Η γνώμη είναι σαν την καρδιά

• Και όλοι έχουν από μία.
• Πολλές φορές η γνώμη μας είναι επηρεασμένη από τις συμπάθειες ή προτιμήσεις ή συνήθειές μας, για αυτό και ο καθε άνθρωπος έχει τη δική του μοναδική κοσμοθεωρία, το γνωμικό αποτύπωμα που σημαδεύει τη ζωή του, κατά κάποιον τρόπο.
• Κρίνουμε τους πάντες, τις περισσότερερες φορές με λίγα στοιχεία στη διάθεσή μας, όπως όταν λέμε αυτό το φόρεμα είναι καλό και μετά από δύο πλυσίματα ξεχειλώνει,ή όταν αποφασίζουμε να γίνουμε πυροτεχνουργοί και μετά αλλάζουμε γνώμη, ή όταν πάμε να ψηφίσουμε.
• Ένας κοινός άνθρωπος που δεν έχει την ευχέρεια να διαβάσει όλες τις εφημερίδες όλες τις ημέρες και να διασταυρώσει ιστορικά στοιχεία ούτε να ερμηνεύσει μία προς μία την κάθε πρόταση του κάθε υποψήφιου, έχει γνώμη χωρίς να ξέρει όλα όσα χρειάζεται να ξέρει.
• Όμως δεν είναι ανάγκη να είσαι γιατρός για να κρίνεις έναν γιατρό, ούτε ζωγράφος για να κρίνεις έναν ζωγράφο, ούτε μάγειρας για να κρίνεις έναν μάγειρα, κρίνεται εκ του αποτελέσματος, δηλαδή αν είναι καλός για εμένα που κρίνω. Αν με γιατρέψει είναι καλός γιατρός, αν μου αρέσει το φαγητό είναι καλός μάγειρας και αν διορίσει το παιδί μου είναι καλός βουλευτής ( αυτό είναι νόμιμο, άρα ηθικό, και μου αρέσει άρα είναι κατά την κρίση μου καλό).
• Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα, τον τρόπο που διαλέγουμε εφημερίδα. Ανάλογα με τις πεποιθήσεις μας, διαλέγουμε φιλοκυβερνητική ή αντιπολιτευτική, επιλέγουμε να πιστέψουμε όσα γράφει και αγανακτούμε αν σε άλλη εφημερίδα διαβάσουμε κάτι που παρεκλίνει από αυτή, την ήδη διαμορφωμένη γνώμη μας.
• Η γνώμη μας πολύ συχνά είναι ήδη αποκρυσταλλωμένη όταν αναζητούμε πληροφορίες, και αυτό σημαίνει ότι όποια κι αν είναι τα στοιχεία που θα μας παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της έρευνάς μας, εμείς δεν θα αλλάξουμε γνώμη. Αν πχ δούμε κάποιον που εκτιμούμε πολύ να κάνει κάτι ανάρμοστο, η πρώτη μας αντίδραση είναι να τον δικαιολογήσουμε, να απορήσουμε έκπληκτοι και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι τον οδήγησε σε τέτοια συμπεριφορά. Αντίθετα, αν η γνώμη μας για αυτό το άτομο είναι ήδη κακή, τότε δεν απορούμε καθόλου, θεωρούμε φυσιολογικό το ότι ενήργησε έτσι και δεν αναρωτιόμαστε ποιός λόγος τον ώθησε σε αυτή τη συμπεριφορά, αφού είμαστε σίγουροι ότι για τίποτα καλό δεν είναι ικανός : είμαστε σίγουροι ότι είχε εξ'αρχής κακή πρόθεση.
• Ακόμα και σοβαροί επιστήμονες και ερευνητές υπήρξαν θύματα αυτής της ανθρώπινης συνήθειας, εθελοτυφλώντας μπροστά σε προφανή στοιχεία που δεν ταίριαζαν με την ως τότε καθιερωμένη θεωρία για τον κόσμο.
• Μέσα στο τρελλό κυνήγι της πραγματικά ελεύθερης βούλησης, ξεχνάμε αυτό το πανίσχυρο εργαλείο, τη διαίσθηση, την ικανότητα να οσμιζόμαστε και να αναγνωρίζουμε μέσα σε δευτερόλεπτα τις ουσίες που ξαναμυρίσαμε με το μυαλό μας. Και περνάμε ώρες ατελείωτες διαφωνόντας για το ένα ή το άλλο ζήτημα, τη στιγμή που όταν όλα τελειώσουν, η απαρχή όλων των γιατί, η απάντηση είναι απλή: " Δεν γουστάρω"
• Καλή Ψήφο!

Εμπειρία

• Αυτή είναι η διακοσιοστή μου ανάρτηση.
• Βασικά, πολλές αναρτήσεις δεν ήταν τίποτα άλλο από λινκ σε μουσικά κλιπ, αλλά κι αυτό αλληλεπίδραση λογαριάζεται.
• Με απασχόλησαν θέματα θεωρητικά τύπου "τί θα έκανες αν ήσουν πρωθυπουργός" και πολλές φορές ασχολήθηκα με την ανατροφή των παιδιών. Σε κάμποσα κοκκορεύτηκα για τα δικά μου ερωτάκια, αλλά πως να αντισταθείς...
• Τα έβαλα με τους δημόσιους υπάλληλους ουκ ολίγες φορές, αναφέρθηκα σε ζητήματα διατροφής, και δεν ήταν λίγες οι φορές εκείνες που άφησα να φανεί η κούραση, η απογοήτευση και ο κυνισμός μου. Προσπάθησα να κάνω χιούμορ, αλλά όπως και στην πραγματική μου ζωή, δεν το πέτυχα πάντα. Επίσης εξέθεσα την ημι-άθεη άποψη μου για τη θρησκεία, τους κληρικούς και τους άθεους.
• Με λίγα λόγια, όπως όλοι, είπα τη γνώμη μου για ότι μου κατέβηκε στο κεφάλι.
• Αυτό είναι και ένα από τα ωφέλη του blogging. Αποτελεί βήμα για τον οποιονδήποτε.
• Κάτι άλλο που μπορεί κανείς να κάνει είναι να επικοινωνεί με άλλους με τα ίδια ενδιαφέροντα. Μελισσοκομική, κατασκευή μουσικών οργάνων, φωτογραφία, φιλολογία, επιστήμη, ζωγραφική, ο καθένας δημοσιεύει το πάθος του και επικοινωνεί με άλλους που μοιράζονται το ίδιο πάθος.
• Πιο σημαντικό, μπορεί κανείς να επικοινωνήσει με άνθρωπους που αλλιώς όχι μόνο δεν θα συναντούσε, αλλά ακόμα κι αν τους συναντούσε, το πιθανότερο θα ήταν να τους προσπερνούσε χωρίς ποτέ να ανακαλύψει τους θησαυρούς του μυαλού του.
• Όσοι αρέσκονται στις αντιπαραθέσεις και τις ατέρμονες συζητήσεις, βρίσκουν εδώ ότι αναζητούν, ανταλάσσοντας "σεντόνια", για μένα μία από τις ομορφότερες στιγμές.
• Άλλοι χρησιμοποιούν τις αναρτήσεις σαν attention-getters, δηλαδή σαν έναν τρόπο να τραβήξουν την προσοχή ή να κερδίσουν την αποδοχή και έγκριση που τους λείπει στην πραγματική τους ζωή. Συνήθως χρησιμοποιούν τρανταχτά θέματα και εκφράζονται με μεγαλόστομους αφορισμούς, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που ,για να τραβήξουν την προσοχή, προσπαθούν να βρούν τραβηχτικά θέματα που να αρέσουν στον κόσμο αντί να παρουσιάσουν αυτό που αρέσει στους ίδιους. Μερικοί το πετυχαίνουν, μερικοί όχι, αλλά αυτό που διαπίστωσα είναι ότι όταν ένα θέμα σου αρέσει πραγματικά τότε το πραγματεύεσαι καλύτερα, με μεγαλύτερο πάθος και έχει μεγαλύτερες επισκεψιμότητες.
• Πολλοί προωθούν τη δουλειά τους, δημοσιογραφική ή μή, άλλοι με καλαισθησία και τακτ, άλλοι με επιθετικότητα ανάρμοστη.
• Πολλοί blauggerz αναλαμβάνουν το ρόλο του σωτήρα, με αναρτήσεις κοινωνικού περιεχομένου τύπου "Ας προτάξουμε τα στήθη μας ενάντια στις συνομωσίες του κόσμου!", αποκαλύπτοντας τρομερά σκάνδαλα και ανήκουστες βαρβαρότητες τις οποίες συνοδεύουν με αγαναχτισμένους φωνακλάδικους τίτλους.
• Τα προβληματισμένα blog με μελαγχολικά ποστ και δακρύβρεχτα κείμενα είναι πολλά, δεν μου αρέσουν όμως καθόλου.
• Πολλά επίσης είναι τα ξενιτεμένα μπλογκ (που μου αρέσουν πάρα πολύ) ανθρώπων που είτε ζούν στο εξωτερικό είτε ταξιδεύουν συχνά και περιγράφουν τις εμπειρίες τους σε όλα αυτά τα μέρη. Αυτά τα λατρεύω.
• Αναγνωρίζω ένα κομματάκι του εαυτού μου σε κάθε μία από τις προαναφερθείσες ομάδες και μου αρέσει να διαβάζω αυτούς που θεωρώ καλύτερους εκπρόσωπους του είδους τους.
• Γενικά θα έλεγα ότι μου αρέσουν τα μπλογκ με κείμενα καλής Ελληνικής και πλήρη νοημάτων ή πληροφοριών (αν και η ίδια δεν τα καταφέρνω τόσο καλά).
• Είναι επίσης αλήθεια ότι ο εαυτός μας μας κυνηγάει παντού και δεν μπορούμε να του ξεφύγουμε ούτε και στο διαδίκτυο. Σύντομα φαίνεται το ποιόν του καθενός, όσο καλά κι αν προσπαθεί να παραστήσει το ένα ή το άλλο και οι διαδικτυακές σχέσεις μοιάζουν πολύ με τις πραγματικές. Εγώ πχ, στην πραγματική μου ζωή, θες από σύμπτωση, θες κάρμα, θες από ασυνείδητη επιλογή συναστρεφόμουν πάντα άτομα του ισχυρού φύλου και αυτό συμβαίνει και στο διαδίκτυο, όπου οι περισσότεροι από αυτούς που διαβάζω είναι άντρες. Τα πολλά αδέρφια ευθύνονται μάλλον... Επίσης, εντελώς τυχαία, έπεσα σε πολλούς συντοπίτες, πράγμα που με έκανε να αναρωτηθώ συχνά για το πόσο τυχαία είναι αυτά που μας τυχαίνουν στη ζωή.
• Εδώ συνάντησα και την παιδική μου φίλη xristeo αν και είναι μερικά χρονάκια νεότερη.
• Όπως και στην πραγματική μου ζωή, συχνά οι σκέψεις μου είναι τόσο πολλές που πέφτουν η μία πανω στην άλλη προσπαθώντας να βγούν όλες μαζί. Το βλογάκι με βοηθάει να τις βάλω σε μία σειρά, όπως η δασκάλα που βάζει τα μαθητάκια να βγαίνουν από την αίθουσα ένας-ένας. Καναδυό φορές, βλέποντας το blogging, το βλογάκι μου, να γίνεται εξάρτηση σκέφτηκα να το παρατήσω αλλά κάθε 2-3 μέρες με γαργαλάνε τα δάχτυλα και δεν ησυχάζω μέχρι να ανεβάσω κάτι. Δεν ξέρω τι είναι αυτό, αλλά μερικές φορές αισθάνομαι ότι πρέπει να γράψω όσο το δυνατόν περισσότερα, σα να πρέπει να προλάβω κάτι.
• Δεν θα με ξεφορτωθείτε σύντομα λοιπόν...

