Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Μη βαράτε, καλέ

  • Βασικά, είχα καιρό αυτό το θέμα στο μυαλό μου. Όπου λέω ότι είμαι γαπικιά, με βρίζουν. Ορίστε, λοιπόν, η απολογία μου.
  • Ενώ εδώ και δεκαετίες ήμουν απογοητευμένη από την πολιτική σκηνή και από όλους τους εκπροσώπους της, και ενώ η ψήφος μου στις τελευταίες εκλογές ήταν αυτή της απελπισίας (γιωργάκης ή χάος), στη διάρκεια της διετίας η απογοήτευσή μου απροσδόκητα μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, πράγμα που έλεγα ότι ήταν αδύνατον γιατί η σιχαμάρα μου νόμιζα ότι ήταν απόλυτη, πλέον. Γιατί ενώ τότε ήμουν απογοητευμένη από τους πολιτικούς, τώρα είμαι απογοητευμένη και από τους πολίτες που προτιμούν το παλιό ρουσφέτι και την παλιά ρεμούλα, ακόμα και αν αυτό είναι επιζήμιο, παρόλο που είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι δεν πάει άλλο. Απλά χρεωκοπήσαμε, δεν πάει άλλο. Κι εμείς, εκεί, μη χαλάσουμε τη συνήθεια μας.
  • Σε κατ'ιδίαν συζήτηση με κάποιον από εσάς, είχα πεί ότι παρόλο που γενικά είμαι προς το αριστερά, τον γαπ δεν τον χώνευα και δεν τον ήθελα. Όταν στην προεκλογική του εκστρατεία είπε ότι θα ρίξει το έλλειμμα από το (τότε) 12 στο τρία, και όλοι από κάτω χειροκροτούσαν, αναρωτιόμουν "Τί βγήκε και είπε το άτομο τώρα!? κι αυτοί από κάτω γιατί χειροκροτάνε αντι να κλαίνε?" Γιατί όποιος έχει δύο δράμια μυαλό και έχει συναίσθηση του τί σημαίνει η κάθε λέξη και του πως έχουν τα πράγματα, ξέρει ότι τα ελλείμματα μόνο έναν τρόπο έχουν να μειώνονται και αυτός ο τρόπος δεν είναι τόσο δημοφιλής ώστε να τον χρησιμοποιείς ως προεκλογική υπόσχεση.
  • Τον εψήφισα, τι να έκανα. Να άφηνα τον Κωστάκη να αλωνίζει ή μήπως να έπεφτα στην παγίδα της αποχής που εμπεριείχε τον κίνδυνο μίας κυβέρνησης πολλών κομμάτων? Τον εψήφισα, ως τον λιγότερο κακό, ως λύση ανάγκης, σκεπτόμενη από μέσα μου "Άντε, να δούμε τι θα μας πεί κι ετούτος".
  • Στο αμέσως επόμενο διάστημα, ο γαπ έκανε κάποιες κινήσεις που δεν είχαν προηγούμενο στην ελλάδα, όπως το να προτείνει στους οικολόγους να αναλάβουν τον τομέα του περιβάλλοντος και άλλα εντυπωσιακά, όπως το περίφημο επίδομα των 400 ευρώ το οποίο δεν με εντυπωσίασε ως προς την ουσία του θέματος αλλά ως προς την ταχύτητα με την οποία πραγματοποιήθηκε. Τετρακόσια ευρώ δεν φτάνουν ούτε για "ζήτω" αλλά μέσα σε μία εβδομάδα κανονίστηκαν όλα και δόθηκε στους δικαιούχους, κάτι που δεν αποτελεί συνήθη πρακτική εδώ στη χώρα μας.
  • Εκεί που άρχισα να λέω ότι κάτι γίνεται εδώ πέρα, ήταν όταν στις ομιλίες του, άρχισε να λέει αυτά που ήθελα να ακούσω. Το παραδέχομαι, αυτά ήθελα να ακούσω. Μου άρεσε που δεν υπέκυψε στους αγρότες, όταν αυτοί είχαν για πολλοστή φορά κλείσει κάθε δρόμο και δρομάκι, όπως είχε κάνει ο κωστάκης, με τα περίφημα πεντακόσια εκατομμύρια που ναι μεν έστειλαν τους αγρότες πίσω στα χωράφια τους, όμως δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα στην ουσία. Ήταν σα να βάζεις τσιρότο σε γαγγραινιασμένο πόδι.
