Ένα όμορφο video

Πληρωμένοι κι Απλήρωτοι

• Αυτό που γίνεται με την αμφισβήτηση του επιστημονικού κόσμου δεν ξέρω αν έχει ξανασυμβεί ποτέ.
• Βγαίνουν ολόκληροι επιστήμονες, γιατροί επιδημιο-τέτοιοι και δόχτωρες, και καθηγητές και διευθυντάδες, και φωνάζουν όλοι μαζί "Κάντε το εμβόλιο ρεεεε!" και δεν τους πιστεύουμε.
• Παλιά ο γιατρός ήτανε θεός. Κι αν δεν ήτανε ο γιατρός της πόλης ήτανε ο "μεγάλος" γιατρός, ο "κυριακάτικος" της Αθήνας, ο καθηγητής ή ο διευθυντής του νοσοκομείου. Κι αν δεν ήτανε ούτε κι αυτός, τότε οπωσδήποτε θα ήτανε ο ρώσσος, ο αμερικάνος ή ο εγγλέζος.
• Τώρα....εκτός από δεύτερη, θέλουμε και τρίτη γνώμη για να βεβαιωθούμε, και επαληθεύουμε τη γνωμάτευση με αυτό που διαβάσαμε στο ίντερνετ ή ακούσαμε από έναν άλλον που είχε πάει στον ίδιο γιατρό ή είχε την ίδια πάθηση. Ακόμα χειρότερα, νομίζουμε ότι "θα περάσει" ή ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα ή ένας θεός ξέρει τί άλλο. Δεν εμπιστευόμαστε τους γιατρούς και αυτό είναι μία πικρή αλήθεια.
• Φταίνε όσοι επιστήμονες πούλησαν τη δουλειά τους στις πολυεθνικές, όπως εκείνοι που έλεγαν ότι τα κινητά τηλέφωνα δεν πειράζουν ούτε προξενούν καρκίνους στο μυαλό? Μήπως φταίνε όσοι γιατροί ξεζουμίζουν τους ανθρώπους, παίζοντας με το φόβο και την αγωνία τους στέλνοντάς τους για άχρηστες εξετάσεις και συνταγοπνίγοντάς τους με άχρηστα φάρμακα, ή φάρμακα δευτέρας διαλογής? Ή μήπως φταίνε όσοι γιατροί ζητάνε εμμέσως πλήν σαφώς το φακελάκι του ετοιμοθάνατου?
• Μπορει από την άλλη να φταίνε εκείνοι οι επιστήμονες που, έκαναν ανόσιες έρευνες πάνω σε όπλα μαζικής καταστροφής? Ή μήπως εκείνοι οι επιστήμονες που το έπαιξαν θεοί με τις ανθρώπινες ζωές, και έβγαλαν συμπεράσματα όπως "Για να συνεχιστεί η ανάπτυξη, θα χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν τα όπλα που έχουν κατασκευαστεί" ή ακόμα χειρότερα, "Για να μείνει σταθερή η τιμή του αργού θα πρέπει να διατηρηθεί ο έλεγχος στο βορειοδυτικό σουδάν" ? Και τα δύο σημαίνουν πόνο και θάνατο και αδικία.

• Όλοι αυτοί είναι αξιοσέβαστοι κύριοι με γραβάτα και κοστούμι και περγαμηνές και κύρος. Με γνώμη βαρύνουσα.
• Ίσως η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι πλέον ο μέσος παγκοσμιωμένος άνθρωπος ξέρει γραφή και ανάγνωση. Για να εμπιστευτεί την ημιμάθειά του περισσότερο από τους αλλοτινούς θεούς, ίσως έχει κλονιστεί η πίστη του σε εκείνους.
• Και δεν υπάρχει κανείς να τον διαψεύσει.
• Αυτοί οι στίχοι με αυτή την παρουσίαση, είναι το κάτι άλλο...

