Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008

During Bank War II

  • Ωραίος ο Πηρς.
  • Δεν ήθελα να ασχοληθώ με την επικαιρότητα αλλά δεν άντεξα άλλο, θέλω βγάλω το θυμό που έχει μαζευτεί με όλα αυτά. Και για να γίνω πιο σαφής, ακούστε τι έγινε.
  • Δε φτάνει που τόσο καιρό μας έπιναν το αίμα οι τράπεζες με τις προμήθειες και τις χρεώσεις και τις κάρτες και τα επιτόκια και πουλώντας τον αέρα του αέρα και τώρα θα πάρουν και άλλα λεφτά γιατί αν δε τις σώσουμε θα στεναχωρηθούν πολύ...........
  • Δε φτάνει που τα τελευταία 10 χρόνια έχουμε ένα ή δύο σκάνδαλα ανά δίμηνο και νομίζουν ότι πιστεύει κανείς τα επικοινωνιακά τους παιχνίδια ........
  • Δε φτάνει που οι νόμοι είναι ξεσκονόπανα του κάθε επιτήδειου......
  • Δε φτάνει που όλα είναι δύσκολα σε τούτο τον τόπο που γεννηθήκαμε......
  • Δε φτάνει που μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα εδώ και 15 μήνες με τον Ομπάμα λες και είναι δικές μας οι εκλογές (αρχικά στην αναμέτρηση του με την Χίλαρυ και μετά σε κάθε πολιτεία ξεχωριστά. Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές το θέμα απασχολεί τα μέσα γύρω στο δίμηνο-τρίμηνο ενώ με ετούτονα μαθαίνουμε και την τελευταία κοτσάνα που θα αμολήσει. Παρεμπιπτόντως πρέπει να είναι μεγάλο καθίκι αλλιώς δε θα τον προωθούσαν τόσο πολύ. Ο Μακκέην είναι ειδικά μελετημένος ώστε να προκαλεί αντιπάθεια, ή τουλάχιστον έτσι τον προβάλουν τα μέσα όταν αναφέρονται στη μακιγιέζ του και στην Πέιλιν. Αναρωτιέμαι τι θα γίνει μόλις βγει ο Ομπάμα-χαμόγελο της Κολγκέιτ. Ωχ μανούλα μου!).........
  • Σαν να μην έφταναν όλα αυτά και εν μέσω Βατοπεδιανού σκανδάλου, μου ήρθε ταχυδρομικώς στο σπίτι επιστολή από τον τάδε ιερό ναό να συνεισφέρω στην ανέγερση του νέου ιερού ναού όπου θα στεγαστεί μία ιερή εικόνα ενός ιερού αγίου και ότι ,αν έδινα, θα έμενε το όνομά μου στην ιστορία ως μέγα ευεργέτη(στο όνομα του άντρα μου ήταν βασικά)
  • Ρε, ούστ από δώ......!