  • Στις ομιλίες του έλεγε για τις αλλαγές που από καιρό ήθελα να συμβούν. Έλεγε για αλλαγές στην υγεία και στα πανεπιστήμια και σε όλα, έλεγε για πόλεμο με τα σπλάχνα του και είπε αυτό που χρόνια έλεγα από μέσα μου αλλά τίποτα δεν έδειχνε ότι κάποτε θα συμβεί "Την ελλάδα που ξέρατε, να την ξεχάσετε."
  • "Την ελλάδα που ξέρετε" την έχω γευτεί πολύ καλά στο πετσί μου, όπως και πολλοί άλλοι, και ειλικρινά δεν την θέλω άλλο. Κανείς δεν ξέρει πόσο ήθελα να το ακούσω αυτό.
  • "Θα παλέψουμε με τα σπλάχνα μας" είπε και αυτό επίσης ήθελα πάρα πολύ να το ακούσω. Όταν δε το άκουσα, αναρωτήθηκα για άλλη μία φορά γιατί χειροκροτούν οι άλλοι από τα έδρανα. Αναρωτήθηκα αν το εννοούσε, γιατί ήθελα τόσο πολύ να το εννοεί.
  • Όταν τα άκουσα όλα αυτά, πάλι αναρωτήθηκα. "Λες?"
  • Όταν είπε για άνοιγμα των μεταφορών, σαν επιχειρηματίας που τις μεταφορές τις έχω νιώσει και αυτές στο πετσί μου, είπα για άλλη μία φορά το ίδιο, δηλαδή "επιτέλους, ναι! κάνε θέ μου να το πετύχει!". 'Οταν ο πάγκαλος είπε το περίφημο μαζί τα φάγαμε, αν και ήξερα ότι αυτό αποτελούσε αποδοχή και της δικής τους αδηφαγίας, είπα ότι ναι, κάποιος βγήκε και το ξεστόμισε επιτέλους, όχι άλλα προσχήματα, είμαστε έθνος φαγάδων, που ως δικαιολογία βρίσκουμε ο ένας την κλεψιά του άλλου. "Αφού κλέβει ο άλλος, τότε γιατί να μην κλέψω κι εγώ?" ή ακόμα χειρότερο, "φάε εσύ τα ψίχουλα για να φάω εγώ την φραντζόλα" όπως στην περίπτωση του προαναφερθέντος παγκάλου.
  • Όταν είπε ο πάγκαλος ότι αν καταργηθεί η θέση, καταργείται και ο υπάλληλος, ήταν σα να άκουσα αγγέλους να παίζουν τις άρπες τους. Σκέφτηκα (από μέσα μου πάλι, γιατί αν το έλεγες σε κανέναν ότι συμφωνείς, σε παίρναν με τα γιαούρτια και σε λέγανε βλαμμένο), σκέφτηκα λοιπόν ότι ήξερα μερικούς-μερικούς που όχι θέση ευθύνης δεν τους αρμόζει αλλά ούτε να κρατάνε στυλό δεν ήταν ικανοί.
  • Ο χρόνος έδειξε ότι ο γαπ τα εννοούσε αυτά που είπε. Οι δυ δεν είναι πλέον ακριβοί, οι επιχειρήσεις που μέχρι τώρα στέκονταν πάνω σε χρέη έκλεισαν, η ακατάσχετη ανοικοδόμηση σταμάτησε, έγιναν απίστευτες αλλαγές σε πολλούς τομείς των οποίων την σπουδαιότητα ακόμα δεν είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε, και όπου να'ναι, σε λίγο δηλαδή, θα ολοκληρωθεί αυτή η αλλαγή από αυτή την κυβέρνηση, όμως πάλι ο γαπ είναι που τα κάνει όλα.
  • Το γιατί ήταν καλό να κλείσουν οι επιχειρήσεις και να σταματήσουν να χτίζονται σπίτια, είναι προφανές κατά τη γνώμη μου, ωστόσο επειδή σε πολλούς που έχουν χάσει τις δουλειές τους αυτό φαντάζει τρομερό, θα το εξηγήσω.
  • Οι οικοδομή μπορεί να δίνει δουλειά στο ένα τρίτο των ελλήνων, όμως πλέον υπάρχουν αρκετά σπίτια για όλους και το ελληνικό τοπίο δεν έχει μείνει ανεπηρέαστο. Αν συνεχίσουμε να χτίζουμε με τον ίδιο ρυθμό, τότε δεν θα μείνει ούτε δάσος ούτε αιγιαλός. Επίσης, αν όλοι χτίζουν τότε ποιός θα παράγει?
  • Όταν λέμε ανάπτυξη, δεν εννοούμε τσιμεντοποίηση, ούτε κατανάλωση, και οι αλλαγές αυτό ακριβώς το στόχο έχουν, την αλλαγή κατεύθυνσης της ελληνικής οικονομίας.
