Η δε γυνή

• Όσο κι αν μας πιάνει το ανεξάρτητό μας, υπάρχουν κάποια πράγματα που απλά είναι αληθή και δεν ωφελεί σε τίποτα να τα αρνούμαστε.
• Οι άντρες είναι καλύτεροι οδηγοί. Παρόλο που υπάρχουν γυναίκες που οδηγούν καλά, πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Παρόλο που τα περισσότερα ατυχήματα προξενούνται από άντρες, αυτό ίσως να γίνεται γιατί οι άντρες οδηγοί είναι πολύ περισσότεροι. Επίσης οι άντρες έχουν καλύτερη αντίληψη του πως δουλεύει μία μηχανή, οπότε καταλαβαίνουν καλύτερα αν κάτι δεν πάει καλά και πως να το αντιμετωπίσουν τις περισσότερες φορές.
• Οι άντρες είναι πιο ψύχραιμοι. Δεν παρασύρονται από τα αισθήματά τους και αυτό τους βοηθά να λύνουν τα προβλήματα με μεγαλύτερη άνεση. Πολύ εκνευριστικό όταν συζητάμε για τη σχέση μας αλλά πολύ χρήσιμο όταν πρέπει να ληφθεί μία απόφαση.
• Είναι υπάκουοι. Με μεγαλύτερη αίσθηση της ομαδικότητας, μπαίνουν εύκολα στην οικογένεια, στο κόμμα, στον σύλλογο. Έχουν έντονο το αίσθημα της δικαιοσύνης (σε αντίθεση με τις γυναίκες που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στη φροντίδα) και αγανακτούν εύκολα στις αδικίες. Πολλές σύζυγοι το εκμεταλλεύονται αυτό για να γίνει το δικό τους, ενάντια στην πεθερά.
• Αγαπάνε τα παιδιά τους αλλά δεν έχουν το ένστικτο της γυναίκας. Στρέφουν τα μάτια στη μητέρα για οδηγίες και επιβεβαίωση. Αν η μητέρα είναι απότομη, τότε το ίδιο θα κάνει και ο πατέρας, έστω κι αν έχει αμφιβολίες για αυτό. Έχει συνηθίσει να ακούει μια γυναίκα, μια μαμά, μία δασκάλα, μία νοσοκόμα, μία γιαγιά. Μία σύζυγο. Για αυτό η γυναικεία απιστία ήταν πάντα βαρύτερη από την αντρική.
• Για αυτό είναι σημαντικό να αγαπάει η γυναίκα τον άντρα της. Αν τον εκτιμά, τότε θα τον στηρίξει στις μάχες που αυτός θα δώσει σε κάθε επίπεδο. Αν τον αγαπά δεν θα τον ειρωνευτεί, δεν θα του τονίσει τα ελαττώματα αλλά θα καλλιεργήσει τις αρετές του. Θα του κάνει τα χατήρια, όχι δουλικά, αλλά ως ίσος προς ίσο. Αντί να γκρινιάζει, θα συζητάει. Και αν την αγαπάει θα κάνει το ίδιο και αυτός, αργά ή γρήγορα.

