ένα πράγμα.
• Τι θα μπορούσαν να πουν άλλωστε, όταν το αύριο δεν είναι για όλες τους το ίδιο.
• Μόνες τους δεν μπορούν να σταθούν, χρειάζονται κι αυτές κρατικά δεκανίκια. Συγχωνεύσεις, αγορές κτλ, απλή παράταση είναι μέχρι να βγεί η ψυχή τους, γιατί το φέηταλ έρορ εδώ είναι ο τρόποςλειτυργίας τους εξαρχής βασισμένος στην υπερεκτίμηση της υπερσυσσώρευσης του αέρα του πιθανού μέλλοντος. Out of the pan, into the fire, ένα πράγμα.
• Οι τράπεζες, λοιπόν, θέλουν και αυτές τα λεφτά μας, έτσι ώστε να ζήσουν και να επαναδιοχετεύσουν ρευστό στην περίφημη αγορά.
• Τώρα, ενώ ένας πολύ λογικός φίλος μου εκ Πάργης την έχει περιφρονημένη την αγορά, εγώ την αγαπάω διότι έχει κάνει δυνατό να φτάσει το φαγητό σε μέρη που πριν δεν έφτανε. Ένα ελάττωμα έχει μόνο, είναι φαγανή και καίει πολύ καύσιμο. Κατά τα άλλα, αν τηρηθεί κάποιο μέτρο, τότε η αγορά μπορεί να είναι χρήσιμη όσο η φωτιά, το μαχαίρι ή ο παγοκόφτης. Θέλει ρέγουλα, λέμε.
• Προσπαθώ δίχως επιτυχία να εκφραστώ με σοβαρότητα, όπως στις πανελλήνιες που γελούσαμε από την αγωνία μας πιο δυνατά, ένα γέλιο νευρικό.
• Οι πλούσιοι, το λοιπόν, έχουν χρέη. Και μάλιστα οι τράπεζες είναι αυτές που βρέθηκαν πιο εκτεθειμένες από ποτέ. Το αστείο είναι ότι τίποτα δεν έχει στερέψει. Τα καύσιμα, η τροφή, η εργασία είναι όλα διαθέσιμα και ωστόσο σε κανένα από αυτά δεν έχει ο απλός άνθρωπος πρόσβαση γιατί το σύστημα έχει φτάσει σε αδιέξοδο.
• Το αδιέξοδο αυτό είναι ο αέρας της πιθανότητας του αέρα, δηλαδή τα τραπεζικά προϊόντα που έχουν φτάσει σε σημείο να μην αλληλο-εξυπηρετούνται πια. Το χρήμα σταμάτησε να κάνει κύκλους εδώ και πολύ καιρό, όταν έπαψε να βγαίνει κέρδος από το παρόν και στοιχημάτισαν στο μέλλον προεξοφλώντας κέρδη που όμως ήταν αμφίβολα και μερικές φορές δεν ήρθαν. Το ρίσκο έφτασε τόσο μακριά που κατάντησε ανόητο πια. ΟΚ, τώρα φέρε πίσω τα δανεικά, είπε ο ένας, όμως ο ένας περιμένει να τον εξοφλήσει ο άλλος, ο οποίος όμως περιμένει από το μέλλον τα λεφτά να διακτινιστούν.
• Είμαστε σε μία κατάσταση όπου ο ένας κρατάει τα τα "μπόσικα" του αλλουνού και είναι θέμα αυτοκυριαρχίας ποιός θα κουραστεί πρώτος.
• Στην ελλάδα, έχουμε και τους κλέφτες.
• Ο γιωργάκης, μακάρι να ήταν εντολοδόχος της ευρώπης, γιατί τότε θα ήταν αποτελεσματικότερος.
• Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, δεν έχει και πολλές επιλογές.
• Έχει να διαλέξει ανάμεσα από τρία θαύματα.
• Πριν καν περάσει το σουκού, να κάνει μία εκ των τριών εκπλήξεων.
• Άλφα, να κάνει μία χρεωκοπία-σουρπράηζ στους ευρωπαίους. Με αυτό τον τρόπο γλιτώνουμε την αποπληρωμή, τσεπώνει ότι έχει εισπράξει ως τώρα και προχωρά σε εκλογές αφήνοντας την ελλάδα στον επόμενο σωτήρα. Το καλό στην υπόθεση αυτή είναι ότι δεν θα πουληθεί εθνικός πλούτος και τα λαμόγια που εγκατέλειψαν την ελλάδα αφού τραγάνισαν τα αποθέματά της είναι τώρα σε άλλες γειτονιές, οπότε ίσως μπορέσουμε οι υπόλοιποι να αρχίσουμε από την αρχή. Παράλληλα οι ευρωπαίοι, ώσπου να καταλάβουν τι τους χτύπησε και να συμμαζέψουν τα συντρίμια, θα περάσουν μερικές δεκαετίες μέχρι να ξανα-ασχοληθούν μαζί μας. Αυτό, ίσως να μην είναι και τόσο καλό, τόση μοναξιά δηλαδή.
• Βήτα, μία ωραιότατη δικτατορία (πεφωτισμένη θα την επιθυμούσα αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ ως τώρα) , κατά την οποία με τα σκυλιά λυτά θα βάλει μία τάξη στους έλληνες, με το ζόρι και χωρίς να λογοδοτεί κάθε μέρα στα σπλάχνα τα δικά του και των αλλωνών.
• Γάμα, έχε υπόψιν μιλάμε για θαύματα πάντα, διαλέγει μερικούς, καμία δεκαριά από τα λαμόγια διαφόρων χώρων, και τους παίρνει τις περιουσίες. Σχολεία τα κτίρια και νοσοκομεία να τα κάνει, όπως το αρχοντικό που είναι άδειο χωρίς τους μετανάστες, τώρα. Βάζει τους υπόλοιπους, εκλεγμένους ή μη, να ρίξουν από 100.000 ευρώ στον τορβά και τα δίνει εκεί που πρέπει, σε δασκάλους, νοσοκόμες και πυροσβέστες, κτλ. Ξαναμοιράζει γη στους άπορους έλληνες, επιστρέφει τα κατασχεμένα που περιμένουν έρημα και αναξιοποίητα, χαρίζει τα χρέη κάτω από 50.000. ώστε ακόμα και η ελάχιστη ρευστότητα να μην πάει στα χρέη αλλά στην παραγωγικότητα. Άλλωστε τι να τα κάνει η τράπεζα τα κατασχεθέντα όταν κανείς δεν τα αγοράζει? Μήπως να τα έδινε στον κόσμο για να μπορέσει ο κόσμος να δουλέψει? Δεν θα πουλούσα, αλλά θα ενοικίαζα λιμάνια και δεκο, ώστε με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια, αποπληρώνω και μου μένει η τεχνογνωσία και η οργάνωση σε βάθος χρόνου.
• Εντάξει, το ξεφτίλισα απόψε, το ξέρω.
• Καληνύχτα βρε, και η αγανάχτηση να μας βγεί σε καλό.
• Αμάν! Το σουκού πέρασε!

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά...