  • Για αυτό οι επιχειρήσεις πρέπει να κλείσουν γιατί οι μισές από αυτές στοχεύουν στην υπερκατανάλωση και όλες από αυτές είναι μη-κερδοφόρες, λόγω του αρρωστημένου ελληνικού επιχειρηματικού μοντέλου της "επιδότησης" και της "γνωριμίας".
  • Γιατί να υπάρχουν οκτακόσιες μπουτίκ σε μία πόλλη δέκα χιλιάδων κατοίκων? Δεν είναι αυτό υπερκατανάλωση? Για να επιζήσουν όλες αυτές οι επιχειρήσεις, πρέπει όλοι μας να αγοράζουμε κάθε μέρα καινούρια γκαρνταρόμπα.
  • Κάποτε, το να ανοίξεις μαγαζί ήταν η εύκολη λύση, όπως το να χτίσεις σπίτι αποτελούσε σίγουρη επένδυση. Να όμως που τελικά φάνηκε ότι δεν υπάρχει εύκολη λύση και ότι δεν μπορούμε να είμαστε όλοι μαγαζάτορες, με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε γιατροί, ούτε όλοι να γίνουμε δάσκαλοι αγγλικών.
  • Όλα αυτά, από καιρό τα είχαμε καταλάβει, από τον πληθωρισμό των επαγγελμάτων, από τις ουρές άνεργων πτυχιούχων, από τα άδεια από νοσηλευτικό προσωπικό νοσοκομεία αλλά χιλιάδες άνεργους μαθηματικούς να διεκδικούν διορισμό έξω από το υπουργείο.
  • Για να πραγματοποιηθεί η αλλαγή προτύπου, όμως, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσει το τοπίο, ώστε ότι νέο προκύψει να έχει καθαρή αρχή και στέρεες βάσεις. Δεν μπορείς, ας πούμε, να δώσεις την ενέργεια σε έλληνα επιχειρηματία ο οποίος έχει ένα τρις χρέη προς το δημόσιο και το δημόσιο του χρωστάει άλλο ένα τρίς, σε μίζες και χάρες (λέμε, τώρα, παραδείγματος χάριν, μην πάρετε τοις μετρητοίς). Δεν μπορείς να δίνεις δάνεια σε επιχειρήσεις ο οποίες εκτός από τα δάνεια άλλο κέρδος δεν έχουν. Για να έχεις μία επιχείρηση, ανεξαρτήτως μεγέθους, πρέπει αυτή η επιχείρηση είναι κερδοφόρα, ώστε να συντηρείται ο ιδιοκτήτης αλλά και οι εργάτες. Αν όχι, τότε η επιχείρηση κλείνει.
  • Δεν μπορεί το κράτος να τα πληρώνει όλα, και τους ιδιώτες και τους δημόσιους και τις τράπεζες και τα ταμεία.
  • Ο γαπ άρχισε και σε μεγάλο βαθμό προχώρησε αυτές τις αλλαγές. Αυτές τις αλλαγές, προσωπικά τις θέλω και για αυτό, παρά την αρχική μου αντιπάθεια, λέω ότι θέλω να τις συνεχίσει. Αυτές οι αλλαγές θέλουν χρόνο να αποδώσουν, ειδικά το άνοιγμα των επαγγελμάτων και οι αλλαγές στις προσλήψεις του δημοσίου, στα πανεπιστήμια και στο ασφαλιστικο-εργασιακό. Τα ενεργειακά που μέχρι πριν από έξι μήνες ήταν no touch ζήτημα, άνοιξε και αυτό προς συζήτηση, οι αγρότες είναι ήσυχοι και μάλλον θα πληθύνουν, οι τράπεζες έχουν χάσει τον ύπνο τους, και σύντομα θα δούμε θεαματικές εξελίξεις σε αυτό τον τομέα. Εν καιρώ.
  • Όποιος περιμένει να αλλάξουν τα πράγματα από άσπρο σε μάυρο σε μία νύχτα, απλά θα απογοητευτεί.
  • Για εμένα, οι αλλαγές έχουν ήδη αρχίσει να διαφαίνονται, κυρίως στην νοοτροπία. Ήδη οι άνθρωποι που μέχρι τώρα έψαχναν τρύπα να χωθούν (στο δημόσιο) αναζητούν δημιουργικές διεξόδους, εξετάζουν άλλες προοπτικές εκτός από την συνήθη "να διοριστώ για να πάρω σύνταξη", και για αυτό για εμένα ήταν το σημαντικότερο από αυτά που έκανε ο γαπ.