.

Panelλήνιο

• Δεν μπορώ να μη γελάσω με την τεχνητή ένταση που προωθείται σε σχέση με τις εκλογές. Κάποτε, οι πολιτικοί ήταν σημαντικοί άντρες, που σε κάθε τους κουβέντα κρύβονταν χίλια νοήματα. Τότε οι άνθρωποι που ψήφιζαν πραγματικά πίστευαν ότι αυτός που θα ψηφίσουν ήταν ηγέτης και αυτό ήταν αλήθεια. Ότι ήταν ο Καραμανλής για τους δεξιούς, το ίδιο ήταν και ο Παπανδρέου για τους αριστερούς, άνδρες που μιλούσαν και ο λόγος τους άγγιζε τους ανθρώπους.
• Ο πολιτικός λόγος πλέον, εκτός από προφανή και απροκάλυπτα ψέματα, στερείται και ουσιαστικού νοήματος, αφού το περιεχόμενο κάθε ομιλίας τις περισσότερες φορές συνοψίζεται σε 3-4 προτάσεις. Τί να αναλύσεις κι εσύ ο δύσμοιρος δημοσιογράφος στα πάνελ? Λες τα ίδια ξανά και ξανά για να γεμίσει ο χρόνος... Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν έχει και ο κόσμος τι να συζητήσει στις συναθροίσεις...
• Ωστόσο, μέσα στο σκυλοφάγωμα των εγγονιών των μεγάλων ανδρών, ήρθαμε πάλι σε μία κατάσταση που μοιάζει πολύ με τον ερχομό του Αντρέα, τότε. Η απογοήτευση και η απελπισία μας κάνουν να αναζητούμε σωτήρες, όπως οι ανίατοι που έχοντας εξαντλήσει κάθε ελπίδα να σωθούν δια της επιστήμης, στρέφονται στους θαυματοποιούς. Σκέφτονται κάτι όπως "Μπορεί, ποτέ δεν ξέρεις..." Και έχει πλέον ο Γιώργος το πάτημα να περιφέρεται σαν σωτήρας, σαν ντόπιος Ομπάμα, και ίσως πραγματικά να αποτελεί τον καλύτερο υποψήφιο. Ο χρόνος θα δείξει.
• Προσωπικά, το ενδιαφέρον μου είναι ανθρωποκεντρικό, δηλαδή εκτιμώ κάποια στελέχη από διαφορετικές παρατάξεις. Σε ορισμένα ζητήματα θεωρώ ότι πρέπει να τηρηθεί δεξιά στάση ενώ σε κάποια άλλα αριστερή πολιτική. Σε ένα φανταστικό σενάριο, θα ήθελα μία dream team αποτελούμενη από τα ικανότερα στελέχη του κάθε κόμματος, όχι ακριβώς συνεργασία αλλά μία πραγματική αξιοκρατία ή ίσως τεχνοκρατία. Dream on, που λέμε και στο χωριό μου...
• Αδιέξοδο: Μπρος γκρεμός και πίσω Γιώργος...

Γιατρέ, θα ζήσω?

I check my vital signs and I'm still alive and I walk alone

Τι μου θύμισε το ντιμπέητ

Βασικά, μου θύμισε ένα ανέκδοτο, υπαρξιακό:

• Σε ένα υποβρύχιο, ο ναύτης κοιτάει από το περισκόπιο. Τον ρωτάει ο αξιωματικός: "Πόσα?"
• "Πέντε", απαντά ο ναύτης.
• "Τί πέντε?"
• "Τί πόσα?"

Η κληρονομιά

• Ο ένας παππούς σκοτώθηκε στον πόλεμο και ο άλλος αρρώστησε και πέθανε όταν ήμουν τριών χρονών. Ο δεύτερος, ήταν ναυτικός στο Σουέζ, η καταγωγή του όμως ήταν από νησί του αιγαίου. Δεν πήγε σχολείο, έμαθε όμως από μόνος του να διαβάζει και αγόραζε ανελλιπως μία εγκυκλοπαίδεια σε τεύχη που λεγόταν "Ήλιος". Όταν μάζεψε όλα τα τεύχη, τα έδωσε για δέσιμο και δεν τσιγκουνεύτηκε να βάλει το καλύτερο δέρμα. Με τα χρόνια και τον διωγμό των ευρωπαίων από την Αίγυπτο, το μόνο που πήραν μαζί τους εκτός από τα απολύτως απαραίτητα, ήταν η εγκυκλοπαίδεια και όσο περισσότερα βιβλία μπορούσαν να χωρέσουν στα μπαούλα που είχαν, ανάμεσά τους και ένας καταπληκτικός ονειροκρίτης, πολλοί καζαμίες και μυθιστορήματα της εποχής, όλα αναγνώσματα του παππού. Όλα γραμμένα στην καθαρεύουσα.
• Στο σχολείο, όταν θέλαμε να ψάξουμε κάτι για τις εργασίες μας, συχνά συμβουλευόμασταν την "Ήλιος" και μάλιστα είχαμε μάθει απ'έξω και τη σειρά των τόμων: Α-ΑΙΣ, ΑΙΣ-ΑΝΣ, ΑΝΣ-ΒΑΒ, ΒΑΒ ΓΑΛ, ΓΑΛ-ΔΙΑ, ΔΙΑ-ΕΠΙ, ΕΠΙ-ΗΛΙ,....κάτι τεράστιοι τόμοι με κιτρινισμένα φύλλα και βάρος μεγαλύτερο από εμάς τους ίδιους τότε.Έτσι μάθαμε τα ελληνικά. Ο δε ονειροκρίτης, τον οποίο παίρναμε πολύ στα σοβαρά, είχε προβλέψεις όπως "Εάν ιδείς εις τον ύπνον σου κόρην να μαγειρεύει ιχθύες, περίμενε μεγάλην συμφοράν εις την οικίαν σου συντόμως, εάν δε οι ιχθύες είναι ζωντανοί...." και τα λοιπά. Θυμάμαι ότι τα ζώδια ήταν διαφορετικά τότε, δηλαδή σε διαφορετικές ημερομηνίες, πράγμα που σήμαινε ότι αν ήσουν πχ Ταύρος τότε με σημερινά δεδομένα θα έπρεπε να είσαι Κριός, ένα μπέρδεμα που μας ανάγκαζε να κοιτάμε τις προβλέψεις για τους χαρακτήρες μας σε δύο ζώδια για να είμαστε σίγουροι. Κάποτε μάλιστα προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από τα χαρακτηριστικά των ζωδίων σε ποιό ανήκε η γιαγιά και συνεπώς, το πότε γεννήθηκε αφού ούτε η ίδια ούτε κανείς άλλος ήξερε, χωρίς επιτυχία όμως.
• Η αγάπη του για τα γράμματα και το διάβασμα είναι αυτό που μας έμεινε από τον παππού, ο οποίος περιφρονούσε όσους ήταν αμόρφωτοι κι ας μην είχε δεί ούτε απ'έξω σχολείο.

