Διαχρονικό Το Καντήλι σε Άπταιστον Ελληνικήν

Αν ο Περικλής τηρούσε το εργατικό δίκαιο, Πότε θα τελείωνε ο Παρθενώνας?

• Η εικόνα δείχνει δύο παιδιά να μπαίνουν σε ορυχείο διαμαντιών στην Αφρική. Οι εργάτες που κάνουν αυτή την σημαντική δουλειά πληρώνονται όχι σε χρήματα αλλά με ένα πιάτο φαγητό. Δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ, όχι καθιστοί σε γραφειάκι στα καθαρά και στα εργονομικά, αλλά σε σκοτάδι, με όλους τους κινδύνους που ενέχει αυτή η δουλειά, και χωρίς καμμία προοπτική, τις περισσότερες φορές ημίγυμνοι λόγω μεγάλης θερμοκρασίας. Βγαίνοντας από το ορυχείο μετά από ολοήμερη αδιάκοπη και εξαντλητική εργασία(χωρίς lunch break), τους ψάχνουν εξονυχιστικά σε ρούχα και σώμα για την περίπτωση που κάποιος βγάλει λαθραία κάποιο διαμάντι, και μάλιστα σε απόκρυφα σημεία, για να το πούμε ευγενικά. Τώρα πείτε με καχύποπτη αλλά δε νομίζω να εξαιρούνται τα παιδιά από αυτή την μεταχείριση .Οι άνθρωποι που αναγκάζονται να κάνουν αυτό το επάγγελμα μάλλον δεν έχουν λάβει καμμία μόρφωση πράγμα που σημαίνει ότι, αφού βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο, μάλλον θα μεταδίδουν ο ένας στον άλλον ασθένειες όπως το AIDS (και όχι μόνο) υπό τα αδιάφορα βλέμματα των αφεντικών,ενώ για μια ακόμη φορά, δε νομίζω να μένουν ανεπηρέαστα τα παιδιά μέσα σε τέτοιο περιβάλλον. Ξέροντας όλα αυτά, και ενώ τα παιδικά δικαιώματα και η παιδική κακοποίηση αποτελεί μεγάλο θέμα στην κοινωνία μας, ποιά τσούλα τολμά να θέλει διαμαντένιο δαχτυλίδι? Η Ελληνική παράδοση δεν αναφέρει πουθενά κάτι τέτοιο. Αυτά, θα μου πείτε, τα ξέρουμε. Τα είδαμε και στο "Blood Diamond" κούκλος ο ΝτιΚάπριο.
• Ας το πάμε λίγο παρακάτω. Το ρύζι και το τσάι, ο καφές και το κακάο, οι μπανάνες, ο ανανάς, η βανίλια, και τα πλαστικά παιχνίδια, όλα όσα προέρχονται από χώρες εξωτικές όπως Ινδία, Αργεντινή και πάει λέγοντας, είναι εγκληματικά ασύμφορα από ανθρωπιστική άποψη αφού οι καλλιεργητές είναι πιο φτωχοί κι από τους λαθρομετανάστες στη χώρα μας και δουλεύουν σε πολύ σκληρές συνθήκες, όχι ίδιες αλλά ανάλογες με αυτές στα αδαμαντωρυχεία. Ενώ ο εργάτης μίας αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ευρώπη χαίρει ασφάλισης και κάλυψης ιατρικών δαπανών και αδειών καθιστώντας την παραγωγή ακριβή, ο αντίστοιχος εργάτης σε κάποια φυτεία ή μονάδα παραγωγής σε οποιαδήποτε υπανάπτυκτη χώρα είναι στην ουσία σκλάβος: δουλεύει όχι για ένα πιάτο φαΐ αλλά για το αντίτιμο ενός πιάτου με φαγητό. Οι δύστυχοι που υλοτομούν στον Αμαζόνιο το κάνουν για πενταροδεκάρες. Οι παραγωγοί ηρωίνης στην Κολομβία δολοφονούνται από τους μαφιόζους και τους μπράβους των νονών σαν τα σκυλιά στους δρόμους για ένα πιάτο φαΐ. Ο ινδός και ο κινέζος που θα περάσει τη ζωή του σκυμμένος μέσα στα νερά φυτεύοντας γενετικά τροποποιημένο ρύζι που θα σκοτώσει τα κορμιά των παιδιών μας, το κάνει με αμοιβή το τίποτα. δεν πλουτίζει και δεν έχει καλόγουστα πράγματα στο σπίτι του, ούτε έχει νόημα να φοράει αποσμητικό και να μασάει τσίκλα για δροσερή αναπνοή. Όλα όσα κάνουν ευτυχισμένο τον δυτικό καταναλωτή παράγονται εκτός δύσης και κάνουν πολύ δυστυχισμένο τον εκτός δύσης παραγωγό αυτών των πραγμάτων.
• Μπορώ να ζήσω με λιγότερους ανανάδες, με λιγότερο κακάο, λιγότερα κάδρα στο σπίτι και λιγότερα υφαντά ή λιγότερα κοσμήματα. Μπορώ να ζήσω με ένα σετ ριχτάρια αντί για πεντέξι και οπωσδήποτε μπορώ να ζήσω με λιγότερο τσάι με άρωμα εξωτικών φρούτων. Μπορώ να ζήσω με λιγότερα κρουασάν σοκολάτας, με λιγότερα ή και καθόλου παράγωγα κρέατος, με λιγότερα gadget, με λιγότερα η ακόμα καλύτερα καθόλου ναρκωτικά και καπνό. Αλλά δεν το κάνω.
• Εφόσον λοιπόν ο κήπος μου φαίνεται χάλια χωρίς γκαζόν και χωρίς φυτά-τέρατα δημιουργημένα από λιπάσματα και μέσα σε εργαστήρια που ασχολούνται όχι με το πως να ταΐσουν τον κοσμάκη αλλά πως κάνω επίδειξη στο γείτονα, εφόσον αγοράζω προιόντα φτιαγμένα σε εργοστάσια της Ταυλάνδης, εν γνώσει μου ότι σε αυτά εργάζονται σκλάβοι σαν να είναι ζώα, εφόσον τρώω κρέας και πίνω κοκακόλα ξέροντας τι χρειάζεται για την παραγωγή τους και τι κάνουν στον οργανισμό μου, εφόσον επιμένω να αλλάζω έπιπλα ρούχα αξεσουάρ και αυτοκίνητα εν γνώσει μου ότι για να παραχθούν πρέπει να καταστραφεί όλη η νότια Αμερική και εφόσον προτιμώ να καταναλώνω μεγάλες ποσότητες κακής τροφής που θα με κάνει να τρέχω στα νοσοκομεία για δεκαετίες ολόκληρες παρά να φάω λίγα και καλά, τότε δεν αξίζω να παραπονιέμαι για τίποτα, ούτε να κοιτάω ψηλά περιμένοντας τη λύση από έναν μαύρο θεό, ούτε να με βοηθήσει κανείς, ούτε να νιώθω καλά με τον εαυτό μου όταν πάω για ύπνο το βράδυ.
• Πόσο κοστίζει ο πολιτισμός? Αξίζει τόση δυστυχία?
• Πολιτική δεν είναι το τί ψηφίζουμε αλλά το τί τρώμε και σε ποιόν δίνουμε τα ωραία μας λεφτάκια.