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2008

Ιστοριούλα Για Τα Παιδιά

  • Μία φορά και έναν καιρό, ήτανε ένας βάτραχος που ζούσε ευτυχισμένος σε μία λίμνη. Κάθε μέρα κολυμπούσε, έκανε βουτιές, έκρωζε δυνατά και έτρωγε μύγες, σκνίπες και κουνούπια που υπήρχαν άφθονα εκεί.
  • Μία μέρα, ήρθε στη λίμνη μια αγελάδα. Ο βάτραχος, που δεν είχε ξαναδεί τόσο μεγάλο ζώο, έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Πίστεψε ότι ήτανε το μεγαλύτερο ζώο του κόσμου. Και επειδή η αγελάδα έπινε νερό, νόμιζε ο βάτραχος ότι από το πολύ νερό μεγάλωσε έτσι. Άρχισε λοιπόν να πίνει κι αυτός νερό, με σκοπό να γίνει τόσο μεγάλος όσο η αγελάδα.
  • Έπινε, έπινε, έπινε μέχρι που φούσκωσε η κοιλιά του. Και συνέχισε να πίνει παρόλο που πονούσε πάρα πολύ. Τα άλλα βατράχια του φώναζαν να σταματήσει και να αφήσει τις ανοησίες, αλλά αυτός τίποτα. Και έπινε, έπινε, μέχρι που ήρθε ένα κουνούπι και του τσίμπησε την κοιλιά και χύθηκε όλο το νερό που είχε πιεί και ξαναέγινε όπως πριν.
  • Τότε ο βάτραχος σκέφτηκε ότι κάτι δεν έκανε σωστά και ότι άλλος θα ήταν ο τρόπος να γίνει μεγάλος. Έτσι, αποφάσισε να προσπαθήσει αλλιώς. Άρχισε να κάνει γυμναστική και να τρώει πολλά φρούτα και κρέας και να πίνει γάλα. Κάθε μέρα με υπομονή γυμναζόταν, και μετά από κάμποσο καιρό πήγε και στάθηκε δίπλα στην αγελάδα για να δει αν την έφτασε σε μέγεθος.
  • Όταν είδε ότι η αγελάδα ήταν το ίδιο μεγαλύτερη από αυτόν όπως πάντα, γύρισε στη λίμνη απογοητευμένος και λυπημένος. Τότε ένας γερο-βάτραχος του είπε: "Κοίτα τους άλλους βάτραχους. Είναι μικρότεροι από εσένα γιατί εκείνοι ούτε καν προσπάθησαν. Μπορεί να μην έφτασες την αγελάδα αλλά τώρα είσαι ο πιο σπουδαίος βάτραχος." Το βατραχάκι μας κοίταξε γύρω του και είδε ότι ο γέρο-βάτραχος είχε δίκιο και ότι τελικά η προσπάθειά του είχε τελικά καλό αποτέλεσμα, και ήταν περήφανος για αυτό που είχε καταφέρει. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτεραααα.
  • Μου φαίνεται άδικο που σε όλες τις ιστορίες του Αισώπου οι χαρακτήρες πάντα την πατάνε και φαίνονται χαζοί στο τέλος. Μου φαίνεται ότι είναι αποθαρρυντικές και ηττοπαθείς, για αυτό λέω στα παιδιά παραλλαγές στις οποίες ο ήρωας στο τέλος είτε βγαίνει νικητής είτε αποκομίζει κάτι θετικό, όπως το βατραχάκι.