• Ένα από τα προβλήματα της ελληνικής κρατικής μηχανής είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα καταμετρημένο αξιόπιστα.
• Τι σημαίνει αυτό?
• Να το κάνουμε λιανά, λοιπόν.
• Δεν υπάρχει καμμία μέτρηση κανενός μεγέθους. Δεν είναι ότι υπάρχουν αποκλίσεις, αλλά ότι οι αποκλίσεις είναι εντελώς απρόβλεπτες λόγω της ως τώρα ασυδοσίας σε κάθε υπηρεσία.
• Σου λέει ας πούμε ότι οι συνταξιούχοι είναι τόσες χιλιάδες, και δεν ξέρεις ούτε αν είναι όντως τόσοι, ούτε σε ποιές κατηγορίες ανήκουν, ούτε πόσοι παίρνουν σύνταξη άλφα, σύνταξη βήτα, κοκ ούτε αν μερικοί παίρνουν τρείς ή τέσσερις συντάξεις ούτε τίποτα. Νούμερα υπάρχουν, αλλά είναι τόσο στρεβλωμένα από την ρεμούλα, την πλαστογραφημένη εξουσιοδότηση και διαφθορά κάθε είδους, που απλά δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα.
• Βάλε τώρα με το μυαλό σου τι θα γίνεται με κάθε είδους μετρήσεις, όπως τον αριθμό των δυ και τις ειδικότητές τους, όπου ο κάθε ένας μπορεί να έχει βάλει όλους τους συγγενείς του σε πόστα φωτογραφικά ή εντελώς αυθαίρετα προσαρμοσμένα σε ότι απαιτήσεις μπορεί να βάνει ο νούς... Βάλε τι γίνεται στις υπηρεσίες στον ελεγκτικό μηχανισμό, στις καταγραφές κάθε είδους, και βάλε επίσης με το μυαλό σου ότι αυτοί που υποτίθεται ότι πραγματοποιούν τις καταμετρήσεις είναι κι αυτοί καποιανού θείου ανήψια...
• Βάλε λοιπόν τι γίνεται στα υπουργεία...
• Ακόμα δεν ξέρουμε τι έγινε με τον προϋπολογισμό των περασμένων ετών, ακόμα δεν ξέρουμε τι γίνεται με απλά πράγματα, όπως το πόσα σχολεία υπάρχουν σε κάθε περιφέρεια, και πάμε να ρεγουλάρουμε το έλλειμμα?
• Ας γελάσω δις: Χα.Χα.
• Έρχεται λοιπόν ο οποιοσδήποτε και λέει πόσα θες να φτιάξεις την υγεία? Του λές εσύ, βασισμένος σε αυτά τα "νούμερα" ότι θέλεις τόσα. Και μετά βλέπεις ότι τελικά δε βγαίνουν τα νούμερα και ότι αυτό που υπολόγιζες όχι μόνο είναι ανακριβές αλλά ούτε καν την απόκλιση δεν μπορείς να υπολογίσεις.
• Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι είναι αδύνατον να υπολογίσει κανείς ούτε που θα είμαστε σε τρείς ημέρες, πόσο μάλλον σε δύο χρόνια.
• Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η σαμαρωμένη δεξιά ούτε η ντόρα η ξεσαμάρωτη, ούτε οι αριστερίζοντες, ούτε οι παπαγαλίζοντες, ούτε οι απέχοντες ούτε οι κατέχοντες δεν μπορούν να συνεισφέρουν ουσιαστικά σε μία πορεία που μόνο ως "ψηλαφιστά στο σκοτάδι" μπορώ να χαρακτηρίσω.
• Έτσι, δεν νοείται ούτε κατά διάνοια, ούτε αναδιάρθρωση ούτε έξοδος από το ευρώ ούτε τίποτα άλλο μέχρι να βρεθεί τουλάχιστον κάποιος που μετρήσει τα αμέτρητα της ελληνικής παρέας.
• Ούτε οι ξένοι ειδήμονες δεν μπορούν, ακόμα τουλάχιστον, να υπολογίσουν τίποτα.
• Φοβούνται ότι αν μας αφήσουν σε ελεύθερη πτώση, δεν θα μπορέσουν να ελέγξουν προς τα που θα εξελιχθεί η κατρακύλα και ποιόν θα χτυπήσει στην πορεία.
• Μετράνε, ξαναμετράνε, αλλά συμπέρασμα ουδένα και και κάθε φορά αναπροσαρμόζουν τα πάντα, ξανά υπολογισμοί φτού κι από την αρχή.
• Αυτή είναι η προσωπική μου εκτίμηση, φυσικά.
• Δεν γνωρίζω, ούτε θεωρώ ότι υπάρχει άλλος που να γνωρίζει με βεβαιότητα, τι θα γίνει όταν τελικά βρεθεί κάποια άκρη και καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα όσον αφορά την πραγματική εικόνα της κατάστασης.
• Ίσως, ώσπου να μετρήσουν τα αμέτρητα, να έχουν δρομολογηθεί δυο-τρία πράγματα και να τη σκαπουλάρουμε στο παρατσάκ.
• Ίσως, από τη μεταξύ μας φαγωμάρα, να γίνουμε από στάβλος σκορποχώρι και να καταντήσουμε εθελοντικά μπανανία.
• Ίσως, ακόμα, να μας κάνουν άνθρωπους με το ζόρι οι ευρωπαίοι και να πετύχουν αυτό που μόνοι μας δεν πετύχαμε γιατί περιμένουμε τις ιδανικές συνθήκες δλδ να κάνουμε μίας δεκάρας δουλειά αντί να το συζητάμε στον αιώνα τον άπαντα.
• Αυτό που έχω να πω εγώ σε όσους φωνάζουν, είναι το εξής: αφού δεν αλλάξατε μόνοι σας, αφού βρίσκατε πρόφαση ο ένας τις κατάντιες του άλλου, τώρα αφήστε τουλάχιστον να καθαρίσει το δουνουτού.

Με άλλους λόγους, ήτοι...

• Συζητώντας για το θέμα της ελλάδας, κατανοεί κανείς ότι δεν εννοούμε την κρίση χρέους, διότι αυτή είναι το αποτέλεσμα. Το αίτιο είναι οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν από την σύσταση του κράτους με τη σύγχρονη μορφή του, κάτι που ήταν με τη σειρά του προϊόν άλλων διεργασιών που δεν ήταν καθόλου όμορφες ούτε εύκολες και είχαν κι αυτές πολλές αδικίες και αγοραπωλησίες στο πρόγραμμα.
• Το θέμα είναι ότι οι πολίτες και η νοοτροπία τους, δεν κατάντησαν έτσι τυχαία, αλλά μετά από πολύχρονη ταλαιπώρια, αδικία και εξαπάτηση και δεν εννοώ μόνο τα χάλια του μεσαίου παπανδρέου, αλλά και τις προηγούμενες "παλιγγενεσίες" κατά τις οποίες οι διάφοροι προδότες γέμιζαν τις τσέπες τους και άδειαζαν τον τόπο από πόρους και ανθρώπινες ζωές, σε διαφόρων ειδών ματοκυλίσματα.
• Ακούγοντας τώρα τα περί χρεωκοπίας, αναδιάρθρωσης, κτλ, βλέποντας τους ειδήμονας να αλληλο-αναιρούνται ως προς τη μέθοδο της εξόδου από το χάλι, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι όλες οι μέθοδοι έχουν ένα κοινό γνώρισμα, την εξάντληση των απλών ανθρώπων, και όταν λέω απλών δεν εννοώ στο μυαλό διότι γνωρίζουν πολύ καλά τι πρόκειται να γίνει, αλλά εκείνων που δεν έχουν εξουσία ούτε τρόπο να διαμαρτυρηθούν εκτός από το να σπάνε ο ένας το κεφάλι του αλλουνού στις διαδηλώσεις.
• Τα λεφτά υπάρχουν. Τα έχουν αυτοί που τα έκλεψαν και ξέρουμε ποιοί είναι.
• Ωστόσο, ακόμα και αυτό, δηλαδή το να τα πάρουμε από αυτούς που τα έκλεψαν, έχει κι αυτό εξάντληση.
• Για αυτό, όταν λέμε ανάπτυξη, και μάλιστα βιώσιμη, είναι σημαντικό να ξέρουμε τι εννοούμε γιατί αυτός ο όρος είναι τόσο γενικός, που ταιριάζει σχεδόν σε οτιδήποτε κι αν σκαρφιστεί κανείς.
• Κυριολεκτικά, αυτό θα σήμαινε τον δύσκολο δρόμο, να γίνουν πραγματικά διαρθρωτικές αλλαγές, στην οργάνωση, στους θεσμούς, στους νόμους, ώστε να ευνοείται η υγειής επιχειρηματικότητα, δλδ να μπορεί ο επιχειρηματίας να κάνει τη δουλειά του χωρίς το κρατικό δεκανίκι, χωρίς να αναγκάζεται να καταφεύγει στη διαφθορά και χωρίς να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενούς του.
• Αυτό, όπως γνωρίζει ο κάθε κάτοικος αυτής της χώρας, απαιτεί δεκαετίες, απλά και μόνο για να περάσει στο μυαλό του καθενός ότι τελικά εννοούμε αυτό που λέμε και δεν είναι απλά άλλο ένα εισπρακτικό τέχνασμα η αναδιάρθρωση, ώστε μετά να δώσει οικειοθελώς τον φόρο χωρίς αστυνομικές καταδιώξεις από εφορία σε εφορία. Ώστε να φύγει από το συλλογισμό μας το καρκίνωμα του " Όλοι παίρνουν δάνειο, εσύ γιατί όχι" και το βδέλυγμα "αφού στο δίνει γιατί να μην το πάρεις" και ακόμα χειρότερα "αφού ο νόμος το λέει γιατί όχι" όπου ο νόμος είναι φτιαγμένος ειδικά για να παρερμηνεύεται κι εγώ να κάνω ότι δε με νοιάζει γιατί αφού είναι όλοι λαμόγια γιατί όχι κι εγώ.
• Αυτό πότε θα αλλάξει, και πως, δεν το γνωρίζω.
• Το εύκολο, είναι το αντίστοιχο του να μην τρώει το παιδί και να το χτυπάς για να τελειώσει το πιάτο του, Θα το κάνει, αλλά στο πλήρωμα του χρόνου έχεις να λαβαίνεις την απόσβεση τόσου ξύλου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και για έναν ηγέτη αυτό είναι να χάσει την εξουσία αλλά και να χαθεί η χώρα, αν υποθέσουμε ότι αυτό τον νοιάζει.
• Έχω, λοιπόν, ένα γρίφο για τον δαιμόνιο έλληνα, που μέσα στην οδύσσεια της ημετεροκρατίας αναζητά πως να μην αναλωθεί όπως ο βάτραχος στον τσακωμό των βουβαλιών.
• Πως, έλληνα, θα στήσεις κάτι το κερδοφόρο χωρίς α)κρατική παρέμβαση β)ούτε μία παρατυπία/παρανομία γ)εμπλοκή στη διαφθορά δ) ξένη παρέμβαση οποιασδήποτε φύσεως.
• Όταν αυτό θα είναι δυνατόν, τόσο για τον μικρο μεσαίο όσο και για τον μεγιστάνα, τότε θα έχουμε βγεί από το χάλι.
• Μέχρι τότε, και όσο πέφτει ο κάθε ένας μας στην παγίδα της εύκολης λύσης, όπως η επιδότηση ή ο "φίλος", θα είμαστε όπως τώρα.
• Μόνο που, καθώς φαίνεται, εύκολος τρόπος δεν υπάρχει.
• Εξάντληση συνεπάγεται και η επιστροφή στη δραχμή, εξάντληση συνεπάγεται και η αναδιάρθρωση/χρεωκοπία "ελεγχόμενη" (τι να ελέγξεις, που ούτε το πόσα γραφεία νοικιάζει το κουκουέ δε μπορεί κανείς να πει με ακρίβεια: αν γίνει χρεωκοπία/ αναδιάρθρωση θα είναι καραμπινάτη και ξεγυρισμένη, αβυσσαλέα θα έλεγα), εξάντληση συνεπάγεται και η παξ τροϊκάνα, εξάντληση θα είχε και το να συνεχίζαμε όπως πριν. Εξάντληση θα είχε και η κουκουέδικη άρνηση χρέους.
• Αν υπάρχουν διαφορές, δεν τις βλέπω.

