Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Περί συμβίωσης

  • Απαντώ σε ανάρτηση του γιάννη, όχι για κανέναν άλλο λόγο εκτός του ότι άμα είναι να τσακωθώ με κάποιον να μη το κάνω αρένα το μπλογκ του φίλου μου.
  • Μία κοινωνία έχει ανάγκη τα μέλη της να είναι κοινωνικοποιημένα και παραγωγικά. Αυτό μόνο μία οικογένεια μπορεί να το προσφέρει, αφού κανένας άλλος θεσμός δεν είναι τόσο βαθειά ριζωμένος στη συνείδηση του ανθρώπου, τόσο που ακόμα και οι ομοφυλόφυλοι (που κατα τη φυσιολογική-βιολογική πορεία είναι αδύνατον να τεκνοποιήσουν) την αναζητούν απεγνωσμένα, για αυτόν ακριβώς το λόγο: για να μπορούν να θεωρούν τους εαυτούς τους ενταγμένους στην κοινωνία. Για να νιώθουν κανονικοί.
  • Η οικογένεια που είναι το κύτταρο της κοινωνίας, πρέπει να προστατευτεί από τα κόμπλεξ κατωτερότητας των ομοφυλόφιλων.
  • Για να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι κατά της συμβίωσης ή συνύπαρξης των ομοφυλόφιλων, πράγμα που θα ήταν πολύ χαζό, αφού είτε το εγκρίνει κανείς είτε όχι εκείνοι υπάρχουν και ήδη κάνουν τις ζωές τους όπως οι ίδιοι θεωρούν καλύτερα. Είμαι όμως κατά του να καταστρέψουμε κάθε ηθική και κοινωνική δομή για χατήρι τους.
  • Και ξανα-εξηγούμαι: είναι δυνατόν ένα ολόκληρο έθνος να ασχολείται με τα ερωτικά μίας ομάδας?
  • Είναι άποψή μου ότι ο καθένας κάνει ότι θέλει στο κρεβάτι του, αλλά το πρωί που πάει στη δουλειά θα πρέπει να ασχοληθεί με τη δουλειά του αντί να σηκώνει παντιέρες οποιουδήποτε είδους. Άλλωστε, υπάρχουν ένα σωρό σύμφωνα και άλλες διαδικασίες που επιτρέπουν στους άνθρωπους αυτούς να επισημοποιήσουν τη συμβίωσή τους, οπότε τι άλλο θέλουνε? Παράσημο? Εμένα πάντως κανείς δε μου έδωσε παράσημο που παντρεύτηκα, ούτε είμαι εξασφαλισμένη από κανέναν νόμο αν ο σύντροφός μου αλλάξει γνώμη στην πορεία γιατί, παρόλο που νόμοι υπάρχουν, η πονηριά των ανθρώπων μπορεί και διαχειρίζεται τους νόμους όπως βολεύει κάθε φορά, δηλαδή δεν αποτελεί και τόοοοσο μεγάλη εξασφάλιση τελωσπάντων.
  • Ένα φυσιολογικό ζευγάρι δεν είναι το ίδιο με ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων, για τον απλούστατο λόγο ότι το φυσιολογικό είναι φυσιολογικό και το διαφορετικό είναι διαφορετικό. Δεν είναι σωστό ή λάθος, απλά διαφορετικό. Δεν είναι όλα φυσιολογικά, δεν είναι όλα αποδεκτά και κάπου πρέπει να μπαίνει και ένα όριο στην ανθρώπινη ασυδοσία: με τον ίδιο τρόπο που θεωρώ λάθος να κάνει παιδί με εξωσωματική μία πενηντάχρονη, να φτιάχνουν κλώνους του πεθαμένου τους σκυλιού ή να χτίζουν χιονοδρομικά κέντρα και πισίνες σέρφινγκ στην έρημο, με τον ίδιο τρόπο θεωρώ λάθος να υιοθετούν παιδιά οι ομοφυλόφιλοι. Γιατί το κάθετί έχει τις συνέπειές του. Το ότι η τεχνολογία έχει προχωρήσει δε σημαίνει πως ότι μας καπνίσει πρέπει να το κάνουμε και να είμαστε και μάγκες από πάνω!
  • Όταν λέμε "οικογένεια" εννοούμε ένα πράγμα και αυτό αποτελεί τον ορισμό. Αν προσθέσουμε άλλες παραμέτρους ή διαφοροποιήσεις, τότε αμέσως έχουμε κάτι το διαφορετικό και η διαφορετικότητα έχει το τίμημά της, είτε πρόκειται για παχυσαρκία, είτε για αναπηρία, είτε για εξαρτήσεις είτε για στιγματισμούς που δε σου πάει ο νους. Η διαφορετική οικογένεια είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να τυγχάνει διαφορετικής αντιμετώπισης από μία συνηθισμένη οικογένεια. Δεν μπορείς να κυκλοφορείς με το ροζ λοφίο και να έχεις την απαίτηση να μην το παρατηρήσει κανείς! ΑΝ φέρεσαι διαφορετικά, θα σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά και αυτό είναι κάτι που όλοι πρέπει να δεχθούμε, άσχετα με τα χαρακτηριστικά ή το προφίλ μας. Είναι λοιπόν ο ομοφυλόφιλος έτοιμος να πληρώσει το τίμημα της διαφορετικότητάς του όπως οι υπόλοιποι?
  • Δεν έχω τέτοιες ενδείξεις. Το μόνο που βλέπω είναι ότι θέλουν χωρίς να δώσουν τίποτα στην κοινωνία να έχουν εκτίμηση.
  • Τη δική μου εκτίμηση την έχει όποιος έχει την ευθύνη της ύπαρξής του χωρίς να αναζητά συγχαρητήρια από τον καθένα, όποιος είναι ηθικός (ανεξάρτητα από τις προτιμήσεις του), όποιος κάνει σωστά τη δουλειά του βοηθώντας το συνάνθρωπό του και όποιος έχει δύο δράμια μυαλό να σκεφτεί ότι αυτή που τον γέννησε ήτανε μία μάνα με έναν πατέρα, δλδ μία οικογένεια και ότι καταστρέφοντας την οικογένεια καταστρέφεις αυτό στο οποίο θέλεις να ανήκεις: την κοινωνία.

