Muscle Drain

• Τόσο ανθρώπινο δυναμικό, άνδρες νέοι, υγιείς και δυνατοί, που η απελπισία και η ανάγκη τους ωθεί να δουλέψουν σε μιά χώρα που δεν είναι δική τους, γιατί να κάθονται άπραγοι στα στρατόπεδα? Είναι σπατάλη ενέργειας, χρόνου και χρημάτων, να τους τρέφουμε δωρεάν, χωρίς να μας ανταποδώσουν τη φιλοξενία.
• ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ!
• Για όλη τη διάρκεια παραμονής τους στη χώρα, στα στρατόπεδα ή χώρους φιλοξενίας , να δουλέψουν στα έργα υποδομής, νόμιμα, με ασφάλιση (όχι τόσο προνομιακή όσο των ντόπιων, αλλά να είναι καταγεγραμμένοι κάπου!) και αν όχι με αμοιβή, τότε τουλάχιστον να τους εξασφαλίζονται τα στοιχειώδη για να ζήσουν (τροφή, υγεία, στοιχειώδης ρουχισμός, έστω από φιλανθρωπίες της εκκλησίας).
• Τι κερδίζουμε με αυτό:

1. Τη φήμη ενός πολιτισμένου έθνους.
2. Χτίζουμε τις υποδομές, δηλαδή το μέλλον της χώρας σχεδόν δωρεάν, ή τουλάχιστον χωρίς να χρυσοπληρώσουμε την εργασία (αφού οι δικοί μας νέοι θέλουν να παρέχουν υπηρεσίες από τις καρέκλες τους...).
3. Συνοχή. Ο άνθρωπος που δουλεύει, έχει λιγότερες πιθανότητες να καταφύγει στην παρανομία για να μην πεθάνει της πείνας. Όντας νόμιμος και καταγεγραμμένος, είναι ευκολότερο να αναζητήσει άλλη δουλειά, θα ενταχθεί ομαλότερα στο σύνολο και θα είναι παραγωγικότερος, προς όφελος της Ελλάδας. Ειδικά αν τα "καταναγκαστικά έργα" συνοδεύονται και από κάτι σαν συστατική επιστολή που θα κερδίζουν με την καλή διαγωγή και εργασία τους για να χρησιμοποιήσουν για εύρεση άλλης δουλειάς αργότερα, τότε θα έχουν ένα ακόμα κίνητρο να δουλέψουν καλά.
4. Λεφτά. Ο ενταγμένος είναι ευκολότερο να ελεγχθεί. Αντί να στέλνουν τα λεφτά στη φτωχή πατρίδα, θα τους κρατάμε ένα κομματάκι όταν τελικά βρούν άλλη δουλειά, έτσι για την προστασία (γιατί περί αυτού πρόκειται).
5. Τον Έλληνα. Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές, ταράζονται όμως όταν κάποιος τους πάρει τα λεφτά ή χαλάσει τον τρόπο ζωής τους. Δέχονται πιο εύκολα από άλλους τον ξένο, όταν αυτός είναι δουλευταράς και ντόμπρος, τις περισσότερες φορές. Αν δουν ότι δεν θα τους κλέψει τη δουλειά ο ανασφάλιστος μετανάστης, ότι δεν θα καταλήξουν να μην μπορούν να βγούν από τα σπίτια τους γιατί τα πεζοδρόμια έχουν γίνει μεταναστοδρόμια, και ότι οι φτωχοί αυτοί άνθρωποι έρχονται για καλό.

• Έτσι λοιπόν, αντί να τους αφήνουμε να τεμπελιάζουν άσκοπα συζητώντας τι θα κάνουν όταν βγούν (ζητιανιά, λαθρεμπόριο, παρανομία...) τους κρατάμε παραγωγικά απασχολημένους, καταγεγραμμένους ενώ τους δίνουμε και την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν το όνειρο μιας ζωής καλύτερης.

Ο αγαπημένος μου ομηρικός Ήρωας

Είχα σκοπό να συνεχίσω με το δεύτερο μέρος του "Πως να ρημάξετε Μία Χώρα" αλλά η ζέστη και ο καλοκαιρινός βόμβος μου παίρνουν τα μυαλά. Αντί αυτού παραθέτω ατάκες του αγαπημένου μου ομηρικού ήρωα που τώρα είναι 6 χρονών και 4 μηνών. Τον Σεπτέμβριο θα πάει στην πρώτη Δημοτικού και ,επειδή ήδη ξέρει να διαβάζει και να γράφει, θα τον στείλω και Αγγλικά. Παραθέτω.

1. Πηγαίνοντας στα Γιάννενα προχτές, περάσαμε από το τούνελ. Βγαίνοντας , κοιτούσε τα βουνά που του φάνηκαν πολύ ψηλά και ανεφώνησε "Μαμαά! Ένα Ιμαλάϊο!"
2. Άλλη φορά, πηγαίνοντας για μία βολτίτσα, περάσαμε μπροστά από το φροντιστήριο που δούλευα παλιά, και του είπα ότι εδώ θα πάει κι εκείνος από Σεπτέμβριο. Η απορία του ήταν η εξής: "Σαν δάσκαλος ή σαν μαθητής?"
3. Κάποτε καθόταν πολύ σκεφτικός στον καναπέ. Εκείνες τις ημέρες τον ταλαιπωρούσε μία δυσκοίλια, που είχε συμπέσει με την τουαλετική του εκπαίδευση και δυσκολεύτηκε αρκετά. Όταν τον είδαμε σκεφτικό, νομίσαμε ότι τον ταλαιπωρούσε η κοιλίτσα του πάλι ( 2,5 χρονών ήτανε τότε) "Θες να κάνεις κακά? είπε ο πατέρας του. Ο μελαχροινός μου τον κοίταξε πολύ σοβαρά και απάντησε: "Το καλό πράμμα, αργεί."
4. Έβγαλε τα παπούτσια του, τα οποία φορούσε όλη μέρα. "Πωπώ, ποδαρίλααα!" έκανα. Τα δύο αδερφάκια το βρήκαν πολύ αστείο και άρχισαν να λένε τα δικά τους: "Πωππω, χερίλα!", "πωπω, τραπεζίλα" και άλλα παρόμοια, μέχρι που ο μελαχροινός έκανε την υπέρβαση: "Πωπώ, γορίλαα!"....."Πωπώ καμήλαα!....

Έχει κι άλλα, αλλά δεν έχω άλλο χρόνο. Σοβαρές σκέψεις μόλις πέσει η θερμοκρασία λιγάκι...

Πως να Ρημάξετε Μία Χώρα (Μέρος Α')

1. Το πρώτο χτύπημα πρέπει να είναι στην παραγωγική δύναμη της χώρας. Δεν είναι δύσκολο, θέλει όμως χρόνο και σύστημα. Το πετυχαίνουμε ως εξής:

• Διαφθορά. Βάζουμε παντού τα τσιράκια μας να σπέρνουν τη διχόνοια. Μόλις πάει κάποιος να κάνει μιας δεκάρας δουλειά, στέλνουμε το βαρύ πυροβολικό, τους συνδικαλιστές οι οποίοι θα αποπροσανατολίσουν την καλή πρόθεση του εργάτη και θα τον στείλουν να ψάχνει το δίκιο του στα άχυρα, λησμονώντας το πραγματικό συμφέρον του.
• Οικονομική αφαίμαξη. Δεν πρέπει να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις για κανένα λόγο. Με βαρύτατες φορολογίες σε πρώτη φάση και ακόμα βαρύτερα πρόστιμα μετά, στερούμε κάθε δυνατότητα ανάπτυξης. Οι ασφαλιστικές εισφορές επιβάλλεται να είναι υπέρογκες, ώστε να μη συμφέρουν ούτε τον εργάτη ούτε τον εργοδότη έτσι ώστε, αναπόφευκτα, κάποιος κάπου να παρανομήσει κι έτσι θα έχουμε την ευκαιρία να εισπράξουμε τα προαναφερθέντα υψηλά πρόστιμα.

• Σαμποτάρισμα υποδομών. Με ανεπαρκείς υποδομές θα αυξηθεί το κόστος παραγωγής και μεταφοράς, άρα τα προϊόντα θα χάσουν σε ανταγωνιστικότητα, γεγονός το οποίο με τη σειρά του καθιστά ασύμφορη την παραγωγή οποιουδήποτε προϊόντος, οδηγώντας τον παραγωγό-εργάτη στην ανεργία.