Εγώ και το Πάχος

• Θα μιλήσω λοιπόν για το πάχος, όπως το έζησα προσωπικά.
• Όσοι με ξέρετε προσωπικά, σίγουρα θα γελάσετε γιατί από παιδί ήμουν λεπτή και παρά τις γέννες και το γεγονός ότι ποτέ δεν περιορίστηκα στο φαγητό ούτε έκανα ποτέ γυμναστική, είμαι πάντα στα ίδια (πάνω κάτω) κιλά. Το πάχος το γνώρισα μέσα από τις εμπειρίες των παχύσαρκων ανθρώπων στο περιβάλλον μου, συγγενικό και φιλικό.
• Ενώ εγώ έτρεχα και σκαρφάλωνα κατά βούληση, με εμπιστοσύνη ότι το σώμα μου θα τα καταφέρει, το παχύσαρκο φιλαράκι μου έμενε πίσω ή έφτανε μόνο ως τα χαμηλότερα κλαριά και τότε όλοι του φωνάζαμε "Τρέχα χοντρέ!" και γελούσαμε. Λάθος, αλλά άντε να πεις στα παιδιά που παίζουν στην αλάνα... Όταν στις γιορτές και στα γεννέθλια έτρωγα ότι μου έκανε όρεξη, δεν έλεγε κανείς τίποτα. Μόλις όμως το χοντρό παιδάκι έβαζε μια μπουκιά στο στόμα του, κάποια παιδιά τον πειράζανε "Φάε χοντρέ!" και διάφορα άλλα που δεν ήτανε καθόλου πολίτικαλι κορέκτ. Το παιδάκι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα: ούτε να ρίξει ξύλο, ούτε να αποδείξει ότι παρά το πάχος του είναι ισάξιο των άλλων γιατί στα παιδιά η αξία μετριέται με κατορθώματα. Ανέπτυξε ευγλωτία και χιούμορ, έμαθε να απαντά με αφοπλιστικό πνεύμα στα πειράγματα, για πάντα όμως ήταν "ο χοντρός", ακόμα και όταν μεγαλώσαμε και πλέον μάθαμε την ευγένεια : "Είχα ένα φίλο που ήτανε...."
• Στο σχολείο, το ίδιο. Αποκλεισμός από τις παρελάσεις για τα φιλαράκια μου (2-3) που ήταν πολύ μακριά από το κανονικό βάρος, περίγελως και καζούρα. Στο πίσω θρανίο για να βλέπουν τα άλλα παιδιά.
• Στο γυμνάσιο και λύκειο, που μπαίνουν κι άλλα σεκλέτια στη ζωή μας, η φίλη μου περνούσε τον καιρό της στα γυμναστήρια και στις δίαιτες, στενοχωριότανε που δεν μπορούσε να φοράει ρούχα που φορούσαν άλλες, που έπρεπε να κρύβει την κοιλιά και που για να γίνει αποδεκτή έπρεπε να αλλάξει την πεμπτουσία του εαυτού της: το σώμα της, που μέρος του είναι και το μυαλό. Είναι πολύ σκληρό να σε απορρίπτουν για κάτι που δεν είναι δικό σου σφάλμα και που δεν μπορείς να ελέγξεις. Έκλαιγε μόνη της και έβριζε τις κοπέλες που ήτανε κομψές. Μου έλεγε ξανά και ξανά ότι είμαι πολύ τυχερή που μπορώ να τρώω ότι θέλω κι εγώ απορούσα γιατί κάνει τόσες δίαιτες αφού και πάλι χοντρή ήταν. Δεν της το είπα, της συνέστησα με όσο πιο ευγενικό τρόπο μπορούσα να αλλάξει δίαιτα ή να πάει σε γιατρό. Έτρωγα κοψίδια και σοροπιαστά στις εκδρομές κι εκείνη αρνιότανε με σοβαρό ύφος. "Φάε εσύ" μου έλεγε, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Δεν άλλαξε τίποτα. Στις παρέες ήταν πάντα γελαστή και χαρούμενη, με πνεύμα, με άποψη, με ενέργεια. Είναι παντρεμένη με παιδάκια και δείχνει να περνάει καλά (όπως είπε και η cool platanos) όμως εγώ ξέρω τι στεναχώριες έχει περάσει. Όλοι ξέρουν τι στεναχώριες έχει η διαφορετικότητα και ειδικά η παχυσαρκία. Όλοι το ξέρουμε.
• Μία άλλη κοπελιά με παχυσαρκία ακραία, ούτε καν μπήκε στον κόπο να προσπαθήσει: δέχθηκε τον εαυτό της όπως είναι και παραιτήθηκε από κάθε προσπάθεια, ούτε χτένισμα δεν έχει αλλάξει εδώ και 20 χρόνια που τελειώσαμε το σχολείο.
• Άλλο παχύσαρκο άτομο από το συγγενικό μου περιβάλλον, κάθε χρόνο περνάει καναδυό μήνες σε ιατρεία, διαιτολόγους και έχει ήδη στα τριανταπέντε του χρόνια υποστεί καμμιά δεκαριά εγχειρήσεις με αίτία το πάχος. Είναι πολλά τα πράγματα που είναι αδιανόητα για αυτόν και αυτονόητα για εμάς, όπως το να βρεί ρούχα να φορέσει και έχει σπάσει καναδυό κρεβάτια ως φιλοξενούμενος. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ψυχολόγος για να καταλάβει ότι μάλλον δεν ένιωσε ευχάριστα μετά από τέτοιο περιστατικό.
• Επίσης, μελέτες και στατιστικές σχετικά με την ανθρώπινη συμπεριφορά έχουν δείξει ότι τα ευπαρουσίαστα άτομα έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν καλή αντιμετώπιση από τον περίγυρό τους, από το να βρούν θέση στο λεωφορείο μέχρι την εξυπηρέτηση σε δημόσιες υπηρεσίες, ενώ άτομα με έντονη διαφορετικότητα βρίσκονται πολύ συχνά αντιμέτωπα με την προκατάληψη και την έλλειψη συνεργασίας, δηλαδή πρέπει να κοπιάσουν περισσότερο για να πετύχουν κάποιο σκοπό ή να αποδείξουν την αξία τους. Λάθος και άδικο για άλλη μια φορά, αλλά δυστυχώς αληθεύει.
• Μέχρι να αλλάξει η νοοτροπία των ανθρώπων, κάνουμε ότι μπορούμε για να επιβιώσουμε όλοι μας μέσα σε αυτή, την παρούσα μορφή της κοινωνίας.
• Σαν γονιός, είναι προσωπική μου πεποίθηση, ότι πρέπει να δώσω στο παιδί μου όσο το δυνατόν περισσότερα εφόδια και να του προξενήσω όσο το δυνατόν λιγότερες δυσκολίες για τη μελλοντική ζωή του. Με τον ίδιο τρόπο που φροντίζω να καλύπτω (όσο μου κόβει το ξερό μου το κεφάλι) τις ανάγκες του σε συναισθήματα, επικοινωνία και τρυφερότητα, που προσπαθώ να του μεταβιβάσω τις γνώσεις μου, που προσπαθώ να το βοηθήσω να καταλάβει τον κόσμο που το περιβάλλει, με τον ίδιο τρόπο θα φροντίσω και τη σωματική του κατάσταση, να είναι τέτοια που να μην τον εμποδίσει στη ζωή του ούτε να είναι αφορμή για δυσκολίες και στεναχώριες.
• Και κάτι άλλο: ο χαρακτήρας (μαζί με την εγκράτεια, τηνε ευγένεια και άλλα) αλλά και ο μεταβολισμός του ατόμου διαμορφώνονται στα πρώτα 2-5 χρόνια της ζωής του, τότε που οι περισσότεροι γονείς νομίζουν ότι "δεν καταλαβαίνει" ή ότι χρειάζεται "ενέργεια για να μεγαλώσει", χωρίς να μπούν στον κόπο να ρωτήσουν κανέναν που να ξέρει περισσότερα, όπως πχ έναν δάσκαλο ή γιατρό. Άλλωστε ουδείς μωρότερος...

• Βλέποντας λοιπόν την λουσάτη κυρία με το παχύσαρκο παιδί στην παιδική χαρά, ναι αγανάκτησα, γιατί θεωρώ ότι το παραμέλησε, ενώ δεν λυπήθηκε τον κόπο ούτε τα έξοδα για να φροντίσει τον εαυτούλη της. Μπορεί και να είναι εσφαλμένη η εντύπωση που αποκόμισα, όμως ξέρω καλά ότι υπάρχουν πολλές τέτοιες "κυρίες". Γιατί από τη "δική μου" εμπειρία ξέρω ότι τα παδιά τους θα συναντήσουν δυσκολίες, που όλες τους θα είναι άδικες.

• Ξέροντας λοιπόν όλα αυτά, πως μπορώ να μη δώσω σημασία στη σωματική υγεία? Θα φροντίσω να είναι υγιείς χωρίς να τους προκαταβάλλω απέναντι στα υπέρβαρα άτομα. Θα κάνω ότι μπορώ ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να νιώσουν μειονεκτικά αλλά ότι είναι ικανά να αντιμετωπίσουν τις καταστάσεις της ζωής. Θα κάνω ότι μου κόβει ώστε να μη χρειαστεί να απολογηθούν σε κανέναν για το σώμα τους ή τον εαυτό τους. Θα κάνω τα πάντα, ώστε να έχουν τις καλύτερες προϋποθέσεις, από κάθε άποψη.

Ανήθικος Μύτηρ (Μάνα Πουτάνα)

• Εχθές πήγα με τα παιδιά στην πλατεία. Καθώς εκείνα έπαιζαν παρακολουθούσα και χάζευα. Ανάμεσα στα παιδάκια ήτανε και ένα πολύ μικρό κοριτσάκι ηλικίας όχι περισσότερο από δύο ετών, αφού το βάδισμά της ήταν ασταθές και αβέβαιο, παρόλο που από το πάχος φαινότανε μεγαλύτερο.
• Τα μάγουλά της κρέμονταν, τα πόδια της ήταν σαν μπουκάλες και έμοιαζε λες και το δέρμα της ήταν τεντωμένο, τσιτωμένο όσο δεν πάει άλλο. Στο στρογγυλό χεράκι της κρατούσε ένα κουτάκι παγωμένο τσάι.
• Δεν αποχωρίστηκε το τσάι σε καμμία φάση του παιχνιδιού, ούτε για να τρέξει, ούτε για να σκάψει ούτε για να εξερευνήσει, παρά μονάχα το κρατούσε σφιχτά και κάθε τόσο ρούφαγε και από μία γουλιά. Κάποια στιγμή που ήθελε να ακολουθήσει τα παιδιά στην τσουλήθρα ένα από τα άλλα πιτσιρίκια προσφέρθηκε να της κρατήσει το κουτάκι για να τη βοηθήσει να σκαρφαλώσει και τότε το χοντρό κοριτσάκι έμπηξε μία τσιρίδα και τότε το άλλο παιδί της επέστρεψε το κουτάκι. Εκείνη το πήρε, ήπιε άλλη μία γουλιά και έμεινε μακρυά από την τσουλήθρα, αγκαλιά (κυριολεκτικά) με το άις τι.
• Μετά από λίγο, η μάνα ήρθε να τη μαζέψει. Ήτανε μία πολύ κομψή κοπέλα, με προσεγμένη εμφάνιση. Απόρησα. Πως μία γυναίκα που προσέχει τον εαυτό της (και άρα γνωρίζει την αξία της σωματικής κατάστασης) αφήνει το παιδί της να γίνει παχύσαρκο από τόσο νωρίς? Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις και είναι αδύνατον να μαντέψεις ποιά από όλες ισχύει με μόνη ένδειξη την 10λεπτη παρατήρηση στην πλατεία. Προβλήματα υγείας, ψυχολογικά, ένα σωρό απίθανα σενάρια μπορεί αν εκτυλίσσονται πίσω από τις πόρτες ενός σπιτικού.
• Όμως το κοριτσάκι αυτό, αν δεν κάνουν κάτι για αυτό οι γονείς του και μάλιστα σύντομα, θα συναντήσει πολλά εμπόδια, όλα τους ανυπέρβλητα. Μία ζωή θα ντρέπεται για το σώμα της, θα μέμφεται τον εαυτό της και θα τον τιμωρεί με στερήσεις, οι οποίες θα την οδηγούν σε στερητικά σύνδρομα, εξάρτηση. Όλη της τη ζωή θα κάνει δίαιτα. Θα ανέχεται κοροιδίες και υποτιμητικά ή συμπονετικά βλέμματα, θα την απορρίψουν ερωτικά, δεν θα μπορεί να φοράει κομψά ρούχα. Θα παρακολουθεί τους φίλους της να κάνουν συναρπαστικά πράγματα όπως να χορεύουν, να παίζουν ή να κάνουν βουτιές στην πισίνα κι εκείνη θα κάθεται στη γωνιά, ανίκανη να κουνήσει το λίπος των μελών της, ένοχη για την κατάντια της. Θα τρώει γιατί δεν υπάρχει τίποτα άλλο που θα μπορεί να κάνει.
• Η μάνα της που φροντίζει να είναι φιγουρίνι λες και μόλις φωτογραφήθηκε στη μαντάμ φιγκαρώ, πως αφήνει να συμβαίνει αυτό? Πως φροντίζει να κρατάει για τον εαυτό της υγιεινά και ωφέλιμα προιόντα αλλά να δίνει στο παιδάκι κρουασάν και γαριδάκια? Τι σόι καλοσύνη είναι αυτή που για να μην χαλάσει ένα χατήρι καταδικάζει μία ψυχούλα σε δυσκολίες και τυραννίες?Πόσο εγωκεντρικά εγωπαθής είναι?
• Ήξερα μία άλλη κοπελιά που έχει ένα αγοράκι, επίσης παχύσαρκο. Επίσης, η ίδια είναι υπέρκομψη, με τις κρέμες και τις διατροφές και τα σπά και τις θεραπείες με διάφορα δυσεύρετα συστατικά. Όταν ο παιδίατρος της είπε ότι το παιδί έχει πρόβλημα βάρους εκείνη θίχτηκε: "Ακούς, να μου πεί το παιδί μου παχύσαρκο!" ανεφώνησε πλήρης αγανακτήσεως...Τυφλή ματαιοδοξία και ένα παιδί αξεσουάρ, σήμα κατατεθέν της χειραφέτησης της γυναίκας :"Και καριέρα, και εμφάνιση ΚΑΙ οικογένεια! Τα έχω όλα η πουτάνα!"
• Πόσος πόνος ακόμα?