Απωθημένο 3: η βαθιά κρυμμένη, άπραγη αγάπη

• Σε κάποιο στίχο τους οι Βασίλισσες έλεγαν ανάμεσα σε άλλα "...so you think you can love me and leave me to die...". Λογικό. Δεν αφήνεις τον άνθρωπο που αγαπάς να τα περνάει μόνος του τα ζόρια. Αν δεν μπορείς να κάνεις έμπρακτα κάτι, τουλάχιστον μία ενθαρρυντική κουβέντα, έναν καλό λόγο μπορείς να τον πείς για να νιώσει καλύτερα ο άνθρωπός σου.
• Αντίστροφα, αν κάποιος κάνει όλα αυτά τα πράγματα για εσένα, τότε καταλαβαίνεις ότι νοιάζεται, ότι ενδιαφέρεται ή ότι ενδεχομένως σε αγαπάει ή έστω είναι καλός άνθρωπος. Ενδεχομένως, γιατί με τους ανθρώπους ποτέ δεν ξέρεις που να πάρει η οργή.
• Αντιστρέφοντας για άλλη μία φορά, εάν κάποιος δεν κάνει τίποτα από αυτά, τότε το πιθανότερο είναι να αδιαφορεί ή να μας αντιπαθεί ή ακόμα και να μας μισεί.
• Και έρχεται κάποιος και σου λέει"εγώ έτσι είμαι, κι άμα γουστάρεις" . Και μετά σου λέει ότι η αγάπη είναι χωρίς ανταλλάγματα για αυτό καλά θα κάνεις να μην περιμένεις τίποτα από αυτόν. Σου λέει ότι πρέπει να τον αγαπάς για αυτό που είναι και όχι για αυτά που σου προσφέρει και ότι αν περιμένεις κάτι από αυτόν είναι αλισβερίσι και αγοραπωλησία.Και σου λέει "από μακριά κι αγαπημένοι". Και σου λέει "Σήκωσε τα μανίκια σου. Εσύ είσαι δυνατή και θα τα καταφέρεις χωρίς τη βοήθεια κανενός" και φεύγει φουμάροντας το τσιγαράκι του. Και μετά σου λέει ότι αφού ούτε εκείνος σου ζήτησε ποτέ τίποτα, ούτε κι εσύ να του ζητάς τίποτα. Και σου λέει ότι όποιος προσφέρει βοήθεια σου παίρνει τον έλεγχο.
• Ένας τέτοιος άνθρωπος όχι μόνο δεν σε αγαπάει, όχι μόνο δεν δίνει δυάρα για εσένα αλλά ούτε και για κανέναν άλλον εκτός από την πάρτη του.
• Άντε γειά.
• Άντε γειά!

