Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008

ΚΡΑΤΟΣ Α.Ε.

  • Είμαι εγώ τώρα, και έχω μία επιχείρηση. Φυσικά έχω κάποιο προσωπικό με διάφορες ειδικότητες και συνεργάτες επί των θεμάτων που δεν μπορώ να χειριστώ μόνος μου. Τους πληρώνω και δουλεύουν.
  • Κάποια στιγμή έρχεται ένας φίλος μου και μου ζητάει να προσλάβω το γιό του που δεν μπορεί να βρεί δουλειά αλλού. Ξέροντας ότι ο γιός του είναι ολίγον στόκος, τον προσλαμβάνω γιατί χρωστάω κάποια χάρη. Ο στόκος, όντας στόκος, δεν παράγει έργο με αποτέλεσμα να μην αξίζει τα λεφτά που παίρνει, να είναι δηλαδή μια ζωντανή ζημιά. Όμως, λόγω της υποχρέωσης στον πατέρα του, όχι μόνο τον κρατάω, αλλά του κάνω και συμβόλαιο εφ'όρου ζωής και του δίνω και προνόμια που οι άλλοι εργαζόμενοι δεν έχουν.
  • Δυστυχώς για μένα έχω κι άλλους φίλους κι άλλες υποχρεώσεις. Τις βολεύω με τον ίδιο τρόπο, μέχρι που γεμίζει η επιχείρησή μου τέτοιους στόκους. Μαζεύονται πολλοί. Η επιχείρηση πάει άσχημα γιατί κανένας δεν δουλεύει και επειδή κάθονται όλη μέρα βαριούνται και ζητάνε τριήμερα και αργίες και απεργίες. Μέσα στην αναστάτωση μερικοί "βουτάνε" και ότι βρούν. Φωνάζουν ότι έχουν δικαιώματα (αυτά που τους έδωσα) και ότι δεν θα κάνουν τίποτα μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Υποκύπτω γιατί μόνο αυτούς έχω.
  • Από κάπου όμως, πρέπει να βγάλω κέρδος. Περνάω λοιπόν το κόστος παραγωγής στον πελάτη. Αυτός στην αρχή το χάφτει το ρεβύθι. Και μετά κοιτάει τριγύρω και βλέπει ότι στα άλλα μαγαζιά είναι καλύτερα και φτηνότερα. "Παιδιά, πού πάτε? Εγώ είμαι ο πατριώτης σας! ", φωνάζω. Μάταια όμως.
  • Μην έχοντας τί άλλο να κάνω, κοιτάω να δώ τι κάνουν οι άλλοι. Αντιγράφω τα κόλπα τους και βάζω στους στόκους μου καινούριες φορεσιές. Βάζω και καινούρια επιγραφή. Οι στόκοι όμως πού να κουνήσουν πόδι.......Αναγκάζομαι να δανειστώ για να τους συντηρήσω γιατί έχω κάνει συμβόλαιο μαζί τους. Μόλις τους πω "Δεν βγαίνω, δουλέψτε" αυτοί ξαναρχίζουν τα ίδια. Και ξαναδανείζομαι. Και ξαναδανείζομαι, και κλέβω και κάνω κομπίνες.
  • Η καθαρίστρια της επιχείρησής μου είναι η μόνη που δουλεύει. Δεν ξέρει και πολλά αλλά είναι φιλότιμη. Βοήθεια της λέω κι εκείνη βγάζει από το κομπόδεμά της και μου δίνει. Την επόμενη φορά παραπονιέται αλλά επικαλούμαι το γενικό καλό και την πείθω. Την επόμενη φορά την απειλώ ότι θα την απολύσω και την μεθεπόμενη ότι θα την βάλω φυλακή. Ότι θα της πάρω ότι έχει και δεν έχει και ότι θα είναι χρεωμένη μέχρι που να πεθάνει κι ακόμα παραπάνω.
  • Εκείνη τότε αγανακτεί και βάζει τις φωνές. Σε εμένα και στους στόκους. "τι γραφική" λέμε εμείς. "Η απόλυτη έλλειψη ανατροφής". Εκείνη τότε σταματά να δουλεύει και εγώ έντρομος της δίνω λίγα ψιλά και την καθυσηχάζω ότι θα ικανοποιήσω τα αιτήματά της. Όταν το καταλάβει κι αυτό το κόλπο, της θέτω το εξής δίλημμα "λίγα ή τίποτα" κι εκείνη φυσικά διαλέγει λίγα. Φεύγει σιωπηλή με σκυμμένο το κεφάλι κι εγώ σκέφτομαι τι ωραία τα κατάφερα.
  • Η καθαρίστρια όμως, πάει και βρίσκει τους στόκους. "παιδιά, είμαι μαζί σας " τους λέει. Αρχίζει κι αυτή τις κομπίνες και τη λούφα. Μάλλον θα αναγκαστώ να της κάνω κι αυτηνής συμβόλαιο.
  • Μα δεν είμαι και πολύ.......?