Ο Κανάγιας

• Αν αγοράζουμε σκατά θα μας πουλάνε σκατά.
• Είτε ελληνικό είτε ξένο, αυτό που θα αξίζει να δώσουμε τα ωραία μας λεφτάκια πρέπει να προσφέρει αυτό που υπόσχεται. Να είναι καλή επένδυση.
• Η coca-cola για πχ είναι κακή επένδυση από κάθε άποψη. Είναι ακριβότερη από το γάλα, είναι τίγκα στη ζάχαρη και αντίθετα με ότι πιστεύουν πολλοί, δεν διευκολύνει την πέψη. Δεν μας χαλαρώνει όπως το αλκοόλ ούτε μας τονώνει όπως τα ροφήματα. Παράλληλα, η κατανάλωσή της συνδέεται με την παχυσαρκία, τις διατροφικές διαταραχές την απώλεια δοντιών και άλλα προβλήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί τις περισσότερες φορές η coca-cola συνοδεύει βαριά, λιπαρά γεύματα και καθιστικές ασχολίες όπως τηλεόραση ή βιντεοπαιχνίδια.
• Επίσης έχει μεγάλο περιβαλλοντικό κόστος. Η παραγωγή της εκτός από τεράστιες ποσότητες πρώτων υλών όπως ζάχαρη (που παράγεται από φυτείες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άλλες πιο αναγκαίες καλλιέργειες όπως το ρύζι και το καλαμπόκι) απαιτεί και μεγάλη ποσότητα ενέργειας και κατόπιν για να διαφημιστεί, να διανεμηθεί και να συσκευαστεί. Τα μπουκάλια και τα κουτάκια των αναψυκτικών αν και ανακυκλώσιμα, τελικά δεν ανακυκλώνονται μιας και η ανακύκλωση κοστίζει περισσότερο από την κατασκευή νέων. Η σπατάλη, της σπατάλης, ω σπατάλη.
• Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τις τηγανητές πατάτες. Όχι τις λαχταριστές και μοσχοβολιστές που μας φτιάχνουν στο σπίτι, αλλά αυτές οι ελεεινές προτηγανισμένες και μπαγιάτικες πατάτες εκ των οποίων μόνο οι μισές τρώγονται τελικά. Που μας κάνουν παχύτερους, ασθενέστερους και φτωχότερους. Είναι ανυπολόγιστες οι ποσότητες που διατίθενται καθημερινά στα φαστφουντάδικα του κόσμου και μετά πετιούνται στα σκουπίδια. Πατάτες που αν δεν ζητούσαμε δεν θα παράγονταν.
• Πατάτες που αν δεν τις χρυσοπληρώναμε για να πάνε στα σκουπίδια θα έριχναν την τιμή της προσφερόμενης ποσότητας.
• Ο κανάγιας που μου πουλάει σκουπίδια δεν πρέπει να το ξανακάνει. Δεν το επιτρέπω. Δεν τα ξανα- αγοράζω, όσο φανατασμαγορική κι αν είναι η διαφήμιση σου, κανάγια.
• Σε έναν κόσμο που ακόμα και η ηθική μεταφράζεται σε χρήμα, τότε η τσέπη είναι ο τρόπος να δείξω σε τί πιστεύω.
• Ξοδέψτε με φρόνηση.

Όχι Ακριβώς Ανάρτηση

Μου λείψατε. Σας αφιερώνω τον στίχo που λέει: When life is really rotten, there's something you've forgotten....