Τρείς λόγοι να γίνεις δάσκαλος, κυρία Διαμαντοπούλου

• Την εβδομάδα που μας πέρασε επέστρεψα προσωρινά στο φροντιστήριο που δούλευα πριν από τρία χρόνια. Κάποια από τις κυρίες είχε σοβαρό πρόβλημα και την αντικατέστησα.
• Θυμήθηκα γιατί μου άρεσε το δασκαλίκι και οι λόγοι είναι πολύ απλοί.
• Πρώτον, η επαφή με τα παιδιά, είτε μικρά είναι είτε μεγάλα, είναι κάτι το αναζωογονητικότατο για το μυαλό. Πρέπει πάντα να βρίσκεται ο δάσκαλος σε εγρήγορση, να είναι ετοιμόλογος, δίκαιος, εφευρετικός, συνεπής, ενδιαφέρων, ενημερωμένος και πολυπράγμων αφού μέσα στη διδασκαλική δραστηριότητα μπορεί να συμπεριλαμβάνονται τραγούδια, ζωγραφική, χοροί, θεατρικά, και όλα αυτά χωρίς να υπολογίσουμε το κάθε μάθημα που αποτελεί παράσταση από μόνο του, για πολλούς λόγους. Μπαίνοντας σε μία αίθουσα, βρίσκεσαι σε άλλο κόσμο. Τα ξεχνάς όλα, μα όλα, εκτός από τις φατσούλες και τα ποδαράκια που δεν φτάνουν στο πάτωμα. Ή τα μαντράχαλα που σε κοιτούν με πρόκληση και αρρενωπή αλαζονία. Ή τις νεράιδες που σιγομιλούν πλαγιαστά σχολιάζοντας μουλωχτά ένας θεός ξέρει τί. Ότι και να με απασχολεί, στο μάθημα το ξεχνώ.
• Δεύτερον, η δουλειά με τα παιδιά έχει άμεση ανταπόδοση, άμεση ανταπόκριση και ανταμοιβή. Αν κάνεις καλά το μάθημα, φεύγουν χαρούμενα όχι επειδή επιτέλους σε ξεφορτώνονται αλλά επειδή πέρασαν καλά στο μάθημα και το βρήκαν ενδιαφέρον. Όταν σε αγαπούν σε κοιτούν με λατρεία, όταν σε μισούν νιώθεις μαχαιριές κατάστηθα. Η απογοήτευση του χαμηλού βαθμού, η περηφάνια του άριστα, η ευγνωμοσύνη όταν τα βοηθάς, όλα είναι ορατά εκεί, επιτόπου, χωρίς τις τζιριτζάντζουλες και την επιφύλαξη των ενηλίκων.
• Χίλια περιστατικά θα μπορούσα να αφηγηθώ όπως και κάθε δάσκαλος, όμως άλλο είναι το θέμα της ανάρτησης.
• Όταν ακούω ότι οι τρείς λόγοι να γίνεις δάσκαλος είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, γιατί είναι άδικο και γιατί ξέρω ότι δεν είναι όλοι οι δάσκαλοι ίδιοι. Άδικο, γιατί η πίεση που δέχεται ένας δάσκαλος εντός αλλά και εκτός σχολείου είναι απίστευτη, και δεν άρεται την περίοδο των διακοπών. Η πνευματική κόπωση όλης της χρονιάς απλά πρέπει να εκτονωθεί, οι διακοπές είναι απαραίτητες αλλιώς είναι δυνατόν να τρελαθεί κανείς. Αλλά για να διατηρήσεις το κύρος σου σαν δάσκαλος δεν μπορείς να κάνεις ορισμένα πράγματα που σε άλλους ανθρώπους ούτε καν αποτελούν θέμα, από το ντύσιμο μέχρι τη δημόσια εικόνα σου και τις διαπροσωπικές σου σχέσεις όπως φαίνονται προς τα έξω.
• Υπάρχει όμως ένα "αλλά" και είναι μεγάλο.
• Κάθονται το καλοκαίρι και πληρώνονται. Και τρείς εβδομάδες τα Χριστούγεννα και δύο εβδομάδες το Πάσχα, και άλλες σχολικές αργίες. Κανείς άλλος δεν έχει τέτοια μεταχείριση.
• Από τη μία μεριά είναι αδύνατον να γίνει μάθημα το καλοκαίρι (λόγω καιρικών συνθηκών) και όπως προείπα, είναι απαραίτητο να έχει κάποια πνευματική αποσυμπίεση ο δάσκαλος για να είναι αποδοτικός την επόμενη χρονιά. Από την άλλη, στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς εκτός από τις αργίες και τις διακοπές, έχουν και κάτι άσχετα όπως συνελεύσεις και συμβούλια και απεργίες και άλλες κοτσάνες, απαράδεκτες κατά τη γνώμη μου, ειδικά τη στιγμή που οι σα-δε-ντρέπονται κλέβουν το κράτος τσιμπώντας πελάτες για ιδιαίτερά τους μαθήματα και σιγά μην τα δηλώνουν. Και επιπλέον, πληρώνονται ολόκληρη τη μέρα ενώ δουλεύουν τη μισή ή ορισμένες ώρες μόνο, και πολλοί από δαύτους είναι και εντελώς άχρηστοι σαν επιστήμονες.
• Τι ζητώ εγώ, λοιπόν.
• Ζητώ να απαγορευτούν οι συνδικαλιστικές ή άλλες δραστηριότητες των εκπαιδευτικών στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και ειδικότερα στις ώρες διδασκαλίας.
• Εκλογές, συνελεύσεις και συμβούλια, όπως επίσης σεμινάρια ή ενημερώσεις να γίνονται το καλοκαίρι, για να μην χάνονται οι λίγες και πολύτιμες ώρες διδασκαλίας.
• Αυτό, εκτός από την εκπαίδευση, θα ενισχύσει και την γυναικεία παραγωγικότητα, καθώς πλέον οι κυρίες μαμάδες δεν θα γίνονται ρεζίλι στους εργοδότες τους ζητώντας όλη ώρα άδειες για να μαζέψουν τα παιδιά τους από ένας θεός ξέρει που αλητεύουν.
• Αυτό θεωρώ ότι είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητο. Είναι στοιχειώδης κοινή λογική.

Να τους δω να τρέχουν

• Όταν τέλειωσαν οι εκλογές και άρχισε τις απανωτές εντυπωσιακές κινήσεις η γαποκυβέρνηση, έλεγα ότι αν ο γαπούλης πραγματοποιήσει όσα υποσχέθηκε, θα τον εψήφιζα ισοβίως, μέχρι που να μου σαλέψει και να συνομιλώ με τα ξωτικά.
• Ένα όμως κενό μου έμεινε.
• Η ατιμωρησία.
• Ο τσοβόλας και ο κωσκοτάς καθήσαν στο εδώλιο.
• Γιατί όχι και ο βουλγαράκης, και το ταχυδρομάκι, και ο σουφλιάς και εφραίμ και ο γρηγοροφονιάς, και ο χριστοφοράκος και ο ιπτάμενος γενικός ?
• Θέλω να την πληρώσει κάποιος ή καλύτερα όλοι τους.
• Τρελαίνομαι όσο ακούω για μέτρα και λιτότητες και φορολογίες για εμάς, κι αυτοί λες και δεν τρέχει τίποτα ζούν από τα κλεμμένα και χαίρονται τις χαρές της ζωής, ατενίζοντας το χάος αφ'υψηλού.
• Αν δεν την πληρώσει κάποιος , δεν θα υπάρχει τίποτα.

.