Αγαπητό Ημεροβλόγιο

• Δέκα η ώρα, πρωί Κυριακής και πίνω νωχελικά το φραπεδάκι μου. Αναρωτιέμαι ποιό από όλα τα θέματα που έχω στο μυαλό μου να διατρίψω σήμερα, θαρρώ όμως ότι είναι καιρός για μία ενημέρωση-ανασκόπηση-απολογισμό, τώρα που τόσο μετεωρολογικά όσο και ημερολογιακά έχουμε φθινόπωρο. Φθινόπωρο επισήμως λοιπόν.
• Η σεζόν που πέρασε, αν και δεν ήταν η καλύτερη, είχε για εμάς και καναδυό ευχάριστες εκπλήξεις. Άλλος ένας παραγωγικός χειμών έπεται, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις. Ιωαννίσκε και Οδυσσέα, είδα ότι επισκεφθήκατε το άλλο, το επαγγελματικό μπλόγκ που όμως δεν είχα καιρό και έμπνευση να ενημερώσω. Ευχαριστώ. Μάλλον τώρα θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο σε αυτό.
• Ραδιόφωνο τέλος, δυστυχώς. Στον σταθμό άλλαξε το πρόγραμμα και πλέον υπάρχουν επαγγελματίες για τις πρωινές εκπομπές. Καλύτερα για το σταθμό, λυπάμαι όμως που θα λείπω από τα ερτζιανά, μία από τις μεγαλύτερες αγάπες μου. Δεν πειράζει, ας είναι καλά τα παιδιά, δουλεύουν πολύ και προσπαθούν το καλύτερο. Που ξέρεις, ίσως αργότερα...
• Ο μελαχροινός μου έρωτας φέτος πηγαίνει πρώτη Δημοτικού, και είναι πολύ υπερήφανος για αυτό. Βαριέται να βάλει σε τάξη τα πράγματά του αλλά είναι ευσυνείδητος και υπάκουος, οπότε τα καταφέρνουμε, έστω και με λίγη γκρίνια, να μπαίνουν στην σάκα οι λυμένες ασκήσεις. Καινούριο γραφείο για το παιδικό δωμάτιο, καινούρια σάκα, ξύστρα που να μαζεύει τα ξυστρίδια και η χάρτινη μυρωδιά των σχολικών βιβλίων. Την περασμένη Τετάρτη μας κάλεσαν στο Δημοτικό για ενημέρωση επί της γρίπεως, αλλά ο γιατρούλης που θα μας ενημέρωνε δεν προσήλθε, ο κοπανατζίκος. Καλύτερα. Δε νομίζω να μας έλεγε τίποτα το καινούριο άλλωστε.
• Εκλογές? Δεν ξέρω...Αδιάφορα τα βλέπω όλα. Τα επικοινωνιακά κόλπα τα έχω βαρεθεί, έχω βαρεθεί τα σκυλιά που αλυχτάνε, έχω βαρεθεί τους δημοσιογράφους και τα πολιτικά ρεπορτάζ και τον άλογο λόγο εκείνων που θέλουν να εντυπωσιάσουν χωρίς να πούν τίποτα. Αυτό που μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να δώ είναι κάποιος που να κάνει σωστά τη δουλειά του. Δύο εβδομάδες έμειναν, άντε να τελειώνουμε και με αυτή την υπόθεση.
• Δείτε αυτό το βίντεο, έστω για λίγα δευτερόλεπτα. Είναι το Laser Song από την ταινία Ocean's Twelve.
• Η ταινία είναι απίστευτα βαρετή, η συγκεκριμένη σκηνή όμως έδωσε έμπνευση στα ερωτάκια μου. Αντί για ακτίνες Laser, χρησιμοποιούμε δύο μέτρα από αυτά που έχει ο συζυγάτος για τα μαστορέματά του. Βάζουμε το άσμα στο ριπίτ και κουνάμε τις εκταμένες μεζούρες στο ρυθμό της μουσικής. Τα παιδιά προσπαθούν να περάσουν ανάμεσα από τα Laser, δηλαδή ανάμεσα από τις μεζούρες. Βασικά, αυτό που γίνεται στην πραγματικότητα είναι ότι εμείς προσπαθούμε να αποφύγουμε τα ποδαράκια τους, όσο αυτά χοροπηδάνε στην τύχη. Απίστευτο γέλιο! Μέχρι νεωτέρας...
• Καλό Χειμώνα.

Δύο Κομμάτια

Αν δεν ήταν το χορωδιακό φεστιβάλ της Πρέβεζας δεν θα τα ήξερα και θα ήταν κρίμα

Πως να κάνετε ένα παιδί ανίκανο

• Μην εξηγήσετε ποτέ τίποτα. Ούτε γιατί υπάρχουν οι κανόνες στο σπίτι, ούτε πως λειτουργεί το αυτοκίνητο, ούτε πως γίνονται τα παιδιά, ούτε γιατί πλενουμε τα χέρια μας, ούτε που θα πάτε όταν βγείτε. Αν τηρήσετε αυτή την αρχή, τότε σύντομα το παιδί δεν θα ενδιαφέρεται ούτε για το φαί που τρώει. Σε επίμονα παιδιά που αναζητούν τη γνώση πρέπει να αποθαρρύνουμε τέτοιες ενοχλητικές συνήθειες αποφεύγοντας πάντα τις εξηγήσεις, με τους εξής τρόπους α) αποδίδουμε τα διάφορα φαινόμενα σε υπερφυσικά αίτια, όπως αν χτυπήσει ότι τον τιμώρησε ο θεούλης επειδή ήτανε κακό παιδί ή όταν δεν τρώει το φαΐ του θα τον πάρει ο γύφτος, κτλ, β)απαγορεύουμε να ρωτάει ορισμένα πράγματα με διάφορες δικαιολογίες τύπου "Αυτά είναι για μεγάλους" ή "Ρώτα τη δασκάλα σου"ή "Έχω δουλειά τώρα".
• Δεν επιτρέπουμε καμμία ανεξαρτησία ή αυτονομία. Μόλις το παιδί πάει να κάνει κάτι μόνο του το σταματάμε με την πρόφαση ότι θα χτυπήσει, ότι θα λερωθεί ή (το αποτελεσματικότερο) επειδή "δεν μπορεί". Πάρετε από τα χέρια του το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται και κάνετε εσείς αυτό που ήθελε εκείνος να κάνει(όπως να βάλει μόνος του το πρωινό του ή να κόψει με το ψαλίδι ένα κομμάτι χαρτί) τονίζοντας πόσο καλά το κάνετε εσείς και πόσο χάλια θα το έκανε εκείνος. Με αυτό τον τρόπο δεν εξασκείται σε τίποτα, οπότε δεν θα μάθει ούτε καφέ να φτιάχνει. Επίσης,αν επαναλαμβάνετε τακτικά ότι δεν μπορεί ή ότι δεν ξέρει ή ότι θα χτυπήσει, θα υποστεί πλήγμα τέτοιο στην αυτοπεποίθησή του που σίγουρα δεν θα τολμήσει ποτέ να κάνει κάτι μόνος του. Αν σας ξεφύγει και από αμέλεια δική σας κάνει κάτι χρήσιμο μόνος του, βρείτε κάποιο ψεγάδι, μειώστε την αξία του κατορθώματός του και αναιρέστε ότι έκανε, ξανακάνοντας εξαρχής αυτό που έκανε ο ίδιος. "Πως το'κανες έτσι!" πείτε με ειρωνικό ή υποτιμητικό τόνο και εξαλείψετε κάθε ίχνος της δικής του εργασίας.
• Αποθαρρύνουμε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Αθλητισμός, κοινωνικότητα, εξωσχολικές δραστηριότητες, υπολογιστές, οτιδήποτε, όλα για κάποιο λόγο απαγορεύονται. Είναι επικίνδυνο, δεν είναι για κορίτσια, δεν έχω χρόνο, είναι για φλώρους, θα λερωθείς, κτλ. Αν θέλει πχ να σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν πρέπει να τον αφήσετε ούτε να τον συμβουλεύσετε να πιαστεί από κάποιο κλαδί αλλά αντιθέτως να τον επιπλήξετε γιατί θα σκοτωθεί ή ότι δεν είναι καθώς πρέπει. Η μουσική είναι πολύ δυνατή, με το χορό θα ιδρώσει, με το κολύμπι θα πουντιάσει, αν δει σκύλο θα το πιάσει η αλλεργία του, κτλ, κτλ. Όποτε πάει να σηκωθεί από εκεί που κάθεται να του υπενθυμίζετε τι κακό θα πάθει. Χωρίς κίνηση και εξωτερικά ερεθίσματα το μυαλό του σύντομα θα αδρανήσει οπότε και να θέλει, δεν θα είναι πλέον ικανό ούτε να ανοίξει πόρτα χωρίς να πάθει κάποιο ατύχημα, πράγμα που θα τον κάνει να νιώσει μειονεκτικά, ακόμα ένα πλήγμα για την αυτοπεποίθησή του.
• Όλες οι συζητήσεις σας να περιστρέφονται γύρω από το φαγητό. Γενικά πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση στο φαγητό γιατί αν του γίνει εθισμός τότε δεν θα μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο. Άλλα εθιστικά θέματα προς συζήτηση είναι τα αθλητικά ή οι αγορές διάφορων αντικειμένων όπως ρούχα, παιχνίδια ή ότι άλλο διαφημίζεται. Έτσι, όλη η ενέργεια και η σκέψη του παιδιού θα διοχετεύεται σε αυτά τα θέματα αντί στην κατανόηση του κόσμου που το περιβάλλει.
• Πνίξτε το με τις υποχρεώσεις. Πάντα θα έχει μία υποχρέωση που θα το εμποδίσει να κλειστεί στο μυαλό του και να σκεφτεί ανεξάρτητα. Πρέπει να φορέσεις αυτό, πρέπει να πάμε εκεί, πρέπει να βάλεις ζελέ, δεν πρέπει να αργήσουμε, πρέπει να πάρουμε δώρο, πρέπει να μάθεις βιολί. Μην τρέξεις, τι θα πει ο κόσμος.
• Από νωρίς αμφισβητήστε κάθε του επιλογή. Τα ρούχα που διαλέγει, τους φίλους που διαλέγει, τη μουσική του, μην πιστέψετε ποτέ ούτε κουβέντα από όσα λέει και πάντα ζητήστε το λόγο από τρίτους για τις πράξεις του. Με καχυποψία αντιμετωπίστε την κάθε του κίνηση και μην εγκρίνετε ποτέ τίποτα, απαγορέψετε όσο περισσότερες εναλλακτικές έχει, αφήνοντας μόνο αυτές που είναι λιγότερο ενοχλητικές για εσάς.
• Βαρέστε το μέχρι να χαζέψει από τον πόνο και την αγανάχτηση.
• Ακολουθήστε όλα αυτά τα βήματα και μπορεί να μείνει για πάντα εξαρτημένο από εσάς μη μπορώντας να απομακρυνθεί ποτέ από το πλάι σας. Μπορεί όμως και να γυρίσει μπούμεραγκ, δηλαδή να βρεθεί κάποιος άλλος που να το εμπιστευτεί ή να το κολακέψει και τότε δύο τα τινά: είτε που θα δει την απάτη σας και θα σας περιφρονήσει απίστευτα, έστω κι αν μένει κοντά σας υποσυνείδητα σαν ένας εξαρτημένος ενήλικας σε μία σχέση θλιβερή, είτε που θα πέσει σε όλες τις παγίδες που βρεθούν μπροστά του στη ζωή αφού δεν θα έχει αναπτύξει δική του κρίση και τότε όλοι θα λένε τι κρίμα τέτοια οικογένεια να βγάλει τέτοιο παιδί. Και στις δύο περιπτώσεις εσείς θα τη βγάλετε λάδι γιατί κανείς δεν θα κατηγορήσει εσάς, αντιθέτως μάλιστα θα μπορείτε με επιχειρήματα να αποδείξετε ότι τα κάνατε όλα για το παιδί σας.
• Είχα πει ότι δεν θα ασχοληθώ με τις εκλογές, αλλά ο αθεόφοβος έγραψε πάλι.