2. Το δεύτερο πλήγμα πρέπει να πλήξει το ηθικό των πολιτών. Εύκολο, αν έχεις στη διάθεσή σου τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μερικά οργουελιανά πρόβατα τύπου τρωκτικό, τεφτέρι, κτλ, να βελάζουν σαν υπόκρουση. Με την κατάλληλη καμπάνια είναι δυνατόν να απελπιστεί ο πολίτης σε τέτοιο βαθμό που να μη βλέπει ούτε τι χρώμα είναι η θάλασσα. Έτσι γίνεται έρμαιο των ορέξεών μας και ,άβουλος πλέον, θα ακολουθήσει κάθε προσταγή.

• Εστιάζουμε το ενδιαφέρον του δημόσιου βίου στην ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής. Αυτό χτυπάει στο ηθικό κέντρο του εγκεφάλου, καθιστώντας αδύνατη κάθε άλλη έλλογη σκέψη.
• Αλλάζουμε τα δεδομένα πριν προλάβουν να προσαρμοστούν στα προηγούμενα. Δεν χρειάζεται να λέτε την αλήθεια, αφού τα οργουελιανά πρόβατα είναι σίγουρο ότι θα κάνουν κι εδώ τη δουλειά τους: Σήμερα τα αυγά ανεβάζουν τη χοληστερίνη, αύριο την κατεβάζουν, μεθαύριο προξενούν καρκίνο και μετά από αυτό κάτι άλλο. Ώσπου να ψάξουν να βρούν την άκρη, θα έχουν χάσει πολλές παραγωγικές ώρες και την υγεία τους, οπότε θα πέσει και η παραγωγικότητά τους.
• Επισημαίνουμε με κάθε ευκαιρία το χάσμα που χωρίζει αυτούς, τους αποτυχημένους πολιτάκους, από τους μεγαλοπρεπείς πολιτίκαρους και μεγιστάνες. Το σύνδρομο στέρησης και το σύνδρομο καταδίωξης θα λειτουργήσουν από μόνα τους : θα φανεί τόσο μάταιο να επιδιώξουν κάτι το τόσο άπιαστο που ούτε καν θα σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι τους.
• Δίνουμε έμφαση στη διαφθορά. Αυτό θα κάνει τον πολίτη να νιώσει ότι μόνο αυτός είναι ηθικός και νόμιμος, να βιώσει αισθήματα αγανάκτησης αλλά πάνω από όλα, μοναξιάς. Θα είναι ανίσχυρος να ορθώσει ανάστημα αν νομίζει ότι είναι μόνος και αβοήθητος. Πολύ καλό κόλπο και ουσιώδες στην επιτυχία του σχεδίου μας.

3. Πτώση μορφωτικού επιπέδου. Και αυτό εύκολο, ειδικά αν έχουν τηρηθεί τα πρώτα δύο βήματα. Χωρίς παιδεία, θα πιστεύουν ότι τους λέμε, όπως κάποτε πίστευαν στις χαρτορίχτρες:

• Διαφθορά στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό αποτελεί υπο-σκέλος της πρώτης πρότασης.
• Καταστροφή εκπαιδευτικών υποδομών. Βιβλιοθήκες, εργαστήρια, αίθουσες...Όσο ενθουσιασμό κι αν έχει ένας νέος, αντιμετωπίζοντας τέτοιες αντιξοότητες είναι σίγουρο ότι θα αποδώσει χαμηλότερα από τις αρχικές του προσδοκίες, αν δεν παραιτηθεί εντελώς.

Κόλλημα Καλοκαιρινό- Η Ζωή είναι Ωραία

Για όσους βλογάρουν καλοκαιριάτικα...

Περαστικά μας!

Το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου είναι να κάνεις

το σωστό.

• Ηθική είναι ο τρόπος που ζούμε.
• Πολιτική είναι ο τρόπος που ζούμε.
• Νόμος είναι ο τρόπος που ζούμε.
• Θρησκεία είναι ο τρόπος που ζούμε.
• Πνευματικότητα είναι ο τρόπος που ζούμε.
• Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι είναι κάποιος κοντός. Όμως, έχει αντιρρήσεις. Το να είναι κανείς ψηλός έχει περισσότερα οφέλη, όπως κι αν το δείς. Αποφασίζει ο κοντός λοιπόν ότι θέλει να ζήσει σαν ψηλός, αλλά όπως όλοι φανταζόμαστε, αυτό είναι δύσκολο. Έτσι λοιπόν, υποστηρίζει με θέρμη την ψηλοσύνη αλλά τα ρούχα που φορά, το κάθισμά του στο αυτοκίνητο, ο τρόπος που τακτοποιεί τις ντουλάπες είναι αυτός που ταιριάζει σε έναν κοντό. Τί ωφελεί να λες ότι είσαι ψηλός, αν δεν είσαι στην καθημερινή σου ζωή ψηλός? Όταν τρώς, όταν δουλεύεις, όταν διαλέγεις σύντροφο, όταν συναλλάσσεσαι με τους τριγύρω σου, τι νόημα έχει να ισχυρίζεσαι ότι είσαι ψηλός αν απλά το σκέφτεσαι?
• Άλλο. Λες ότι είσαι οικολόγος. Η λογική σου λέει ότι έτσι είναι το σωστό και σε όλες τις συζητήσεις αναπτύσσεις τους λόγους γιατί εκείνο και γιατί το άλλο. Καθημερινά όμως δεν ζεις σαν οικολόγος. Αντί να βράσεις μία μερίδα μακαρόνια ή ένα αυγό παραγγέλνεις πιττόγυρα(Το τί τρώμε έχει οικολογική σημασία, ναι). Ξανά και ξανά με κάθε δικαιολογία. Είσαι κουρασμένος, είναι αργά, σου τελείωσε η σως αγγούρι, έχεις παρέα. Ξέρεις ότι είναι λάθος, ξέρεις ότι το σωστό είναι εφικτό και μάλιστα με σχετική ευκολία αλλά κάνεις το λάθος. Ξανά και ξανά και ξανά, κάθε μέρα σε ένα σωρό πιο σοβαρά ζητήματα.
• Παραβαίνεις το νόμο γιατί όλοι έτσι κάνουν, διαλύεις μία οικογένεια γιατί "ερωτεύτηκες", εξευτελίζεις τη δουλειά σου γιατί εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα? Παρατάς σε μία ξένη τα παιδιά σου για την "ανεξαρτησία " σου, αναβάλεις τη δράση για χάρη της σκέψης, και ο καιρός περνάει κι εσύ δεν κάνεις το σωστό αλλά ζεις μέσα σε αυτό που εσύ ο ίδιος θεωρείς λάθος. Αλλά είσαι οικολόγος, σκεπτόμενο άτομο, ειλικρινής και εντάξει με τον εαυτό σου παρόλο που δεν πιστεύεις στην εκκλησία. Κομμουνιστής.
• Το σωστό δε χρειάζεται να μας το εξηγήσει κανείς, το ξέρει ο καθένας από μόνος του. Όλοι το ξέρουν, αυτό όμως δε σημαίνει ότι όλοι είναι σωστοί. Δολοφόνος είναι αυτός που σκοτώνει και όχι αυτό που σκέφτεται να σκοτώσει.
• Θρήσκος είναι αυτός που δεν κάνει σεξ πριν το γάμο, που τηρεί τις νηστείες, που δεν κλέβει, που δεν είναι ομοφυλόφιλος. Δεν υπάρχει ανάμεσα. Η θρησκεία είναι σαφής: η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία, θα πάνε όλοι στην κόλαση όσο κι αν δηλώνουν θρήσκοι και ξημεροβραδιάζονται στα προσκυνήματα. Και , όχι, δεν επιτρέπεται να παντρεύονται, σύμφωνα με τον χριστιανισμό, τελεία.
• Ηθικός είναι αυτός που δεν κάνει τους άλλους δυστυχισμένους, καλός είναι αυτός που κάνει καλά πράγματα και κακός είναι αυτός που κάνει κακά πράγματα. Κάθε μέρα. Η ημέρα της κρίσεως (αν και δεν είμαι θρήσκα) είναι κάθε μέρα, γιατί κάθε μέρα κρινόμαστε για ότι κάνουμε, από τους συνανθρώπους, από τον εαυτό μας τον ίδιο. Γιατί καθημερινά μέσα από τις πράξεις μας καθορίζουμε το ποιός είναι ο καθένας.

• Ή είσαι αυτό επειδή έτσι ζείς ή είσαι κάτι άλλο επειδή ζείς αλλιώς.