15 σχόλια:

  1. συμφωνώ μαζί σου αθηνα.

    αυτά τα άτομα, οι ομοφυλοφιλοι, μεγάλωσαν σε τυπική δομή οικογένειας. μητέρα, πατέρας και παιδιά. και μόνοι τους επίλεξαν το σεξουαλικό προσδιορισμό τους. αν δυο άντρες μεγαλώσουν ένα παιδί, πως διάολο θα μείνει αυτό ανεπηρέαστο ώστε να επιλέξει τι θέλει αυτό;

    μην τα ισοπεδώνουμε όλα στο βωμό της ανεκτικότητας!

    καλημέρα αθηνά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ Αθηνά δεν θα συμφωνήσω. Για χάριν όμως της συζήτησης θα (προσποιηθώ ότι θα) συμφωνήσω στο ότι μία οικογένεια ομοφυλοφιλων δεν είναι φυσιολογική και το παιδί δεν μπορεί να μείνει ανεπηρράστο (σε αυτό συμφωνώ). Αλλά εσύ τι θα προτιμουσες για ένα παιδί να μεγαλώσει σε ίδρυμα, σε ορφανοτροφείο, σε φυλακή ή με ένα τετοιο ζευγάρι; Γιατί το ζήτημα είναι τι είναι καλύτερο για ένα παιδί και μία οικογενεια που θα το αγαπά (από οποιον κι αν αποτελείται) είναι καλύτερη από το καλύτερο ίδρυμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. NdN,
    καταρχας καλησπερα. Το επιχειρημα σου ειναι κλασικο ρητορικο σχημα, και λεγεται ψευδο-διλημμα. Βαζεις τον αλλο να διαλεξει αναμεσα σ αυτο που θες εσυ και κατι πολυ χειροτερο.

    Η ομοφυλοφιλια ειναι φυσικη και ανεκτη με ακριβως τον ιδιο τροπο που ειναι και ο σαδομαζοχισμος. Εφοσον οσοι συμπεριλαμβανονται στην πραξη ειναι ενηλικες, με τη συναινεση τους, και οτι κανουν περιοριζεται στην κρεβατοκαμαρα τους, ειναι ανεκτο και δεν αφορα τους αλλους.

    Οταν ομως στην εικονα προστιθεται και ενα παιδι, η εικονα αλλαζει εντελως. Πες οτι , χτυπα ξυλο, πεθαινεις και πρεπει να αφησεις το παιδι σου σε καποιον αλλο. Μαλλον δε θα διαλεξεις ενα ζευγαρι που η αγαπημενη του ασχολια ειναι να καιγονται με πυρωμενα σιδερα και να πνιγονται με σκοινια σχεδον μεχρι θανατου.