Happy Beginning

• Το blog είναι ένας τρόπος να επικοινωνείς ανώδυνα χωρίς το ρίσκο της απόρριψης, αφού όταν κάποιος δε γουστάρει αυτά που γράφεις απλά δε σε ξανα-διαβάζει. Κι εσύ δεν το μαθαίνεις ποτέ. Τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον...
• Επίσης είναι διαθέσιμο όλες τις ώρες, σε αντίθεση με τους πραγματικούς φίλους, και κανείς δε διακόπτει τον ειρμό των σκέψεών σου με ενοχλητικές αντιρρήσεις, ούτε είσαι υποχρεωμένος να είσαι ετοιμόλογος: μπορείς να απαντήσεις αφού το σκεφτείς λιγάκι....
• Ωστόσο, οι μόνες ώρες που εγώ μπορώ να διαθέσω είναι μετά τις 11 το βράδυ και ορισμένα πεντάλεπτα διαλείμματα στη δουλειά.
• Πολλοί blogger που λειτούργησαν ως έμπνευση για μένα έχουν εξαφανιστεί για πολλούς λόγους, πράγμα που, εγωιστικά, με λυπεί αφάνταστα, γιατί αυτό που με γοητεύει στην όλη ιστορία είναι η επαφή με έξυπνους ανθρώπους.
• Έβαλα στο προφίλ ότι παρακολουθώ τα πρώτα blog που διάβασα, γιατί δεν μπορούσα να τα βάλω όλα στη λίστα. Η αλήθεια είναι ότι όλα όσα είναι στη διπλανή λίστα τα επισκέπτομαι καθημερινά διαβάζοντας κάθε νέο σχόλιο και χαίρομαι πολύ όταν κάποιος λιγομίλητος επιτέλους ανεβάσει ανάρτηση. Δεν σχολιάζω αν δεν έχω κάτι να πώ και δεν έχω απολύτως καμμία αίσθηση του χιούμορ, οπότε το εκτιμώ περισσότερο όταν το συναντώ στις αναρτήσεις σας.
• Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση παρόλο που έχω πολλά να σας πώ ακόμα. Το θέμα είναι ότι πλέον θέλω να κάνω άλλα πράγματα με τον χρόνο μου και δε με καλύπτει πλέον αυτή η απρόσωπη επαφή. Κάτι άλλο που με απασχολεί είναι η Thought Police που κατά τη γνώμη μου σίγουρα κάπου υπάρχει. Πείτε με τρελλή αλλά αυτή είναι μία αίσθηση που έχω όλο και πιο έντονα τον τελευταίο καιρό, μη με ρωτήσετε το γιατί. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να σας διαβάζω αλλά έβαλα το e-mail στο προφίλ και αν κάποιος θέλει και περάσει από τα μέρη μου, θα χαρώ να τα πούμε. Από κοντά και κατάμουτρα.:)
• Μόλις άδειασα ένα ποτήρι εξαιρετικό Λευκαδίτικο κρασί και πάω να γεμίσω το δεύτερο. Εις Υγείαν.

Να σας συστήσω....

• Ο μελαχροινός μου είναι σχεδόν έξι χρονών. Από πολύ μικρός έδειξε περιέργεια για τους αριθμούς και τα γράμματα, έχει μεγάλη αυτοσυγκέντρωση και πείσμα. Ενάμισι χρονών τράβηξε δύο γραμμές με το μολύβι σε ένα άσπρο χαρτί και μου είπε "Δύο πχιάρια", δύο ψάρια δηλαδή. Τώρα φτιάχνει με μαρκαδόρους τα δικά του επιτραπέζια και μετά καθόμαστε μαζί να παίξουμε. Μπορεί να κάνει με το μυαλό του προσθέσεις, αφαιρέσεις. πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις, και ήδη ξέρει να διαβάζει . Του αρέσει να λέει και να ακούει αστεία. Από τότε που είδε σε ένα επεισόδιο του Παραμυθά τις τηγανητές πατάτες, τις ζητάει με κάθε ευκαιρία. Στα δύσκολα προσπαθεί ξανά και ξανά μέχρι να τα καταφέρει και μετά μας λέει "Να σου δείξω πως ................?"

• Ο γαλανός μου είναι τεσσάρων χρονών και του αρέσει πολύ το τρέξιμο και το σκαρφάλωμα. Σε ηλικία δέκα μηνών τον βρήκαμε σκαρφαλωμένο στις γρίλιες του ξύλινου παντζουριού σε ύψος ένα μέτρο, ενώ λίγες μέρες αργότερα τον βρήκαμε πάνω στο έπιπλο της τηλεόρασης. Τρομερά υπάκουος, εκτός αν νυστάζει. Έμαθε τα γράμματα και τους αριθμούς αλλά η χαρά του είναι οι βόλτες και να κοιτάζει το φεγγάρι. Δεν του αρέσει όταν λερώνονται τα χέρια του, είναι τρομερά παρατηρητικός και από μικρός λατρεύει τις σαλάτες και τα φρούτα. Στα δύσκολα εκνευρίζεται πολύ και φεύγει θυμωμένος, αλλά μόλις ηρεμήσει επιστρέφει και ξαναπροσπαθεί, κατά προτίμηση χωρίς να τον βλέπουμε. Μόλις τα καταφέρει μας λέει "Κοίτα τι έκανα!"
• Το κοινό τους σημείο : ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν ξεχνάει ποτέ τίποτα.

Stand Up Eddie

Απολαύστε.....