Από Ανώνυμους Μελαγχολικούς και Μαριαλένα

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΙΝΕ- ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι. Είμαι κορόιδο γιατί. ενώ οι χώροι άθλησης θα έπρεπε να μου παρέχονται δωρεάν από το δήμο, δέχομαι να πληρώνω από 6 έως 12 ευρώ για να παίξω μία ώρα ποδόσφαιρο (από 80 έως 120 ευρώ ανά ώρα) στα περίφημα 5Χ5 όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για προθέρμανση και η κατάσταση του τάπητα είναι κατά κανόνα άθλια. Τουλάχιστον τα 5Χ5 έχουν κάνει πλούσιους και τους φυσιοθεραπευτές καθώς οι μισοί και πλέον πελάτες τους προέρχονται από εκεί (διαστρέμματα, ρήξη χιαστού, κάκωση μηνίσκου κλπ, εξαιτίας της ακαταλληλότητα ς του χλοοτάπητα). Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω τον καφέ 3 και 4 ευρώ ενώ το κόστος του δεν υπερβαίνει τα 20 λεπτά (αισχροκέρδεια μέχρι και 2000 %). Κόβεται περίπου μία απόδειξη ανά τρεις καφέδες και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Μάλιστα οι ιδιοκτήτες και οι υπάλληλοι θεωρούν αυτονόητη τη συναίνεσή μας στη μη παροχή αποδείξεων σαν να κερδίζουμε κι εμείς από αυτή την ιστορία. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω το ποτό 6, 7, 8 ευρώ και βάλε, όσο περίπου κάνει το μπουκάλι στη χονδρική (1 μπουκάλι = 10-12 ποτά, αισχροκέρδεια από 500 % και πάνω). Και φυσικά πολύ συχνά τα ποτά είναι μπόμπες, σχεδόν ποτέ δεν κόβονται αποδείξεις και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Σε όλη την Ευρώπη η μπύρα κοστίζει 1 με 1,5 ευρώ και το ποτό 3 με 4. Εδώ το σαπουνόνερο που μας πουλάνε για μπύρα κοστίζει 5 με 6 ευρώ και η μπόμπα 7 με 8 (στα 8 ευρώ πωλείται συνήθως η σπέσιαλ μπόμπα). Και τα ενοίκια; Και η προστασία; Τα πρόστιμα; Αν δεν έβγαζε τέτοιο υπερκέρδος δε θα ήταν τόσο ψηλά τα ενοίκια, δε θα έρχονταν οι μπράβοι για προστασία, δε θα τους έριχναν απανωτά πρόστιμα από τους δήμους για να πάρουν κι αυτοί τη μίζα τους. Αλλά εγώ το κορόιδο φταίω που τα πληρώνω... Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι έτσι είναι τα πράγματα και τι να κάνουμε. (Ποιον βολεύει άραγε αυτή η νοοτροπία? ). Είμαι κορόιδο γιατί. δικαιούμαι δωρεάν παιδεία αλλά μετά το σχολείο αν δεν πάω στο φροντιστήριο δεν έχω ελπίδα να περάσω στο πανεπιστήμιο. Κοινώς, είμαι όλη την ημέρα στις αίθουσες για να μου διδάξουν αυτά που θα 'πρεπε να μου διδάσκουν σε μισή μέρα. Φυσικά με το αζημίωτο. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω διόδια για δρόμους που ευθύνονται για χιλιάδες ατυχήματα και εκατοντάδες νεκρούς. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω τους φόρους μου κανονικά ενώ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ!!!. Μάλιστα μας έχουν πείσει ότι αυτός που φοροδιαφεύγει (δεν κόβει αποδείξεις, δεν πληρώνει φόρους με διάφορα λογιστικά κόλπα, κ.ο.κ.) είναι μάγκας, καθιστώντας μας συνένοχους σε μια πρακτική που ωφελεί μόνο τους πολύ (αλλά πολύ) πλούσιους. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να με βομβαρδίζουν με παραπλανητικά γκάλοπ του τύπου: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον τάδε ή τον τάδε... Δηλαδή αν μας ρωτούσαν "Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Χίτλερ ή τον Μάο;", τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι οι μισοί Έλληνες είναι ναζιστές και οι άλλοι μισοί μαοϊστές. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι την πλύση εγκεφάλου από διάφορους βαλτούς (όπως Τράγκας, Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου και λοιποί πανελίστες) οι οποίοι δήθεν παίρνουν το μέρος του κόσμου αλλά τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονομεύουν πάντα κάθε συλλογική κίνηση αντίδρασης (οι διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους και ταλαιπωρούν τον κόσμο, οι σκουπιδιάρηδες που παίζουν με την υγεία μας, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, κ.ο.κ.) και οι οποίοι σε όλα τα σκάνδαλα που γίνονται τόσα χρόνια είναι οι πρώτοι που βγαίνουν και λένε ότι "δε θα βγάλουμε άκρη". Αυτή είναι η δουλειά τους και την κάνουν πολύ καλά και όταν στήνουν φαγοπότια όλοι μαζί και γλεντάνε, μας χλευάζουν και μας αποκαλούν κορόιδα. Και έχουν δίκιο... Είμαι κορόιδο γιατί. ενώ τόσα χρόνια το πρόβλημα με τα βιβλία του δημοτικού είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με κακογραμμένα χαμηλότερου επιπέδου βιβλία, με παραπλανούσαν τόσο καιρό προκαλώντας σάλο με το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού για να συγκαλύψουν την οργανωμένη υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είμαι κορόιδο γιατί. στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (όπου το σκάνδαλο ήταν ότι ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και της γυναίκας του ήταν διεφθαρμένος) με έπεισαν ότι το σκάνδαλο ήταν τι ανωμαλία έκρυβε το περιβόητο DVD. Είμαι κορόιδο γιατί. στο σκάνδαλο με τις παράνομες απαλλαγές με έπεισαν ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων είναι αυτή που έβαλε την υπόθεση στο αρχείο (για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των γιων βουλευτών, υπουργών, εφοπλιστών, βιομηχάνων και λοιπών φραγκάτων που με ταρίφα περίπου 20.000 ευρώ εξαγόρασαν τη στρατιωτική τους θητεία). Κι εμείς τα κορόιδα στέλνουμε τα παιδιά μας στα σύνορα να ταλαιπωρούνται και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα για να προστατέψουμε τελικά τα συμφέροντα όλων αυτών που πατρίδα τους είναι μόνο το χρήμα. Είμαι κορόιδο γιατί. με έπεισαν ότι για να γίνει το παιδί μου καλύτερος μαθητής πρέπει να δίνει περισσότερες εξετάσεις στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Φορτώνοντας με άγχος, πίεση και άσκοπη αποστήθιση τους μαθητές εναρμονίζουμε το σχολικό μας σύστημα με αυτό των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας όπου τα παιδιά όταν τελειώνουν το σχολείο δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. (Στις ΗΠΑ μάλιστα αυξάνεται η τάση να μη στέλνουν οι γονείς τα παιδιά στο σχολείο και να τους κάνουν οι ίδιοι μάθημα στο σπίτι γιατί θεωρούν ότι το επίπεδο στα σχολεία είναι πολύ χαμηλό). Είμαι κορόιδο γιατί. δίνω εξετάσεις στο Γυμνάσιο για να πάω στο Λύκειο (φροντιστήρια), στο Λύκειο για να περάσω στο Πανεπιστήμιο (εκεί να δεις φροντιστήρια), στο Πανεπιστήμιο για να πάρω πτυχίο (μέχρι πρότινος δωρεάν, με τον νόμο πλαίσιο θα τα σκάμε χοντρά), μετά δίνω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να διοριστώ (άντε πάλι φροντιστήριο). Κοινώς προσπαθώ συνέχεια να αποδείξω στους δασκάλους μου κατά πόσον αυτοί είναι καλοί δάσκαλοι. Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι οι αιώνιοι φοιτητές επιβαρύνουν τα πανεπιστήμια ενώ στην πραγματικότητα αυτοί χάνουν όλα τους τα προνόμια μετά από περίπου 6 χρόνια φοίτησης (δηλαδή δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και πάσο) και δεν είναι παρά ένας αριθμός σε έναν κατάλογο. Στην ουσία θέλουν μελλοντικά να έχουν τη δυνατότητα να αποβάλλουν από τις σχολές φοιτητές που δεν είναι αρκετά υπάκουοι, που αντιδρούν απέναντι σε συμφέροντα, που ανήκουν σε παρατάξεις που δρουν αντίθετα προς τις βλέψεις καθηγητών κλπ, δηλαδή να καταργήσουν το πολιτικό και ιδεολογικό άσυλο των σπουδαστών και το δικαίωμά τους να εκφράζονται και να πολιτεύονται ελεύθερα. Κοινώς θέλουν να καταλύσουν το φοιτητικό κίνημα που στην Ελλάδα και παγκοσμίως φαίνεται να είναι το μοναδικό κίνημα ικανό να ανατρέψει δικτατορικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα. Είμαι κορόιδο γιατί. οι εθνοπροδότες που με κυβερνούν τόσα χρόνια όχι μόνο υποβαθμίζουν συστηματικά το επίπεδο της παιδείας μου (ξεκινώντας με το νόμο Αρσένη, συνεχίζοντας με τα απαράδεκτα βιβλία του δημοτικού και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με την αναθεώρηση του Άρθρου 16) αλλά με έχουν πείσει κιόλας ότι όλα αυτά γίνονται για την αναβάθμιση της παιδείας. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την υποβάθμιση της παιδείας και τη δημιουργία μιας άβουλης μάζας που ξέρει μόνο να αποστηθίζει και δεν προλαβαίνει να σκεφτεί και κατά συνέπεια να αντιδράσει όταν πλήττονται τα δικαιώματά της. Όλα αυτά γίνονται για την είσοδο των ιδιωτικών συμφερόντων στην παιδεία (αν πέσει το επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων τότε θα γίνουν ανταγωνιστικά τα ιδιωτικά κολέγια). Και τέλος, όλα αυτά γίνονται για την κατάλυση του φοιτητικού κινήματος (πλήττοντας αιώνιους φοιτητές και άσυλο), του μόνου ικανού να ανατρέψει δικτατορίες όπως αυτή των συνταγματαρχών που καθώς φαίνεται μάλλον δεν έφυγε ποτέ... Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει, μέσα από χρόνια προπαγάνδα, ότι ο συνδικαλισμός (δηλαδή το μοναδικό μέσο των εργαζομένων να προστατεύουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους) είναι κακό πράγμα και ότι οι συνδικαλιστές (δηλαδή αυτοί που έχουν εκλεγεί από τους συναδέλφους τους για να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους) είναι όλοι διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι. Λογικό πάντως να μας παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα αφού κανένα αφεντικό δε θέλει να βλέπει ενωμένους τους υπαλλήλους του γιατί αν του ζητήσουν τα αυτονόητα (δηλαδή ασφάλιση, επιδόματα, οκτάωρο, υπερωρίες) δε θα μπορέσει να κτίσει την αυθαίρετη βίλα του ούτε να πάρει το κότερο που έχει βάλει στο μάτι. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω πανάκριβα το Ίντερνετ τη στιγμή που εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη (ακόμη και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ) το Ίντερνετ είναι δωρεάν για όλους και χρεώνονται μόνο οι συνδέσεις πολύ υψηλών ταχυτήτων. Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι υπάρχει συναίνεση του κόσμου για την παρούσα κατάσταση. Κανείς δε μου λέει ότι γίνονται τουλάχιστον τρεις με τέσσερις διαδηλώσεις την εβδομάδα στο κέντρο της Αθήνας και όταν γίνονται απεργίες κανείς σχεδόν δεν αναφέρει τις διεκδικήσεις των απεργών παρά μόνο την ταλαιπωρία που θα προκαλέσει η απεργία. Η αποσιώπηση των διαδηλώσεων και η συγκάλυψη των αιτημάτων των απεργών αποκαλύπτει τον ρόλο ΟΛΩΝ των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι και το μερίδιο της ευθύνης τους για τα προβλήματα του κόσμου σε αυτό τον τόπο. Είμαι κορόιδο γιατί.δέχομαι αδιαμαρτύρητα να αισχροκερδούν οι βενζινοπώλες και το κράτος εις βάρος μου. Όλο το 2008 που ανέβαινε η τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως η Ευρωπαϊκή Ένωση ρύθμιζε το ευρώ ώστε να μην επηρεάζεται από την κρίση και η τιμή του πετρελαίου στα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη παρέμενε σταθερή. Μόνο στην Ελλάδα αυξανόταν η τιμή του ενώ συνεχίζουμε να πληρώνουμε χρυσάφι το πετρέλαιο ακόμα και τώρα που η τιμή του βαρελιού έχει πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα (κι εμείς εξακολουθούμε να πληρώνουμε τη βενζίνη 1 ευρώ το λίτρο). Είμαι κορόιδο γιατί. όταν καιγόταν όλη η Ελλάδα από τους συνήθεις θερινούς εμπρησμούς των καταπατητών δασικών εκτάσεων με έπεισαν ότι τις φωτιές τις έβαλαν κάποιοι άρρωστοι πυρομανείς, κάποιος ασύμμετρος εχθρός, μέχρι και οι γνωστοί-άγνωστοι των Εξαρχείων.. Ούτε ένα χρόνο μετά γίνεται καταπάτηση των καμένων εκτάσεων τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στην Πάρνηθα από αυτούς που όλοι υποψιαζόμασταν ότι κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς. (Τουριστικές εγκαταστάσεις στην Πελοπόννησο, το εξ αρχής παράνομο καζίνο στην Πάρνηθα επεκτείνεται, βίλες κτίζονται στην Πάρνηθα στη μέση του δάσους). Οι επιτροπές κατοίκων για την προστασία της Πάρνηθας που ανέβηκαν να διανυκτερεύσου ν για να εμποδίσουν τις εργασίες σε εργοτάξια που χτίζουν βίλες σε προστατευμένες περιοχές βρήκαν απέναντί τους κλούβες των ΜΑΤ... Ποιος να 'στειλε άραγε τα ΜΑΤ; Ο άρρωστος πυρομανής, η ασύμμετρη απειλή, ή κάποιος μπαχαλάκιας των Εξαρχείων; Εγώ αν και κορόιδο θα υποθέσω ότι τους έστειλε ο ιδιοκτήτης της βίλας. Είμαι κορόιδο γιατί. νομίζω ότι αυτοί που μετακινούνται με ελικόπτερα και ιδιωτικά τζετ νοιάζονται για την κατάσταση που επικρατεί στους ελληνικούς δρόμους... Είμαι κορόιδο γιατί. νομίζω ότι αυτοί που στέλνουν τα δικά τους παιδιά στα ιδιωτικά νοιάζονται για την κατάντια των δημόσιων σχολείων. Είμαι κορόιδο γιατί. πιστεύω ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα ολιγοπώλια (καρτέλ) που μαστίζουν την οικονομία μας και πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. Καρτέλ στο γάλα, καρτέλ στη βενζίνη, καρτέλ στα φρούτα, καρτέλ παντού. Τα αρχικά πρόστιμα μειώνονται συνήθως, οι τιμές παραμένουν υψηλές, ενώ στην πράξη δεν επιστρέφονται στους καταναλωτές τα χρήματα που έχουν χάσει (π.χ. με μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του προϊόντος ώστε να αντισταθμιστού ν οι απώλειες που προκλήθηκαν). Και ο κατάλογος αυτός μπορεί να συνεχίζεται για πάντα...