Καλημέρα!

• Ωραία ανδρική φωνή!

Birthdaycard to Myself

• Θέλω ευχές πρωτότυπες. Φανταστείτε ότι είστε οι καλές νεράιδες μου...

• Να'σαι καλά Σοφάκι!
• Ευχαριστώ Δήμητρα. Τη γλύκα του να έχεις!
• Άμπαν, ευχαριστώ και από το στόμα σου και στου Θεού τ'αυτί.
• Νίκο Λιολιόπουλος, μιας και είναι το ντεπούτο σου στο καζάνι, πάρε ένα αμαρτωλό κέηκ ζέμπρα.

• Αταίριαστε, να'σαι καλά. Κι εσύ να χαίρεσαι την οικογένειά σου!
• Locus Publicus, ευχαριστώ για τις ευχές. Να προσέχεις τα κρύα τώρα που χειμωνιάζει.
• Ria, ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω. Θα κρατήσω μόνο τα "χρόνια πολλά". Τρίτο παιδί μετά την κρίση! :)
• Ευχαριστώ κύριε Αθεόφοβε! Ένα σοροπιαστό για να πιάσει η ευχή.
• ΙωαννίσΚε, σ'ευχαριστώ για τις ευχές σου. Να είστε καλά να με χαίρεστε κι εσείς!
• :)

Εξυγειάνσεις - Διαφάνειες - Απεντομώσεις "Η Καταλληλότερη"

• Από τη στιγμή που κάποιος έχει οικονομικό συμφέρον να κάνει τα στραβά μάτια (και όταν λέμε "κάποιος" εννοούμε τους δημόσιους υπάλληλους, οι οποίοι και πληρώνονται από το κράτος και τα παίρνουν από όλες τις μεριές) είναι αδύνατον να εφαρμόσεις αυστηρούς ελέγχους γιατί και οι ελεγκτές θα χρηματιστούν σαν δημόσιοι υπάλληλοι που είναι, και φυσικά ποιός θα ελέγξει τους ελεγκτές...
• Άρα, αν σκοπός μας είναι η δια παντός πάταξη της διαφθοράς, τότε είναι καλύτερα να εξαλείψουμε τα αίτια που τη γέννησαν, δηλαδή το κέρδος.
• Πρώτα απ'όλα, πρέπει να άρουμε την μονιμότητα, ώστε ο παραβάτης διεφθαρμένος να έχει το φόβο της απώλειας της θέσης του. Θα είναι δημόσιοι, αλλά για ένα ή δύο έτη, όχι περισσότερο, με ανανέωση ή επαναπρόσληψη στις περιπτώσεις που κρίνεται πολύτιμη και αναντικατάστατη η υπηρεσία του εργαζόμενου. Ένα επιπλέον ώφελος είναι ότι εξοικονομούμε κεφάλαια μη καταβάλλοντας ένα σωρό άλλα προνόμια (πρό του νόμου οι άτιμοι) όπως επιδόματα ένδυσης, υπολογιστή και άλλα φαιδρά. Ανάμεσα σε αυτούς που πλέον δεν είναι μόνιμοι ,μοιραία, θα υπάγονται και οι εργαζόμενοι στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
• Οι εφοριακοί, πολεοδόμοι δικαστικοί θα αμοίβονται με το κομμάτι, ενώ για να λάβουν τα δεδουλευμένα τους θα πρέπει να υποβάλλουν αποδείξεις παροχής υπηρεσιών. Ειρηνοδίκης Υπογραφόπουλος :υποθέσεις Τάδε κατά Δείνα, Αυτός κατά Εκείνου, Κάποιος κατά Κανενός,...κτλ, κτλ. τόσα το κεφάλι. Με αυτόν τον τρόπο κρατάμε στοιχεία και ξέρουμε ποιός είναι ο αρμόδιος, όχι όπως τώρα που ο ένας δείχνει με το δάχτυλο τον άλλον κι άντε να βρείς ποιός ευθύνεται για το γατοπαίδι και τη τσίκενς.
• Οι ελεγκτές κάθε κλάδου, θα λαμβάνουν ένα πάγιο μισθό, ας πούμε 500€, αλλά η κύρια αμοιβή τους θα είναι με το κομμάτι, δηλαδή όσο περισσότερες παρατυπίες αποκαλύπτουν τόσο θα μεγαλώνει ο μισθός τους, με μπόνους και προαγωγές για τους πιο "γάτους".
• Οι παρανομούντες και παρατυπούντες υπάλληλοι θα επιστρέφουν τα κλεμμένα και θα χάνουν τις δουλειές τους, χωρίς άλλη όμως ποινή, εκτός κι αν πρόκειται για μεγάλο ποσό ή ζημία προς το κράτος και την εύρυθμη λειτουργία του, οπότε μιλάμε για υπέρογκα πρόστιμα και φυλάκιση. Πρέπει η τιμωρία για τους ψιλικατζήδες να είναι τσουχτερή αλλά να επιτρέπει την επανένταξη, γιατί αυτό που θέλουμε είναι ένας υγιής δημόσιος τομέας και όχι κυνήγι κεφαλών. Για τα μεγαλύτερα αδικήματα η τιμωρία πρέπει να είναι αμείλικτη γιατί η επιείκεια σίγουρα θα εκληφθεί ως αδυναμία επιβολής, οπότε κινδυνεύουμε να ξανακυλήσουμε στην διεφθαρμένη ζωή.
• Τώρα που το σκέφτομαι, έχω καταστρώσει ολόκληρο πρόγραμμα για πολλά φλέγοντα ζητήματα, όπως αυτό, αυτό , αυτό και αυτό.
• ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΕ!!!
• Ορίστε και ένα ενδιαφέρον λίνκ.

Να μιλήσω κι εγώ για τις εκλογές

• Έχω βαρεθεί να τον ακούω να λέει ότι είναι αποφασισμένος.
• Όλα τα συνθήματα πάλιωσαν. Τί θα λένε τώρα στα μπαλκόνια?
• Πες ότι αλλάζει κυβέρνηση. Θα αλλάξει το προσωπικό στις εφορίες? Στις πολεοδομίες? Θα κάνει κανείς καμιάς δεκάρας δουλειά σε αυτόν τον τόπο?
• Εκλογές χωρίς ράδιο αρβύλα και λαζόπουλο, γίνεται? Μιζέρια...
• Ανησυχώ όταν άνθρωποι πιο έμπειροι λένε κάτι όπως αυτό "Καλώς ήρθες Δόκτωρα, και καλό ΦΘινόπωρο. Χαίρομαι που ασχολήθηκες με κάτι θετικό αυτό το διάστημα, και σου εύχομαι καλη επιτυχία. Σαφώς και θα σε διαβάσω. Στους επόμενους μήνες, διαισθάνομαι πράγματα τρομερά. Τις ευχές μου:)" από τον locus publicus στα σχόλια του δόκτωρος ή αυτό.
• Πόσο ακόμα...