Στην Πράξη

• Αυτά που θα πώ είναι βγαλμένα από την εμπειρία μου, δηλαδή από όσα έχω βιώσει η ίδια, όσα είδα στο συγγενικό και φιλικό περιβάλλον αλλά και ως εκπαιδευτικός για 18 χρόνια. Πρόκειται για προσωπικές μου γνώμες ή εντυπώσεις οπότε δεν θα ήθελα να τις λάβει κανείς ως συμβουλές ή νουθεσίες. Είναι απλά κάτι που ΠΡΕΠΕΙ να βγεί από μέσα μου.
• Το παιδί για να νιώσει ασφάλεια τόση ώστε να αναπτυχθεί σωστά ψυχικά και σωματικά, πρέπει να λάβει από το περιβάλλον του ότι το αγαπάνε, ότι το νοιάζονται και ότι το φροντίζουν. Από τη στιγμή που γεννιέται και για τα δύο πρώτα χρόνια πρέπει να είμαστε δίπλα του σε κάθε ανάγκη, σε κάθε φάση, σε κάθε του κατόρθωμα. Αν το κάνουμε αυτό, τότε θα ξέρει βαθιά μέσα του ότι το αγαπάμε και θα μας έχει εμπιστοσύνη για όλη του τη ζωή. Αν δεν το κάνουμε θα έχει προβλήματα, διαφορετικά ανάλογα με την περίπτωση, που εμείς θα βρίσκουμε ανεξήγητα αλλά και το ίδιο το παιδί δεν θα ξέρει πως να μας φανερώσει.
• Ξέρω παιδί που η μάνα του του δάγκωνε τη μύτη γιατί όταν έκλαιγε έπαιρνε αστεία φάτσα. Ξέρω παιδί που το έδερναν από 4 μηνών για να τρώει, στο σημείο να κρατήσει κάποτε μία μπουκιά στο στόμα του όλη τη νύχτα και το πρωί να του τη βγάλουνε σαπισμένη από το στοματάκι γιατί φοβόταν να τη φτύσει. Ξέρω παιδί που δεν μπορούσε να προφέρει τη λέξη "πατέρας". Ξέρω παιδί που οι δικοί του αντί να του βάλουν τις φωνές δεν του μιλούσαν, με ρεκόρ βουβαμάρας τη μία εβδομάδα. Ξέρω παιδί που είχε όλα τα ακριβά ρούχα και παιχνίδια αλλά μέχρι τα 4 χρόνια του δεν μπορούσε να πει "Ναι"χωρίς να συντρέχει σωματικός ή παθολογικός λόγος. Ξέρω παιδί που αν το πλησίαζες πιο κοντά από το μισό μέτρο ένιωθε άβολα και έφευγε. Ξέρω παιδιά που έπεσαν στα ναρκωτικά, που σκοτώθηκαν κάνοντας σούζες, που πίστεψαν κάποιον αλητήριο αντί για τους γονείς τους, που κάθονταν έξω από την πόρτα του σχολείου γιατί δεν ήθελαν να πάνε σπίτι τους, που είναι ανορεκτικά και κατεθλιμμένα αντί να χαίρονται τους χυμούς της ηλικίας τους. Ξέρω πανέξυπνα παιδιά που απέτυχαν όχι μόνο στο σχολείο αλλά και σε οτιδήποτε καταπιάνονταν.