Όνειρο Εαρινής Νυκτός

• Έκτακτο δελτίο διέκοψε τη ροή του γκρήκ άηντολ.
• Γυρνάω σε άλλο κανάλι, αλλά όλα έδειχναν το ίδιο.
• Όλα δείχνουν δύο άτομα μπροστά σε ένα πόντιουμ, ενώ παράλληλα ο εκφωνητής αναγγέλει ότι ο πρωθυπουργός θα κάνει μία εξαγγελία, ότι θα απευθυνθεί στο λαό και ότι κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θα πεί. Μετά από ολονύκτιες διαβουλεύσεις στη βουλή, έχουν ληφθεί πολύ συγκεκριμένες αποφάσεις, υπό το πρίσμα της επικείμενης αναδιάρθρωσης.
• Είναι, λέει, μία πλατεία κατάμεστη, και τα μάρμαρα ήταν άσπρα, χωρίς γκράφιτι και κανείς δε φωνάζει ούτε διαφωνεί. Ένας μαρμάρινος στρατιώτης με περικεφαλαία είναι πεσμένος κάτω, σκοτωμένος.
• Ένα μεγάλο κτίριο, μπεζ χρώματος είναι πιο πίσω και μπροστά από την πόρτα του στέκονται δύο κληρονόμοι, ένα άντρας, αχώνευτος γατομαμής ξερακιανός και μία καστανή νταρντάνα μελαχροινή που είχε ένα μόνιμο χαμόγελο σαν τη νατάσσα θεοδωρίδου και ταγιεράκι σένιο διαλεγμένο από την ίματζ μέηκερ.
• Δίπλα-δίπλα οι δύο κληρονόμοι, κοιτούν τον κόσμο που από καιρό έχει χάσει τη λαλιά του. Δεν έχει κανείς τίποτα άλλο να πεί.
• Το χειρότερο από όλα είναι ότι κανείς δεν έχει πουθενά αλλού να πάει.
• Ο γατομαμής, κοιτάει τη νταρντάνα με νόημα και μετά στρέφεται στους βουβούς άνθρωπους.
• "Αποφασίσαμε τα δώσουμε όλα. Εδώ," λέει σηκώνοντας ένα μάτσο κόλλες Α4, "είναι όλα τα ονόματα, μαζί και τα δικά μας με όλα τα στοιχεία. Τα χρήματα από τους λογαριασμούς μας, έχουν ήδη μεταφερθεί σε λογαριασμούς ιδρυμάτων όπως νοσοκομεία και σχολές ή κοινοφελείς οργανισμούς, για την εξόφληση ωφειλών και για προμήθεια νέων υλών. Τα ακίνητα που μας ανήκουν και αποκτήθηκαν μέσα από την πολιτική δραστηριότητα δική μας ή των γονέων μας, αναγράφονται λεπτομερώς ώστε να αξιοποιηθούν και να καλυφθούν κάποιες ακόμα ανάγκες. Οι μισθοί μας θα δίνονται σε άπορους, των οποίων τα ονόματα είναι γνωστά από την εφορία.
• Εξυπηρετούμε με αυτό τον τρόπο τις ωφειλές του δημοσίου προς κάθε δανειστή, όπως νοσοκομειακούς προμηθευτές, εργολαβίες δημόσιων έργων, μισθοδοσία και δεδουλευμένα, κτλ. ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχιση της ομαλής λειτουργίας του κράτους μέχρι να γίνει η επανεκκίνηση της κυβερνήσεως."
• Κοντοστάθηκε και μετά πήγε να κατέβει αλλά η νταρντάνα τον έπιασε από το μπράτσο, με το αγκυλωμένο χαμόγελό της πάντα στη θέση του. Του ψιθύρισε κάτι στο αυτί. Αυτός ύψωσε πάλι το βλέμμα του και ξαναμίλησε.
• "Το σύνταγμα έχει αναθεωρηθεί ώστε να απαγορεύεται για τους πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα ή συναλλαγή στη διάρκεια της θητείας τους, καθώς επίσης και κάθε προσπάθεια πλουτισμού, όπως ανέγερση νέας οικίας, μεταφορά χρημάτων σε οποιονδήποτε λογαριασμό εντός ή εκτός συνόρων, ενώ θεσμοθετείται και η βουλευτοκάρτα, η οποία θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για όλες τις πληρωμές ή αμοιβές του κάθε πολιτικού, ώστε να παρακολουθείται κάθε συναλλαγή τους και να ελέγχεται. Η βιβλιοθήκη και τα αρχεία της βουλής, με τα πρακτικά όλων των συναντήσεων και συζητήσεων σε όλα τα θέματα είναι από αυτή τη στιγμή ανοιχτά για όλους, ώστε ο καθένας να μπορεί να μάθει τι έχει συμβεί ανατρέχοντας στα αρχεία.
• Η παρούσα κυβέρνηση θα δουλέψει αμισθί μέχρις ότου εκλεγούν οι νέοι εκπρόσωποι από το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού, όχι μέσα από τους ήδη εμπλεκόμενους στην πολιτική αλλά με την προϋπόθεση ότι οι υποψήφιοι δεν θα προέρχονται από κανενός είδους πολιτική ομάδα ή θεσμό ούτε από την τοπική αυτοδιοίκηση ούτε μέσα από τις κάθε είδους διευθυντικές ή θέσεις ισχύος. Η θητεία τους, δε, θα διαρκεί τρία χρόνια, θα ανανεώνεται μόνο μία φορά και θα απαγορεύεται η μεταβίβαση ισχύος σε απόγονους, δηλαδή κανένας από το συγγενικό περιβάλλον του λειτουργού δεν μπορεί να ασχολείται με την πολιτική παράλληλα ή μετά από αυτόν για τέσσερις γενιές.
• Θέτουμε εαυτούς στη διάθεση της δικαιοσύνης."
• Δίνει τα χαρτιά στον Λοβέρδο, που στέκεται λίγο παραπίσω.
• Βγάζει το σακάκι του και με ένα νεύμα στην νταρντάνα, κατεβαίνουν και οι δύο τα σκαλιά.
• Το ταγιεράκι της, με άψογη εφαρμογή, απόλυτα ταιριασμένο με ένα φουλάρι που πλαισίωνε το γιακά της, ήταν λίγο τσαλακωμένο από την ολονύκτια συζήτηση. Η ίματζμέηκερ θα είχε πολλά να πεί, όμως τώρα δεν είχε σημασία.
• Ωστόσο, ακόμα και την ύστατη στιγμή ή νταρντάνα διατηρούσε το αυτόματο χαμόγελο και το στυλ της πολιτισμένης κυρίας. Δεν είχε κάτι ουσιώδες άλλωστε να προσθέσει.
• Μπήκαν σε ένα φίατ πούντο, ο γατομαμής στη θέση του οδηγού, και περνώντας ανάμεσα από τους βουβούς ανθρώπους, κατευθύνθηκαν προς το υπουργείο οικονομικών.
• Ο Λοβέρδος με τα χαρτιά υπό μάλλης, έκανε ένα βήμα μπρός υψώνοντας τα χαρτιά.
• "Λεφτά θα υπάρξουν!"
• Και μετά ξύπνησα.