Για να Γίνει σωστά, πρέπει να το Κάνεις σωστά

• Πράγμα δύσκολο στη χώρα της πατέντας.
• Η πατέντα είναι απαραίτητη μόνο όταν όλα τα άλλα δεν έχουν αποτέλεσμα, άρα την χρησιμοποιώ μία στις χίλιες, όταν δεν γίνεται αλλιώς.
• Όμως, ποιός ο λόγος να δυσκολευτώ ο άνθρωψ? Γιατί να διαλέξω τον συμβατικό, δύσκολο δρόμο αφού με την πατέντα όλα γίνονται γρήγορα και όλοι μένουν ευχαριστημένοι?
• Ο λόγος είναι ότι η πατέντα είναι προσωρινό μέτρο, που σε χρησιμεύει για να σου δώσει λίγο χρόνο μέχρι να σκεφτείς μία κανονική λύση. Σύντομα όμως θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις σοβαρά το κάθε πρόβλημα.
• Το "σοβαρά" όμως, είναι δύσκολο. Κοστίζει σε χρόνο, ενέργεια και, πάνω απ'όλα, σε χρήμα. Έρχεται η ώρα της επένδυσης λοιπόν, και λέει ο άνθρωψ: πως θα γίνει να κερδίσω όσο το δυνατόν περισσότερα, ξοδεύοντας όσο το δυνατόν λιγότερα? Η λύση φυσικά είναι η πατέντα. Αντί να βάλω τους παίκτες να μάθουν πως να αλλάζουν μπαλλιές χωρίς να εκτίθενται, αγοράζω μερικά υποκείμενα και όποιος πάει να φέρει αντίρρηση, του τσακίζω τα κουτάλια. Του χρόνου, που θα έχω πάλι το ίδιο πρόβλημα, πάλι θα επιστρατεύσω την πατέντα. Έρχεται βέβαια και η ώρα της κρίσης. Πάς στην Ευρώπη και γίνεσαι ρεζίλι διεθνώς, μιας κι εκεί δεν τις ξέρουν τις πατέντες, οπότε παίζουν πραγματικό ποδόσφαιρο, πάει το πριμ. Είσαι κερδισμένος?
• Το ίδιο και στην πολιτική. Γιατί να μπώ στον κόπο να μορφώσω τον κάθε ανίδεο? Γιατί να οργανώσω την εργασιακή ζωή? Γιατί να κυνηγάω τους φοροφυγάδες είναι και πολλοί παναθεμά τους? Αντί αυτού, στρογγυλοκάθομαι, απλώνω τις χερούκλες μου σε ότι βλέπω και αφήνω τα παιδιά στην αυλή να κάνουν ότι θέλουν. Δίνω μερικές προμήθειες, παίρνω κάποιες άλλες, θα βγάλω και κάμποσα φράγκα από την προστασία, μία χαρά! Όλοι ευχαριστημένοι. Αντί να γίνομαι κακός, φέρομαι έξυπνα και κερδίζω από παντού.
• Το κακό είναι ότι η μία πατέντα φέρνει την άλλη. Στο τέλος φτάνεις να έχεις ένα οικοδόμημα στηριγμένο εξ'ολοκλήρου σε πρόχειρες λύσεις που σαμποτάρουν η μία την άλλη. Για να φτιάξεις το ένα πράγμα πρέπει πρώτα να λύσεις χίλια άλλα, που υπολειτουργούν και αυτά.
• Αν έχεις έναν πληθυσμό αμόρφωτο, απαιδαγώγητο, απογοητευμένο και αντιδραστικό, τότε δεν θα έχεις ποιός να σου φτιάξει ένα σουφλέ φράουλας της προκοπής, για να σε δεί ένας γιατρός θα πρέπει να ξενιτεύεσαι, δεν θα υπάρχει κανένας αξιόλογος να οργανώσει την πυρασφάλεια του ανάκτορου στη λοφοπλαγιά πάνω από τη θάλασσα. Ακόμα και το ρούχο που φορείς θα πρέπει να πας Ιταλίες και Νιουγιόρκες να το φέρεις. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορείς με τίποτα να φτάσεις σε φινέτσα και γούστο τους ξένους ομόλογούς σου, που λάμπουν λες και βγήκαν μόλις από τον παράδεισο. Δίπλα τους θα μοιάζεις άγαρμπος, χοντροειδής και άτεχνος συγγενής από το χωριό, όπως ακριβώς οι πολίτες σου. Το σπίτι σου, σε σύγκριση με τα δικά τους θα φαίνεται σαν χτισμένο από πλαστελίνη, ακριβώς όπως η χώρα σου.
• Μπορείς βέβαια να συνεχίσεις για κάμποσο καιρό. Να χτίσεις τη μία πατέντα πάνω στον αέρα της άλλης, κι όποτε σε ρωτάνε "Τί θα κάνουμε αν όλα πάνε στραβά?" απαντάς "Τότε βλέπουμε", σίγουρος ότι κάποιο κόλπο θα έχεις σκεφτεί μέχρι τότε. Όταν όλα πάνε στραβά, όμως, το μυαλό σου θα έχει γίνει νωθρό από την αργία. Το κορμί σου θα έχει πλαδαρέψει από την καλοπέραση και θα είσαι ανίκανος να κάνεις οτιδήποτε, θα είναι το τέλος, γιατί συν τοις άλλοις, δεν θα σε πιστεύει πια κανένας. Τότε δεν θα έχεις τίποτα άλλο να κλέψεις. Θα είσαι ένας κακομοίρης, δευτεροκλασσάτος άρχοντας, όπως οι φύλαρχοι των Παπούα που ζούν σε αχυροκαλύβες και διαφεντεύουν τρία βόδια.
• Άρα, όταν θαυμάζουμε μία οργανωμένη κοινωνία, πρέπει να ξέρουμε ότι οι πολίτες της δέχθηκαν να είναι οργανωμένοι, ακόμα και όταν αυτό δεν το καταλάβαιναν ή ,με το φτωχό τους το μυαλό, τους φαινόταν λάθος. Όταν θαυμάζουμε ένα αρμονικό κήπο, πρέπει να ξέρουμε ότι κάποιος μπήκε στον κόπο να τον ποτίσει και να τον καλλιεργήσει. Όταν βλέπουμε έναν μορφωμένο άνθρωπο ή σωστό επαγγελματία πρέπει να εκτιμούμε ότι για να φτάσει σε αυτό το σημείο δούλεψε και διάβασε περισσότερο από άλλους και όταν βλέπω ένα πεντακάθαρο νοσοκομείο εκτιμώ ότι κάποιος πλήρωσε και κάποιος κουράστηκε αλλιώς αυτό δεν θα γινόταν. Όταν βλέπουμε έναν μαθητή έξυπνο και μελετηρό τότε αυτό είναι γιατί ο δάσκαλος που ασχολήθηκε μαζί του αγαπάει τη δουλειά του και σέβεται τον εαυτό του. Όταν βλέπουμε ένα εκλογικό σώμα ώριμο και συνειδητοποιημένο, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι κάποιος φέρθηκε σωστά σε αυτό το σώμα, ακόμα κι αν φαινομενικά θα κέρδιζε δύο τάλαρα παραπάνω ληστεύοντάς το.
• Η καλωσύνη είναι επένδυση.

Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα, που σ'έχουνε πικράνει

• Για αρχή, το θέμα είναι πληθυσμιακό. Οι Έλληνες είναι 11.000.000 που σημαίνει ότι ακόμα κι αν ενδιαφερθούν όλοι (και οι ανήλικοι, και τα κορίτσια και οι ξενιτεμένοι και οι γέροι) ώστε να κόψουν εισιτήρια, να αγοράσουν προϊόντα των ομάδων ή να παρακολουθήσουν τηλεοπτικώς αγώνες, ακόμα κι έτσι δεν είναι δυνατόν να αποφέρουν στις ομάδες έσοδα ικανά να στηρίξουν τις επενδύσεις σε μεταγραφές, προπονητές, γήπεδα, διοργάνωση, όλα. Άρα οι Ελληνικές ομάδες είναι φτωχές, άρα δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποδώσουν καλύτερα.
• Όσο κι αν φωνάζει ο λαός του ΠΑΟΚ, ο ΠΑΟΚ θα είναι πάντα στη βάση και με το ζόρι, μαζί με τις άλλες ομάδες, για πάντα.
• Μετά είναι οι κάφροι. Αν δεν ήταν, τότε θα μπορούσα κι εγώ να πάω με τα παιδάκια μου χωρίς να φοβάμαι για τη ζωή μας. Αν ξέρω όμως ότι θα με ποδοπατήσουν, ότι θα υποστώ βία ή ότι δεν θα δω τον αγώνα κι ας τον έχω πληρώσει επειδή ο κάθε χουλιγκάνος είναι προστατευόμενος του κάθε μπούλη, τότε δεν θα πάω. Αυτό αποκλείει μεγάλο μέρος του πιθανού κοινού, κουτσουρεύοντας τα έσοδα των ομάδων. Αν ο κάθε σύλλογος συμμαζέψει τα ρεμάλια του(τα οποία για να οργανωθούν απαιτείται χρήμα), τότε περισσότερος κόσμος θα μπαίνει στα γήπεδα και μάλιστα χωρίς να προξενεί ζημιές.
• Τρίτον είναι ο Ολυμπιακός. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά επί Σουμάχερ κανείς δεν έβλεπε Φόρμουλα Ένα, αφού είχε καταντήσει μονότονο από ένα σημείο και μετά. Αν δεν έχει αγωνία, αν το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο και μάλιστα στημένο, τότε δεν έχει νόημα να παρακολουθήσεις πρωτάθλημα. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, όλοι παίζουν άσχημα και κερδίζει όποιος έχει τα μέσα. Κακό θέαμα με βρώμικα κύπελλα Το ότι κάποιος είναι μαφιόζος δεν σημαίνει ότι είναι και καλός επιχειρηματίας
• Γιατί αν ήταν δεν θα χάλαγε την πιάτσα.
• Ένας άνθρωπος μπορεί να φτιάξει την πιάτσα και πιστεύω ότι αν το κάνει θα κερδίσει τη δόξα του μεταρρυθμιστή, του εκσυγχρονιστή του ποδοσφαίρου αυξάνοντας έτσι τη δημοτικότητα της ομάδας του ακόμα περισσότερο. Αν το κάνει, αν δώσει ευκαιρία να ξαναχαρεί ο Έλληνας το ποδόσφαιρο, τότε θα αυξήσει και τα κέρδη του.
• Αλλά δεν το κάνει.
• Κάποια στιγμή αυτός ο άνθρωπος θα βγεί από τη μέση.
• Έτσι, οι παίκτες πιλαλάνε στο χόρτο για τα μάτια του κόσμου χωρίς καν να μπούν στον κόπο να βελτιώσουν την τεχνική τους, το επίπεδο των αγώνων είναι γελοίο ακόμα και στους μεγάλους τελικούς και οι οπαδοί προσπαθούν να αποδείξουν τα αναπόδεικτα, ότι και καλά η ομάδα τους είναι καλύτερη γιατί "τότε" έχασε για ένα στημένο πέναλτι και του καραγκιόζη ο γάμος.
• Σιγά μη βάλω νόβα, να βλέπω τους κακομοίρηδες να προσπαθούν να κρατήσουν τις προφάσεις...
• Οι οπαδοί που αγαπάνε τις ομάδες τους, που θέλουν να τις καμαρώνουν και να βλέπουν ωραίους αγώνες, είναι κρίμα, αλλά είναι και άξιοι της μοίρας τους.
• Πόσες φορές θα ξαναπήγαινες στο ίδιο μαγαζί αν σου πουλούσαν σάπιο κρέας? Είναι και θέμα αυτοεκτίμησης, στο κάτω-κάτω.