Οίκος & Λόγος

• Τόσον καιρό μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε οικονομία στην ενέργεια που καταναλώνουμε και άλλα τέτοια, είναι όμως αδύνατον να μειωθεί η κατανάλωση αφού έχουμε την απαίτηση να ζούμε με τους τωρινούς ρυθμούς.
• Καθώς έπλενα τα πιάτα λοιπόν (ναι, επιμένω να τα πλένω μόνη μου, όπως και το καθετί στο σπίτι) σκεφτόμουν το εξής: κάθε μέρα πλένω μία ποσότητα πιατικών α, καταναλώνοντας ποσότητα νερού αx1lt, αν υποθέσουμε ότι το νερό θα τρέχει από πιάτο σε πιάτο. Παράλληλα, θα χρησιμοποιήσω ποσότητα απορρυπαντικού γύρω στο 0,02ltxα, το οποίο θα διαλυθεί όχι μόνο στο νερό του ξεπλύματος αλλά σε όλη την ποσότητα νερού που θα κυλήσει από τη βρύση μου στο διάστημα της πλύσης και φυσικά θα καταλήξει μαζί με άλλα λύματα στη θάλασσα.
• Αν λάβουμε υπόψιν τώρα το πλήθος των αντικειμένων που πλένουμε με σκοπό να ξαναχρησιμοποιήσουμε, όπως δίσκους, τραπεζομάντηλα, κάδους, μαχαιροπήρουνα αλλά και ταψιά, τότε η ποσότητα νερού που καταναλώνεται είναι πολύ μεγάλη. Αν μάλιστα βάλουμε στην εξίσωση και το γεγονός ότι πολλές φορές χρειάζεται ζεστό νερό για το πλύσιμο των πιάτων, τότε το ενεργειακό κόστος ανεβαίνει δυσανάλογα. Παράλληλα, τα απορρυπαντικά που χρησιμοποιούνται για την υγιεινή μας είναι τοξικά δηλητήρια και είμαι σίγουρη ότι όταν αναμιγνύονται στις αποχετεύσεις θα δημιουργούν ακόμα πιο επικίνδυνους συνδυασμούς.
• Προτείνω λοιπόν το εξής.
• Να καταργηθούν ή να απαγορευτούν τα μεταλλικά ή πορσελάνινα σκεύη, ώστε να χρησιμοποιούνται μόνο πλαστικά μιας χρήσης, από ανακυκλωμένα υλικά. Τα πλαστικά σκεύη χρειάζονται ένα απλό ξέπλυμα με νερό και μετά είναι έτοιμα για τον κάδο της ανακύκλωσης. Τα "καλά" σερβίτσια είναι καλά, όμως για να διατηρήσουν την καθαριότητα και γυαλάδα τους απαιτούν απορρυπαντικά, γυαλιστικά, άλατα για το πλυντήριο πιάτων, αρωματικά, στιλβωτικά και άλλα που καταλήγουν στο περιβάλλον και μετά στο πιάτο μας, και μετά στο στομάχι μας.
• Εκτός από το περιβαλλοντικό όφελος, ας μην ξεχνάμε ότι κερδίζουμε και σε χρόνο, αφού γλυτώνουμε την κοπιαστική και χρονοβόρα εργασία του πλυσίματος. Έχουμε περισσότερο χρόνο να εργαστούμε, να ξεκουραστούμε και να δημιουργήσουμε.
• Αποδείξτε μου το αντίθετο, αν μπορείτε.

