Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Συνταγή για Μαγικό Φίλτρο, από τον δρυίδη του Αστερίξ

  • Η έγνοια μου ήταν πάντοτε να είναι το φαγητό όχι μόνο υγιεινό, αλλά και νόστιμο, ώστε τα παιδιά να μη κάνουν το συσχετισμό "υγιεινό=άνοστο+νερόβραστο+βαρετό" γιατί αν συμβεί αυτό τότε συνεπάγεται ότι το ανθυγιεινό είναι το πιο γευστικό, λαχταριστό, κτλ.
  • Αυτό δεν απέχει και πολύ από την αλήθεια, όμως οι γευστικοί μας κάλυκες δεν αποτελούν και τους πιο αξιόπιστους κριτές γιατί έχουν συνηθίσει τις έντονες γεύσεις, τα λίπη και τα αλάτια και τις γλυκαντικές ουσίες, οπότε μετά από δεκαετίες τέτοιας διατροφής η συνήθεια έχει καταστείλει τη λειτουργία τους, υποκαθιστώντας τη φυσική γεύση με το χημικό ερέθισμα του εγκεφάλου.
  • Το γλυκό, για παράδειγμα και φερ'ειπείν, συναντάται σε πολλές τροφές που δεν περιέχουν ζάχαρη, όπως το μέλι, τα ώριμα φρούτα και τα αποξηραμένα φρούτα, όμως η γλυκύτητά τους δεν μας είναι αρκετή γιατί έχουμε συνηθίσει στις βόμβες ζάχαρης όπως τα κορν φλέικς (ναι, είναι τίγκα στη ζάχαρη) ή τις σοκολάτες.
  • Μία άλλη δυσκολία για το υγιεινό μαγείρεμα είναι ότι τα φρέσκα προϊόντα δεν είναι τόσο ποιοτικά όσο άλλοτε. Η μαζική τους παραγωγή είναι τέτοια που να μην επιτρέπει την πραγματική φροντίδα των φυτών και των ζώων, αλλά επιβάλλει την βεβιασμένη και εσπευσμένη ωρίμανσή τους, τη συγκομιδή πριν την ωρίμανση, τη χρήση φαρμάκων και τεχνητών συνθηκών. Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα η γεύση των προϊόντων να είναι κακή, ανεπαίσθητη σε σύγκριση με τα πραγματικά φρέσκα προϊόντα και οπωσδήποτε κατώτερη από τα υπεραλατισμένα και υπερζαχαρούχα προϊόντα που μας αρέσουν τελικά. Οι ντομάτες που αγοράζουμε σε μανάβικα και σουπερμάρκετ είναι άγευστες, και φυσικά δεν μπορούν να ανταγωνιστούν ένα μπέργκερ ή ένα πιάτο τηγανητές πατάτες. Το κοτόπουλο σήμερα έχει άλλη γεύση από τα αλανιάρικα των παπούδων μας.
  • Άρα, η δουλειά μας είναι δύσκολη. Τα υλικά μας υποδεέστερα και ο χρόνος μας λίγος.
  • Ας πάρουμε για παράδειγμα την κοτόσουπα, λοιπόν.
  • Κάποτε την αυγοκόβαν γιατί την έτρωγαν μία στο μήνα ή και αραιότερα, οπότε ήθελαν μία βόμβα πρωτεϊνών για να στανιάρουν. Στις μέρες μας όμως οι πρωτεΐνες βρίσκονται παντού, και μάλιστα προσπαθούμε να τις περιορίσουμε για να μη γίνουμε σαν τον Αουγκούστους Γκλούπ. Το ίδιο ισχύει και για λάδια και τα λίπη, τα έχουμε τόσο εύκολα που πρέπει να θυμόμαστε να συγκρατούμε τον εαυτό μας, γιατί το ζητούμενο είναι μετά το γεύμα να νιώθει καλά ο καλεσμένος μας, όχι βαρύς και τεμπέλης αλλά γεμάτος ενέργεια, και χαρούμενος επειδή έφαγε ένα νόστιμο γεύμα.
  • Άρα, βήμα πρώτο, διαλέγω από το κοτόπουλο μόνο το ψαχνό και για ευκολία μου παίρνω το φιλέτο από στήθος και το βάζω να πάρει μία βράση με αλατάκι (και πιπέρι αν δεν προορίζεται για κάποιον με πυρετό) με κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας, οπότε ίσως χρειαστεί να χαμηλώσω τη φωτιά στο ένα μετά από λίγο.
  • Ψιλοκόβω καρότο, σέληνο, κόκκινη πιπεριά, πράσσο λιγάκι, κολοκύθι λιγάκι και ένα κρεμμύδι. Ώσπου να τα ψιλoκόψω όλα αυτά, το κοτόπουλο έχει ήδη πάρει μία βράση (και με τα παιδιά να πηγαινοέρχονται όλην ώρα, ίσως και δύο) οπότε είναι η ώρα να ρίξω και τα λαχανικά μου μέσα, το οποίο και κάνω ευθύς.
  • Προσθέτω το ρυζάκι και την άκρη από ένα δαφνόφυλο ίσα με το νύχι του μικρού μου δάχτυλου, για άρωμα αλλά όχι να βαρύνει τη γεύση.
  • Το πρόβλημα τώρα είναι ότι χωρίς αυγόκοψη η σούπα μας θα βγεί νερουλή και όλοι θα είναι δύσπιστοι, όσο καλή και αν είναι η γεύση της.
  • Για να χυλώσει όμορφα λοιπόν χωρίς να βαρύνει, προσθέτω μία κουταλιά της σούπας βρώμη, κουάκερ που λέμε, και ένα μικρό κομματάκι τζίντζερ, όσο ένα νυχάκι πάλι, δε χρειάζεται περισσότερο. Το καλό είναι ότι το τζίντζερ είναι τονωτικό και η γεύση του μοιάζει με λεμόνι το οποίο θα προσθέσουμε στο σερβίρισμα, οπότε κανείς δεν θα καταλάβει τη διαφορά, οπότε κανείς δεν θα γκρινιάξει!
  • Δεν βάζω λάδι, γιατί είπαμε τα λιπαρά του κοτόπουλου είναι υπέρ-αρκετά για ένα γεύμα, μπορώ όμως να προσθέσω μανιτάρια, αν αρέσει στην οικογένεια. Βράζω ώσπου να μαλακώσουν και τα λαχανικά μου με το ρύζι.
  • Το αποτέλεσμα είναι μία αρωματική, πολύχρωμη σούπα, χυλωμένη αλλά ελαφριά, χορταστική αλλά όχι παχυντική, από την οποία δεν πειράζει να πάρουμε και δεύτερο πιάτο...
  • Και όντως, έχει σχεδόν την ίδια επίδραση στα παιδιά μου, όπως το μαγικό φίλτρο του Αστερίξ.