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

Βραδυνή Φιλοσοφία

  • Ναι, πιστεύω στο πεπρωμένο. Όχι με την έννοια της αστρολογίας ούτε στο "γραφτό".
Πιστεύω ότι δεν είναι άπειρες οι επιλογές που έχει στη διάθεσή του ο κάθε άνθρωπος, παρόλο που με τη λογική είναι άπειρες πράγματι .
  • Οι εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν για την κάθε κατάσταση περιορίζονται ή καλύτερα αποδεκατίζονται , από την προσωπικότητα και τις επιθυμίες μας. Αν για παράδειγμα, πρέπει να διαλέξω τι επάγγελμα θα ακολουθήσω τότε στη θεωρία μπορώ να διαλέξω οτιδήποτε. Μπορεί να γίνω κάτι κοινό όπως δάσκαλος ή ηλεκτρολόγος, κάτι πιο ξεχωριστό όπως ηθοποιός ή ερευνητής ή κάτι εντελώς απίθανο όπως να γυαλίζω τα διαμάντια του σεϊχη ή να τραβάω με την κάμερα τις πολικές αρκούδες. Θεωρητικά όλα είναι πιθανά και όλα γίνονται.
  • Την ώρα της κρίσης όμως, τότε που πρέπει να πάρουμε μία απόφαση βλέπουμε μόνο δύο ή τρείς πιθανότητες από τις άπειρες που υπάρχουν και αυτό γίνεται γιατί κάποια πράγματα δεν είναι στη φύση μας ή στον χαρακτήρα μας. Αν ξεμείνω από λεφτά (ένα άλλο παράδειγμα) πως θα βγώ από τη δύσκολη κατάσταση? Κάποιος θα έπιανε δεύτερη δουλειά. Κάποιος άλλος θα δανείζονταν. Κάποιος τρίτος θα περιόριζε στα εντελώς στοιχειώδη τα έξοδά του, κάποιος θα έβρισκε πλούσιο σύντροφο άλλος θα μετανάστευε και άλλος θα πουλούσε το κορμί του.
  • Πολύ συχνά οι αποφάσεις μας στιγματίζονται από τα πράγματα που αποκλείεται να κάνουμε. Μπορεί να τρώμε ξύλο από τον άντρα μας αλλά ποτέ δε θα τον χωρίσουμε. Τα παιδιά είναι η δικαιολογία. Η αλήθεια είναι ότι δε μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή μας χωρίς αυτόν για πολλούς και πολύπλοκους λόγους.Αν βρούμε καλοπληρωμένη δουλειά στη Αυστραλία και δεν είμαστε παντρεμένοι ούτε έχουμε άλλες υποχρεώσεις, πολλοί από εμάς θα πήγαιναν χωρίς δεύτερη σκέψη αλλά πολλοί άλλοι ούτε που θα το συζητούσαν. Σαν τα κομμάτια του Tetris, το σχήμα μας είναι σταθερό και η θέση μας είναι προκαθορισμένη.
  • Δεδομένου ότι ποτέ δεν έχουμε όλα τα στοιχεία που χρειαζόμαστε για να αποφασίσουμε, τις περισσότερες φορές οι αποφάσεις και οι επιλογές μας βασίζονται στο παρελθόν μας και όχι στο μέλλον , δηλαδή το μέλλον είναι συνέχεια και συνέπεια του παρελθόντος. Λογικό.
  • Το ποιός είναι ο καθένας μας άρα και τί θα διαλέξει να κάνει εξαρτάται από πολλά πράγματα. Από την εγκυμοσύνη που είχε η μητέρα μας. Από τη διατροφή μας. Από την ανατροφή μας. Από τις αρρώστιες που έχουμε περάσει, από τους δασκάλους μας, από τα γονίδια, από τις συγκυρίες, από αυτά που έχουμε συνηθίσει, από τα πάντα. Αν οι γονείς μας ήταν αυταρχικοί, τότε μάλλον σαν ενήλικες θα επιλέγουμε τα αντίθετα απο αυτά που εκείνοι θα μας συμβούλευαν. Αν ο δάσκαλός μας δεν πήρε χαμπάρι ότι δε βλέπουμε καλά στον πίνακα, τότε μάλλον δεν θα ακολουθήσουμε ακαδημαϊκή καριέρα ακόμα κι αν είμαστε διάνοιες. Αν κανείς δε μας αγαπούσε σαν παιδιά τότε για πάντα θα κοιτάμε τους άλλους από μακριά .Εκτός κι αν.......
  • Εκτός κι αν χρησιμοποιήσουμε τον εγκέφαλό μας. Αν βλέπουμε ότι πληγώνονται αυτοί που αγαπάμε, δε μπορούμε να λέμε "εγώ έτσι είμαι". Αν βλέπουμε ότι καταστρεφόμαστε δεν μπορούμε να λέμε ότι φταίνε οι γονείς μας. Αν βλέπουμε ότι δεν πάει άλλο, πρέπει να ανοίγουμε τα μάτια και να ψάχνουμε τριγύρω. Ο εγκέφαλος πρέπει να χρησιμοποιείται πιο συχνά. Αλλά πρέπει να νοιαζόμαστε.
  • Τα κομμάτια του Tetris στη διπλανή εικόνα μπορούν να είναι μαζί.

