Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Η Μπετονιέρα

  • Πικροδάφνες δεξιά και αριστερά.
  • Το ντεσεβώ είναι χαμηλό, σα να οδηγείς μέσα από μπανιέρα, και σα να μην έφτανε αυτό, το δρομάκι κατηφορικό, με τραβάει προς τα πίσω.
  • Δεν είδα τη μπετονιέρα...
  • ...παρά μόνο όταν είχε ήδη βγεί το μισό ντεσεβώ στην εθνική.
  • Θυμάμαι ότι η τελευταία εικόνα που θυμάμαι ήταν στα 20 μέτρα πριν τη σύγκρουση. Θυμάμαι ότι δε φοβήθηκα. Θυμάμαι ότι ήξερα τι θα γίνει.
  • Αλλά δεν ήξερα.
  • Το χτύπημα ήρθε στη θέση του οδηγού υπό μικρή γωνία, με τίναξε στο πλάι λίγο πριν καρφωθεί το τιμόνι στο κάθισμά μου.
  • Μερικά αβυσσαλέα δευτερόλεπτα αργότερα, στην άκρη του δρόμου αναγνωρίζω το Μονολίθι, ο οδηγός με ρωτάει πράγματα που δεν μπορώ να απαντήσω, σκύβω το κεφάλι και κλαίω. Είμαι άθικτη. Το αυτοκίνητο δεν υπάρχει πια, πενήντα μέτρα μετά τη σύγκρουση.
  • Απόψε φοβάμαι περισσότερο.

3 σχόλια:

  1. και γω το ίδιο με τον αποπάνω μου.
    πότε εγινε πάλι ετούτο;
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το ατύχημα μου συνέβη όταν ήμουν 22 χρονών, όπως μισοπεριγράφω.

    Τις τελευταίες μέρες έχω μία αδικαιολόγητη ανησυχία,

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!