Διαχείρηση Θυμού

• Τρώμε και πίνουμε ότι βρεθεί μπροστά μας. Αν πιάσετε τον εαυτό σας να τρώει και να πίνει ακατάσχετα, τότε είναι πολύ πιθανό, αν όχι απολύτως βέβαιο ότι νιώθετε μεγάλο θυμό και ίσως ότι αυτό που σας νευριάζει είναι κάτι που δεν μπορείτε να υπερβείτε. Φάγετε λοιπόν και πιέτε ότι βρεθεί. Ειδικά γλυκά και τζιν&τόνικ ή βότκα, με ή χωρίς χυμό φρούτων, το ίδιο κάνει.
• Από ιατρικής απόψεως είναι βέβαιο και εξακριβωμένο ότι αυτό θα σας κάνει να νιώσετε ακόμα χειρότερα, αφού θα καταβάλει τον οργανισμό σας σε απίστευτο βαθμό.
• Παράλληλα, ακούστε καταθλιπτική μουσική ή ακόμα καλύτερα ραπ , χιπχοπ ή παλιά καλή ροκ. Αν αντέχει το αυτί σας, βάλτε χαρντ ροκ και μεταλλικά σφυριά να κοπανάνε νυχθημερόν. Αυτές οι μουσικές είναι κατά κανόνα και με ελάχιστες εξαιρέσεις απαισιόδοξες και προβάλουν με αρνητικό τρόπο τις απλές αλήθειες της ζωής. Η μαμά μας που μας φροντίζει ωσάν κόρη οφθαλμού είναι κατά τη μουσική αυτή, μία κυράτσα που έχει βολευτεί σε ένα άνετο μούδιασμα χωρίς κανέναν ανώτερο προβληματισμό, η ερωμένη μας είναι μια πουτάνα, ο άντρας μας ένας άπιστος, κτλ, κτλ, κτλ,. Ο μόνος σκεπτόμενος άνθρωπος είσαι εσύ. Έτσι, μόνος, νιώθεις ακούγοντας αυτές τις μουσικές και αυτό αυξάνει την απελπισία και κατά συνέπεια το θυμό σου.

• Αποφύγετε κάθε είδους εργασία. Κινδυνεύετε να νιώσετε χρήσιμος και να νομίσετε για μια στιγμή ότι κάτι αξίζετε. Ένας ακόμα κίνδυνος είναι να συναντήσετε άτομα που ίσως αγαπήσετε και να χάσετε τον πολύτιμο θυμό σας. Κλειστείτε στον εαυτό σας και όταν αποφασίσετε να βγείτε, σιγουρευτείτε ότι θα πάτε σε κανέναν τεκέ μόνοι σας ή μόνο με άτομα σαν εσάς. Ακούστε μουσική με αρνητικούς συνειρμούς, φάγετε και πιείτε, φάγετε και πιείτε.
• Με αυτή τη μέθοδο τρείς είναι οι πιθανές εκβάσεις:

1. Να συνεχίστε έτσι για πάντα, παραδίδοντας το πνεύμα σας σε μία ανήλιαγη λήθη, πολύ γοητευτική, που θα δίνει στο βλέμμα σας μία ένταση πολλών μεγαβατ.
2. Να πιάσετε πάτο, να το καταλάβετε και με μία έκρηξη μεγατόννων να αναγεννηθείτε δυνατότερος και σοφώτερος. Ξανά από το μηδέν.
3. Να συνέρθετε όταν κοιτάξετε τα χάλια σας στον καθρέφτη, να ανασκουμπωθείτε και να κάνετε ότι δεν τρέχει τίποτα. Τυλίξετε τον θυμό πάλι στην βελούδινη θήκη του μέχρι να ξαναχρειαστεί γυάλισμα. Μπορείτε αν θέλετε να τον εκτονώσετε συγγράφοντας ή εξασκώντας κάποια άλλη μορφή τέχνης, πολλοί έκαναν περιουσίες και έγιναν διάσημοι με αυτόν τον τρόπο. Να ξέρετε όμως ότι έτσι θα ξαναέρθει, θα έρθει η ώρα που θα κάψει το βελούδινο κάλυμμά του.

Δυστυχώς είναι αδύνατον να προβλέψει κανείς με ακρίβεια ποιό από τα τρία μονοπάτια θα ακολουθήσει κανείς, αφού ούτε ο ίδιος σου ο εαυτός δεν έχει καν αντιληφθεί το λόγο του θυμού αυτού, πόσο μάλλον το τι θα γίνει στο μέλλον.

• Αφιερωμένο, ξέρεις ποιός.

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Εικόνες

• Πρωί, το παράθυρο του μπάνιου, ανατολικό, μπάζει όλο το φως του ήλιου πάνω στα αγουροξυπνημένα μάτια, χρυσό, εκτυφλωτικό.
• Τα παιδιά ξυπνούν: τραγουδάνε "Το καλοκαίρι αυτό μαζί σου θα το ψήσω...χαχαχαχα... Το καλοκαίρι αυτό μαζί σου θα το φτύσω.....χαχαχαχα......" Κάποια στιγμή σηκώνονται και έρχονται στο σαλόνι. Κλείνω το βιβλίο μου. Ο υπόλοιπος καφές, στο πόδι.
• Γραφείο. Ο σάκος με τα πανιά του Andromeda. O Alex από την Ιρλανδία: "You HAVE to visit us in Dublin!". Ο Δημήτρης ηλιοψημένος ψάχνει αντλίες στην αποθήκη.
• Τηλέφωνο:" Μαμά, θέλω να έρθειθ να με πάρειθ"..."Θα έρθω όταν ο μικρός δείκτης πάει στο 6 και ο μεγάλος στο 12, εντάξει?"...."Γιαγιάα! Πού είναι ο δείκτηθ?...κλακ".
• Ο Θανάσης με το αγροτικό φέρνει τις βαλίτσες των Ιταλών στο πατάρι.
• Στο δρόμο λιοπύρι. Ένα χελιδόνι τσιμπάει μία σταγόνα νερό αγγίζοντας αστραπιαία το νερό στο συντριβάνι. Στις καφετέριες ποτήρια με χρωματιστό περιεχόμενο, ήχος μουσικής και διάφορες κουβέντες.
• Ουρά στην Τράπεζα. Το χαρτάκι με το νούμερο.
• Γραφείο. Οι διορθώσεις του site στην οθόνη, καλές είναι, να βάλουμε κι αυτό. Πιο φαρδύ.
• Πολλά παγάκια στο φραπεδάκι. Αααχ...!
• Ο Alex από την Ιρλανδία: "I can smell fried brain in here!". Έτοιμα τα φυλλάδια.
• Λιμεναρχείο: "Χρειάζεται μία εξουσιοδότηση"..."Είναι πίσω-πίσω, στην τελευταία σελίδα"..."Που?.....Α, ναι... κάτσε να δούμε τώρα.....εντάξει."
• Στον ντόκο: "Hello, did you have a nice time? You are so brown now! "...."It was wonderful, I'll email you some fotos. See you next year!Bye".
• Πίσω στο γραφείο, η μπλε σκιά της μπλε τέντας. Για να δούμε και το καζάνι λίγο...
• Πελάτες. Τηλέφωνα.
• .....
• .....
• Βράδυ στο μπαλκόνι. Δημήτρης:"Καλά, τι είπε ο Θανάσης και μας "έστειλε" σήμερα...Ήμασταν στο Silva..........."