Ο μόνος τρόπος να κάνεις κάτι, είναι απλά να το κάνεις.

"Θέμα: Πώς πέρασα το Πάσχα"

• Δεν έψησα αρνί στη σούβλα αλλά για πρώτη φορά στη ζωή μου πήγα σε εστιατόριο. Πολύ καλό στη Λυγιά Λευκάδας. Τα παιδιά τσούγκρισαν ίσαμε εκατό αυγά (λέμε τώρα) και τα έφαγαν όλα! Μία χορωδία υπερήλικων χορωδών, ίσως κάποιας ντόπιας ενορίας τραγουδούσαν τα χιτ της δεκαετίας του 30 με τόση θέρμη που ο μαγαζάτορας έκλεισε τη μουσική από τα μεγάφωνα και τα παιδάκια μου χόρευαν "Ένα λουλούδι πάλι στείλε μου, αν θέλεις φίλε μου..."
• Δεύτερη μέρα του Πάσχα με το σκάφος και ένα φιλικό ζευγάρι κάναμε μικρή βολτίτσα μέχρι τη Βόνιτσα. Ωραία ήτανε και ο καιρός ζεστός, μόνο που δε φύσηξε και το πήγαμε όλο με τις μηχανές. Η θάλασσα ήταν σα μέσα στη μπανιέρα, τόσο ήσυχη! Ψαράκι και μπυρίτσα (αγνές γεύσεις) και μετά πάλι στο σκαφάκι πίσω για Πρέβεζα. Ανοίξαμε λίγο πανιά αλλά μετά από λίγα λεπτά τα μαζέψαμε πάλι. Απογοήτευση ο συζυγάτος!!!!! Ο μεγάλος μου έκανε τιμόνι για πρώτη του φορά και ακόμα καμαρώνει. Τον άφησα να πατήσει και το κουμπί για να κατέβει η άγκυρα και κόντεψε να κατουρηθεί από τη χαρά του.
• Δεν μαγείρεψα τίποτα, εκτός από τα κουλουράκια που βοήθησα την πεθερά μου να φτιάξει και μόνο δοκίμαζα ότι έφτιαξαν οι άλλοι, εγκρίνοντας με μεγαλοψυχία: "Ωραίο το κοκορέτσι! τέλεια η μαγειρίτσα! Αυτό είναι τζατζίκι!" και πάει λέγοντας. Παράξενο και πρωτόγνωρο συναίσθημα, να περνάω καθιστή το Πάσχα. Δεν το είχα σχεδιάσει, απλά έτσι προέκυψε. Αρκεί μόνο να μην το συνηθίσω...:)
• Επόμενος στόχος : Τριήμερο Πρωτομαγιάς.