Συνεπακολούθως (πρόταση)

• Αν υποθέσουμε ότι η ευρώπη επιθυμεί ένα κοινό μέλλον, τότε όλα αυτά περί ελλάδας και ισπανίας και άλλα τέτοια, δεν αποτελούν παρά αναβολή του προφανέστατα αναπόφευκτου.
• Το οποίο έχει ως εξής: δεν μπορεί να είμαστε οι μισοί εδώ και οι μισοί εκεί, δεν είναι δυνατόν να δείχνουμε με το δάχτυλο τις αδυναμίες μας, γιατί όποιος δεν παινέψει το σπίτι του θα πέσει να τον πλακώσει.
• Και δεν το λέω επειδή ζω στην ελλάδα, αλλά γιατί έτσι είναι τα πράγματα. Ακόμα και αν ξέρεις ότι κάποιος από την οικογένεια έχει κάποια αδυναμία, δε βγαίνεις να το διατυμπανίσεις, γιατί τότε είναι σα να λες στον κλέφτη ποιο παράθυρο είναι με χαλασμένη την κλειδαριά.
• Αν το κάνεις, αν "δώσεις¨τους δικούς σου, όπως κάνουν τώρα οι πλούσιοι της ευρώπης, τότε μέσω του αδύναμου κρίκου, βάλλεται όλο το σύστημα.
• Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά πρόφαση.
• Και χρειάζονται τις προφάσεις οι ευρω-κηδεμόνες για να σκεπάσουν τις ενοχές τους, που τα έκαναν σαν τα μούτρα τους και αντί να πράξουν όπως έπρεπε, έδωσαν δικαίωμα στα λαμόγια να έχουν γνώμη στα του οίκου μας (του ευρωπαϊκού πάντα) με το σημερινό κόστος.
• Οι πλούσιοι της ευρώπης, για να μη χάσουν την οικονομική υπεροχή τους, κανόνισαν έτσι την νομισματική ένωση ώστε να διατηρηθούν οι ανισότητες, παρόλο που , τύποις, έχουμε κοινό νόμισμα.
• Το νόμισμα δεν είναι ίδιο, φυσικά, απλά έχει το ίδιο όνομα, όπως το δολάριο της αμερικής με το δολάριο της αυστραλίας.
• Αν ήταν το ίδιο, τότε θα ήταν ίδια και ένα σωρό άλλα μεγέθη, όλοι όμως γνωρίζουμε ότι δεν είναι.
• Το τραπεζικό σύστημα της ευρώπης πρέπει να είναι κοινό, πράγμα που θα γίνει μόνο εφόσον όλες οι χώρες, υγιείς ή μη, ενταχθούν οικειοθελώς στο μηχανισμό στήριξης, χωρίς το δντ και χωρίς να περιμένουν την αξιολόγηση των οίκων που ούτως ή άλλως θα έρθει κι αυτή αν δεν την προλάβουμε.
• Τι κερδίζουμε με αυτό?
• Ενοποίηση μίαν ώρα αρχύτερα, εξίσωση και ομαλοποίηση των κοινωνικών και οικονομικών διαφορών σε ασφάλεια, εντός των θεσμών της ευρώπης, αντί για την εκβιαστική αιχμαλωσία των αντίπαλων "κερδοσκόπων" (καλά, με αυτό το "κερδοσκόποι¨είχα γελάσει πάρα πολύ) και ανεξαρτησία από αγκυλώσεις των περιορισμών του παρελθόντος.
• Και οι αγκυλώσεις είναι πολλές.
• Για να κάνεις ένα απλό πράγμα, πρέπει πρώτα να συστηθούν εκατό επιτροπές, να ρωτήσεις ένα σωρό παρατρεχάμενους και να διαπραγματεύεσαι αιωνίως.
• Δεν είναι ανάγκη να γίνει έτσι.
• Μία οικειοθελής είσοδος στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, σημαίνει παράκαμψη αυτών ακριβώς των αγκυλώσεων και ένα άλμα μπροστά από τους οίκους ενοχής, φιτσ και μιτσ και πάει λέγοντας...
• Εναλλακτικά, η ευρώπη πρέπει να διώξει τα αδύναμα μέλη, διατηρώντας με αυτά μία χαλαρή σχέση, όπως με τα αφρικανικά η ασιατικά κράτη, ίσα-ίσα για να τους εκμεταλλευτούν αναλόγως.
• Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε παραδοχή αδυναμίας όμως, και δεν είμαι καθόλου σίγουρη αν εδώ που είμαστε η ευρώπη έχει τον τσαμπουκά να το κάνει.

Πως να ρίξετε το καπιταλιστικό σύστημα

• Ένα σύστημα αρχίζει να φθίνει όταν δεν μπορεί πια να συντηρήσει τα άτομα που το απαρτίζουν.
• Το καπιταλιστικό σύστημα που βασίζεται στο κέρδος, θα πέσει όταν τα μέλη του δεν θα μπορούν πια να επιβιώσουν, άρα όταν δεν θα βγάζουν κέρδος.
• Χωρίς κέρδος, δεν θα μπορεί να καταναλώνει περισσότερο από όσο έχει ανάγκη.
• Άρα, δύο είναι αυτά που μπορεί ο απλός άνθρωπος να κάνει, ώστε να ανατρέψει την εις βάρος του τάξη πραγμάτων και αυτά είναι : α)να τεμπελιάζει και β) να μην αγοράζει.
• Πρακτικά, αυτό μπορεί να σημαίνει πολλές χρεωκοπίες, πολλή φτώχεια και "γαγγραίνιασμα" του εμπορίου.
• Τίποτα από όλα αυτά δεν μας αρέσει.
• Θέλουμε να βγάζουμε κέρδος, ώστε να αγοράζουμε βιωτικό επίπεδο, θέλουμε το εμπόριο και την κατανάλωση. Γκρινιάζουμε μόνο όταν η πλάστιγγα γέρνει αναπόφευκτα εις βάρος μας.
• Σε ατομικό επίπεδο, δεν θέλουμε να αλλάξει το σύστημα, αλλά να γυρίσει πίσω, εκεί που η τραμπάλα μας είχε στα ψηλά. Αυτό φάνηκε σε κάθε ευκαιρία που είχαμε να αλλάξουμε τη ζωή μας, όχι μόνο εμείς οι έλληνες αλλά όλοι οι τυχεροί που έτυχε να γεννηθούμε στο βορειοδυτικό τεταρτοσφαίριο. Δεν φανήκαμε φρόνιμοι με τους πόρους, δεν λυπηθήκαμε την σπατάλη, αγνοήσαμε την αδικία και επενδύσαμε στην άγνοια, τόσο σε επίπεδο κυβερνήσεων αλλά κυρίως, των λαών. Πήραμε δάνεια που ξεπερνούσαν τις δυνάμεις μας, χάψαμε το αμερικάνικο όνειρο και ούτε για μία στιγμή δεν αναρωτηθήκαμε από που προέρχεται όλη αυτή η ευμάρεια και σε ποιανού τις πλάτες πατήσαμε για να έχουμε την υπεροψία να αυτοδιοριζόμαστε "απαύγασμα της διανόησης".
• Γιατί η διανόηση χωρίς φαγητό και πρώτες ύλες, δεν μπορεί να υπάρξει, αγαπητέ μου τεχνολογικά προηγμένε πολίτη με τα κεκτημένα. Και τώρα δεν έχεις λεφτά να τα αγοράσεις.
• Ότι έχει η ιδανική κοινωνία της δύσης, είναι εις βάρος της υπόλοιπης ανθρωπότητας, και πρέπει να επιστραφεί άμεσα, όχι σαν ελεημοσύνη αλλά σαν δικαιοσύνη. Όχι σαν πρόσκαιρη ασπιρίνη αλλά σαν δίκαιη μοιρασιά.
• Όμως δεν θέλουμε γιατί μας αρέσει η πολυτέλεια.
• Μας αρέσει να πετάμε στα σκουπίδια κάθε χρόνο τόννους ρούχα και φαγητό, να καίμε τα σχολικά βιβλία, να είμαστε χουβαρντάδες και λάρτζ, να τρώμε τον αγλέουρα και μετά να χρειαζόμαστε πανάκριβους εξοπλισμούς και φάρμακα και χαμένο χρόνο για να μη σκάσουμε από το φαί.
• Ακόμα και τώρα.
• Ακόμα και όταν είναι προφανές το πως και το γιατί, θέλουμε να διοριστούμε για να δουλέψουμε.
• Θέλουμε το κέρδος.
• Οι εξουσίες, είναι έτσι και όποιος περιμένει να αλλάξουν, μάλλον θα περιμένει πολύ. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στον ηγέτη της ελλάδας, της ελβετίας και της ουγκάντας είναι το στύλ. Σε όλα τα άλλα είναι ίδιοι.
• Δυστυχώς, το ίδιο συμβαίνει και με τους λαούς.
• Μπορεί να γίνει διαφορετικά, αλλά δεν θα γίνει.
• Πρώτα θα σκοτωθεί κόσμος, από ότι φαίνεται τελικά.
• Κάποιος θέλει να μας κάνει τυνησία και λιβύη, κάποιος έχει να κερδίσει από το δικό μας χαμό.
• Σαν ελληνίδα, θέτω στους έλληνες την ακόλουθη πρόκληση: πως θα γίνει να ανατραπεί η εκβιαστική εκμετάλλευση, χωρίς αιματοχυσία, χωρίς να πληρώσει τη νύφη ο φτωχός και χωρίς να χαθεί η επανάσταση στα προβοκατόρικα δελτία των εννέα?
• Έχω εμπιστοσύνη στο ελληνικό δαιμόνιο.