Πως να κάνετε κάποιον δυστυχισμένο χωρίς να ασκήσετε βία (Προαιρετικά)

• Θέλει υπομονή αλλά αξίζει τον κόπο. Η συνταγή έχει ως εξής:

1. Κάνετε τον/την δύσκολη. Πάντα θα έχετε δουλειά ή κοινωνικές υποχρεώσεις ή κάτι άλλο σημαντικότερο να κάνετε. Όταν είστε μαζί, πάντα θα υπάρχει κάποιο "αλλά": θα είστε κουρασμένος, πιασμένος, αγχωμένος, πιεσμένος, άυπνος, βιαστικός.....Αραιά και που θα έχετε τη διάθεση να βρεθείτε με το υποκείμενο του πειράματος, όχι όμως για μεγάλο χρονικό διάστημα έτσι ώστε να ανανεωθεί η επιθυμία του για εσάς. Ένα teaser κατά μίαν έννοια.
2. Σε όλες τις συζητήσεις θα τονίζετε τα προτερήματά σας: πόσο καλά τα καταφέρατε στη δουλειά σήμερα, πως αποστομώσατε κάποιον, πόσο ηλίθιοι είναι οι άλλοι, τι τέλειο gadget αγοράσατε σε τιμή ευκαιρίας επειδή είσαστε τσακάλια στην διαπραγμάτευση, πόσο ωραία περάσατε σε κάποιο event.
3. Με κάθε ευκαιρία τονίζετε τις αδυναμίες του υποκειμένου. Επισημαίνετε όλα τα λάθη, όσο ασήμαντα κι αν είναι, επιμένοντας ότι η λεπτομέρεια είναι που κάνει τη διαφορά και σε περίπτωση αντίδρασης ισχυρίζεστε ότι εσείς ενδιαφέρεστε μόνο για το καλό του, και μάλιστα με μία νότα αγανάκτησης στη φωνή σας που να φανερώνει ότι κοντεύετε να χάσετε την υπομονή σας με δαύτον/-την. Πιάνει πάντα.
4. Κριτικάρετε κάθε επιλογή του υποκειμένου, από το είδος της μουσικής που ακούει, τους φίλους της/του, το φαγητό που μαγειρεύει. Ενίοτε, (πάντα ως teaser) χαρίζετε θετικές κριτικές και ,σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, ενθουσιώδεις κριτικές, για να κάνετε το υποκείμενο να επιζητά τον έπαινό σας με μεγαλύτερο ζήλο.
5. Ειρωνευτείτε όσο μπορείτε. Η ειρωνία έχει το εξής καλό: κανείς δεν μπορεί να αντιτάξει λογικά επιχειρήματα. Το θύμα είναι ανίσχυρο με μόνη λύση την κατά μέτωπο επίθεση ή τη φυγή ενώ τις περισσότερες φορές εκνευρίζεται σε τέτοιο βαθμό που να χάνει την αυτοκυριαρχία του. Η δημόσια ειρωνία είναι ακόμα καλύτερη και πιο διασκεδαστική γιατί το υποκείμενο δεν μπορεί να αντιδράσει από το φόβο της προσωπικής έκθεσης, ενώ εσείς πάντα μπορείτε να ισχυριστείτε ότι αστειευόσαστε και ότι το υποκείμενο αντιδρά υπερβολικά.
6. Η αδιάφορη συναίνεση είναι μία αποτελεσματική τεχνική που ,όπως και οι προηγούμενες, απαιτεί μαεστρία . Όταν ζητά τη γνώμη σας πρέπει πάντα να πείτε ότι βρίσκετε καλό ότι σας δείχνει: ένα νέο απόκτημα, ένα νέο χτένισμα, μία ιδέα, ένα κατόρθωμα....Με ένα αδιάφορο "καλό είναι" το υποκείμενο μένει μεταίωρο ανάμεσα στην απόρριψη και την αποδοχή, χωρίς κανένα στοιχείο για το πως πρέπει να αντιδράσει. Συνήθως είτε επιμένει για μία πιο σαφή άποψη (την οποία εμείς μπορούμε τεχνηέντως και με διπλωματικότητα να αποφύγουμε) είτε αποχωρεί αμφιβάλλοντας για τον εαυτό του, υποσχόμενος/-η από μέσα του να προσπαθήσει περισσότερο την επόμενη φορά.
7. Ποτέ, μα ποτέ, δεν δείχνετε δημοσίως σημάδια που μπορεί να εκλάβει ως θετικά. Χάδι, έπαινος, αγκαλιά, φίλημα, κράτημα από το χέρι, χειραψία ή οποιοδήποτε είδος έγκρισης. Είστε σοβαρό άτομο. Αντιθέτως, μπορείτε άνετα να επιπλήξετε το υποκείμενο όταν αποζητά τέτοιου είδους επιβεβαίωση, υποδεικνύοντάς του να φέρεται πιο ώριμα. Σημαντικό: σε περίπτωση αντιπαράθεσης, ποτέ δεν υπερασπίζεστε το υποκείμενο, αλλά συμμερίζεστε την άποψη του αντιπάλου. Μην ξεχαστείτε, είναι ουσιώδες να κρατάτε το υποκείμενο σε κατάσταση μόνιμης άμυνας, αλλιώς θα έχει αξιώσεις στο μέλλον.
8. Συγκρίνετε το υποκείμενο με άλλα άτομα. Όποτε αποκλίνει από το επιθυμητό για εσάς μονοπάτι, τότε αμέσως συγκρίνετέ τον/την με κάποιον άλλον, και μάλιστα με κάποιο άτομο που να είναι ανταγωνιστικό ή αντιπαθές προς το υποκείμενο. "Ο Τάδε είναι πολύ καλός οδηγός" είναι μία φράση που πονάει ορισμένους άνδρες ενώ για τις γυναίκες, ουουουου, πολλά μπορείτε να βρείτε: μαγειρική, ένδυση, μακιγιαζ, ανατροφή παιδιών...ένα σωρό. Αν πρόκειται για τέκνο, τότε οι σχολικές επιδόσεις είναι ένα ατού για εσάς.

• Υπάρχουν και άλλες τεχνικές που όμως είναι πολύπλοκες και χρονοβόρες, οπότε κρίνεται σκόπιμο να τις αναλύσουμε σε επόμενη ενότητα.
• Η επιτυχία του όλου εγχειρήματος εξαρτάται από δύο παράγοντες:1)ποιό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα και 2)την ισορροπία ανάμεσα στις τεχνικές. Αν φερ'ειπείν, θέλουμε να διώξουμε το άτομο χωρίς να φανούμε κακοί ή ότι έχουμε άδικο, τότε μπορούμε απλά να συνεχίσουμε επ'αοριστω με αυξανόμενη ένταση της αγωγής. Αν όμως θέλουμε να κρατήσουμε το υποκείμενο σε μόνιμη ομηρία ώστε να μην μπορεί να μας αποχωριστεί, τότε είναι καλύτερο να επαγρυπνούμε. Στα πρώτα σημάδια κούρασης ή έντονης δυσφορίας του υποκείμένου πρέπει να χορηγήσουμε ικανή δόση πραγματικής και άδολης στοργής, μέχρι να επανέλθουν οι ισορροπίες, οπότε μπορούμε να αρχίσουμε πάλι την αγωγή μας.
• Καλή επιτυχία!

Φρανκενστάιν

"Συμφωνώ μαζί σας", απάντησε ο ξένος. "Είμαστε πλάσματα ατελή και παραμένουμε έτσι αν κάποιος σοφότερος, καλύτερος και πιο στοργικός από εμάς- όπως πρέπει να είναι ένας τέτοιος φίλος- δε μας προσφέρει τη βοήθειά του για να τελειοποιήσουμε την αδύναμη και ελλιπή φύση μας. Κάποτε είχα έναν φίλο, το ευγενέστερο από τα ανθρώπινα πλάσματα, για αυτό και δικαιούμαι να εκφράζω τη γνώμη μου σχετικά με τη φιλία. Εσείς έχετε την ελπίδα μέσα σας και τον κόσμο μπροστά σας, επομένως δεν υπάρχει λόγος να απελπίζεστε. Εγώ όμως, εγώ έχασα τα πάντα και δεν μπορώ να ξαναρχίσω τη ζωή μου από την αρχή." (Mary Shelley's Frankenstein)

• Στην ταινία, κάπου στο τέλος, το Τέρας συζητά με το δημιουργό του και δηλώνει: Αν δεν είναι αγάπη, είναι οργή. Στο βιβλίο έψαξα αλλά δεν τη βρήκα. Θα ξαναψάξω καλύτερα.
• Can somebody please make me stop Thinking?
• Loud laughter from the taverna next door.
• Who's better off?
• I've got nothing to say.