9 σχόλια:

  1. Μας ενθουσίασες. Πεινάσαμε ! Το μόνο που έλειπε ήταν μια φωτογραφία του αποτελέσματος !!....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ πάλι, πολλές φορές, όταν θέλω να χυλώσω κάτι ελαφρώς, απλώς παίρνω μια-δυο κουτάλες από το εν λόγω, το χτυπάω στο multi με λίγο λεμόνι και λάδι, και το ρίχνω στο υπόλοιπο φαγητό.
    Φυσικά, πάντα ανάλογα με το είδος του φαγητού, έτσι?
    ;-ΡΡ

    Όσον αφορά τα προϊόντα, εγώ ψωνίζω από το βιολογικό μανάβικο της περιοχής μου ή από τους λαχανόκηπους τους γύρω, και η γεύση είναι αυτό που εδώ και περίπου 10 χρόνια δεν λείπει καθόλου από το τραπέζι μου. Είμαι απλά τυχερή νομίζω και μπορώ να καταναλώνω εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα, κυρίως γιατί μένω κοντά σε αγροτική περιοχή και υπάρχουν αρκετοί που παράγουν προϊόντα χωρίς λιπάσματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θάνος Εξ
    Τώρα, να'ταν κι άλλη!
    Την επόμενη θα την αναρτήσω, για να σου φύγει η περιέργεια.

    Σοφια
    Το προσπάθησα κι αυτό που λές αλλά οι μικροί μου πολεμιστές δεν το συμπάθησαν. Ξέρεις κανένα άλλο κόλπο να τρώνε λαχανικά χωρίς να τα πνίξω στη μαγιονέζα και τα λάδια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λάτρης κάθε σούπας εξ ορισμού,ε,να μην τιμήσω δεόντως τετοια ωραία κοτόσουπα;:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ειδικά με το μικρό σου,
    σκέφτηκες να του βγάζεις το λαχανικό απ το πιάτο ,και να του λες πως αυτό θα το φάει κάποιος άλλος;Και αδιαφόρησε παντελώς αν θα φάει σαλατικό, ή λαχανικό .Αστο άστο θα του λες, δεν είναι γιά σένα αυτό.Κάντο κανά μήνα,και δες αν δουλεύει.
    Πρόσεξα, την τελευταία φορά που τον είδα, πως το δεδομένο φρούτο του δεν το ήθελε.Κι έφαγε το ξένο.
    υ.γ οπότε κι ο μεγάλος θα πράξει το ίδιο οπως καταλαβαίνεις.
    :)))
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η πλάκα είναι πως σήμερα έφαγα κι εγώ κοτόσουπα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μιαμ! Παρόλο που δυστυχώς είμαι οπαδός του junk food :(

    Μάλλον είσαι τυχερή που ζεις στην επαρχεία μιας και βρίσκεις ευκολότερα ποιοτικά προϊόντα.

    Σίγουρα τα παιδιά σου είναι τυχερά που έχουν μία μητέρα που τα σκέφτεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σοφία, μάλλον προς το "ψητά" γιατί οιπίτες δεν είναι το φόρτε μου.

    δήμητρα, είσαι πανούργα, γι' αυτό σε γουστάρω!

    ασκαρ, βοήθειά σου!

    γιάννη, το τζανκ φούντ είναι απαραίτητο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!