10 σχόλια:

  1. το ξέρω ότι είναι απλοικά όλα αυτά αλλά οι απλουστεύσεις έχουν κι αυτές τη χρησιμότητά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν υπάρχουν απλές λύσεις, πιστεύω εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου θυμίζει μια ιδιωτική τράπεζα που δουλεύει ένας φίλος μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απλοικό αλλά αληθινό.
    Μόνο που η "καθαρίστρια" είναι ο φορολογούμενος που δε μπορεί (ή δεν θέλει,σπάνιο φρούτο αυτό...)να κάνει αλλιώς.
    ΄Ασε που οι στόκοι έχουν πάρει πρέφα οτι "εσύ" κάνεις συμβόλαια ζωής και φέρνουν ο ένας τον άλλον...
    Κάπου πρέπει να σπάσεις τον φαύλο κύκλο προτού το κλείσεις το μαγαζί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η “επιχείρηση” σου μοιάζει περισσότερο κοινωφελές ίδρυμα, παρά με επιχείρηση.
    Κάτι σαν το δημόσιο στην Ελλάδα δηλαδή…
    :))
    Όλοι τα ξύνουνε, και όταν τους πεις κάτι του τύπου «καλημέρα», θα μπορούσατε με εξυπηρετήσετε παρακαλώ…σου τι “λένε” και από πάνω…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ καλή η ανάλυση σου. Δεν θα διαφωνήσω σε κανένα σημείο. Τα λέω κάπου κάπου και στους φίλους μου στην Ελλάδα. «εσείς φταίτε που σας βάζουν και δουλεύετε για 800 ευρώ (το δίλημμα που τέθηκε στην καθαρίστρια)». Αν είναι να μου δίνουν λιγότερα από όσο αξίζω προτιμώ να δουλέυω για τον Αγγλο, τον Ολλανδό κτλ που τουλάχιστον δεν τον βλέπω να μου χαμογελά ειρωνικά μέσα από την cayenne του που εγώ του έδωσα με την δουλειά μου όταν περιμένω το λεωφορείο.

    Απλά να κάνω και μία παρατήρηση. Ολα τα παιδιά των φίλων σου που προσέλαβες μέσα στην επιχείρηση σου δεν ήταν ανίκανα. Απλά δεν είχαν την πυγμή να αλλάξουν τους τεμπέληδες και κατάντησαν σαν κι αυτούς για να μην νοιώθουν κοροίδα. Δεν τους δικαιολογώ, απλά μία φίλη μου που προσέλαβες στην επιχείρηση σου (μέσο ΑΣΕΠ βέβαια) μπήκε με όνειρα να βοηθήσει, αλλά ήταν τόσο μόνη που το έριξε στο msn. Και την πιστεύω όταν μου λέει ότι την λυπεί η κατάσταση μέσα εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αν τα συμβολαια που εκανες ειχαν ποινη απολυσης (αρση μονιμοτητας), αν τα συμβολαια που εκανες ειχαν bonus αποδοσης (κινητρα), αν εκανες αντικειμενικους διαγωνισμους για να προσλαβεις και οχι ρουσφετικους, τοτε τοτε θα ειχες κερδη και συ και τοτε θα ειχα κερδη εγω και μεις οι αλλοι απο την επιχειρηση σου και τοτε ολοι θα προσπαθουσαν να σε μιμηθουν και τοτε η κοινωνια μας θα ηταν οχι Ελληνικη αλλα κατι αλλο, Σκανδιναυικη ας πουμε ενα παραδειγμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αν είσαι γιατρός μην ξαναπάρεις φακελάκι.
    αν είσαι δάσκαλος μηνξανα-απεργήσεις σε ώρες μαθημάτων. κάνε μάθημα και καλό.
    αν είσαι στον οτε μέθε πως διορθώνεται η κάθε βλάβη και αν είσαι στο ικα να'σαι στη θέση σου την ώρα που πρέπει.
    ΝΑΙ ΡΕ ΓΑΜΏΤΟ ΕΜΕΙΣ ΕΝΑΣ-ΕΝΑΣ ΘΑ ΒΓΆΛΟΥΜΕ ΤΟ ΦΙΔΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΤΡΎΠΑ!

    ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΕΊΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΎΤΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΝ.

    ΜΑΘΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΛΕΜΕ "ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ! ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!"

    ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ αργά πλέον για να γίνει οτιδήποτε!
    Αυτούς που εσύ αποκαλείς "στόκους" είναι η πλειοψηφία στην πολιτική, στην δημοσία διοίκηση, στις ΔΕΚΟ, στην Ελληνική κοινωνία ακόμη..
    Πως μπορεί κάποιος να ζητήσει από το εκλογικό σώμα να εγκρίνει κάτι που ζημιώνει την πλειοψηφία;
    Μόνο δια της απάτης. Δηλ. να εξαπατήσει αυτή την πλειοψηφία (απολύτως θεμιτό) κρύβοντας όσα έχει σκοπό να κάνει και υποσχόμενος εκείνα που έχει σκοπό να μην κάνει!!Έτσι μόνον θα μπορέσει να ψηφιστεί!!
    Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων καθιερώθηκε με το Σύνταγμα του 1911. Ως αντιστάθμισμα όμως υπήρχε τότε η απαγόρευση της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων. Με το Σύνταγμα του 1975 οι δημόσιοι υπάλληλοι διετήρησαν την μονιμότητα και, επί πλέον, κέρδισαν και το δικαίωμα της απεργίας.. Τώρα ποιός πιάνει τους "στόκους";
    Τι άλλο ψάχνεις;
    Οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ειλικρινώς ότι για τον διορισμό τους ήδη έδωσαν ως αντάλλαγμα την ψήφο τους.. Δεν μπορεί το κοινωνικό σύνολο να αξιώνει να εργάζονται κιόλας!!
    Άλλωστε η σημερινή πλειοψηφία δημοσίων υπαλήλων κλπ αποτελείται από μονιμοποιηθέντες αυμβασιούχους που τους προσέλαβαν τα κόμματα χωρίς διαγωνισμό και χωρίς ακόμη να υπάρχουν νομοθετημένες θέσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!