Ψωμιά, Παιδιά, Ελευθεριά

• Ένα ζώο είναι ελεύθερο. Μπορεί να πάει όπου θέλει, να κάνει ότι θέλει, όπως θέλει. Θεωρητικά τουλάχιστον. Θεωρητικά, ένα αλπακά μπορεί να ξεκινήσει από τον τόπο του και να διανύσει όοοοολη την υφήλιο μέχρι να καταλήξει στον Βόρειο Πόλο. Μπορεί ένας πίθηκος να βουτήξει σε ένα ποτάμι για να πιάσει ψάρια. Κανένας έλεγχος, καμμία αστυνόμευση, κανένας φραγμός. Καμμία ηθική.
• Όμως τα ζώα συμπεριφέρονται πανομοιότυπα και απαράλλαχτα χωρίς να τα υποχρεώνει κανείς γιατί οι κανόνες είναι περασμένοι στο είναι τους, στο ίδιο τους το σώμα, γονιδιακά. Αυτό προφανώς σημαίνει ότι δεν φέρουν καμμία ευθύνη, αφού σε καμμία περίπτωση δεν έχουν επιλογή. Ένας άνθρωπος έχει την επιλογή να είναι ή όχι ηθικός, δίκαιος, δημιουργικός, κοινωνικός, συμπονετικός....Όταν όμως ένας κροκόδειλος τρώει τα μωρά του αυτό δεν τον καθιστά κακό ούτε ανήθικο, απλά επικίνδυνο. Η συμπεριφορά του είναι τόσο σωστή όσο και άλλων πλασμάτων που οι άνθρωποι εκτιμούμε περισσότερο, όπως η μέλισσα ή το δελφίνι. Ο κροκόδειλος και το δελφίνι κάνουν ότι κάνουν χωρίς σκέψη (μάλλον, μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο) γιατί αν δεν το κάνουν οι συνέπειες θα είναι τρομερές, αν και τα ίδια τα άτομα δεν έχουν ιδέα για αυτό.
• Στην ανθρώπινη κοινωνία αυτό αποτελεί εφιάλτη. Η δυνατότητα της ελεύθερης βούλησης λογαριάζεται σαν το ένα μοναδικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό, που τον ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα πλάσματα. Εν αρχή ήν ο Λόγος. Μία φράση που μπορούμε να ερμηνεύσουμε με πολλούς τρόπους. Λόγος= το γιατί, Λόγος=Ομιλία, Λόγος=υπόσχεση, εγώ θα μείνω στο πρώτο όμως.
• Γιατί χρειαζόμαστε την ελεύθερη βούληση? Αν αυτή κάνει δυνατή την εμφάνιση παραβατικών συμπεριφορών, τότε αυτό τι σημαίνει? Ότι γεννιόμαστε με το έγκλημα στο γονίδιό μας όπως πίστευαν κάποτε? Ότι καλός άνθρωπος είναι ο άβουλος? Ο αμνός? Αναζητώντας την ιδανική κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει αδικία και έγκλημα, ούτε πόνος, ούτε παρανομία, ούτε ανηθικότητα, πόσο είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε για αυτό? Θέλουμε να έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε να βλάπτουμε το συνάνθρωπό μας?
• Γιατί?
• Επειδή έχει πλάκα?
• Τα κράτη που εμείς οι Έλληνες θαυμάζουμε για την οργάνωση και την αποτελεσματικότητά τους, έχουν θυσιάσει πολλά κομμάτια της προσωπικής τους ελευθερίας όπως την καταλαβαίνουμε εμείς. Με πρόσχημα την κοινωνική ομαλότητα, οι άνθρωποι τιμωρούνται ακόμα και αν περάσουν το δρόμο! Παρακολουθούνται παντού και υπόκεινται εξονυχιστικούς ελέγχους. Και όλα αυτά γιατί? Για να αποφευχθεί το έγκλημα. Στο Λουξεβούργο υπάρχει εγκληματικότητα? Στην Αυστρία? Έχει αποτέλεσμα όλη αυτή η καταπίεση? Στην Αγγλία οι κοινοί άνθρωποι λένε ότι δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν τα βράδυα γιατί μπορεί κάποιος να σε ξεκάνει έτσι, για το τίποτα, παρά τον ασφυκτικό έλεγχο της ανθρώπινης δραστηριότητας.
• Προς το παρόν οι ευρωπαίοι που έρχονται εδώ ομολογούν ότι δεν νιώθουν ευχάριστα και ότι δεν ξέρουμε πόσο τυχεροί είμαστε που ακόμα μπορούμε να κάνουμε ποδήλατο χωρίς κράνος.
• Μπορούμε να ανταλλάξουμε την ελεύθερη βούληση και την ευθύνη που μας ρίχνει στις πλάτες με την ασφάλεια και την ανέμελη ομαδικότητα της πανομοιότυπης συμπεριφοράς? Αν το κάνουμε αυτό τότε θα χάσουμε την ανθρώπινη υπόστασή μας καταλήγοντας να γίνουμε περισσότερο με ζώα υψηλής τεχνολογίας? Να ζούμε σε γυαλιστερά δωμάτια αλλά να έχουμε τόσες έγνοιες όσες και ένας κροκόδειλος ή μία καμηλοπάρδαλη.
• Έχουμε λοιπόν μία επιλογή τώρα. Ένα σταυροδρόμι.

Ανιθικότισ: η αληθινί ένια

• Όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι, υπάρχουν πολλοί τρόποι να το πετύχουμε. Είτε πρόκειται για επαγγελματικό είτε για άλλο σκοπό, υπάρχουν στάδια και διαβαθμίσεις.
• Τρόπος πρώτος: το κάνεις ο ίδιος. Θέλεις να καθαρίσεις το σπίτι, να βγεις έξω, να πλουτίσεις, να γίνεις αστροναύτης? Θέλεις μήπως να περάσεις ένα μάθημα? Απλά πάς και το κάνεις. Με πείσμα, με χιούμορ, με επιμονή, με τακτ, με σκληρή δουλειά, με άγχος, με φωνές, με διπλωματικότητα, με μελέτη πολύωρη...το κάνεις.
• Τρόπος δεύτερος: βάζεις κάποιον άλλον να το κάνει για λογαριασμό σου. Μερικές φορές, για οποιονδήποτε λόγο, δεν γίνεται να το κατορθώσεις ο ίδιος. Πχ, δεν μπορείς να επισκευάσεις μόνος σου το αυτοκίνητο, ούτε να καλλιεργήσεις μπρόκολα, ή ντρέπεσαι να την πέσεις σε ελκυστικό άτομο του αντίθετου συνήθως φύλου. Δεν έχεις χρόνο να σιδερώσεις τα οκτώ(8) πλυντήρια που μαζεύτηκαν μέσα στην εβδομάδα ή να παραδώσεις τρία πρότζεκτ σε τρείς ημέρες. Κάποιο άτομο του στενού σου περιβάλλοντος, φίλος, δικός ή συγγενής, μετά από δική σου παράκληση ή με δική τους πρωτοβουλία σε βοηθούν κάνοντας αυτό που εσύ αδυνατείς να κάνεις.
• Τρόπος τρίτος: Πληρώνεις. Αντί να μαγειρέψεις και μετά να καθαρίζεις κατσαρόλια, πιάτα, τραπέζια και κουζίνες, τρως έξω και πας στη δουλειά σου κυρία, με νύχι ισοϋψές με το τακούνι σου. Πληρώνεις για να σου διαβάσουν τα παιδιά, για να σου πάνε το σκύλο βόλτα, για να σου κάνουν τα ψώνια, να σου παρκάρουν το αυτοκίνητο, να φέρουν από την Κίνα 12.000 βίδες. Πληρώνεις για να σε αγαπήσουν.
• Τρόπος τέταρτος: Απάτη. Αντί να κάθεσαι εκατό ώρες να ιδρώνεις και να πασχίζεις, και να παλεύεις με τις λάμιες του κόσμου με αμφίβολα αποτελέσματα, λές σε κάποιον μερικά ψεματάκια και τσούπ! έτοιμος.
• Τρόπος πέμπτος: Βία. Αντί να κάθεσαι να περιμένεις πότε θα φιλοτιμηθεί ο ένας και ο άλλος να ξεκουνήσει τον μεγαλύτερο μυ του σώματός του, ρίχνεις μία και γίνονται όλα άμεσα, εξοικονομώντας χρόνο και ψυχικά αποθέματα.
• Τώρα, ανάλογα με τις συνθήκες, ο τρόπος δράσης χαρακτηρίζει τον δράστη. Αν πχ είστε πατέρας εννέα παιδιών στη Σομαλία και πείτε ψέματα ότι αυτή η μερίδα φαγητού που πήρατε είναι η πρώτη και όχι η τέταρτη, τότε είστε ηθικός. Αν όμως είστε δικαστικός και σας ζητούν μία υπογραφή και λέτε ότι η απόφαση δεν έχει καθαρογραφτεί ακόμα ενώ την έχετε μπροστά σας κρυμμένη κάτω από άλλα χαρτιά, για να ενθαρρύνετε την προσφορά γρηγορόσημου, τότε είστε ανήθικος.
• Πάντως, ανάλογα με το πόσο επείγον είναι το κάθε εγχείρημα, μπορούμε να αυξήσουμε το επίπεδο (αν-)ηθικότητος των πράξεών μας. Απλουστεύοντας την υπόθεσή μας, ας πάρουμε το εξής παράδειγμα. Πεινάμε. Αν φτιάξουμε μόνοι μας μία ομελέτα ή ρίξουμε ένα μπριζολάκι στο γκρίλ, είμαστε ok. Αν είναι στο σπίτι το προσφιλές θήλυ και μας το ετοιμάσει με τα χεράκια της, πάλι είμαστε ok. Αν εκείνη είναι ψόφια από την κούραση ενώ εμείς τεμπελιάζαμε όλη μέρα, τότε χμμμμ, δεν είναι ακριβώς ανήθικο αλλά ούτε και εντελώς σωστό. Αν της ρίξουμε δυο αθυροστομίες ή δύο κόλαφους για να την αναγκάσουμε να το κάνει, είμαστε στα σίγουρα ανήθικοι. Αν κλέψουμε 5 κρουασάν κρύβοντάς τα στο μπουφάν μας, είμαστε ανήθικοι, εκτός αν η πατρίδα μας είναι η προαναφερθείσα Σομαλία και έχουμε περάσει επτά (7) ημέρες όρθιοι σε κοντέινερ. Αν καταφύγουμε στον τρόπο νούμερο 4 ή 5 χωρίς να εξαντλήσουμε πρώτα τους υπόλοιπους, χωρίς να συντρέχει πραγματικά πιεστικός λόγος, τότε είμαστε ανήθικοι.
• Το γεγονός ότι έγραψα ανορθόγραφα τον τίτλο της ανάρτησης για να τραβήξω την προσοχή των αναγνωστών είναι και αυτό μία ανηθικότης, αν και νομίζω ότι αν πάω στην κόλαση δεν θα είναι για αυτό.
• Κανένας νόμος δεν είναι ηθικός.