Μη γνώτω η Αριστερά τι ποιεί η Δεξιά

• Δεν ξέρω πόσες αριστερές έχουμε, μου είπαν όμως ότι είναι πέντε, συν ο Σπίθας έξι.
• Το ποσοστό που λαμβάνει η κάθε μία από αυτές είναι μικρό, αν όμως τα προσθέσεις όλα μαζί γίνεται μία δύναμη καθόλου ευκαταφρόνητη.
• Το θέμα όμως είναι ποιός θα υπερισχύσει στην καρεκλομαχία, γιατί ξαφνικά βρεθήκανε πολλοί σωτήρες-ηγέτες-επαναστάτες-μάγκες που λένε ότι θέλουν το καλό μας και μάλιστα με πύρινες κουβέντες και κρεσέντο πολύ συναισθηματικά.
• Αυτό που γίνεται, στην ουσία, είναι ότι ο κόσμος προφανέστατα έχει απηυδήσει, οι άνθρωποι δεν θέλουν άλλες αηδίες, όλοι μας είμαστε στα έσχατα των αντοχών μας, και οι γεροξεκούτηδες που τόσα χρόνια τρώγανε από τον ίδιο τορβανά, ξαφνικά μας κλέβουν τη σειρά και μπαίνουν μπροστά στο "ταμείο", καπελώνοντας την οργή, οικειοποιούμενοι την ξένη αγανάκτηση, σφετεριζόμενοι, πλούσιοι όντες, το κίνημα των φτωχών.
• Αν ήθελαν το καλό μας, τότε μήπως να έβαζαν στην άκρη τις διαφορές τους?
• Εδώ σε λίγο θα συνεργαστεί η ντόρα με το γιωργάκη, δεν μπορεί να συνεργαστεί η αλέκα με τον αλέκο?
• Δεν χρειάζεται να αποκυρήξει κανείς τίποτα. Δεν μιλάω για ένωση ούτε συγχώνευση των κομμάτων αλλά για συνεργασία στις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν. Άλλωστε, όταν ο κόσμος φλέγεται τριγύρω σου, ο ίδιος κόσμος που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι, τότε δεν μπορείς να λές ότι ξέρετε, δεν είναι του χαρακτήρος μου να συνεργάζομαι... ... Όσο προχωράει το κείμενο τόσο συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει ελπίδα... Τέλος πάντων, αφού άρχισα το συλλογισμό, θα τον τελειώσω : αντί για επτά και οκτώ και δέκα και τρία και δυόμισι τα εκατό, είμαι σίγουρη ότι μία υπέρ-Αριστερά που θα μιλάει για όλους μαζί τους εργαζόμενους, θα συγκεντρώσει και τους αγανακτισμένους από άλλους χώρους και, σίγουρα, τους νέους, ονειροπόλους που ίσως υπάρχουν κάπου σε κάποια γωνιά. Είμαι σίγουρη ότι μία τέτοια συνεργασία, θα ξεπεράσει το άθροισμα των κομμάτων που θα την απαρτίζουν, γιατί ίσως δώσει νέα πίστη ότι δεν υπερασπίζεται ονειρώξεις και ουτοπίες αλλά μιλάει σοβαρά και, πάνω από όλα, θα έχει πλέον την ισχύ να ανατρέψει καταστάσεις.
• Ένα τριάντα τοις εκατό, δεν θα έβγαζε τον καρατζαβλάχο έξω από τη βουλή, μαζί με τον ψινάκη και όλο του το τσίρκο?
• Μιλάμε για επιστημονική φαντασία, βέβαια. Γιατί, φυσικά, δεν μπορεί η γριά αλέκα να ηγηθεί οποιασδήποτε επαναστάσεως, γιατί απλούστατα είναι γριά και αχώνευτη. Από την άλλη, μέχρι να βρεθεί άνθρωπος που να μην νοιάζεται για την καρέκλα για να ηγηθεί, φέξε μου και γλίστρησα, οπότε κάτσε ψηλά κι αγνάντευε.
• Γιατί όλοι οι αριστεροί στριμώχνονται δίπλα στις καρέκλες, περιμένοντας πότε θα ξεσηκωθεί από μόνος του ο λαός για να παλουκωθούν στην κορυφή ως αρχηγοί της επαναστάσεως (βλέπε κουβέλης, μίκης, και λοιποί).
• Σαν το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες αλλά στο πιο διεστραμμένο...
• Προσωπικά, δεν θέλω την επανάσταση. Δεν θέλω εκλογές, δεν θέλω ανατροπές, ούτε εξεγέρσεις, ούτε λόγια, ούτε ιδεαλιστές, ούτε φιλελεύθερους. Δεν θέλω δημοψηφίσματα, δεν θέλω νούμερα και αριθμούς, δεν θέλω στοιχεία και ούτε θέλω ειδήσεις.
• Δεν θέλω να φύγει ο ένας για να έρθει ο άλλος.
• Θέλω, περισσότερο από το οτιδήποτε, να γίνει σωστά η δουλειά.
• Δεν υπάρχουν άλλα νούμερα.
• Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία.
• Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνει κανείς.
• Από εμάς τα πήρες ήδη οπότε, τώρα, ΤΩΡΑ, είναι η ώρα να τα πάρεις από αυτούς που τα έκλεψαν και να τα ξαναβάλεις στην ελλάδα.
• Θέλω, αφού αυτός βρέθηκε εδώ και αφού τον εψήφισα τον μαλάκα, να αφήσει τις προφάσεις και τα σού'πα-μου'πες, και να κάνει αυτό που ξέρει ότι πρέπει.
• ΤΩΡΑ!

Πασάς στα Γιάννενα.

• Με αυτό το μπλουζάκι θα με δείτε να κυκλοφορώ για το επόμενο διάστημα.
• Στο προκείμενο τώρα.
• Υπάρχει ένας κλάδος στον οποίον διαπρέπουν οι έλληνες, ανεξαρτήτως επαγγέλματος ηλικίας, προσόντων και οικονομικής επιφάνειας. Πρόκειται για μία δραστηριότητα που ενδιαφέρει τον κάθε έλληνα, ακόμα και αν εκείνος ζει στο εξωτερικό. Είναι στη φύση του έλληνα, είναι κάτι που τον χαρακτηρίζει, είναι το φόρτε του.
• Ως εκ τούτου, ολόκληρη η ζωή και δραστηριότητά του διέπεται από αυτή του την ικανότητα με μεγαλειώδη αποτελέσματα για τον ίδιο και τη χώρα του. Αυτή του η ιδιαιτερότητα τον έσωσε από τα νύχια των σύγχρονων αυτοκρατοριών και ενώ κάτοικοι άλλων χωρών με τους ίδιους δείκτες ζούν σε πολύ χειρότερες συνθήκες, ο έλλην είναι πασάς στα Γιάννενα.
• Και μια που μιλάμε για πασάδες, και μάλιστα γιαννιώτες, να υπενθυμίσω ότι οι εύπορες χώρες δεν είναι αυτές που παράγουν τον πλούτο, αλλά εκείνες που τον διακινούν, εμπορεύονται ή συγκεντρώνουν, με τον ίδιο τρόπο που πλούσιος δεν είναι ο αγρότης, αλλά ο τραπεζίτης. (Πάλι αυτές οι κλίμακες....).Έτσι λοιπόν, η πρότασή μου για να σωθεί εκ νέου το έθνος από τις οικονομικές στρατιές που το επιβουλεύονται, είναι να σταματήσει να παράγει το οτιδήποτε.
• Ποιά χώρα είναι διάσημη για τις τράπεζές της? Η ελβετία, φυσικά. Άρα, λοιπόν, θα υιοθετήσουμε την τακτική της ελβετίας σε ότι αφορά τις τραπεζικές συναλλαγές, και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους, χάρις στο έμφυτο ταλέντο του έλληνος να βλέπει παραθυράκια στους νόμους όπως ο ροναλντίνιο στις άμυνες και να επωφελείται από αυτές.
• Πως δηλαδή η γερμανία επιβραβεύει όσους δωροδωκούν εκτός των συνόρων της? Γιατί ο έλλην επιχειρηματίας να τιμωρείται?
• Στο πηγάδι κατούρησε?
• Έτσι λοιπόν, τα κεφάλαια που διαφεύγουν προς εξωτικούς προορισμούς, θα παραμένουν στην χώρα και μάλιστα θα προσελκύσουμε και νέους πελάτες. Μοιραία, ο πλούτος θα εισρεύσει στο υπήνεμο αυτό λιμάνι και, μαζί με την εφευρετικότητα του έλληνα θα αυγατίσει κιόλας.