Η Γιορτή του Ταρίφα

• Καταρχάς θέλω να ευχηθώ καλά να περάσετε τις μέρες αυτές και να μπορέσετε να κάνετε αυτά που πραγματικά θέλει ο καθένας. Εγώ, πχ θέλω πρώτα να κοιμηθώ μέχρι να καλύψω τα κενά των τελευταίων τριών μηνών και μετά να αρχίσω το ξεφάντωμα...
• Μετά θέλω να μοιραστώ μαζί σας την πιο καλή ιστορία που άκουσα ποτέ από οδηγό ταξί. Ενικολο θα το θυμάσαι κι εσύ, ήμασταν μαζί τότε. Μετά από διασκέδαση και χορό σε club της μόδας στην παραλιακή μέχρι πρωίας, όλοι μαζί μπαίνουμε σε αγοραίο όχημα για να επιστρέψουμε στας οικίας ημών ζαλισμένοι και με τα πόδια να πονούν από την εναλλαγή χορού και ορθοστασίας. Ο οδηγός, χωρίς να του απευθύνει κανείς το λόγο, άρχισε να μας μιλά, όπως κάνουν συχνά οι απανταχού ταξιτζήδες. Ευγενικά παιδιά καθώς ήμασταν τότε, τσιμπήσαμε και τον αφήσαμε να βγάλει τα σώψυχά του. Όπως αποδείχθηκε δεν ήταν απλά ένας ταξιτζής. Η αλήθεια ήταν σκοτεινή και ανομολόγητη. Αυτός που φαινομενικά έμοιαζε με απλό οδηγό ενός ταπεινού ταξί ήταν αστυνομικός σε κρυφή αποστολή. Ήταν της δίωξης ναρκωτικών και προσπαθούσε να εντοπίσει έναν πολύ επικίνδυνο έμπορο ναρκωτικών που όμως ήταν μεταμφιεσμένος και κανείς δεν τον είχε δεί ποτέ από κοντά . Κρυμμένα στο ταξί υπήρχαν όπλα για την περίπτωση που χρειαζόταν να αντιμετωπίσει τον κακοποιό.... Η αφήγησή του συνεχίστηκε με μεγαλύτερη έμφαση όταν δείξαμε γνήσιο ενδιαφέρον για τα ανδραγαθήματά του. Ήταν μία ερμηνεία ανεπανάληπτη.
• Συνηθισμένη σε ταξιτζήδες που σου λένε για τα παιδιά τους που είναι φοιτητές ή για τη γυναίκα τους ή σου την πέφτουνε ξεδιάντροπα ( κάποτε ένας μου είχε προσφέρει σοκολάτα!) αυτό το συναπάντημα ήταν πραγματικά μία πρωτόγνωρη εμπειρία, με δεύτερο καλύτερο τότε που πήγαινα στο αεροδρόμιο (το Ελληνικό τότε) και ο τύπος στο πρώτο φανάρι που σταματήσαμε αποκοιμήθηκε. Μόλις πρασίνισε πάλι το φανάρι τον σκούντηξα στον ώμο και συνήρθε λέγοντας ζαλισμένος "Ναί, ναί!"
• Να ένα παιχνίδι! Προσκαλώ όλους σας να μοιραστείτε μαζί μας ιστορίες με ταξιτζήδες.

