Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Τέταρτο Νηπιαγωγείο Πρέβεζας

  • Όταν ήταν να γράψω τα παιδιά στο νηπιαγωγείο έτυχε να βρίσκονται στην ίδια ηλικία με της γειτόνισσάς μου που είναι μέσα σε όλα και η οποία είχε αλλάξει νηπιαγωγείο. Αντί για το τρίτο που έπρεπε να πάμε και οι δύο μας βάσει της οδού που μένουμε, τα έστειλε στο τέταρτο. Όταν τη ρώτησα γιατί, μου είπε ότι δεν τη βόλευε το δρομολόγιο, όμως δεν τη πίστεψα γιατί τα δύο νηπιαγωγεία απέχουν τρία στενά το ένα από το άλλο. Είπα λοιπόν από μέσα μου, και ορθώς από ότι φάνηκε τελικά, ότι θα ήταν καλύτερο για κάποιο λόγο. Έτσι λοιπόν πήγα στις δασκάλες και τους ζήτησα αν υπάρχει χώρος για τον μελαχροινό μου να τον δεχτούν γιατί ήθελε να είναι με τον φίλο του, το γιό της γειτόνισσάς μου, το οποίο ήταν και αλήθεια παρεμπιπτόντως.
  • Οι εξελίξεις με δικαίωσαν.
  • Το τί δεν έκαναν σε αυτά τα δύο χρόνια τα παιδόπουλα μου! Έκαναν γεωγραφία, φυσική, γραφή, ανάγνωση, αριθμητική, όλα σε επίπεδο αρχαρίου βέβαια, αλλά και με χαρά και κέφι, όχι με ψυχαναγκασμό ούτε μιζέρια ούτε φωνές। Έφτιαξαν ψωμί και κέηκ "μόνα τους" υπό την καθοδήγηση και επίβλεψη της κυρίας Γεωργίας και της κυρίας Γωγώς, επίσης μία μέρα μαγείρεψαν "μόνα τους" μακαρονάδα με σαλάτα και έφαγαν όλοι μαζί. Έκαναν καθαρισμό της Ακτής Μονολιθίου, πήγαν σε θεατρικές παραστάσεις, έμαθαν ιστορία, έμαθαν μυθολογία και την υγιεινή διατροφή.
  • Σε κάθε γιορτή, ακόμα και την πιο μικρή, οι δασκάλες τους έμαθαν περί τίνος πρόκειται, όπως πχ τότε που ο Ιησούς ευλόγησε τα ψάρια και το ψωμί, κάτι που ο γαλανός μου υιοθέτησε και από τότε ευλογεί τα παγωτά και τα γλυκά.
  • Λίγο παραπάνω από τα μισά παιδιά είναι αλλοδαπά, γεγονός που ώθησε κάποιους γονείς να πάρουν τα παιδιά τους σε άλλα νηπιαγωγεία. Σε άλλο νηπιαγωγείο οι δασκάλες έχουν τα παιδιά του κλώτσου και του μπάτσου ακριβώς για αυτόν τον λόγο, επειδή είναι αλλοδαπά, ένα αίσχος κατά τη γνώμη μου. Αντιθέτως, η κυρία Γεωργία και η κυρία Γωγώ όχι μόνο τα έχουν όλα ίσα, αλλά και έχουν κάνει τα παιδάκια εκείνα ¨ελληνάκια" όχι στην εθνικότητα αλλά στο ήθος, χαρακτηριστικό είναι δε το γεγονός ότι στις εθνικές εορτές τα μικρά αλβανάκια απήγγηλαν ποιήματα για τον αγώνα των ελλήνων κατά των κατακτητών. Και πιστέψτε με είναι πολύ μεγάλη υπόθεση να λέει το αλβανάκι "Της πατρίδος μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό".
  • Αυτό, από ότι μαθαίνω δεν είναι αυτονόητο, ειδικά στο τρίτο νηπιαγωγείο όπου οι δασκάλες τα αφήνουν να παίζουν στην αυλή ενώ αυτές κουτσομπολεύουν καθισμένες στην καρέκλα και ασχολούνται με αυτά μόνο όταν τσακωθούν.
  • Στο προκείμενο τώρα.
  • Μία μόνο από τις τέλειες παραστάσεις που έχει ανεβάσει το τέταρτο νηπιαγωγείο Πρέβεζας, ήταν η χτεσινοβραδινή που είχε ως θέμα της την θάλασσα και την ελλάδα. Τα σκηνικά έφτιαξαν οι δασκάλες μαζί με τα παιδιά και περιλαμβάνουν άσπρα σπίτια με λουλούδια, ένα άσπρο εκκλησάκι, θάλασσα από τούλι και χειροποίητα ψαράκια, ένα καΐκι και ένα καφενείο όπου οι ψαράδες-παληκάρια πίνουν αργότερα το ουζάκι τους, καθώς οι τουρίστριες βολτάρουν στην παραλία. Όπως βλέπετε, οι δασκάλες τα προετοιμάζουν για την αληθινή ζωή με διορατικότητα...
  • Μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ.