Είμαι λέξη και αναζητώ Νόημα

• Πριν από καποιο διάστημα είχα σπάσει το μηνίσκο μου, πέφτοντας σε ένα χαντάκι που είχε σκάψει η ΔΕΥΑΠ. Κάποιος σωλήνας είχε σπάσει στην οδό Δημητρίου Κρόκου και διέρρεε νερό υπογείως, μέχρι που, περνώντας από δίπλα για να πάω στον Τσουμελέκα με τα ψάρια (εκ της γνωστής οικογενείας που παρήγαγε την πρωταθλήτρια στο βάδην), κατέρρευσε ο δρόμος, μαζί με εμένα και τον γαλανό στην αγκαλιά μου, που τότε δεν είχε χρονίσει ακόμα. Ο λάκκος είχε βάθος τρία μέτρα.
• Για περισσότερο από μήνα, δεν μπορούσα να σηκωθώ ούτε να πάω στη δουλειά, τελικά με εγχειρήσανε στο Χατζηκώστα, χωρίς φακελάκι, ας είναι καλά οι χριστιανοί, και μετά για κάμποσο καιρό έκανα φυσιοθεραπείες.
• Πολλά έμαθα από την εμπειρία αυτή.
• Καταρχάς, έμαθα πως, όταν σου γράφουν φυσιοθεραπείες στο ΙΚΑ, τότε υπάρχει κάποιο μπέρδεμα και κάτι δεν έχουν ελέγξει/προβλέψει/κανονίσει σχετικά με το οικονομικό του ζητήματος. Όπως με ενημέρωσε ο φυσιοθεραπευτής μου, το προβλεπόμενο κόστος της φυσιοθεραπείας που καλύπτεται από το ΙΚΑ είναι χαμηλότερο της πραγματικής του τιμής, πράγμα που σημαίνει ότι ενώ το ΙΚΑ πληρώνει για δέκα συνεδρίες, ο ασθενής απολαμβάνει επτά. Καλό?
• Κατόπιν, εφόσον δε γινόταν να σηκωθώ για μεγάλο διάστημα και άλλη βοήθεια δεν υπήρχε τότε από πουθενά αλλού, προσέλαβα την Ευανθία εξ Αλβανίας για να μου καθαρίζει το σπίτι. Πιάσαμε λοιπόν την κουβέντα και έμαθα πολλά και από εκείνη. Η Ευανθία σκόπευε να αγοράσει σπίτι. Μα πως?
• Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα δουλεύει σα σκυλί. Είναι εξαιρετική σε αυτό που κάνει και είναι αρκετά έξυπνη ώστε να έχει καλές σχέσεις και να διευρύνει τον επαγγελματικό της κύκλο. Τα παιδιά της, αν και τα έβλεπε μόνο κοιμισμένα, τα είχε με όλα τα καλά: αγγλικά, υπολογιστές, τις καλύτερες φόρμες από το καλύτερο κατάστημα αθλητικών (τον Κανιώρη), κτλ, κλτ.... Η Ευανθία, ποτέ δεν πλήρωσε φόρο, ποτέ δεν απέδωσε ΦΠΑ, ούτε ποτέ έδωσε το ένα τρίτο του μισθού της στο ΙΚΑ για να τα παίξει ο πολυχρονεμένος μας διευθυντής στο χρηματιστήριο.
• Αρχικά, θύμωσα. Όχι από ζήλια ούτε από μισαλλοδοξία, αλλά με έπνιξε το δίκιο μου, που κάθε μήνα αντί να τα φάω γαρίδες τα ωραία μου λεφτάκια, τα δίνω για να αγοράζει χειροποίητα κοσμήματα και να πηγαίνει στο Γκράτς για σκί η κόρη του διευθυντού του τοπικού καταστήματος... Καλά που έκανε η Ευανθία.... είπα εντός μου. Γειά στα χέρια της, κι εγώ μαζί της.
• Μετά, όμως είπα ότι η Ευανθία, αν και δε φταίει η ίδια, είναι μέσα σε ένα σύστημα λειψό και κακοδιοικούμενο. Η Ευανθία πρέπει να εκλείψει, μαζί με τον διευθυντή του ΙΚΑ.
• Αναζητείται λύση, λοιπόν.
• Το πρόβλημα με την Ευανθία είναι ότι δεν υπάρχει και ότι εάν υπάρξει θα αποτελεί πρόβλημα.
• Άρα.
• Αυτή τη στιγμή, δίνουμε υπηκοότητα σε όλους τους μετανάστες, εφόσον το επιθυμούν.
• Όσοι επιλέξουν να παραμείνουν στην Ελλάδα, θα είναι καταγεγραμμένοι, άρα θα υπόκεινται όλους τους ελέγχους με τους αυτόχθονες, τους ιθαγενείς, εμάς δηλαδή. Θα πληρώνουν ΦΠΑ, θα δίνουν το ένα τρίτο του μισθού τους σε εισφορές. Το καλύτερο από όλα, θα αρχίσουν να καταναλώνουν με αναζωπυρωμένη πείνα, ενισχύοντας την αγορά και τους κύκλους της. Θα αγοράσουν σπίτια, θα αγοράσουν σχολικά είδη, θα κάνουν δήλωση στην εφορία και, όταν επισκέπτονται οποιονδήποτε επιτηδευματία, θα έχουν λόγο να ζητάνε απόδειξη.
• Αν δεν το επιθυμούν, επαναπατρίζονται. Ωστόσο, οι ελληνοποιημένοι πλέον ξένοι, αποκτούν και ευρωπαικό διαβατήριο...

Συνοπτικά

• Δεν έχω καιρό για τζιριντζάντζουλες, αλλά όπως βλέπω την κατάσταση, αν δεν βάλω εγώ το χεράκι μου δουλειά σωστή δεν θα γίνει.
• Οδηγίες, το λοιπόν και άκου Γιωργάκη τι θα γίνει, γιατί αν δε γίνει την έβαψες: θα σε φάνε τα ΜΑΤ με τα ίδια τους τα χέρια και οι μπράβοι σου πριν χωνέψεις την κονσομέ σου.
• Διαγραφές, παραγραφές και άλλες κοτσάνες, ξέχνα τα. Δεν πληρώσαμε τόσους μήνες εξεταστικές για να μας πούνε τα ίδια. Θα σφάξουμε χοιρινό, να πιάσει τόπο ο κόπος και ο χρόνος και το χρήμα.
• Θα σφάξεις τον τσοχατζό και άλλον έναν, όχι κανέναν γραμματέα και αηδίες, πρωτοκλασάτο όνομα. Κρατάς εσύ τα κλεψιμέικά σου, καθώς και ούλοι οι υπόλοιποι, όμως αυτών των δύο θα τους τσακίσεις τα κουτάλια. Για να παρακάμψεις διαδικασίες και άλλα τερτίπια, θα κάνεις το ίδιο που θα έκανες και σε εμένα αν ξεχνούσα ένα τιμολόγιο των τριών ευρώ πριν εκατό έτη: θα τους ταράξεις στα πρόστιμα. Για ψύλλου πήδημα ( γιατί για τα κανονικά εγκλήματα ο νομος λέει ότι ο υπουργός συγχωρείται) θα πέφτει και το μπουγιουρντί. Παράνομη πισίνα στο αυθαίρετο (ας πούμε ότι έχει αυθαίρετο) ένα εκατομμύριο ευραίοι στο ταμείον. Παρατυπία στις παραγγελίες κουρτίνας (δεν το ξέχασα όπως βλέπεις) δύο εκατομμύρια. Ούτε προσφυγές, ούτε παραπομπές ούτε με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
• Δύο πασοκάκια και δύο νεοδημοκρατάκια, να η σούμα!
• Τα λεφτάκια δώσε τα στον κόσμο, κανένα επίδομα σε καναν πολύτεκνο, καμμία πρόσληψη νοσοκόμας σε τίποτα νησιά που τους έχουν ξεχάσει και οι διάβολοι, ξέρεις τώρα...
• Αποτέλεσμα: κάνεις τον καμπόσο πάνω στην πλάτη του ενοχλητικού, κάνεις τον γαλαντόμο με αλλουνού τσέπη, κάνεις τον δίκαιο ενώ παράλληλα κάνεις και τη δουλειά σου.
• Όσο για αποδείξεις κτλ, να κάνεις το ίδιο κόλπο που κάνεις και σε εμένα αν ξεχάσω ένα κόμμα από τη δήλωση της εφορίας: πρώτα *αμάμε και μετά ρωτάμε.
• Ούτε στη φυλακή να βάλεις κανέναν ούτε άλλη τιμωρία εκτός από διαγραφή από το κόμμα, γιατί είναι πολύ άσχημο αυτό, να ξέρεις, που διέγραψες όλους τους λαοφιλείς και κράτησες όλους τους μπαγαμπόντηδες. Για τον σαμαρωμένο τα λέγαμε και γελούσαμε, μην κάνεις και συ τα ίδια!
• Γκε-γκε?
• Άντε μπράβο γιατί πολλά μας τα είπες κι εσύ μου φαίνεται!

Πως να σώσετε την επιχείρησή σας από την κρίση.