Κυκλοφοριακό - Εργασιακό

• Είναι όλα τόσο απλά που πραγματικά δεν βλέπω γιατί ήδη δεν έχει γίνει. Στο κέντρο της Αθήνας και -γιατί όχι- σε όλη την Αθήνα απλά δεν θα κυκλοφορούν ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα, παρά μόνον επαγγελματικά και δημοσίας χρήσης. Εντάξει, θα τη σκαπουλάρουν μερικοί που χρησιμοποιούν το επαγγελματικό τους όχημα για όλες τις μετακινήσεις αλλά είναι νομίζω αμεληταίο το ποσοστό, ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό μικρότερο από όλα τα οχήματα που λυμαίνονται τους δρόμους της πρωτεύουσας συνήθως. Με αυτό το μέτρο οι δρόμοι θα έχουν λιγότερη κίνηση που σημαίνει ότι τα λεωφορεία και τα ταξί (που αναγκαστικά θα πρέπει να γίνουν περισσότερα) θα κινούνται γρηγορότερα άρα στην ουσία θα ωφεληθεί ο ταξιδιώτης των αστικών δρόμων. Δεν θα επιτρέπεται η κίνηση των δίτροχων. Η ρύπανση του Αττικού αέρα θα μειωθεί μαζί με τους κραδασμούς που βλάπτουν τα μνημεία ,και τους ανθρώπους φυσικά ,ενώ θα ελαχιστοποιηθούν οι δαπάνες για τα καύσιμα. Τα ταξί δεν θα τριγυρνούν στους δρόμους αναζητώντας επιβάτες αλλά θα περιμένουν σε πιάτσες και όταν κληθούν θα κάνουν την κούρσα και μετά το τέλος της θα κατευθύνονται στην πλησιέστερη πιάτσα με ή χωρίς νέο πελάτη. Ταξί που κυκλοφορεί χωρίς επιβάτη θα παίρνει πρόστιμο και αυτό θα εξακριβώνεται με συσκευή παρόμοια με το ήδη υπάρχον ταξίμετρο που όμως θα μηδενίζει τα χιλιόμετρα του οχήματος στο τέλος της κούρσας ,θα εγκαθίσταται από ειδικούς τεχνικούς με την αγορά του ταξί και θα φέρει αριθμό που θα αναφέρεται στην άδεια του ταξί.
• Το έλυσα κι αυτό. Πάμε στο επόμενο.
• Πρίν από πολλά πολλά χρόνια οι γυναίκες δεν πιάνονταν για άνεργες, για αυτό και δήλωναν επάγγελμα "οικιακά" αν και δεν ελάμβαναν μισθό για την κοπιαστική αυτή εργασία. Ούτε συμπεριλαμβάνονταν στους δείκτες της ανεργίας. Άρα...
• Βλέποντας τα κοινωνικά προβλήματα που επιφέρει η γονική απουσία και τις θέσεις εργασίας να μειώνονται διαρκώς όχι μόνο της περίφημης κρίσης αλλά και λόγω της τεχνολογίας (που αντικαθιστά την ανθρώπινη εργασία) και της συσσώρευσης πληθυσμών στα εύπορα κέντρα του δυτικού κόσμου, νομίζω ότι θα ήταν καλή κίνηση να επιστρέψουν οι γυναίκες στα οικιακά. Πρίν βάλετε τις φωνές, σκεφτείτε λίγο. Αν μόνο ο ένας γονέας εργάζεται τότε οι μισές θέσεις εργασίας αδειάζουν που σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανό να αυξηθούν οι μισθοί. Λιγότερη ανεργία έστω και με αυτό τον τεχνητό τρόπο σημαίνει λιγότερη εγκληματικότητα και λιγότερα κοινωνικά προβλήματα κάθε είδους. Παράλληλα, η ανατροφή των παιδιών δεν θα γίνεται από τη μία και την άλλη τσούλα που κακοποιεί τα παιδάκια αλλά από μάνες που συνήθως κάνουν καλύτερη δουλειά και που βοηθούν στην ένταξη των παιδιών στο σύνολο. Τι προτείνω λοιπόν:
• Οι γυναίκες να εργάζονται μέχρι να κάνουν παιδιά με κανονικές απολαβές. Από την εγκυμοσύνη και μετά να δουλεύουν αν μπορούν αλλά με καθεστώς ημι-απασχόλησης. Να παίρνουν επίδομα βαρβάτο μέχρι τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους του τελευταίου παιδιού και να επιστρέφουν στην παραγωγική διαδικασία πλήρους απασχόλησης αν επιθυμούν μετά το δέκατο έτος του τελευταίου παιδιού οπότε και θα διακόπτεται το επίδομα. Τα χρόνια από την κυοφορία μέχρι την συμπλήρωση των δέκα ετών του τελευταίου παιδιού θα προσμετρώνται σαν συντάξιμα ασχέτως αν εργάστηκε ή όχι η μητέρα σε αυτό το διάστημα. Θα υπάρχει δυνατότητα να εργάζεται η μητέρα και να μένει στο σπίτι ο πατέρας, αντιστρέφοντας τους όρους αναλόγως, αλλά μόνο ο ένας γονέας θα μπορεί να έχει πλήρη απασχόληση.
• Πολλά τα έξοδα θα μου πείς. Ναι έτσι είναι αλλά αν σκεφτούμε πόσα σπαταλάμε σε οκανάδες αναποτελεσματικούς, συνέδρια για εγκληματικότητες που μόνο εδέσματα για τους συμμετέχοντες προσφέρουν και νόμους που ποτέ δεν τηρούνται τότε είναι μία καλή επένδυση για ένα μέλλον με περισσότερα παιδιά που θα είναι υγιή και θα συμμετέχουν ενεργά αντί να τα μαζεύουμε από τα πεζοδρόμια μισοπεθαμένα.
• Το έλυσα και αυτό. Φέρτε μου κι άλλο!

