Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Η κρυφή ζωή του Μπλόγκερ

  • Όλη την ημέρα οι διάφορες υποχρεώσεις σε κρατάνε απασχολημένο. Ανάμεσα από το ένα και το άλλο, ίσως περάσει από το μυαλό σου μία συζήτηση που διάβασες εχτές, κάποιο σχόλιο που σου έκανε εντύπωση ή ακόμα, κάποια στιγμή από την μέρα σου σου θυμίσει μία ανάρτηση, κάτι που είπε ένας άλλος μπλογκερ.
  • Μετά είναι και το άλλο. Λες να, αυτός είναι μπλόγκερ και νιώθεις μία κάποια σύνδεση ένα δεσμό ίσως, ακόμα κι αν δεν έχεις δει τον άνθρωπο αυτό πουθενά αλλού πλην της τηλεοράσεως ή σε κάποια ραδιοφωνική εκπομπή. Ή πουθενά.
  • Ή ίσως να αναρωτηθείς όταν συναντάς κάποιον, χμμμ.... ο τάδε μπλογκερ είναι δάσκαλος...λες...?
  • Μαζεύεις σκέψεις όλη μέρα και μετά οι σκέψεις απλώνουν πλοκάμια στο πληκτρολόγιο. Βλέπεις κάτι που προξενεί σκέψεις και υπολογίζεις "να το γράψω αυτό", το τακτοποιείς σε μία γωνία. Μετά από μέρες το ξεφουρνίζεις και περιμένεις.
  • Όταν οι δικοί σου μαθαίνουν για αυτή την πλευρά σου, μπορεί να εκπλαγούν. Μπορεί να μην είχαν ιδέα για το τί σκέφτεσαι όταν χαμογελάς ευγενικά, ούτε για την ένταση των απόψεών σου.Ίσως τους κακοφανεί, ίσως σε αποκαλέσουν υποκριτή ή ίσως νιώσουν λίγοι ή ίσως ζηλέψουν που σε εκείνους ποτέ δεν είπες τίποτα από όλα αυτά. Ίσως το δεχτούν σαν μία ακόμα ιδιοτροπία σου ή ίσως απλά δεν τους ενδιαφέρει καν. Έχασα δύο πολύ κοντινά πρόσωπα έτσι, γιατί δεν είχαν ιδέα για το ποιά είμαι στ'αλήθεια. Είπαν ότι είμαι υποκρίτρια και ότι πλασάρω μία εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού μου. Ήταν οι δύο άνθρωποι που δεν είχαν ποτέ καιρό να ακούσουν εμένα διότι όλο μιλούσαν για τον εαυτό τους. Δε με πείραζε αυτό γιατί οι ιστορίες των ανθρώπων είναι για μένα πολύ όμορφες, όμως δεν περίμενα να γίνει και κάτι τέτοιο.
  • Υποθέτω ότι αν δε συνέβαινε εδώ, θα συνέβαινε κάπου αλλού.
  • Ναί, είναι μία κρυφή ζωή.
  • Και έτσι πρέπει να μείνει.

9 σχόλια:

  1. Απίστευτο άρθρο.
    Σαν να μιλάω εγω.
    Σαν να εχει κι άλλος αυτά που εχω στο μυαλό μου.
    Λες ;
    Εμένα οταν ενας φίλος και μια συγγενής διάβασαν μερικά άρθρα στο μπλογκ μου ... πριν κανα ενάμισι χρόνο αυτό, μετά μου ειπαν οτι έπαθαν πλάκα, δεν πίστευαν οτι μπορεί να σκέφτομαι ετσι, οτι εχω μεσα μου όλα αυτά.
    Μάλιστα εντυπωσιάστηκαν απο ορισμένα άρθρα που θεώρησαν ιδιαίτερα καλογραμμένα.
    Aλλοι πάλι, κυρίως μεσα απο δω απο την μπλογκόσφαιρα, με λένε υποκριτή, ισως επειδή δεν θέλουν να καταλάβουν μερικά δικά τους προβλήματα και φταίνε πάντα άλλοι.
    Μετά απο πεντέμισι χρόνια στο μπλόγκινγκ, ακόμα βρίσκω μπλόγκερς που τους παραδέχομαι και γουστάρω πώς τα λένε. Οταν εγω κουράζομαι ή απέχω για χι και ψι λόγους, άλλοι αναλαμβάνουν να γράψουν καλύτερα κι οταν τους διαβάζω εχω μιάν έκφραση στη φάτσα .... ικανοποίησης.
    Σε εσένα πχ θαυμάζω το οτι εχεις συνέχεια να πεις κατι κι αντέχεις να γράφεις τόσα πολλά.
    Το άντεξα αυτό 2-3 χρόνια, τωρα χαλαρά, ισως και να σταματήσω.
    Με τι καρδιά να σταματήσω δεν ξερω, όμως ισως πρέπει κάποια στιγμή.
    Χάρηκα ιδιαίτερα που το διάβασα αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν και είμαι νεότερος στα μπλογκια(όχι στα χρόναι:))κι από σενα κι απ'το Τζονάκο(καλα,εκεινος ειναι ο παππούς των μπλογκεραίων:)),συνυπογράφω τις σκεψεις σας,μ'αρεσει το μπλόγκινγκ,κουράζομαι και γω όμως καμιά φορά,αλλά δεν τα παρατάω,μωρε΄,εχω πολλά να πω ακομα,θα προσπαθήσω να συνεχίσω κι ας με κουράζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιαννης απο ΝΥ25 Ιουνίου 2010 - 10:11 π.μ.

    Κουκλα μου ειδα τι εγραψες και μην στεναχωριεσαι για εμενα. Αμα θες θα γαφω εδω στο δικο σου. Με χωραει το καζανι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. tzonakos
    πολύ χαίρομαι που συμφωνείς. δεν είναι η μοναδική τρελλή στο χωριό, σα να λέμε
    :)

    vad
    αν δεν υπήρχε το βλογάκι, θα έπαιρνα τους δρόμους τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν το σταματάω με τιποτα.

    γιάννη από ΝΥ
    εννοείται! όλοι οι κολασμένοι (και οι ακόλαστοι) στο καζάνι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιαννης απο ΝΥ25 Ιουνίου 2010 - 10:35 π.μ.

    Εγινε κουκλα κι εγω καζανοβιος. Θα δινουμε μαχες σχολιων με ανοιχτες καρδιες και θα βγαινουμε ολοι κερδισμενοι. Το ειχα δει και παλαιοτερα το μπλογκ σου μα δεν ειχα ποτε γραψει. Κουταμαρα μου γιατι τα λες και ωραια. Να το αισθανομαι σαν δικο μου να λεω τις χαζομαρες μου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιαννης απο ΝΥ25 Ιουνίου 2010 - 11:56 π.μ.

    Im in the right place then χαχαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αθηνα αυτές είναι σκέψεις που τις κάνουμε όλοι μας. Κρυφη ζωή λοιπόν ή κάπως έτσι. Μολονότι δεν έτυχε ποτέ να μου θυμώσει κάποιος που γνώριζα από πριν γι αυτά που γράφω, σίγουρα μπορεί να συμβεί. Πάντως σε γνωστούς και φίλους δε διαφημίζω ότι γραφω. Ισως επειδή θέλω να σχολιάζουν άνθρωποι που δεν συζητάω συχνά μαζί τους και που θα μου "δώσουν" τροφή για νέες σκέψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. NdN κατι που μπορεί να συμβεί, θα συμβεί. ΤΖΟΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!