• Για πολλοστή φορά, θα το πώ, για μερικούς που νομίζουν ότι κάτι θα κερδίσουν: δεν είναι το πρόβλημα οι μισθοί των εργατών, γιατί ο εργάτης δεν παίρνει τόσα εκατομμύρια μπόνους ούτε μίζες ούτε διάφορα δωράκια. Το κόστος ανεβαίνει από την παρανομία και από τα αστρονομικά κόστη των υπηρεσιών που δεν αντιστοιχούν σε τίποτα.
• Έτσι λοιπόν, αφού σαν επιχειρηματίας δε βλέπω να γλιτώνεις την κρατική μαφία αλλά αντιθέτως να την ταΐζεις κιόλας ώστε να σκεπάσει το φως του ήλιου, ορίστε τι μπορείς να κάνεις μέχρι να πτωχεύσεις, το οποίο δεν είναι πάντα κακό, μίας και θα έχεις πλέον το χρόνο να ασχοληθείς με πιο ουσιαστικά πράγματα όπως η φύση, η οικογένεια, η πραγματική φιλία και άλλα.

1. Περιόρισε διαφήμιση και δημόσιες σχέσεις. Κανείς δεν τα χάφτει αυτά πλέον. Το κοινό είναι από χρόνια μαθημένο στη γλώσσα των επικοινωνιακών τεχνασμάτων και διαβάζει από το πρώτο δευτερόλεπτο τα κολπάκια. Άσε που ειδικά στην Ελλάδα που είναι μια σταλιά αγορά όλος ο κόσμος ξέρει ποιούς φίλους έχεις και ακριβώς πως κάνεις πρόμο στα σχέδιά σου... Αν αγοράσει κάτι θα είναι εν γνώσει του και δεν θα πεισθεί με τίποτα να αγοράσει κάτι που δεν αντέχει η τσέπη του ή δεν χρειάζεται, ειδικά τώρα. Αυτό σημαίνει ότι όσο ευφάνταστη κι αν είναι η τηλεοπτική καμπάνια, όσα κι αν έχεις δώσει στον σχεδιαστή για τη συσκευασία, όσο πιασάρικο κι αν είναι το λογότυπο, ο πελάτης θα το δοκιμάσει άπαξ, ίσως δις, και μετά αν δεί ότι τα λεφτά του πάνε τζάμπα θα σφυρίζει το διαφημιστικό σποτάκι στο ντούς την ώρα που θα λούζεται με το σαμπουάν του αντίπαλου ανταγωνιστή. Η διαφήμισή σου, είναι μεν απαραίτητη αλλά όχι με αυτό τον τρόπο, δηλαδή τον τρόπο της εξαπάτησης. Αν κάνεις διαφήμιση, απλά ανέφερε τα χαρακτηριστικά του, χωρίς υπερβολές και χωρίς εφέ, που όπως όλοι ξέρουμε χρησιμοποιούνται στις διαφημίσεις άχρηστων προϊόντων, όπως αρώματα, περιοδικά, ποτά, junk food.
2. Πούλα κάτι χρήσιμο. Κάτι που δεν αποτελεί πρώτη ή έστω δεύτερη ανάγκη, αναγκαστικά θα απευθύνεται στο πιο εύρωστο οικονομικά κοινό, πρώτον γιατί ο σχεδιασμός και η προώθηση θα ανεβάζουν τα κόστη και δεύτερον γιατί η καλλιέργεια που απαιτείται για να αναζητήσει κανείς το περιττό θα αρχίσει να σπανίζει. Και όταν λέμε περιττό δεν εννοούμε την ομορφιά αλλά τα εμπορεύσιμα υποκατάστατά της. Το θέμα είναι ότι οι ευκατάστατοι δεν είναι τόσοι που να συντηρήσουν όλα τα καταστήματα, οπότε το πιο μεγάλο κοινό αποτελείται από τους μη-ευκατάστατους και εκείνοι, λεπτό το λεπτό για φαγητό, ρούχο και φάρμακο, θα σου φέρουν τα μύρια. Fruitea? Fuck off! Ποιό είναι το μέλλον του από τη στιγμή που τα 330 εμέλ κοστίζουν περισσότερο από ένα λίτρο γάλα ή δύο ντομάτες και η γεύση του είναι ασυνήθιστη πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα γίνει ευπρόσδεκτο από όλους αλλά από μικρή μόνο μερίδα του κοινού? Όχι την κακαρίζου, αλλά και τους πινκ φλόηντ να βάλεις στο σποτ, πάλι στα ράφια θα σου μείνει. Bad investment. Ξέρω ότι δεν έχεις μάθει τίποτα άλλο να κάνεις στη ζωή σου αλλά, really, πόσο επαναστατικό νομίζεις ότι είναι ένα ζαχαρόνερο με χημικά, όταν το πρώτο του είδους έχει πάνω από αιώνα που κυκλοφορεί? Και ξέρεις τι? Τα πραγματικά χρήσιμα εμπορεύματα δε χρειάζονται ούτε διαφήμιση ούτε προώθηση, ούτε τα ειδικά εφέ να ψεύδονται ασυστόλως: κόβεις κι από κει κόστος παραγωγής.
3. Κόψε μάνατζερ. Αυτός που παράγει το προϊόν σου είναι ο εργάτης στη μονάδα και όχι ο μάνατζερ. Ο μάνατζερ μπορεί να είναι καλός στην οργάνωση και στα μίτινγκ αλλά, αλήθεια, πόσους χρειάζεσαι? Σίγουρα, μέρος αυτής της διαδικασίας θα μπορείς να επωμισθείς μόνος σου σε συνδυασμό με άλλο ένα αξιόπιστο πρόσωπο και μερικές φορές ούτε καν αυτόν τον έναν. Επίσης, ο μάνατζερ είναι συχνά αόρατος στο ευρύ αγοραστικό κοινό, ενώ το κατώτερο προσωπικό πολύ συχνά αποτελεί την πλειοψηφεία μίας κοινωνίας, οπότε η απώλειά του πρώτου ίσως και να περάσει απαρατήρητη ενώ η απώλεια ενός εργάτη μπορεί να φέρει τον πανικό τόσο στη μονάδα όσο και στην κοινωνία στην οποία ζεί. Γιατί να δίνεις τζάμπα μπόνους και μισθάρες? Φυσικά, όσο δυσχεραίνουν οι συνθήκες πουλάς λιγότερα προϊόντα, οπότε θα φύγει και κάποιο κατώτερο προσωπικό, αλλά πρέπει να παραδεχτείς ότι οι δημόσιες σχέσεις πάνω στις οποίες βασίζονται οι μάνατζερς χάνουν την αξία τους όταν οι πελάτες σου δεν έχουν να αγοράσουν τα προϊόντα σου επειδή το κόστος τους ανεβαίνει επειδή ο μανατζεράκος θέλει να πίνει σαμπάνιες, και μιλάμε για μύρια σε σουίτες, όχι αστεία! Εναλλακτικά, πλήρωσέ τον με τον ίδιο μισθό που δίνεις στον εργάτη, χωρίς τα βαρέα και ανθυγιεινά γιατί καθιστός στο γραφείο δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο.
4. Πιάσε τον υπουργό στα πράσσα (με δύο σίγμα εκ του "πράσσειν" όπως "πράσσειν άλογα"). Όπως με τα φακελάκια, προσημείωσε τα χαρτονομίσματα (μεταφορικά μιλώντας), βάλε κοριούς, δημοσιοποίησε ημέηλ, κάνε κάτι τέλος πάντων που να αποδεικνύει ότι δεν είσαι εσύ ο κακός που θες να κάψεις το δάσος με σκοπό την ανοικοδόμηση σπα, αλλά ο υπουργός που σε εκβιάζει για να τα τσεπώσει και εκβίασέ τον εσύ. Αμέσως-αμέσως μείωσες το κόστος παραγωγής κατά αρκετά μύρια. Δεν είναι κακό! Σε βάθος χρόνου μάλιστα, κάνεις απόσβεση εις το εκατονταπλάσιο. Αρκεί, φυσικά, το πρότζεκτ σου να είναι ηθικά εμπορεύσιμο, δλδ μην είσαι κανένας έμπορος κοκαΐνης, αλλά κάτι πιο αποδεκτό όπως ένας αθλητικός κολοσσός, καμία φαρμακευτική, κάτι το κοινωνικά δικαιολογημένο.
5. Χωρίστε τη γυναίκα σας και κρατήστε μόνο την ερωμένη. Διορίστε κάπου την εξαπατημένη σύζυγο για μην την πληρώνετε σε διατροφές και άλλες αηδίες. Προς τί τα διπλά έξοδα?
6. Καλή Τύχη!