Μαράζι Δίχως Αφορμή

• Μετά από όλο το διάβα της ιστορίας, και μετά από όλες τις φιλοσοφίες και τις θεωρίες, έχοντας πιστέψει σε μία ποικιλία θεοτήτων με μορφές ζώων, ηφαιστείων, τεράτων και καιρικών φαινομένων, έχοντας κάνει χίλιους πόλεμους για τη μία ή την άλλη ιδέα, και μετά από μαρτυρίες και αναζητήσεις και διλήμματα και αμφιβολίες και διακηρύξεις και χάρτες και πάλη και αιώνιες συζητήσεις, μετά από όλα αυτά που έχει κάνει ο άνθρωπος με σκοπό να ζήσει καλύτερα χωρίς το φόβο του θανάτου και του κατατρεγμού, και αφού όλοι οι πολιτισμοί έχουν γίνει ένας πια, φτάσαμε πλέον στο σημείο να μην πεθαίνουμε από εχθρούς ή άγρια θηρία ούτε από πολέμους ούτε από αρρώστιες, να είμαστε, εφόσον ζούμε στη δύση, απέθαντοι μέχρι τα βαθιά μας γεράματα κι όμως χωρίς καμμία άλλη αιτία εξόν από ότι είναι κλεισμένο στο μυαλό μας, να δυστυχούμε και και να σκοτωνόμαστε από το τίποτα και για το τίποτα, όχι για τα λεφτά, ούτε για κάποια θρησκεία ούτε για κάποιο ιδεώδες αλλά απλά και μόνο επειδή νιώθουμε ότι έχουμε δίκιο εμείς και όχι όλοι οι άλλοι, ίσως επειδή ο άνθρωπος εκτός από όν αγελαίο και μιμητικό είναι επίσης σαρκοβόρο.
• Πως το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια, να μην ακούσεις έναν ποιητή.