    Το οτι ειναι καλυτερο απο ιδρυμα η ορφανοτροφειο δεν το κανει προτεινομενη λυση- δεν εχει να λεει τιποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τεταρτο Κουταβι

    Οι επιλογές που αναφέρω σε αυτό που αναφέρεις "ψευδοδιλημμα" είναι αυτές που συναντά ο καθένας μας στη ζωή του. Εκτός αν εσύ ξέρεις κάποιον που να υιοθετεί παιδιά με άλλον τρόπο εκτός από το να απυεθυνεται στα ιδρύματα που τα φιλοξενούν. Επομένως δεν βάζω κανέναν να διαλέξει αυτό που θέλω, απλά περιγράφω την πραγματικότητα.

    Απλά είπα ότι από ο να αφήσεις κάποιο παιδί σε έναν ίδρυμα μέχρι τα 18 του είναι καλύτερα να το αναλάβει μία οικογένεια. Σκέτο "οικογένεια". Ούτε λευκή ή μαύρη, ούτε χριστινών ή μουσουλμάνων, ούτε ελλήνων ή γερμανών, ούτε ετεροφυλόφιλων ή ομοφυλόφιλων. Εδώ στο ανεκτικό Λονδίνο δεν ξεχωρίζουμε τις "οικογένειες". Μπορεί φυσικά να έχουμε και άδικο.

    Η σύγκριση-αναφορά που κάνεις σε σαδομαζοχισμό και ομοφυλοφιλία είναι τουλάχιστον ατυχής. Οχι δεν θα διαλέξω κάποιο ζευγάρι που να καίγεται με σίδερα, αλλά σίγουρα θα προτιμήσω ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι που θα το αγαπάει, από το ετεροφυλόφιλο ζευγάρι που θα το εκδίδει (ναι συμβαίνουν και αυτά).

    Επομένως το δίλημμα είναι ξεκάθαρα και είναι Διλημμα με Δ κεφαλαίο. Είτε σε "οικογένεια" είτε σε ίδρυμα. Τώρα αν εσύ έμαθες ότι δύο άνθρωποι του ίδιου φύλου δεν είναι "οικογένεια" τότε δεν έχω κάτι να πω.

    Για την ιστορία να σου πω ότι δεν είμαι guy αλλά ξέρω κόσμο που είναι. Ξέρω και ζευγάρια που συζούν. Δεν μου έχει πει ποτέ κανένας ότι θέλει να υιοθετήσει παιδί αλλά ούτε έχω ρωτήσει. Πάντως κάποιοι από αυτούς πιστεύω ότι θα γινότανε καλοί γονείς από την άποψη ότι είναι εξαιρετικά μορφωμένα και εργατικά άτομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. στη συζήτηση αυτή προυποθέτουμε πολλά που δεν θα έπρεπε.

    Προυποθέτουμε ότι το παιδί γίνεται σαν τον γονιό, το οποίο είναι μόνο εν μέρει σωστό, γιατί αν όλοι οι στρέητ γονείς έκαναν στρεητ παιδιά θα είχαμε εντελώς διαφορετική βάση για τη συζήτησή μας.

    Προυποθέτουμε ότι οι γκέη είναι ανήθικοι? Εγώ πάντως όχι και αλλού βασίζω την αντίρρηση μου.

    Προυποθέτουμε ότι μία φυσιολογική οικογένεια είναι τέλεια, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει.

    Η αντίρρησή μου στις γκεη οικογένειες είναι ότι αποκλείουν την συμμετοχή του αντίθετου φύλου από την αλληλεπίδραση των μελλών τους. Τώρα αυτό ισχύει και στις μονογονεικές οικογένειες ή όταν ο ένας γονιός για οποιονδήποτε λόγο απουσιάζει για μεγάλα διαστήματα, αλλά και σε αυτές ακόμα τις περιπτώσεις η έλλειψη γυναικείου ή ανδρικού πρότυπου αποτελεί πρόβλημα στην ανάπτυξη του παιδιού.

    Είναι γεγονός ότι η σχέση με τους γονείς μας καθορίζει και τη μελλοντική σχέση μας με τα άτομα του ίδιου φύλου αλλά και με του αντίθετου φύλου. Αυτό σημαίνει χονδρικά ότι αν τα πάμε κάλά με τον πατέρα μας στο μέλλον θα τα πηγαίνουμε καλά με τους άντρες, αν όλο τσακωνόμαστε με τη μητέρα μας θα τα πηγαίνουμε άσχημα με τις γυναίκες, κτλ. Επίσης αυτό είναι πραγματικό γεγονός.

    Τώρα αν μία φυσιολογική οικογένεια απέχει πολύ από το τέλειο, δεν έχω κανένα λόγο να πιστεύω ότι μία γκεη οικογένεια θα τα καταφέρει καλύτερα, αν θα αφήσει πράγματι το παιδί της να αναπτύξει τα δικά του γούστα ή αν θα το κατευθύνει προς την ομοφυλοφυλία, αν θα το αναθρέψει ώστε να αντιπαθεί το αντίθετο φύλο, κτλ. Σε αυτό δεν έχω καμμία εμπειρία γιατί δεν ξέρω καμμία γκέη οικογένεια.