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2008

Όλοι στο καζάνι

  1. Από την αρχή της ιστορίας υπήρχαν πράγματα που δεν καταλαβαίναμε.
  2. Ένας ανάμεσά μας ήταν πιο παρατηρητικός και του έκοβε πιο πολύ. Αυτός ήταν ο σαμάνος-γιατρος.Όλοι ρωτούσαν αυτόν όταν κάτι τους ταλαιπωρούσε ή τους προβλημάτιζε. Ακόμα κι αυτός όμως αδυνατούσε να εξηγήσει κάποια (τα περισσότερα) πράγματα .
  3. Για να μη χάσει το κύρος του και την επιρροή που είχε αποκτήσει(γιατί όταν λες στους άλλους τι να κάνουν είσαι ο αρχηγός) άρχισε να τους λέει ότι υπάρχει κάτι που δεν βλέπουν, κάτι αόρατο που φέρνει τα καιρικά φαινόμενα τα ευχάριστα και τα κακά της ζωής, την αρρώστια και την υγεία.
  4. Όλα αυτά υπάρχουν χωρίς αμφιβολία, άρα και το Αόρατο πρέπει να υπάρχει κι αυτό στα αλήθεια( σκέφτηκε ο τότε άνθρωπος).
  5. Επίσης, επειδή ο σαμάνος-γιατρός ήταν και παρατηρητικός όπως είπαμε, πολλές φορές έπεφτε μέσα στις προβλέψεις του. Έμαθε για τα αστέρια, για τις ιδιότητες των βοτάνων, αλλά πάνω από όλα για τη δύναμη της πίστης.
  6. Έμαθε ότι ένας άνθρωπος όταν πιστεύει ότι θα γιατρευτεί τότε γιατρεύεται (ή όταν αυτό δε γίνεται, έτσι νομίζει). Έμαθε ο σαμάνος ότι ο άνθρωπος που πιστεύει μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμα και να νικήσει λιοντάρια απλά και μόνο με τη δύναμη του μυαλού του. Ότι όταν ο άνθρωπος πιστεύει ότι έχει δίκιο καθοδηγείται με μεγαλύτερη ευκολία. Ότι ο άνθρωπος που πιστεύει έχει το μυαλό του ήσυχο και ότι αυτό τον ανακουφίζει από την αγωνία του μέλλοντος και όταν αυτό συμβαίνει μπορεί να μεγαλουργήσει.
  7. Παράλληλα οι άνθρωποι μην έχοντας κανέναν καλύτερο να στραφούν και επειδή ο σαμάνος έπαιρνε πάνω του όλο το βάρος της ευθύνης για την ομάδα, τον αποδέχθηκαν όχι απλώς σαν αρχηγό αλλά και κάτι παραπάνω αφού οι αρχηγοί συμβουλεύονταν τον σαμάνο-γιατρό πριν από κάθε λήψη απόφασης. Ο αρχηγός ήταν κάποιος δυνατός, ο σαμάνος ήταν κάποιος που ήξερε πολλά.
  8. Για απίστευτα μεγάλο διάστημα, από τότε που η ανθρωπότητα θυμάται τον εαυτό της έτσι γινόταν. Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια (ίσως) ο άνθρωπος πίστευε τον σαμάνο-ιερέα-προφήτη-γιατρό-εκπρόσωπο του θεού-κτλ. Ο πολιτισμός βασίστηκε σε αυτό για να κάνει θαύματα και τερατουργήματα. Έτσι έμαθε ο άνθρωπος ότι αν σκοτωνόμαστε και βλάπτουμε ο ένας τον άλλον στο τέλος δε θα μείνει κανείς, θα μας φάνε τα θηρία. Η ηθική, η νόηση από εκεί ξεκίνησαν. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί έτσι από τότε που δημιουργήθηκε.