Γιατί δε μου αρέσει το facebook

• Πρώτον γιατί έχει ενσωματωμένο τον "καταδότη". Κάθε φορά που θες να εγκαταστήσεις μία εφαρμογή σου ζητά την άδεια να συλλέξει προσωπικά δεδομένα για εσένα και τους φίλους σου.
• Δεύτερον γιατί δεν είναι εύκολη η πραγματική επικοινωνία. Δύσκολα ανταλλάσεις απόψεις. Το περισσότερο που μπορείς να κάνεις είναι με κάποιο ευφυολόγημα να τραβήξεις προς στιγμήν την προσοχή, αλλά μόνο αυτό και τίποτα άλλο.
• Σε πρήζουν όλην ώρα με τα gadget και τα σαχλαμαρο-δώρα και τις καρδούλες και τα τεστ. Το πιο εκνευριστικό από όλα δε, είναι το τεστ IQ και το τεστ της αγάπης που σου ζητάνε αριθμό κινητού που μου φαίνεται πολύ ύποπτο, ειδικά αν το συσχετίσεις με την διαφήμιση για τον εντοπισμό κινητού μέσω GPS....
• Τα μηνύματα που λαμβάνεις όλην ώρα για να στηρίξεις κάποιον σκοπό που μου φαίνονται εντελώς άσκοπα, αφού τίποτα δεν μπορείς να κάνεις εκτός από το να δηλώσεις υπέρ του σκοπού και μετά να το ξεχάσεις δια παντός. Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι , άντε και μπήκα στην ομάδα για τις φώκιες του Καναδά. Και μετά? Είναι απλώς μία κοτσάνα.
• Νομίζεις ότι αν δηλώσεις φίλος με τον τάδε ή με τον δείνα κάτι τρέχει στα γύφτικα. Ακόμα και όσοι αναζητούν δικτύωση και γνωριμίες, ξεχνάνε ποιόν έχουν κάνει φίλο, αφού χωρίς επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων, ούτε καν μία φωτογραφία, τί να συγκρατήσεις από αυτόν τον άνθρωπο!
• Είμαι λοιπόν υπέρ του blog, γιατί είναι καλός τρόπος να εκτονώνεις ότι απασχολεί το μυαλό σου, να γίνεις συγγραφέας ή ρεπόρτερ ή επαναστάτης ή μία μικρή πράσινη νεράιδα, να είσαι όσο ματαιόδοξος, ρομαντικός, ανατρεπτικός και τολμηρός όσο δεν μπορείς στην πραγματική ζωή και ίσως βρείς καναδυό να σε καταλαβαίνουν.

Ταξιδιωτική Οδηγία της Αυστραλίας kai kourafexala

Athinovio On Air

• Ήρθε κι έδεσε λοιπόν... Αυτό που από παλιά είχε ξεκινήσει σαν χόμπυ και μεράκι ξανα-αρχίζει πάλι με νέες προδιαγραφές, επαγγελματικά πλέον. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ωρίμασαν οι συνθήκες και ήδη από τη Δευτέρα 6 του Απριλίου κάνω εκπομπή που μεταδίδεται και on line καθημερινά από 08:00 μέχρι 10:00. Ανάμεσα σε άλλα ακούγονται και νέα της περιοχής αλλά και ελαφρύς, ανώδυνος θα έλεγα, σχολιασμός της επικαιρότητας. Ότι μου βγεί δηλαδή.
• Αν επισκεφθείτε τη σελίδα του Energy 93,4 αυτές τις ώρες, η αισθησιακή και αισθαντική φωνή που θα ακούσετε είναι η δική μου! Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω...
• Για πείτε γνώμες!

Πώς Θα Λυθούν Όλα σας τα Προβλήματα

• Οι δημοσκοπήσεις. Για παραπάνω από χρόνο, τις ακούμε καθημερινά από παντού. Ανακοινώνονται, αναλύονται, σχολιάζονται και καλλιεργούν ατμόσφαιρα αναμονής. Η εκλογολογία είναι διάχυτη για πολύ καιρό, οι πανταχού πασοκτσήδες είναι υπ'ατμόν και κοντεύουν να φάνε τα δάχτυλά τους ενώ οι κυβερνητικοί περιμένουν ίσως να ανατραπούν τα δεδομένα για να κάνουν εκλογές. Ο δε λαουτζίκος κρατιέται από τα μαλλιά του σαν τον πνιγμένο, ενώ ο ανταρτοπόλεμος εντός της κυβέρνησης έχει γίνει πιά γραφικός.
• Ε, λοιπόν έχω τη λύση. Κοιτάξτε τί θα κάνουμε.
• Όποτε μας παίρνουν τηλέφωνο για δημοσκόπηση, γκάλοπ, σφυγμομέτρηση θα λέμε ότι είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από το έργο της κυβέρνησης, ότι οι χειρισμοί του πρωθυπουργού στα εθνικά θέματα ήταν οι καλύτεροι και ότι καλύτερος πρωθυπουργός είναι αυτός που έχουμε. Θα κρατήσουμε αυτή τη στάση για όσο χρειαστεί ώστε να φανεί αυτό στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων στα δελτία ειδήσεων.
• Μόλις το δούν αυτό οι νεοδημοκράτες θα πουν, Ορίστε, πάμε σε εκλογές αφού το θέλετε τόσον καιρό, δήθεν και καλά δεν το είχαν προσέξει νωρίτερα, και τότε εμείς τσούπ! θα ψηφίσουμε πασόκ και μετά θα ζούμε όλοι ευτυχισμένοι αφού το πασόκ θα λύσει όλα τα καυτά θέματα συμπεριλαμβανομένου του δημογραφικού, θα σταματήσει την κρίση και θα δώσει από έναν υπολογιστή στο κάθε παιδί για πηγαίνει στο σχολείο του και θα έχουμε μουσαφίρη τον Ομπάμα κάθε ΣΚ για μπάρμπεκιου όχι σαν τον κωστάκη που ούτε άει χάσου δεν του λέει ο πλανητάρχις...!
• Έτσι λύνονται τα προβλήματα.