5 σχόλια:

  1. Αθηνούλα μου, αν αρχίσουμε κουβέντα για το τι γίνεται (ή γινόταν) στα σχολεία της πόλης μας, θα το κάνουμε mega-thread αυτό το ποστ. Καλά έκανες κι πήγες τα παιδιά στο νηπιαγωγείο που ήθελες εσύ, το ένστικτο του γονιού τελικά αποδεικνύεται αλάνθαστο.Και μακάρι να μπορείς και στο μέλλον να έχεις την ευχέρια των επιλογών στα θέματα εκπαίδευσης. Εμείς ως παλιότερες δεν είχαμε και πολλές (για να μην πω καθόλου) εναλλακτικές. Αναγκαστικά στο σχολείο της περιοχής που ορίζεται από το δήμο κι ο Θεός βοηθός. Ένα θα σου πω: στο λύκειο μου ήταν πολύ πιο οικείο και ζεστό το περιβάλλον του φροντιστηρίου παρά το λύκειο αυτό καθεαυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το καλό να λέγεται έλενα, οι κυρίες αυτές έβαλαν τα δυνατά τους.
    Τώρα, στα γυμνάσια και τα λύκεια γίνεται μία προσπάθεια να μπαίνουν οι καθηγητές μετά από εκπαίδευση παιδαγωγική αντί να βγάζουν μόνο το μαθηματικό ή το φυσικό τμήμα.
    Ελπίζω να διορθωθούν τα πράγματα πριν πάνε τα μικρά μου γυμνάσιο και λύκειο.
    Δεν θα ήθελα να γίνουν κυνικά όπως οι περασμένες γενιές και σαν τα μούτρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αντίστοιχες συγκινήσεις ευτυχήσαμε να ζήσουμε και μεις τόσο στο νηπιαγωγείο του Δήμου Αθηναίων που πήγαν οι μικρές μου όσο και στο Γ' Δημοτικό απ όπου αποφοιτά φέτος η μεγάλη μου.Χτες,στην αποχαιρετιστήρια θεατρική παράσταση δάκρυσα....
    Αξίζουν συγχαρητήρια και από καρδιάς ευχαριστήρια στους εκπαιδευτικούς εκείνους που παρά τις περικοπές που και κείνοι υφίστανται κάνουν με μεράκι την δουλειά τους και μπολιάζουν το μέλλον της χώρας με ευγενή ιδανικά και ωραίες αναμνήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν ένα στα δύο σχολεία δούλευαν σωστά, σαν κι αυτό που περιγράφεις, η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική. Δυστυχώς, νομίζω πως η αναλογία είναι πολύ χειρότερη.
    (Από την Κρήτη προσωρινά)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πρέπει να επαινούμε όσους έχουν τα κότσια και την ευσυνειδησία να αντιπαλέψουν στο ρεύμα του ωχαδερφισμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!