10 σχόλια:

  1. Σχόλιο πρώτο.
    Κρίμα που σε αυτο το θέμα δεν υπάρχουν 300 σχόλια.
    Κατ'αρχήν με πρόλαβες,ετοίμαζα να γράψω κάτι σαν αυτό που γράφεις.
    Μετά, να πω οτι ο ΓΑΠ παίζει να ήταν οτι καλύτερο πέρασε, αλλα απο την άλλη, το να ρίξει πχ το έλειμμα κατα 10 μονάδες μόνο και μόνο με περικοπές μισθών/συντάξεων και φοροεπιδρομή, δεν θα έλεγα οτι ειναι αυτό που ονειρευόταν ο καθένας.
    Αρα, παίζει να μας κορόϊδεψε. ή να παίχτηκε κάτι περα απο τους εφιάλτες μας που θα το μάθουμε πολύ μετά.
    Και τρίτον να σε συγχαρώ για το εξαιρετικό ύφος του μπλόγκινγκ σου.
    Αυτά.

    Αναλόγως με τι θα απαντήσεις, θα συνεχίσουμε την κουβέντα ή οχι.
    Θένκς

    Λεπτομέρεια :
    Απ οτι διάβασα, ο Μόντι στην Ιταλία, παραιτήθηκε του μισθού του.
    Γιατι ρε γαμώτο ο ΓΑΠ δεν το έκανε αυτό ;
    Και γιατί, παρά τις υποσχέσεις του γμα... $^&^* το κ%$^ του δεν φορολόγησε την @#$%^#$* Εκκλησία ;
    Τωρα φταίω να τον πώ ΜΛΚ ; ΑΝΙΚΑΝΟ ; ΑΠΑΤΕΩΝΑ ; Ψεύτη, κλπ κλπ
    Ελπίζαμε οταν βγήκε.
    Τον ψήφισα και εγω.
    Τι στο Δία ;;;

    Καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις δίκιο τζονάκο. Από την άλλη, ακόμα και αν όλοι οι πολιτικοί παριατηθούν όχι μόνο των μισθών του αλλά και των προνομίων του, τζάμπα όλα και δωράκια από πάνω, τα λεφτά που θα εξοικονομούνταν δε νομίζω ότι θα αρκούσαν για παραπάνω από κανα τρίμηνο.

    Θα ήταν μία καλή συμβολική κίνηση, ναι. Εκτός από αυτό όμως είναι ακόμα σημαντκότερο για εμένα να γίνει διακιότερο το σύστημα στο σύνολό του, δλδ να μην διακιολογεί την υπερσυσσώρευση και την ανεξέλεγκτη , μονο διάστατη ανάπτυξη αυτή που ανανφέρω στο κείμενο, δλδ μας φαίνεται καλή ιδέα να γίνουμε όλοι γιατροί και έχουμε άνεργους γιατρούς, όλοι καθηγητές και ολόκληρες γενιές καθηγητών βγαίνουν στην ανεργία, καλή ιδεά το χτίσιμο, μπαζώνουμε και τους λαχανόκηπους, κοκ.

    Μία οργάνωση επιτέλους.

    Τώρα, γιατί δεν έκανε το ένα ή το άλλο, δεν ξέρω. Θα ήθελα να είχε αρχίσει ο ίδιος το χτύπημα των μεγαλο-ωφειλετών, αλλά άγγελοι είμαι απολύτως σίγουρη ότι δεν υπάρχουν, μόνο άνθρωποι με αδυναμίες. Για έναν πολιτκό με ευθύνη αυτό είναι τρομερό, ως προς τις συνέπειες, αλλά και αυτός θα εισπράξει τις συνέπειες.

    Αν λάβει κανείς υπόψιν ότι στη νουδού μαζεύονται γύρω από κάτι άχρηστους όπως ο κωστάκης και ο αντωνάκης, τότε ποιό είναι το αντίπαλο δέος?