Οι μικρές αρχές λέγονται αρχίδια

• Οι μεγάλες αρχές είναι αυτές που υποτίθεται ότι διευθετούν τα μεγάλα ζητήματα, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, και είναι οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί και εν γένει τα ανώτερα στελέχη της διακυβέρνησης.
• Ωστόσο, όπως οι μέσοι στο ποδόσφαιρο, οι μικρές αρχές (τα αρχίδια) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στην υψηλή εξουσία και στον απλό λαό, παίζουν καθοριστικό ρόλο στη δομή και ιεράρχηση μίας κοινωνίας. Πολλές φορές δεν ασκούν εξουσία καθεαυτή, όπως ένας δήμαρχος ή ένας διευθυντής κάποιας υπηρεσίας, αλλά έχουν την οικονομική δυνατότητα να επηρεάσουν καταστάσεις, να κινήσουν νήματα. Σε αυτή την κατηγορία μικρών εξουσιών(αρχίδια) ανήκουν διάφοροι επαγγελματίες, όπως οι γιατροί, οι εκπαιδευτικοί, οι ιερείς, οι δικαστικοί και δικηγόροι, οι αστυνομικοί και στρατιωτικοί, οι ελεγκτές κάθε είδους.
• Άσχετα με το αν πρόκειται για δημόσιους υπάλληλους ή όχι, ανάμεσα σε άλλα ο ρόλος των μικρών αρχών(αρχίδια) είναι να διαβιβάζουν μηνύματα από την υψηλή εξουσία προς το λαό και αντίστροφα. Για παράδειγμα, ένας γιατρός σε νοσοκομείο που μπορεί να κάνει κάποια εισήγηση σχετικά με κάποιο λειτουργικό ζήτημα των νοσοκομείων, έχει στο νού του τη λειτουργία του νοσοκομείου και τις ανάγκες του, αλλά και τα κονδύλια που λαμβάνει το νοσοκομείο από το υπουργείο. Βλέπει και τον παπούλη που έρχεται με κάταγμα από κλωτσιά κατσίκας ή τσίμπημα σκορπιού που μπήκε στη ντουλάπα με τα λιπάσματα, αλλά βλέπει και τον βουλευτή και τον επιχειρηματία.
• Αυτές οι μικρές αρχές(αρχίδια) λοιπόν, εδώ και καιρό δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε στην Ελλάδα και εκεί εντοπίζεται όλο το δυσλειτουργικό κόστος του κράτους, διότι αυτοί που υποτίθεται ότι δρουν συντονιστικά, επίτηδες και εσκεμμένα μπερδεύουν τα μηνύματα από τον έναν προς στον άλλον για προσωπικό τους χρηματικό ώφελος.
• Αντί να πουν στους Υψηλά Καθήμενους ότι οι χαμηλά καθήμενοι έχουν αυτό και αυτό το πρόβλημα και ότι η παραγωγή αντιμετωπίζει αυτό κι εκείνο το πρόβλημα, το διογκώνουν και το παραποιούν ώστε να λάβουν μεγαλύτερα κονδύλια ως βοήθεια. Αντί να πούν στους κάτω ότι οι πάνω έστειλαν τη βοήθεια, βάζουν τη βοήθεια στην τσέπη και λένε στους κάτω ότι η εξουσία είναι διεφθαρμένη.
• Έτσι λοιπόν, οι γιατροί αντί να κάνουν καλά τη δουλειά τους, παίρνουν φακελάκια και σκοτώνουν κόσμο, γιατί δεν τους φτάνουν οι βίλλες και τα εξοχικά που έχουν ήδη. Γιατί για να γίνεις γιατρός, πρέπει εξ αρχής να είσαι πλούσιος, για να μπείς στο κύκλωμα πρέπει ήδη να έχεις πλάτες από κάπου, γονιός ή θείος ή νταβαντζής... Αντί να κάνουν ότι μπορούν, αυτοί που έχουν τα μέσα να βοηθήσουν τον κόσμο, να κάνουν τη διαφορά, αντί να ασκήσουν την εξουσία που τους χαρίστηκε, χαράμι τους, δίνουν και την χαριστική βολή στο σύστημα που τους θρέφει τόσο καιρό, κλέβουν από τις προμήθειες, κλέβουν από τις τροφοδοσίες, κλέβουν από μισθούς που δεν καταβάλουν κλέβουν γιατί δηλώνουν τόσα άτομα προσωπικό αλλά στην πραγματικότητα έχουν δύο νοσοκόμες για εκατό ασθενείς τις οποίες πηδάνε επίσης... Και τώρα που ο κόσμος δεν έχει λεφτά να δώσει, αντί να πουν "Εντάξει, ας κάνουμε τη δουλειά μας τώρα" λένε ότι η κατάχρηση είναι δικαίωμά τους και αφήνουν τους ανθρώπους να πεθαίνουν σαν τα σκυλιά.
• Αυτή είναι η μεσαία τάξη? Εκεί στηριζόμασταν τόσον καιρό?
• Αντί να πει ο διορισμένος δάσκαλος ότι τα παιδάκια που έρχονται δεν έχουν άλλη ελπίδα εκτός από εμένα για να ξεστραβωθούν, τα αφήνουν στη μοίρα τους και εκβιαστικά αποσπούν ιδιαιτεράδικα δίδακτρα για να τα περνούν από τάξη σε τάξη, παράγοντας άχρηστους αριστούχους και σάπιους άνθρωπους που επειδή είναι γιοί κάποιων θα λάβουν και αξιώματα, δηλαδή αρχές μικρές (αρχίδια). Αντί να κάνουν τη δουλειά τους, δηλαδή μάθημα, όλο τρέχουν σε εκδηλώσεις και συμβούλια και συνελεύσεις κι από τον ένα μήνα μόνο δέκα μέρες γίνεται μάθημα. Και μετά λένε ότι φταίει ο μισθός. Ε, όχι.
• Αντί ο εφοριακός να πεί ότι εντάξει έχω τόσα σπίτια και τόσα στην τράπεζα, ας κάνω λίγη ρέγουλα, να κάνω ότι δουλεύω για να μη με καταλάβουνε, ας αφήσω λίγο να περάσει χρήμα στο ταμείο που με ταίζει με ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους κι από είκοσι μεριές το κλέβω κι από πάνω, ακονίζουν τα δόντια τους πάνω στους μικρούς για να συνεχίσουν να τα παίρνουν από τους μεγάλους, μην και χάσουν τις διακοπές στις κανάριες νήσους αυτά τα χριστούγεννα...
• Και αυτό αποτελεί καθαρά προσωπική τους επιλογή, χωρίς καμμία βία και χωρίς καμμία ανάγκη να τους πιέζει.
• Απολύστε, τώρα.
• Απολύστε τους να μη μας τα τρώνε από δύο μεριές αλλά από μία μόνο και άρετε τη μονιμότητα. Απολύστε τους, ώστε να πάψουν να ταίζουν τα τσιράκια τους στους δήμους και τις επιτροπές, απολύστε τους για να μην έχουν να δίνουν δωράκια δεξιά και αριστερά, απολύστε τους για να μην δίνουν θεσούλες όπου τους βολεύει, απολύστε τους για να μην έχουν ούτε καν αυτές τις μκρές αρχές (αρχίδια).
• Απολύστε (όχι μετάταξη και αηδίες: απόλυση) τους διευθυντές σε κάθε υπηρεσία/νοσοκομείο/διεύθυνση/σχολείο και βάλτε Ευρωπαίο, Αυστριακό ή Ολλανδό που να μην έχει ούτε σόι ούτε να θεωρεί κεκτημένη και αναφαίρετη τη ρεμούλα. Εναλλαγή αυτών ανά εξάμηνο για να μην τους κάνουμε σαν τα μούτρα μας, και αφήστε τα ήδη ειλημμένα μέτρα να δράσουν, να κάνουν τον κύκλο τους.
• Να σπάσει αυτή η σατανική μαγιά που σκοτώνει ανθρώπους, που χέζει πάνω στα προνόμιά της και πάνω στη μόρφωσή της και πάνω στα κοινωνικά κεκτημένα των άλλων.
• Γιατί οι μικρές αρχές ( αρχίδια) αποτελούν τη δεξαμενή για τις μεγάλες αρχές.
• UPDATE: Σε ένα από τα σχόλια, κάποιος αναφέρει ότι ακόμα και αν γίνουν απολύσεις, αυτές δεν θα γίνουν αξιοκρατικά και ότι πάλι οι ημέτεροι θα κάνουν τη κομπίνα τους και θα την πληρώσουν όπως πάντα οι άνευ μοίρας. Μα, για αυτό πρότεινα απολύσεις διευθυντών αντί υπαλλήλων, και τοποθέτηση ευρωπαίων διευθυντών: για να μην γίνουν εκατό χιλιάδες απολύσεις αλλά χίλιες, οι οποίες θα είναι διαρθρωτικά σημαντικές, δλδ οι νέοι διευθυντές όχι μόνο θα είναι καλύτερα καταρτισμένοι σύμφωνα με κάποιο σχέδιο δράσης, αλλά και θα λογοδοτούν σε όλους ( έλληνες τροϊκάνους, κτλ) και θα εναλλάσσονται ανά εξάμηνο, οπότε δεν υπάρχει περιθώριο για "προσωπικές ερμηνείες" των διαταγμάτων, ούτε για πατέντες, ούτε για χατήρια και παρεκτροπές .