Καληνύχτα ή καλημέρα?

Τι με βάζετε να κάνω!

• H Ria μου απένειμε ένα βραβείο που δεν περίμενα και την ευχαριστώ. Οι κανόνες λένε να απονείμω κι εγώ με τη σειρά μου σε άλλους 15 φίλους το ίδιο βραβείο, αλλά εγώ θέλω να το αλλάξω λίγο.
• Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν.
• Δεν δίνω το βραβείο στον σημαδεμένο "scarface" Δημήτρη, ούτε στην κοραλλένια Zanzibar, ούτε στον απίθανο Θανάσημο. Τους αγαπάω πολύ και υπήρξαν για μένα έμπνευση αλλά δεν υπάρχει πλέον το βλογάκι τους. Ούτε στον τρελό azrael που είναι ο βλογοπατέρας μου γιατί αν και δεν το έχει δηλώσει, μάλλον έχει τελειώσει με το βλογάκι του κι αυτός. Λυπάμαι που "έφυγαν" όλοι αυτοί αλλά καταλαβαίνω ότι κάποτε φτάνει η στιγμή που περνάς παρακάτω.
• Όλοι όσοι βρίσκονται στη λίστα μου είναι πολυαγαπημένοι για διαφορετικό λόγο ο καθένας αλλά πρέπει να διαλέξω 15. Πάμε.
• Ο Locus Publicus, με την ψύχραιμη ματιά του, με την μουσική του, τα ταξίδια του και τα Ελληνικά του. Σπάνια σχολιάζει, ξέρω όμως ότι είναι πάντα εδώ. Μου έκανε το χατήρι να καθήσει μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα να ακούσει την εκπομπή μου (ώρα ΗΠΑ) και δεν ξέρω πως τα καταφέρνει να είναι και λογικός και συναισθηματικά εκφραστικός.
• Ο Darthiir the Abban, ο πιο τακτικός θαμώνας, προσφέρει απολαυστικές συζητήσεις, ξέρει πως να ελίσσεται και είναι λίγο απογοητευμένος από τα φυντάνια του, αλλά παρόλα αυτά κρατάει γερά. Μου αρέσει πολύ να διαφωνώ μαζί του. Κάποτε χρειάστηκε 4 παραγράφους για να πεί "ναι" σε μια συζήτηση.
• Ο Χρίστος Βαρδάκας, με κριτικό βλέμμα. Όταν μιλάει, τον ακούς. Πολύ προσεκτικά.
• Ο περίκαλλος πρκλς, με τα αρχαία του, με τις Αντιλήψεις του, με την επαναστατική του ιδιορρυθμία Τα λέει ωραία, αλλά είναι να μη σε πιάσει στο στόμα του....Τσακίζει!
• Άλλος ένας τρελός, ο tzotzioy. Τρυφερός χαζομπαμπάς, κομπιουτεράς, μεταφραστής, και ωραίος τύπος. Δε με διαβάζει ποτέ, αλλά δεν έχει σημασία. Από τις πρώτες γνωριμίες στο βλογότοπο, για αυτό και τον βλέπω σαν το αδερφάκι μου.
• Ούτε ο Jason με διαβάζει, αλλά είναι παιδί από τα λίγα. Μιλάει σωστά, έχει αντίληψη και για κάποιο λόγο," κάτι μου λέει". Τα σκέφτεται όλα.
• Ο αταίριαστος, κι αυτός από τις πρώτες βλογοαγάπες, ανήκει στην κατηγορία εκείνων με τους οποίους συμφωνώ σε όλα. Δύσκολο, αλλά συνέβη και αυτό. Ίσως για αυτό να μην του αφήνω και σχόλια. Τον διαβάζω όμως ανελλιπώς.
• Ο takis. Ευρωπαίος Έλλην. Δεν ξέρω το γιατί, αλλά όσοι βρίσκονται στο εξωτερικό χρησιμοποιούν καλύτερα την Ελληνική. Απλά απολαμβάνω να τον διαβάζω.
• Η κυνική cynical, είναι από τις κυρίες που ξεφεύγουν από τη μελο-χαρούμενη διάθεση των περισσότερων γυναικείων βλογ. Έχει πολλά να πεί, γράφει σωστά και χωρίς να θίξει, κάνει σαφή την άποψή της.
• Άλλη μία κυρία με τσαγανό, η αγρικουλτούρα, η μοναδική από τους βλογοφίλους που έχω συναντήσει από κοντά. Επαναστάτρια αλλά με την καλή έννοια.
• Ο Προκόπης,είναι ο γνωστός Προκόπης του δελτίου ειδήσεων της ΕΤ. Σεμνός, εκφραστικός, νηφάλιος σε μία θάλασσα από αγανακτισμένους δήθεν, σε κάθε ανάρτηση βάζει και από ένα νέο τραγούδι στην playlist. Έχουμε το ίδιο γούστο γι'αυτό και περνάω πολλές ώρες ακούγοντας τις μουσικές του.
• Με τον square logic γνωριστήκαμε σε καυγά. Έγραφα για την κατάντια του ποδόσφαιρου, νόμισα ότι με ειρωνεύτηκε, τον ειρωνεύτηκα, αλλά στο τέλος τα βρήκαμε. Διαβάζοντάς τον μαθαίνω πολλά.
• Ο πειρατής Jolly Roger, νέα άφιξη στο βλογο-γίγνεσθαι. Προσφέρει "σεντόνια" με νόημα και είναι πληροφορημένος για όλα. Και θαλασσινός τύπος.
• Ο καναπεδόβιος Dr Seeng, σε αντίθεση με τα περισσότερα ενημερωτικά blog, δεν διακατέχεται από υστερία αλλά με πνεύμα σχολιάζει και διακομμωδεί την επικαιρότητα. Ένας προσεχώς επιτυχημένος νέος. Ούτε κι αυτός με διαβάζει. Λες να πάσχω από κανένα σύνδρομο?
• Κύριος και μυστήριος, ο curiousss, και του λιμανιού και του σαλονιού. Δεν ξέρω το γιατί, απλά μου αρέσει να τον διαβάζω, έχει μία αμεσότητα, τα λέει τσεκουράτα αλλά και με μία γήινη σοφία.
• Κοιτώντας την απονομή βλέπω ότι τα ιστολόγια αυτά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν "αξιαγάπητα". Για αυτό θα το αλλάξω λίγο το βραβείο. Με πολλή αγάπη για τις ώρες (νυχτερινές κυρίως) που πέρασα ταξιδεύοντας.