    Ε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό που λέγεται ως ανάπτυξη είναι ουσιαστικά η διάλυση της μεσοαστικής επιχειρηματικότητας ώστε το καταναλωτικό κοινό να απορροφηθεί από τους υπερεθνικούς κολοσσούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο όρος "μεσοαστική επιχειρηματικότητα" είναι εξαιρετικά χαλαρός ως προς τον ορισμό του.

    Δηλαδή, κοιτώντας τριγύρω, οι μεσοαστικές επιχειρήσεις είναι στην ουσία εμπορικά και όχι παραγωγικά καταστήματα.

    Ακόμα και κάτι βιοτεχνίες (ας πούμε ρούχων ή τροφίμων) βασίζονται στην εισαγωγή και όχι στην εγχώρια παραγωγή για πρώτες ύλες, άρα στην ουσία δεν μιλάμε για παραγωγή αλλά διακίνηση εισαγομένων υλών. Αυτό δεν ευνοεί την ελληνική οικονομία αλλά αντιθέτως τις χώρες που έχουν την εκμετάλλευση αυτών των υλών. Μπορεί να νομίζουμε ότι παράγουμε, στην ουσία όμως είναι κατανάλωση με μεταμφίεση παραγωγικότητας.

    Ωστόσο, οι πολυεθνικές πρόκεται να βρεθούν προ μεγάλων εκπλήξεων, όταν διαπιστώσουν ότι τα σχέδιά τους είναι ελλιπή, διότι δεν προβλέπουν ανανέωση ούτε κυκλοφορία, αλλά βασίζονται μόνο στην άυξηση των κερδών. Όπως πάμε, θα δούμε μερικές ακόμα πολύ εντυπωσιακές χρεωκοπίες, εκτιμώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αθηνα,

    Τις οποιες αλλαγες που σου αρεσουν, δεν τις εκανε ο ολιγιστος ΓΑΠ, αλλα η τροικα και το ΔΝΤ. Ο ΓΑΠ εκτελουσε διαταγες σαν πειθηνιο οργανο. Μπορει να συμφωνουσε και ο ιδιος με τις αλλαγες, αλλα αυτο ειναι ασχετο. Οσο και να τις πιστευε, δεν προκειται να τις εφαρμοζε αν δεν του τις επεβαλαν.

    Το μονο ευχαριστο στην ολη υποθεση ειναι οτι μετα την καταρρευση του κουμουνισμου, ζουμε και την καταρρευση του σοσιαλισμου. Αυτο το χαλι ποτε δεν θα το βλεπαμε αν η Ελλαδα ακολουθουσε την ελευθερη οικονομια και τους κανονες της ελευθερης αγορας. Αλλα τοσα χρονια αριστερης προπαγανδας, αποβλακωσαν τους νεοελληνες και τους καναν να τρεχουν σαν τα προβατα να μπουν στον επιγειο σοσιαλιστικο παραδεισο, τον γνωστο και ως... δημοσιο.

    Τωρα ομως το σοσιαλιστικο παραμυθι τελειωσε. Ο υπαρκτος σοσιαλισμος εγινε ανυπαρκτος. Οι ιδεολογοι της κακιας ωρας τρεχουν να κρυφτουν στο περιθωριο της ιστοριας. Και οι πιστοι τους παραδιδονται στο ελεος των αγορων.

    Θα μου πεις τι φταινε ολοι αυτοι που πιστεψαν σ' αυτες τις ιδεολογιες και τωρα υποφερουν? Φταινε και ας τους γινει αυτο ενα μαθημα. Ας μαθουν λοιπον οτι οι ιδεολογιες δεν ειναι αθωα παραμυθακια για να περνα η ωρα. Εχουν τεραστιες επιπτωσεις. Κι αλιμονο σ' αυτους τους λαους που δεν το αντιλαμβανονται.

    Βαγγελης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βαγγέλη, δέχομαι ότι ο γαπ απλά "εκτελούσε εντολές".

    ΕΠίσης δέχομαι ότι το πήρε απόφαση κάπως αργά και ότι ίσως απλά θεώρησε ότι είναι καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την κατάρρευση που θα ερχόταν ούτως ή άλλως.

    Και ότι έκανε λάθη και ότι δεν πολέμησε πρώτα τους παχυλούς αλλά αντιθέτως ξεκίνησε από τους αδύναμους.