Νόμοι Δικοί μου (Τι δε σας λένε πρίν γεννήσετε το αγγελούδι σας)

• Όταν τις τελευταίες 20 ημέρες ο καιρός είναι ζεστός και ηλιόλουστος και οι προβλέψεις λένε ότι θα συνεχίσει έτσι για ακόμα τρείς μήνες και αποφασίζεις τελικά να πλύνεις κουβέρτες ή χαλιά, τότε την επόμενη ημέρα θα βρέξει πολύ νωρίς το πρωί, πρίν καν προλάβουν να στεγνώσουν. Και θα βρέξει κοκκινόχωμα.
• Ο καλύτερος τρόπος να πείσεις δύο αδέλφια να παίξουν μαζί όταν το μόνο που κάνουν είναι να τσακώνονται, είναι να τους πείς με αυστηρό ύφος να συμμαζέψουν το δωμάτιό τους.
• Ότι και να κάνεις, μετά το πρωινό κάτω από το τραπέζι θα υπάρχει ένα στρώμα corn flakes. Πάντα.
• Όταν τα παιδιά λένε ότι τελείωσαν με το συμμάζεμα του δωματίου τους εννοούν ότι πλέον χρειάζεσαι μόνο τρία τέταρτα της ώρας να το φέρεις σε μία αξιοπρεπή κατάσταση.
• Όταν μαγειρεύεις κάτι καλό που αρέσει σε όλους τότε, περιέργως, είναι πολύ μικρή η ποσότητα. Την επόμενη φορά που θα ξαναμαγειρέψεις το ίδιο φαγητό σε μεγαλύτερη κατσαρόλα για να φτάσει για όλους, θα είναι μία αποτυχία και θα καταλήξει όλο στα σκουπίδια.
• Όταν κοιτάς το φαγητό και χρειάζεται λίγο ακόμα σώσιμο για να δέσει η σάλτσα( και ίσως πείς ότι προλαβαίνεις να στρώσεις το κρεβάτι) τότε την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις θα έχει "πιάσει" στη κατσαρόλα και θα έχει μυρίσει καρβουνίλα το φαγητό και η κουζίνα.
• Όταν είσαι τρομερά κουρασμένος από τη δουλειά και έχεις πολλές ημέρες να κοιμηθείς σαν άνθρωπος και σκέφτεσαι ότι αύριο που δεν έχεις δουλειά θα κοιμηθείς όσο θέλεις (και ίσως από πονηριά τα αφήσεις να παίξουν και να κουραστούν ως αργά για να αργήσουν και το πρωί να ξυπνήσουν), τα παιδιά θα ξυπνήσουν στις 06:30 και θα έρθουν ίσια στο κρεβάτι σου ζητώντας επίμονα να ξυπνήσεις . Και δεν θα κοιμηθούν ούτε το μεσημέρι.
• Όταν έχεις να πας κάπου πολύ νωρίς το επόμενο πρωί, τότε τα παιδιά θα κοιμηθούν μετά τα μεσάνυχτα και δε θα ξυπνάνε με τίποτα όταν βιάζεσαι.
• Όταν θα θέλεις να βγείς, δεν θα έχεις που να αφήσεις τα παιδιά. Όταν βρείς που να αφήσεις τα παιδιά θα αρρωστήσεις. Όταν τελικά βρείς που να αφήσεις τα παιδιά και δεν είσαι άρρωστος, θα είσαι τόσο πτώμα που θα πέσεις για ύπνο από τις εννέα.
• Όταν αρρωστήσει το παιδί και πάρεις άδεια για να το φροντίσεις, μόλις γίνει καλά κολλάς εσύ την ίωση αλλά δεν έχεις άλλη άδεια οπότε αναγκαστικά πάς στη δουλειά μέσα στο μαύρο χάλι, και μάλιστα ζορίζεσαι περισσότερο γιατί έχει συσσωρευτεί απίστευτο χαρτομάνι κατά την απουσία σου.
• Αν έχεις μαγειρέψει το αγαπημένο τους φαγητό, με κόπο και πολλή προσοχή στις ιδιοτροπίες τους, είτε που θα φάνε στης γιαγιάς μακαρόνια σκέτα είτε που κάτι έκτακτο θα τύχει και θα παραγγείλετε απ'έξω.
• Όταν τους λες να τα πας βόλτα δεν θέλουν με τίποτα. Τα ντύνεις με το ζόρι, βγαίνετε και μόλις είναι ώρα να επιστρέψετε σπίτι βάζουν τις φωνές και τα κλάματα ζητώντας να μείνετε λίγο ακόμα.
• Περιμένω και τις δικές σας εμπειρίες.

Ενδοκρανιακές Διακοπές (¨Ενας τυφώνας, μία κατάρα και ένας νόμος)

• Διακοπές για εμάς τους τουριστικούς δεν είναι εφικτές το καλοκαίρι. Τον χειμώνα, μία το ένα-μία το άλλο (απλές γρίππες, ασθένειες υπερήλικων συγγενών και δυνατούς βορειοδυτικούς άνεμους που μπήκαν στο λιμάνι απειλώντας να ρημάξουν τα σκάφη, ένα σπάσιμο ποδιού....) πάλι δεν καταφέραμε να κάνουμε τίποτα, οπότε να μην τα πολυλογώ, έχουμε τέσσερα χρόνια να πάμε διακοπές. Όμως, είναι μερικές φορές που οι διακοπές δεν είναι απλή επιθυμία αλλά πραγματική και αφάνταστα πιεστική ανάγκη, χωρίς όμως να υπάρχει δυνατότητα να τις έχει κανείς. Θέλεις να μη σε περιμένει κανείς, να μη χρειάζεται να περάσουν όλα από το χέρι σου. Και ωστόσο πρέπει να συνεχίσεις γιατί δε γίνεται αλλιώς.
• Ενδοκρανιακές διακοπές είναι όταν ένα διακοπτάκι μέσα στο μυαλό κάνει "κλικ" και ξαφνικά βρίσκεσαι σε διακοπές, ενώ παράλληλα συντάσσεις ναυλοσύμφωνα, καθαρίζεις το σπίτι, συνεννοείσαι για τα λιμανιάτικα στο λιμεναρχείο, κτλ, όπως πάντα, χωρίς κανείς να το καταλάβει(μάλλον).
• Η διαφορά είναι ότι κάνεις διάφορα χατήρια στον εαυτό σου. Ακούς όλα τα αγαπημένα σου τραγούδια κι ας είναι πελάτες μέσα στο γραφείο. Πηγαίνεις στην τράπεζα μέσω πεζόδρομου κοιτώντας τις βιτρίνες και καλημερίζοντας εκτενώς κάθε γνωστό που συναντάς. Βλέπεις φίλους κι ας πρέπει την επόμενη να έχεις έτοιμο το Paradoxe στις 7 γιατί οι πελάτες πρέπει να φύγουν όσο νωρίτερα γίνεται. Φοράς όλα τα αγαπημένα σου ρούχα, και ότι έκτακτο τύχει, απλά δεν πειράζει. Όλα είναι αντιμετωπίσιμα και διαχειρίσιμα. Αν έχεις σύστημα καλό, τότε το σύστημα μπορεί να συνεχίσει μόνο του (για λίγο) και χωρίς να τρέχεις νυχθημερόν.
• Μπήκα λοιπόν σε κατάσταση ενδοκρανιακής απουσίας όταν ήρθε η ria. Η μάλλον ο τυφώνας ria. Ακαταμάχητη, σαρωτική, μία κυρία που έχει πολλά να πει, αν απλά ξέρεις να ακούς. Μιλήσαμε για τις ζωές μας και θα σας πω ένα μυστικό: της αρέσουν τα βιβλία. Καλά και τα παπούτσια, αλλά της αρέσει το διάβασμα, κι ας μην το έχει δηλώσει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τη στιγμή που ήρθε θυμήθηκα ότι είναι καλοκαίρι. Διάλεξα από τα δικά μου βιβλία (Πράτσετ φυσικά) που τα είχα διπλά (όλοι μου φέρνουν Πράτσετ γιατί ξέρουν τη λατρεία που του έχω)και της έδωσα κάτι να διαβάσει αλλά δεν ξέρω αν θα είναι του γούστου της.
• Με κέφι και χαμόγελο και με τις ζωτικές λειτουργίες στο ρελαντί, συνέχισα τις "διακοπές" μου, μπήκε ο Αύγουστος και κανόνισα να βρεθούμε με τον Άμπανο και την αγρικουλτούρα.
• Τώρα, με την αγρικουλτούρα, υπάρχει μία κατάρα: όποτε κανονίζουμε να βρεθούμε κάτι παθαίνω. Σκέφτηκα ότι ούτε αυτή τη φορά θα τα καταφέρναμε αλλά αυτή τη φορά υπήρχε ο άραβας οπότε η κατάρα δεν έπιασε. Βρεθήκαμε, γνωριστήκαμε, γελάσαμε, ήπιαμε τα κρασιά και τις μπύρες μας και τα μοχίτα μας...πολύ ομορφη βραδυά. Ωραίος τύπος ο Άμπαν, τρελή η αγρικουλτούρα, πρίμο σεγόντο τα λέγανε...Με βαρειά καρδιά αποχωριστήκαμε όταν, έκπληκτοι, διαπιστώσαμε ότι είχε πάει τέσσερις. Σκεφτήκαμε να συναντηθούμε την επομένη στα λημέρια του άραβα και είπαμε να τηλεφωνηθούμε.
• Είχα ξεχάσει όμως ότι την επομένη θα ήταν η επέτειος γάμου μας.
• (Παρένθεση: όποτε λέω να πάω με τον σύζυξ κάπου, αρρωσταίνει η γιαγιά. Πάντα. Τελευταία φορά στο Ναύπλιο πριν από 4 χρόνια, που τα μαζέψαμε άρον-άρον γιατί δήθεν η γιαγιά ήταν στα τελευταία της, κι αυτή ακόμα κάνει επισκέψεις για τσάι στις φίλες της, ας είναι καλά η γυναίκα)
• Ένας οιωνός καλός με ενθάρρυνε παρόλα αυτά, να κάνω σχέδια για την επέτειο. Χύθηκε ο καφές την ώρα που πληκτρολογούσα στον υπολογιστή αλλά, αντί να πάει κατευθείαν στα ζωτικά σημεία του υπολογιστή σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφι, απλώθηκε ΓΥΡΩ από το πληκτρολόγιο, γύρω από το ποντίκι και τον πύργο, ούτε το mousepad δεν λερώθηκε, ούτε στο πάτωμα έσταξε!!!! "Αυτό είναι!" ανεφώνησα και κανόνισα με το σύζυξ να πάμε για μπάνιο μόνοι μας (σπάνια πολυτέλεια) και μετά για φαγητό σε παραθαλάσσιο μεζεδοπωλείο (όποια μαγειρεύει στην επέτειο, για μένα, είναι κορόιδο) με τη σκέψη ότι μπορούσα να δω την αγρικουλτούρα το βράδυ, ή την επόμενη ημέρα.
• Πήγαμε για μπάνιο. Και χτύπησε το κινητό. "Αν είναι η γιαγιά, θα κάτσω εδώ που είμαι!" σκέφτηκα με κακία, αλλά ήταν το παιδί που ανέβασε πυρετό. Τελειώσαμε το γεύμα μας, πήγαμε σπίτι, και μέσα σε δύο ώρες εγώ και ο γαλανός μου είχαμε 38,9 πυρετό. Και την επόμενη μέρα. Την έστησα πάλι την αγρικουλτούρα.
• Σήμερα που είμαι καλύτερα, μου έρχεται ένα τραγουδάκι στο μυαλό: "Πολέμησα με το Νόμο και ο Νόμος νίκησε"