Ένα μήλο την ημέρα τους Αγγέλους κάνει πέρα

• Μετά από μία συζήτηση θρησκευτικού περιεχομένου πριν από πολλά έτη, συνειδητοποίησα ότι οι γνώσεις, οι απόψεις και οι αντιρρήσεις μου βασίζονταν στα παραμυθάκια που διδαχθήκαμε στο δημοτικό και σε προφορικές μαρτυρίες γιαγιάδων, θειάδων και άλλων, διόλου αξιόπιστων ατόμων. Επίσης, όσες φορές πήγα εκκλησία, παρατήρησα ότι στο κήρυγμα δεν αναφέρονται όλα όσα θα έπρεπε. Απόρησα λοιπόν με το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πιστών δεν ξέρει τι πιστεύει, ενώ η πλειοψηφία των δύσπιστων (ας το αφήσουμε έτσι αυτό) δυσπιστεί για πράγματα τα οποία δεν γνωρίζει. Κάθησα λοιπόν και διάβασα τη Βίβλο, έτσι από περιέργεια. Και μου έκαναν εντύπωση τα εξής.
• Οι πρωτόπλαστοι εκδιώχθηκαν επειδή έφαγαν από τον καρπό του Δέντρου της Γνώσης...
• ...της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Ο άνθρωπος έχασε τον Παράδεισο γιατί παρακούγοντας, απέκτησε τη γνώση ανάμεσα στο καλό και το κακό. Και η τιμωρία του ήταν ο μόχθος ενώ η τιμωρία της γυναίκας ήταν να γεννά με πόνο. Αναρωτιόμουν για τον συμβολισμό αυτής της τιμωρίας, μέχρι που ο γιατρός μου μου εξήγησε ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται τόσο πολύ στη γέννα (ενώ όλα τα υπόλοιπα πλάσματα γεννούν στο άψε-σβήσε) επειδή το μέγεθος του εγκέφαλου αποτελεί μεγαλύτερο ποσοστό του συνολικού μεγέθους τους σώματος. Ενώ στα περισσότερα ζώα η αναλογία εγκέφαλος-σώμα είναι ένα πρός δέκα, στον άνθρωπο είναι το ένα όγδοο. Ο άνθρωπος ξέρει πολλά και για αυτό έχει μεγάλο εγκέφαλο και για αυτό γεννά με πόνο και δυσκολία . Αυτό είναι πραγματικό στοιχείο. Είναι αστείο αν σκεφτεί κανείς ότι η μέση γιαγιούλα που ανάβει το κεράκι της νομίζει ότι το προπατορικό αμάρτημα έχει να κάνει με το σεξ... Αναρωτιέμαι πόσοι άλλοι τέτοιοι επιστημονικοί συμβολισμοί να υπάρχουν.
• Το δεύτερο που με έβαλε σε σκέψεις ήταν το γεγονός ότι όταν οι πρωτόπλαστοι έκαναν παιδιά, τα παιδιά αυτά παντρεύτηκαν τις γυναίκες των ανθρώπων. Άρα οι πρωτόπλαστοι ήρθαν δεύτεροι στην καλύτερη των υποθέσεων...
• Οι άγγελοι δεν είχαν φτερά. Εμφανίζονταν στους ανθρώπους ως πεζοί ταξιδιώτες. Η πύρινη ρομφαία, ο κρίνος, όλα όσα απεικονίζονται με συνοδεία τα πούπουλα, είναι ποιητική αδεία των δημιουργών, ίσως λόγω παγανιστικών επιρροών (πχ φτερά είχε ο Ερμής στα πόδια του, η Νίκη, οι Αύρες...) ή ίσως μάρκετινγκ για να πουληθούν περισσότερα εικονίσματα.
• Πουθενά δεν αναφέρεται η κόλαση μέχρι και τα ευαγγέλια που καταγράφουν τη ζωή του Ιησού.