    Όσο για όσους πίστεψαν και τώρα το πληρώνουν, ενώ η ευθύνη των πολιτικών είναι προφανής (γιατί δεν θυμάμαι κανενας νεοδημοκράτης ή κουκουές, πιχι να βγήκε να πεί στον κόσμο "Μην πάρετε δάνεια!) θεωρώ ότι και ο καθένας προσωπικά φέρει μέρος της ευθύνης, γιατί θελήσαμε να ζήσουμε με δανεικά, να αγοράσουμε περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε χωρίς τα δάνεια.

    Το κακό είναι ότι οι άνθρωποι δεν πήραν το μάθημά τους και ακόμα αναζητούν σωτήρες, ακόμα και στον Σαμαρά, για όνομα του θεού που εκτός από ζημιές (βλέπε σκοπιανό και τις πρόσφατες κωλοτούμπες) δεν έχει κάτι άλλο στο βιογραφικό του.

    Όπως είπα και στο κείμενο, είμαι απογοητευμένη πλέον και από τους μη έχοντες εξουσία έλληνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σε πολλά από όσα γράφεις έχεις δίκιο αλλά δυστυχώς ο ΓΑΠ αποδείχτηκε και αυτός ανίκανος να διαχειριστεί την κρίση που βέβαια αποδείχτηκε πλέον πως δεν είναι μόνο ελληνική.
    Οι προθέσεις δεν επαρκούν και αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα.
    Μετά την κατεστραμμένη Ελλάδα που του παρέδωσε ο Καραμανλής αυτό που τουλάχιστον όφειλε να κάνει ήταν να δείξει ότι η αναγκαστική πολιτική λιτότητας ξεκινάει από την πολιτική ηγεσία με περικοπή του αριθμού των υπουργών και των πολυάριθμων συμβούλων τους,με περικοπές των δαπανών στα ταξίδια,με εξαγγελία μείωσης του αριθμού των βουλευτών και των μισθών και συντάξεων τους κτλ
    Πιστεύεις ότι αν έβγαινε, στην αρχή που ανέλαβε την εξουσία,να τα εξαγγείλει και να τα πραγματοποιήσει αυτά αυτά, όπως έκανε για το δημοψήφισμα θα τολμούσε κανένας από τους δικού του να του κουνηθεί;
    Δυστυχώς άφησε και αυτός τον χρόνο να κυλά μην κάνοντας τίποτα σαν τον προκάτοχο του και έπρεπε να έρθει η Τρόϊκα να τον ζορίσει για να αρχίσει να προσπαθεί να εφαρμόσει μερικά από όσα γράφεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν θα έλεγα ότι είναι ανίκανος, ούτε ότι άφησε τον χρόνο να κυλά.

    Έγιναν πάρα πολλά πράγματα.

    Καταμετρήθηκαν δυ, συνταξιούχοι και το σύστημα υγείας, μετρήθηκαν τα δάση.
    Μετρήθηκαν τα αυθαίρετα, οι συνταξιούχοι.

    Έγινε ο Καλλικράτης, έγιναν πολλές αλλαγές στο σύστημα υγείας, στις εφορίες, στην αγροτική παραγωγή και στην παιδεία.

    Έγινε το εννιαίο μισθολόγιο και οι αλλαγές στον τρόπο πρόσληψης δυ, αλλαγές στην επιλογή διευθυντών στις δημόσιες υπηρεσίες.

    Και όλα αυτά παράλληλα με τις διεθνείς εξελίξεις.

    Δεν είναι καθόλου λίγο αν σκεφτείς ότι τα σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της θητείας του το ελληνικό κράτος τελούσε υπό κατάληψη ή απεργία σε όλο το εύρος του, και ότι όλοι εμπόδιζαν την εφαρμογή των αλλαγών αυτών.

    Τα έκανε.

    Τον βάλαν οι ξένοι, ο ίδιος το ήθελε, ή μήπως ο ίδιος έφερε τους ξένους έχοντας συναίσθηση των αντιδράσεων που θα προέκυπταν?
    Δεν έχει πλέον σημασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Προσωπικά πιστεύω πως αλλαγές δρομολογήθηκαν κάτω απ’ την πίεση της ανάγκης και των αδιεξόδων. Γι’ αυτό και ήταν σπασμωδικές, ασυντόνιστες και μάλλον αναποτελεσματικές.

    Πάμε τώρα παρακάτω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!