Ενημέρωση

ΑΦΟΥ ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ΕΤΩΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ Η ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ (ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ») ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ, ΤΟ JOHN HOPKINS HOSPITAL ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ. Ενημέρωση για τον καρκίνο από το νοσοκομείο John Hopkins:

• Κάθε άνθρωπος έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα δεν φαίνονται στις συνήθεις εξετάσεις, εφόσον δεν έχουν πολλαπλασιαστεί σε ορισμένα δισεκατομμύρια. Όταν ο γιατρός διαβεβαιώνει τους καρκινοπαθείς ότι δεν υπάρχουν πλέον καρκινικά κύτταρα στο σώμα τους μετά από θεραπεία, αυτό σημαίνει απλώς ότι είναι αδύνατη η ανίχνευση των καρκινικών κυττάρων στις εξετάσεις τους, επειδή ο αριθμός τους δεν ανέρχεται καν στο ανιχνεύσιμο ποσό.

• Καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται από 6 έως και περισσότερες από 10 φορές στη ζωή ενός ανθρώπου.

• Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι ισχυρό, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται και έτσι αποτρέπεται ο πολλαπλασιασμός τους και κατά συνέπεια ο σχηματισμός όγκων.

• Όταν κάποιος έχει καρκίνο αυτό υποδεικνύει ότι παρουσιάζει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες, καθώς και στον τρόπο ζωής του ατόμου.

• Για να ξεπεραστούν οι πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις, πρέπει να αλλάξει η διατροφή και να συμπεριληφθούν συμπληρώματα, τα οποία θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

• Η χημειοθεραπεία έχει να κάνει με τη δηλητηρίαση των ραγδαία αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, αλλά και με την καταστροφή των ραγδαία αναπτυσσόμενων υγειών κυττάρων στο μυελό των οστών, την γαστρεντερική οδό κ.λπ. και μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες, στο ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά, τους πνεύμονες κ.λπ.

• Η ακτινοβολία καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα και παράλληλα, καυτηριάζει, σημαδεύει και καταστρέφει υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα.

• Η αρχική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία συχνά μειώνει το μέγεθος ενός όγκου. Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας δεν έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή ενός όγκου.

• Όταν το σώμα φέρει υπερβολικό τοξικό φορτίο από χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει είτε κατασταλεί είτε καταστραφεί, έτσι το άτομο μπορεί να υποκύψει σε διάφορα είδη μολύνσεων και επιπλοκών.

• Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία μπορούν να προκαλέσουν τη μετάλλαξη των καρκινικών κυττάρων, ούτως ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται πιο δύσκολα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και σε άλλες περιοχές.

• Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν.

• ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ:

• α. Η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο. Αφαιρώντας τη ζάχαρη από τη διατροφή μας απομακρύνουμε μία σημαντική πηγή ενέργειας από τα καρκινικά κύτταρα. Τα υποκατάστατα ζάχαρης, όπως τα Canderel, NutraSweet, Equal, Spoonful κ.λπ. παράγονται από ασπαρτάμη, που είναι βλαβερή. Ένα καλύτερο φυσικό υποκατάστατο θα ήταν το μέλι Manuka ή οι μελάσες αλλά μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει χημικές προσθήκες για να αποκτήσει το λευκό του χρώμα.

Καλύτερη εναλλακτική είναι μπαχαρικά τύπου Bragg's aminos ή θαλασσινό αλάτι.

• β. Το γάλα κάνει το σώμα μας να παράγει βλέννα, ιδίως στη γαστρεντερική οδό. Ο καρκίνος τρέφεται από τη βλέννα. Διακόπτοντας το γάλα και υποκαθιστώντας το με γάλα σόγιας χωρίς προσθήκη γλυκαντικών, τα καρκινικά κύτταρα εξασθενούν.

• γ. Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όξινα περιβάλλοντα. Μία διατροφή βασισμένη στο κρέας είναι όξινη. Είναι προτιμότερο να τρώμε ψάρι και λίγο κοτόπουλο, από ότι μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας. Το κρέας περιέχει επίσης αντιβιοτικά, αυξητικές ορμόνες και παράσιτα που είναι όλα επιβλαβή, ειδικά για καρκινοπαθείς.

• δ. Μία διατροφή που αποτελείται από 80% φρέσκους χυμούς και λαχανικά, σιτηρά ολικής αλέσεως, σπόρους, ξηρούς καρπούς και λίγα φρούτα σας βοηθά να δημιουργήσετε ένα αλκαλικό περιβάλλον στο σώμα σας. Το 20% μπορεί να αποτελείται από μαγειρεμένα γεύματα στα οποία να περιλαμβάνονται τα φασόλια. Οι χυμοί από φρέσκα λαχανικά παρέχουν ζωντανά ένζυμα που απορροφούνται εύκολα και φτάνουν στα κύτταρα μέσα σε 15 λεπτά τρέφοντας και ενισχύοντας την ανάπτυξη υγιών κυττάρων. Για την πρόσληψη ζωντανών ενζύμων και τη δημιουργία υγιών κυττάρων δοκιμάστε να πιείτε φρέσκο χυμό λαχανικών (από τα περισσότερα λαχανικά, συμπεριλαμβανομένων των βλαστών από τα φασόλια) και να φάτε ωμά λαχανικά 2 ή 3 φορές την ημέρα. Τα ένζυμα καταστρέφονται σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου (104 βαθμοί Φαρενάιτ).

• ε. Αποφεύγετε καφέ, τσάι και σοκολάτα, τα οποία περιέχουν μεγάλη ποσότητα καφεΐνης. Το πράσινο τσάι είναι η καλύτερη εναλλακτική και έχει ιδιότητες κατά του καρκίνου. Νερό, καλύτερα καθαρισμένο ή φιλτραρισμένο, για την αποφυγή γνωστών τοξινών και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο νερό της βρύσης. Το αποσταγμένο νερό είναι όξινο και καλύτερα να αποφεύγεται.

• 12. Η πρωτεΐνη του κρέατος είναι δύσπεπτη και απαιτεί πολλά πεπτικά ένζυμα. Το άπεπτο κρέας που παραμένει στα έντερα αποσυντίθεται και έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη συσσώρευση τοξικών ουσιών.

• 13. Τα τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων αποτελούνται από μία σκληρή πρωτεϊνική στιβάδα. Αποφεύγοντας ή μειώνοντας την κατανάλωση κρέατος απελευθερώνονται περισσότερα ένζυμα που επιτίθενται στα πρωτεϊνικά τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων με αποτέλεσμα τα κύτταρα φονείς να μπορούν να τα καταστρέψουν.

• 14. Ορισμένα υποκατάστατα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα (IP6, Flor ssence, Essiac, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, ουσιαστικά λιπαρά οξέα κ.λπ.). Άλλα υποκατάστατα όπως η βιταμίνη Ε είναι γνωστό ότι προκαλούν απόπτωση ή προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, τη φυσιολογική μέθοδο του σώματος να απορρίπτει τα κατεστραμμένα, ανεπιθύμητα ή αχρείαστα κύτταρα.

• 15. Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια του μυαλού, του σώματος και της ψυχής. Ένα ενεργό και θετικό πνεύμα θα βοηθήσει τον μαχητή του καρκίνου να επιβιώσει. Ο θυμός, η πικρία και τα δυσάρεστα συναισθήματα θέτουν το σώμα σε ένα αγχώδες και όξινο περιβάλλον. Μάθετε το πνεύμα σας να αγαπά και να συγχωρεί. Μάθετε να χαλαρώνετε και να απολαμβάνετε τη ζωή.

• 1 6. Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε οξυγονωμένα περιβάλλοντα. Η καθημερινή άσκηση και οι βαθιές αναπνοές βοηθούν στη διοχέτευση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα. Η οξυγονοθεραπεία είναι μία ακόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.

• (ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΑ)

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ JOHN HOPKINS, Η.Π.Α

• Από τον Aaton