Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Μητροπαράδοτες εξυπνάδες

  • Υπό το καθεστώς της πίεσης, μπορεί κάποιος να πει πολλά πράγματα. Όταν αργότερα κάποιος του τα θυμίσει, τότε θα θυμηθεί την κατάσταση που την ώθησε να πει αυτές τις κουβέντες, αυτό όμως δεν δικαιολογεί μερικές κοτσάνες που βγαίνουν από τα χείλη των απανταχού μαμάδων και γίνονται το καύσιμο του χιούμορ για πειραχτήρια ανά την υφήλιο και ειδικότερα στην Ελλάδα, όπου το πείραγμα είναι επιστήμη. Φράσεις αξέχαστες, όπως το "Αν πνιγείς δεν θα σε ξαναφέρω στη θάλασσα" και πολλές άλλες.
  • Μία μαμά που γνωρίζω και είναι καταπληκτική τύπισσα, έχει και αυτή το μερίδιό της.
  • Είπε, φερ' ειπείν το καταπληκτικό "Όσο αργείτε, τόσο περισσότερο αργείτε" όταν τα παιδιά χαζολογούσαν αντί να ντύνονται, ή εκείνο το επιτακτικότατο "Έχεις κοιμηθεί και δεν το ξέρεις!" όταν ο μελαχροινός αρνούνταν να πάει για ύπνο, ή το παντελώς ανακριβές "Όλα τα πουλιά κάνουν τσίου εκτός από το κοράκι που κάνει κρα" για το οποίο υπέστη η κοπελιά ταπεινωτική ήττα αντί να πει παραμύθι, γιατί τα καθαρματάκια άρχισαν να απαριθμούν νυχτιάτικα όλα τα πουλιά που δεν κάνουν τσίου, όπως η κότα, η πάπια, η δεκαοχτούρα, ο κούκος και το περιστέρι.
  • Μερικές φορές, η επανάληψη μίας φράσης μπορεί να καταντήσει κουραστική για όλους εκτός από τη μαμά, η οποία όμως συνεχίζει να την επαναλαμβάνει, νομίζοντας ότι έτσι θα τους το βάλει στο μυαλό. Εγ....εκείνη η κοπελιά λοιπόν, όταν τα παιδιά προσπαθούν να φάνε παγωτό δένοντας τα παπούτσια τους και κατεβαίνοντας τη σκάλα, τους επαναλαμβάνει το περίφημο "Μία-μία οι δουλειές, για να γίνουνε σωστές" σαν τροπάριο. Φυσικά, γρήγορα εξελίχθηκε σε "....για να γίνουνε στραβές", ή χαζές ή ένα σωρό άλλες αηδίες.
  • Το χειρότερο είναι όταν έχουν μάθει απ' έξω το κήρυγμα και πριν προλάβεις να τους τα ψάλλεις σου το απαγγέλουν χαμογελαστά, μιμούμενα ακόμα και τον τόνο της φωνής σου. Ακόμα και το τυπικό "Κατάλαβες?" στο τέλος ...
  • Μερικές φορές, ακόμα, είναι απαραίτητο να επισημάνεις το αυτονόητο, γιατί για τα παιδιά τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Φτάνεις λοιπόν να λες πράγματα όπως "Άμα γίνεται, γίνεται. " ή το τροπάρι της ψυχαναγκαστικής μαμάς "Για να γίνει σωστά πρέπει να το κάνεις σωστά" ή ακόμα "Αν δεν το κάνεις, δεν θα γίνει" και, το ωλ τάιμ φέηβουριτ, "Ότι θες, εκτός από αυτό που θες"....
  • Άλλος?

9 σχόλια:

  1. Εκτιμώ την...αυτοκριτική σου:))
    Εχω πει τόσες πολλές κοτσάνες που δε θέλω να τις θυμάμαι,θυμάμαι μόνο την κλασική ατάκα των παιδιών,"άσε μας,ρε μπαμπά":))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δένουν παπoύτσια κατεβαίνοντας τη σκάλα;;;
    Φοβερό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν έχω κάνει μπαμπάς αλλά αν ήμουνα πατέρας και έβλεπα το παιδί μου να κάνει όταν τα παιδιά προσπαθούν να φάνε παγωτό δένοντας τα παπούτσια τους και κατεβαίνοντας τη σκάλα και τα κατάφερνε θα του έβγαζα το καπέλο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαχαχ, φοβερό.
    "Οτι θες, εκτός απο αυτό που θες"
    ατάκες απίθανες.

    Η μάνα μου παλιά έλεγε :
    "Οταν πεθάνω, θα στο γράψω το σπίτι"
    !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. vad
    Άσε, έχω και καλύτερο,υπαρξιακό:
    "Αν δεν αρχίσεις, δεν θα τελειώσεις"

    Άμπαν
    σου αρέσει ο σχολιασμός και το παράκανες λιγάκι...
    :)
    όχι μόνο μπορούν και κάνουν αυτά. αλλά κι άλλες πολλές μαγκιές: μουλτιτάσκινγκ

    ιωαννίσκος
    εγώ τους βάζω τις φωνές, διότι κάτι τέτοια συνεπάγονται πολλή ατσαλιά

    τζονάκο
    εξασφαλίστηκες δηλαδή!
    χαχαχαχαχαχαχαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δε φταίω εγώ...
    Δάκτυλος μπλόγκερ...
    Μια ολόκληρη μέρα δε δημοσίευε σχόλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν ξέρω αν είμαι εντελώς εντός θέματος, αλλά σήμερα ήμουν βόλτα με το μικρό Μενέλαο, και πήγαμε στο μικρό καφέ στο αντίστοιχα μικρό εμπορικό κέντρο κοντά στο σπίτι μας. Κάθομαι να πιω καφέ και ο Μενέλαος αρχίζει κλασικά να τριγυρνάει. Του λέω:

    «Παιδί μου, σου υπενθυμίζω να είσαι εδώ τριγύρω, και να μη πας μακριά. Αν φτάσεις μέχρι εκεί την άκρη, μη βγεις στο δρόμο γιατί είναι βέβαιος θάνατος!» (Πάντα μιλάω στα παιδιά σαν να είναι μεγάλοι, και ό,τι καταλάβουν).

    Ένας γηραιός κύριος που καθόταν στο διπλανό τραπέζι αστειεύεται: «Δεν είναι βέβαιος ο θάνατος αν κατέβει στο δρόμο.»

    «Είναι», του απαντάω, «επειδή ακόμα κι αν δεν τον πατήσει αυτοκίνητο άμα κατέβει στο δρόμο, θα τον σκοτώσω εγώ.»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. είσαι λίγο εκτός θέματος αλλά δεν πειράζει.
    Θα κάνω άλλη ανάρτηση για τις παρεμβολές των τυχαίων περαστικών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!