  9. Και όπως ένας μυς που εξασκείται συστηματικά τελικά αλλάζει σχήμα ώστε να ταιριάζει στην δραστηριότητα που επαναλαμβάνει, έτσι και το μυαλό άλλαξε σχήμα ώστε να ταιριάζει στην πνευματική άσκηση της πίστης. Η πίστη είναι στο DNA μας γιατί για χρόνια αποτελούσε χαρακτηριστικό επιβίωσης. Η πίστη προϋπάρχει χτισμένη στο σώμα μας και το πού θα πιστέψουμε είναι θέμα συγκυριών και ανατροφής. Θρησκεία, αστρολογία, μαγεία είναι διάφορες εκδοχές του ίδιου θέματος και βασίζονται στην ίδια λειτουργία : αν κάνω αυτό που προβλέπεται τότε θα έχω το αποτέλεσμα που προβλέπεται.
  10. Και ξαφνικά -τσουπ!- ήρθαν οι επιστήμονες.
  11. Πλήθυναν οι άνθρωποι και οι έξυπνοι ήταν περισσότεροι. Άρχισαν να κάνουν πειράματα και να εξηγούνται τα ανεξήγητα. Σιγά-σιγά μπορούσαν να εξηγήσουν και να προβλέψουν τα φαινόμενα με μεγαλύτερη ακρίβεια, αποτελεσματικότητα και ωφέλεια για τον άνθρωπο από τους ιερείς. Ο παχουλοί ιερείς δεν το αντιλήφθηκαν εγκαίρως.
  12. Εδώ και καιρό, υπάρχουν δύο ομάδες σαμάνων. Οι ιερείς και οι επιστήμονες. Και οι δύο ασκούν απίστευτη επιρροή στη ζωή μας, μέχρι που να μας λένε τί να φάμε και πόσες φορές να κοιμόμαστε με το σύντροφό μας. Οι απλοί άνθρωποι είναι εξίσου μοιρασμένοι και πολλοί με μεγάλο φανατισμό υπερασπίζονται το ένα ή το άλλο στρατόπεδο. Οι περισσότεροι ωστόσο είναι μπερδεμένοι. Η φυσική λειτουργία της πίστης τους μένει ανικανοποίητη, καθώς η επιστήμη δεν έχει βρεί όλες τις απαντήσεις και η εκκλησία δεν προσφέρει απολύτως καμμία από τις υπηρεσίες που κάποτε διέθετε στην ανθρώπινη ζωή.
  13. Για αυτό πολλοί στρέφονται στα χαρτιά και στα φλυτζάνια και στα ξόρκια και στα ξεματιάσματα. Μην τους κατηγορείτε ούτε να τους κοροιδεύετε γιατί κι εσείς έτσι κάνετε όταν ακολουθείτε τη μία ή την άλλη δίαιτα, τον ένα ή τον άλλον σχεσολόγο, τον έναν ή τον άλλον ειδικό που γράφει ένα βιβλίο ή μιλάει με στόμφο στα συνέδρια ή τις εκπομπές. Οι επιστήμονες ,σαν νέοι σαμάνοι, καθοδηγούν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τους πληθυσμούς γιατί τώρα ακόμα και οι θρησκόληπτοι ακούνε το γιατρό.
  14. Χωρίς αμφιβολία, πρέπει να ακούμε το γιατρό μας και να κάνουμε ότι είναι σωστό και ηθικό. Εγώ όμως ξέρω ότι υπάρχει ο άνθρωπος και ο κόσμος γύρω του.