• Και ξέρω ότι αν τα ρωτήσεις αυτά τα παιδιά τι θέλουν, γιατί συμπεριφέρονται έτσι, δεν ξέρουν και δεν μπορούν να σου το πουν. Θα σου πουν αυτά τα κλισέ που λένε στην τηλεόραση, ότι θέλουν έρωτα και ευτυχία και ταξίδια και χλιδή.
• Και ξέρω μετά από αφάνταστο διάβασμα και ψάξιμο και παρατήρηση ότι στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου, αν δεν υπάρχει αγάπη αληθινή τότε αυτός ο άνθρωπος πάει στράφι συναισθηματικά και ότι αυτό πολύ δύσκολα αναστρέφεται. Και ξέρω ότι ο πιο έξυπνος μαθητής δεν είναι αυτός που έχει ευφυΐα αλλά αυτός που έχει αυτοπεποίθηση τόση, ώστε να βάλει τα δυνατά του και να πετύχει. Και αυτοπεποίθηση νιώθει κάποιος όταν τον αγαπάνε.
• Όταν αγαπάς κάποιον τότε καλύπτεις, σε πρώτη φάση τις βασικές του ανάγκες:φαϊ, στέγη, υγεία. Μετά πρέπει να καλύψεις τις συναισθηματικές του ανάγκες. Αυτές ξεκινάνε με την επικοινωνία. Του μιλάμε για κάθετί που πέφτει στην αντίληψή μας και την αντίληψή του. Απαντάμε ΚΑΘΕ ερώτηση όσο πιο γρήγορα γίνεται και του λέμε πάντα την αλήθεια. ΑΚΟΥΜΕ με προσοχή ότι μας λέει, ακόμα κι αν εκείνη τη στιγμή κάνουμε τη φορολογική μας δήλωση. Εναλλακτικά, του ζητάμε να περιμένει 5 λεπτάκια και μετά τον ακούμε, σχολιάζοντας και εκφέροντας γνώμες. Αγκαλιά και φιλάκι είναι αυτό που χρειάζεσαι για να δαμάσεις την ψυχική αγωνία οπιουδήποτε. Αν νοιαζόμαστε για το ανθρωπάκι που μας κοιτάει μετις τεράστιες ματάρες γεμάτες απορία τότε το κάνουμε. Αν δε νοιαζόμαστε, τότε μονίμως θα έχουμε κάτι σημαντικότερο να κάνουμε και αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
• Είναι αδύνατον να είσαι πάντα με το παιδί σου όποτε σου το ζητάει. Αυτό που ΜΠΟΡΕΙΣ να κάνεις είναι όταν τελικά γυρίσεις σπίτι, να του χαμογελάσεις, να το πάρεις αγκαλιά και,αν αντέχεις, να παίξεις μαζί του. Είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεφύγεις από τα άγχη, καλύτερο ακόμα και από το ψάρεμα. Αν λείπεις όλη μέρα και μόλις γυρίσεις αρχίσεις τα γαμοσταυρίδια τότε σίγουρα δεν θα το εκλάβει ως δείγμα αγάπης.
• Όλα αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι νοιάζεσαι. Αν δεν νοιάζεσαι τότε κάνε στον εαυτό σου και τους άλλους την χάρη να σηκωθείς να φύγεις γιατί η ζωή είναι μικρή και δεν πρέπει να περνάει μέσα στην μιζέρια.