• Όταν ισχυρίζονται οι θειάδες ότι το "μάτι" το λένε οι γραφές, εννοούν τους εξορκισμούς των δαιμόνων που νομίζω ότι είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό, μιας και ο εξορκισμός συνεχίζει να υπάρχει ακόμα ως μυστήριο. Κάπου εμβόλιμα έγινε αποδεκτή και η βασκανία, που περισσότερο μοιάζει με μαγεία(τα "λόγια" που μουρμουρίζουν και δεν μολογάνε σε κανέναν φυσικά και δεν είναι από τις γραφές....), η οποία όμως με τη σειρά της είναι καταδικαστέα ως αμάρτημα από την εκκλησία. Στη κόλαση οι ξεματιάστρες?
• Τα όσα έκαναν οι άγιοι πατέρες στη Γένεση συμπεριλαμβάνουν μοιχείες, αιμομιξίες και πολλές ανηθικότητες. Ο Αβραάμ, ο Δαβίδ, αδέρφια, μανάδες, δούλες, σύζυγοι....Βέβαια από ένα σημείο και μετά ότι αναφορά γίνει συνοδεύεται και από ανάλογη κριτική, αλλά η αναφορά υπάρχει, το γεγονός είναι καταγεγραμμένο αιώνια. Είναι λογικό να μην μας τα μαθαίνουν αυτά στο σχολείο αλλά θα ήθελα στο Λύκειο αντί για τις κοτσάνες που λέγονται θρησκευτικά και υπάρχουν μόνο για να δυσκολεύουν τη ζωή των παιδιών , να γίνονταν μία απλή ανάγνωση των γραφών στην καθομιλουμένη και όχι στην αρχαΐζουσα που ψέλνουν οι ψάλτες ένρινα, υποκριτικά και μάταια στους ναούς τις κυριακές.
• Στις "δέκα" εντολές συμπεριλαμβάνονται οδηγίες για την καθαριότητα, τη διατροφή, τη δουλειά, τις αργίες και το κάθε τι που ίσως προβλημάτιζε τους τότε άνθρωπους. Οι γυναίκες που είχαν "τα ρούχα τους" πχ θεωρούνταν ακάθαρτες και έμεναν έξω από τους οικισμούς μέχρι να τους περάσει, προς αποφυγή μολύνσεων προφανώς. Δίνονται οδηγιες για την αποφυγή κατανάλωσης ψόφιων ή άρρωστων ζώων, έντομων και αίματος, για τον ίδιο λόγω μάλλον. Αυτά λογικά μου φαίνονται για μία εποχή που δεν υπήρχε σαπούνι, εμβολιασμός, αντισηψία, ιατρική. Πρακτικά θέματα. Γιατί μας διδάσκουν τις ασφυκτικές δέκα παραφράζοντας το νόημα των κειμένων?
• Ξέρει κανείς σας να μου εξηγήσει αυτά τα πράγματα? Θυμάμαι λάθος ή μου τα έμαθαν λάθος?
• Αν οι ιερωμένοι δεν διδάξουν όλα αυτά στα σχολεία, τότε ποιός θα το κάνει και πότε? Γιατί να σπουδάσεις θεολογία? Γιατί να διδάσκεις στα παιδιά την ανεξιθρησκεία χωρίς να έχεις διδάξει πρώτα τον χριστιανισμό και μετά να πας στην καφετέρια? Τί πλάσμα είναι ο θεολόγος και ποιό λόγο ύπαρξης έχει αφού περί πίστεως υπάρχουν οι ιερείς? Γιατί πληρώνονται ξεχωριστά παπάδες και θεολόγοι χωρίς να υπάρξει τελικά διδαχή? Δεν είναι να απορεί κανείς που οι πιστοί όλο και λιγοστεύουν! Βάλε και καναδυό σκάνδαλα...
• Να διευκρινίσω ότι το μόνο που θέλω να πω με αυτή την ανάρτηση είναι ότι για να φτάσει κανείς στο σημείο να απορρίψει τη θρησκεία του, πρέπει πρώτα να ξέρει γιατί το κάνει και είμαι σίγουρη ότι οι για τους περισσότερους αυτό δεν ισχύει.