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008

Σάι Φάι σενάριο

  • Μετά από συντονισμένες τρομοκρατικές ενέργειες σε όλον τον πλανήτη, καταστρέφονται ολοσχερώς όλες οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού σε όλες τις χώρες. Την επόμενη και μεθεπόμενη μέρα και ενώ οι κυβερνήσεις αδυνατούν να αντιδράσουν χωρίς αρκετό ρεύμα, καταστρέφονται και οι μικρότερες μονάδες μέχρι και την τελευταία. Σε μία εβδομάδα δεν υπάρχει ούτε φορτιστής μπαταρίας που δεν έχει ανατιναχτεί.
  • Όσοι βρίσκονται στα νοσοκομεία σε κρίσιμη κατάσταση πεθαίνουν πρώτοι. Σταματάει η παραγωγή όλων των προ ιόντων εκτός από τα γεωργικά τα οποία παραμένουν στους τόπους παραγωγής τους αφού για τη μεταφορά τους πρέπει να εξορυχθεί πετρέλαιο. Οι επικοινωνία σβήνει εντελώς όταν λήγει και η τελευταία μπαταρία. Οι πληθυσμοί των πόλεων βρίσκονται εκτεθειμένοι στην πείνα, πενηνταόροφα κλιμακοστάσια χωρίς ψύξη και θέρμανση και πληροφόρηση.
  • Κάποιες γεννήτριες που έχουν απομείνει σε κάθε πόλη χρησιμοποιούνται για τα νοσοκομεία αλλά μία-μία καταστρέφονται και αυτές μυστηριωδώς. Οι συναγερμοί και τα συστήματα ασφαλείας καταρρέουν, το χρήμα μένει κλειδωμένο στα ταμεία μέχρι που αρχίζουν οι λεηλασίες. Στην ύπαιθρο υπάρχει κάποια τροφή που δεν μπορεί να συντηρηθεί χωρίς ψύξη . Πουθενά δεν υπάρχει νερό και τα ποτάμια μολυσμένα τελικά πίνονται. Αυτοκίνητα, αεροπλάνα και τραίνα μένουν ακινητοποιημένα στη μέση εθνικών οδών και αεροδρομίων ενώ ορδές πεζοπόρων και καραβανιών χωρίς άλογα σχηματίζονται προς την ύπαιθρο.
  • Όχι άλλο πλαστικό, όχι άλλα κλίπαρτ, όχι άλλα ρούχα, όχι άλλη θέρμανση, όχι άλλα βιβλία, όχι άλλος κινηματογράφος, καθρέφτες, καζανάκια, χαρτομάντηλα, awacs,τσίχλες, διακοπές, όχι άλλη μουσική, χάπια, όχι άλλο σαπούνι.
  • Μετά από την γεννοκτονία των πρώτων μηνών και ενώ οι μολύνσεις και οι επιδημίες σαρώνουν τους πληθυσμούς, μεμονωμένες ομάδες τεχνικών προσπαθούν να επαναφέρουν σε λειτουργία τα εργοστάσια με διάφορες πατέντες. Σιγά-σιγά εξαντλούνται τα ανταλλακτικά και τα εργαλεία. Αυτό θα χρειαστεί χρόνια για να γίνει.
  • 40 χρόνια μετά, η νέα γεννιά είναι σαφώς κοντότερη από την προηγούμενη και με λιγότερο λευκά δόντια, δεν έχουν ξαναδεί τηλεόραση ούτε κινητό. Οι άνθρωποι μένουν σε ερείπια παλιών χτισμάτων ή σε καλύβες. Ζούνε από τοπικές καλλιέργειες χωρίς συμπληρώματα διατροφής ούτε υψηλή παστερίωση και ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες. Ο Αμαζόνιος παίρνει πίσω τις εκτάσεις του.
  • Ξαφνικά φτάνει μία φήμη: κάπου έφτιαξαν ηλεκτρικό ρεύμα....Μέρα με τη μέρα η φήμη θεριεύει. Όλο και περισσότεροι επιβεβαιώνουν ότι στο τάδε χωριό πράγματι έχουν φώς. Ένα-ένα τα κοσμοχωριά ξεσηκώνονται: Θέλουμε κι εμείς! Ο πολιτισμός ξανατρέχει.
  • 20 χρόνια αργότερα οι άνθρωποι ξαναζούν την τεχνολογία από εκεί που την άφησαν. Ξανα-άνοιξαν τα βιβλία που σώθηκαν και ξανα-ανακάλυψαν το χτίσιμο των σπιτιών. Τα κοσμοχωριά έγιναν μικροί οικισμοί ξανασχεδιασμένοι από την αρχή. Οικολογία και βιολογικές μέθοδοι έχουν τώρα τη μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιηθούν.ο γηραιότερος επιζήσας που θυμάται και τους τρείς κόσμους λέει ότι έξι δισεκατομμύρια ήταν τελικά πολλοί. Πεντακόσιες χιλιάδες χωράει ο παράδεισος.

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008

ΚΡΑΤΟΣ Α.Ε.