Ο Ιδεαλιστής και τα Φράγκα

• Όπως όλα στο ελλαδάκι, το ποδόσφαιρο είναι υπερτιμημένο. Κοστίζει πολύ και προσφέρει ανάξιο θέαμα. Οι θρύλοι του αθλήματος δυσκολεύονται να αλλάξουν μπαλιές (μηδενός εξαιρουμένου), οι παράγοντες εμπλέκονται σε ανόητα παιχνίδια εξουσίας και εντυπώσεων, ενώ τα αθλητικά μέσα έχουν όλα τους αποκτήσει κατινίστικο χαρακτήρα, του τύπου "τι εννοούσε ο τάδε όταν είπε αυτό?" και "τι θα είχε γίνει εκεί αν δεν είχε γίνει αυτό που είχε γίνει?".
• Ακούγοντας κατά τύχη κάποιες ποδοσφαιρικές εκπομπές, παρατήρησα ότι οι παρουσιαστές δίνουν ή προσπαθούν να δώσουν την εντύπωση ότι οι αγώνες και οι αγωνιστικές είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο και ότι το πιο κατάφωρο έγκλημα είναι αυτό του να αδικήσεις κάποιον σε μία φάση.
• Όλα αυτά δε θα με πείραζαν αν το θέαμα ήταν καλό.
• Το ποδόσφαιρο το πρωτογνώρισα σε κάποιο Μουντιάλ. Ήταν κάτι το συναρπαστικό και όταν μου εξήγησαν οι άρρενες της οικογενείας τη στρατηγική και την "πολιτική" που κρύβεται πίσω από αυτό, κατάλαβα γιατί οι άντρες ενθουσιάζονται τόσο πολύ. Μετά έτυχε κάποιος από το σόι να αγοράσει PlayStation και εκεί πια οι αγώνες έγιναν σουρεαλιστικοί με απίστευτες φάσεις και σασπένς αφού οι αντίπαλοι ήταν αδέρφια και βετεράνοι του είδους.
• Και μετά η αποκάλυψη. Καθήσαμε όλοι μαζί να δούμε έναν σημαντικό αγώνα ανάμεσα σε δύο πολύ μεγάλες ομάδες. Μόλις είδα τι γινότανε πήγα να βάλω τα γέλια αλλά είδα το πάθος των υπόλοιπων και προβληματίστηκα. Μα δε βλέπουν τί γίνεται? Μήπως παρακολουθούμε άλλον αγώνα?
• Και αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω μέχρι σήμερα. Ο οπαδός μιας ομάδας δεν απογοητεύεται όταν οι παίκτες της είναι ανίκανοι? Δεν το βλέπει ότι οι πάσες πάνε όπου να'ναι και οι επιθέσεις βρίσκουν τέρμα μόνο υπό ευνοϊκές συνθήκες?
• Προσωπικά βλέπω πλέον ποδόσφαιρο μόνο όταν είναι καλό. Δεν περιμένω τίποτα καλύτερο από τους παράγοντες και τους δημοσιογράφους γιατί από αυτό βγάζουν πολλά λεφτά. Όμως αν κάθομαι και υπομένω το κακό ποδόσφαιρο μόνο και μόνο επειδή είναι ομάδα μου, τότε είναι σα να λέω "Ναι, αυτό μου αρέσει, δώστε μου κι άλλη παρακμή".
• Αν κλείσω τον δέκτη στους κακούς αγώνες και πέσει η τηλεθέαση, αν σταματήσω να αγοράζω εισιτήρια, και αν δεν τους ενθαρρύνω με την υποστήριξή μου, τότε ίσως τους τσούξει στην τσέπη και αλλάξουν ρότα. Αν αλλάξει η ζήτηση, τότε θα προσαρμοστεί και η προσφορά.
• Έδυσε ο Ντέμης. Λάθος κατά τη γνώμη μου. Έπρεπε να πολεμήσει κι άλλο, αλλά τι να κάνεις....
• Το ποδόσφαιρο είναι απλά ένας τρόπος να μη βαριόμαστε τα βράδυα και να γίνεται κουβέντα .

Ύπνος Τρικούβερτος.

• Στον καναπέ βλέποντας χαζοταινία.
• Στην παραλία το απογευματάκι με τον ήλιο να θερμαίνει την πλάτη.
• Στο κρεβάτι κουκουλωμένη με το αφράτο πάπλωμα ενώ έξω βρέχει καταρρακτωδώς.
• Δίπλα στο τζάκι με το ένα πλευρό να καίγεται και το άλλο να κρυώνει.
• Δίπλα στο παράθυρο που το χτυπάει ήλιος και έχεις χαζέψει από την χαλάρωση μετά το μεσημεριανό.
• Σαν κούτσουρο μετά από πολλή δουλειά και με πιασμένους όλους τους μύες.
• Μέσα στη χαρούμενη ζάλη του ποτού αργά, πολύ αργά τη νύχτα.
• Με καύσωνα, με μηδενικό ρουχισμό και τις ομιλίες από τη δίπλα ταβέρνα να σε νανουρίζουν.
• Το πρωί της Κυριακής αφού ανοίξεις τα μάτια και μετά γυρίσεις από την άλλη για τον δεύτερο γύρο.
• Αυτό μου έλειψε από τότε που έγινα μαμά.