  • Είμαι εγώ τώρα, και έχω μία επιχείρηση. Φυσικά έχω κάποιο προσωπικό με διάφορες ειδικότητες και συνεργάτες επί των θεμάτων που δεν μπορώ να χειριστώ μόνος μου. Τους πληρώνω και δουλεύουν.
  • Κάποια στιγμή έρχεται ένας φίλος μου και μου ζητάει να προσλάβω το γιό του που δεν μπορεί να βρεί δουλειά αλλού. Ξέροντας ότι ο γιός του είναι ολίγον στόκος, τον προσλαμβάνω γιατί χρωστάω κάποια χάρη. Ο στόκος, όντας στόκος, δεν παράγει έργο με αποτέλεσμα να μην αξίζει τα λεφτά που παίρνει, να είναι δηλαδή μια ζωντανή ζημιά. Όμως, λόγω της υποχρέωσης στον πατέρα του, όχι μόνο τον κρατάω, αλλά του κάνω και συμβόλαιο εφ'όρου ζωής και του δίνω και προνόμια που οι άλλοι εργαζόμενοι δεν έχουν.
  • Δυστυχώς για μένα έχω κι άλλους φίλους κι άλλες υποχρεώσεις. Τις βολεύω με τον ίδιο τρόπο, μέχρι που γεμίζει η επιχείρησή μου τέτοιους στόκους. Μαζεύονται πολλοί. Η επιχείρηση πάει άσχημα γιατί κανένας δεν δουλεύει και επειδή κάθονται όλη μέρα βαριούνται και ζητάνε τριήμερα και αργίες και απεργίες. Μέσα στην αναστάτωση μερικοί "βουτάνε" και ότι βρούν. Φωνάζουν ότι έχουν δικαιώματα (αυτά που τους έδωσα) και ότι δεν θα κάνουν τίποτα μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Υποκύπτω γιατί μόνο αυτούς έχω.
  • Από κάπου όμως, πρέπει να βγάλω κέρδος. Περνάω λοιπόν το κόστος παραγωγής στον πελάτη. Αυτός στην αρχή το χάφτει το ρεβύθι. Και μετά κοιτάει τριγύρω και βλέπει ότι στα άλλα μαγαζιά είναι καλύτερα και φτηνότερα. "Παιδιά, πού πάτε? Εγώ είμαι ο πατριώτης σας! ", φωνάζω. Μάταια όμως.
  • Μην έχοντας τί άλλο να κάνω, κοιτάω να δώ τι κάνουν οι άλλοι. Αντιγράφω τα κόλπα τους και βάζω στους στόκους μου καινούριες φορεσιές. Βάζω και καινούρια επιγραφή. Οι στόκοι όμως πού να κουνήσουν πόδι.......Αναγκάζομαι να δανειστώ για να τους συντηρήσω γιατί έχω κάνει συμβόλαιο μαζί τους. Μόλις τους πω "Δεν βγαίνω, δουλέψτε" αυτοί ξαναρχίζουν τα ίδια. Και ξαναδανείζομαι. Και ξαναδανείζομαι, και κλέβω και κάνω κομπίνες.
  • Η καθαρίστρια της επιχείρησής μου είναι η μόνη που δουλεύει. Δεν ξέρει και πολλά αλλά είναι φιλότιμη. Βοήθεια της λέω κι εκείνη βγάζει από το κομπόδεμά της και μου δίνει. Την επόμενη φορά παραπονιέται αλλά επικαλούμαι το γενικό καλό και την πείθω. Την επόμενη φορά την απειλώ ότι θα την απολύσω και την μεθεπόμενη ότι θα την βάλω φυλακή. Ότι θα της πάρω ότι έχει και δεν έχει και ότι θα είναι χρεωμένη μέχρι που να πεθάνει κι ακόμα παραπάνω.
  • Εκείνη τότε αγανακτεί και βάζει τις φωνές. Σε εμένα και στους στόκους. "τι γραφική" λέμε εμείς. "Η απόλυτη έλλειψη ανατροφής". Εκείνη τότε σταματά να δουλεύει και εγώ έντρομος της δίνω λίγα ψιλά και την καθυσηχάζω ότι θα ικανοποιήσω τα αιτήματά της. Όταν το καταλάβει κι αυτό το κόλπο, της θέτω το εξής δίλημμα "λίγα ή τίποτα" κι εκείνη φυσικά διαλέγει λίγα. Φεύγει σιωπηλή με σκυμμένο το κεφάλι κι εγώ σκέφτομαι τι ωραία τα κατάφερα.
  • Η καθαρίστρια όμως, πάει και βρίσκει τους στόκους. "παιδιά, είμαι μαζί σας " τους λέει. Αρχίζει κι αυτή τις κομπίνες και τη λούφα. Μάλλον θα αναγκαστώ να της κάνω κι αυτηνής συμβόλαιο.
  • Μα δεν είμαι και πολύ.......?