    Και τέλος, πόσοι είναι οι γκέη? Είναι τόσοι πολλοί που να αξίζουν ιδιαίτερη μεταχείρηση? και γιατί να ζητούν επιπλέον δικαιώματα, όπως μαθαίνουμε από το άρθρο στο οποίο μας παραπέμπει ο γιάννης? και γιατί είναι ανάγκη να τους προστατέψουμε, τη στιγμή που είναι ενήλικες και έχουν κάνει τις επιλογές τους? Και όλα αυτά τη στιγμή που μία γυναίκα για μεγαλώσει παιδί πρέπει να δουλεύει και στον ύπνο της και να ανέχεται ένα σωρό διακρίσεις στην δηθεν εποχή της ίσης μεταχείρισης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ομοφυλοφιλία μπορεί να μη μας φαίνεται και τόσο φυσιολογική, αλλά είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι σε όλες τις εποχές κι ανεξαρτήτως τόπου ένα 10% των ανθρώπων έχουν προτίμηση προς το ίδιο φύλο. Γιατί μας φαίνεται φυσιολογικό ένα 10% να είναι αριστερόχειρες και δεν μπορούμε να δεχθούμε εξίσου απλά ότι κι ένα 10% είναι ομοφυλόφιλοι;
    Ως προς το γάμο τώρα, σκεφτείτε το εξής παράδειγμα για να καταλάβετε την αναγκαιότητα θεσμοποίησης κάποιου τύπου επισημοποίησης της σχέσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών. Αν ένας ομοφυλόφιλος που τον έδιωξαν από το σπίτι και ζει χρόνια ολόκληρα με κάποιον, πεθάνει χωρίς να κάνει διαθήκη, όλη του η περιουσία πηγαίνει στην οικογένεια που τον αποκήρυξε και ο άνθρωπος που μοιραζόταν τη ζωή μαζί του δεν παίρνει τίποτα.
    Και τέλος: μη λέτε ότι οι ομοφυλόφιλοι διάλεξαν να είναι ομοφυλόφιλοι. Γιατί να διαλέξουν να είναι δακτυλοδεικτούμενοι, να κρύβονται, να αντιμετωπίζουν διακρίσεις ή προσβολές, να δυσκολέψουν τόσο τη ζωή τους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αταιριαστος: Το ολο θεμα λυνεται με το να κανει διαθηκη! Υπαρχουν χιλιαδες νομικες αδικιες, ασυγκριτως μεγαλυτερες απο αυτη, με τις οποιες θα μπορουσαμε να ασχοληθουμε. Οσο για το αν βρισκουμε περιεργο το να ειναι gay καποιος, στην εποχη μας δε το βρισκουμε και τοσο. Αν ρωτησεις τον κοσμο, 99% θα σου απαντησουν οτι δεν τους αφορα τι κανουν οι αλλοι στην κρεβατοκαμαρα τους.

    Οχι μονο αυτο, αλλα υπαρχει μια ολοκληρη γκαμα επαγγελματων στην οποια δεν διαννοεισαι καν να μπεις αν δεν εισαι gay (δε ξερω αν θελει κανεις να επιχειρησει να το αρνηθει αυτο, αλλα εχω ζωντανα παραδειγματα).

    Οσο για το γαμο, γιατι να θελει ενας gay να παντρευτει; Για να διεκδικησει με το ζορι το δικαιωμα να αποκαλειται φυσιολογικος με τον τροπο ακριβως που χλευαζει; Ο γαμος εδω και χιλιαδες χρονια ειναι παραδοσιακα ετεροφυλοφιλικος.

    Επισης, στην Αγια Γραφη δηλωνεται ξεκαθαρα οτι η ομοφυλοφιλια ειναι απεχθες αμαρτημα. Για ποιο λογο ενας gay να θελει επισημοποιηση της σχεσης του απο εναν τετοιο χωρο; Δεν ειναι δικαιωμα των πιστων να εχουν τη δικη τους αποψη του φυσιολογικου και τους δικους τους κανονες; Για ποιο λογο να εισβαλλεις στο δικο τους χωρο και να τους εξαναγκασεις να σε δεχθουν; Μπορεις να κανεις αυτο που θες στο δικο σου χωρο, χωρις να ενοχλεις κανενα.

    Κι εγω ειμαι αθεος, αλλα δεν παω σε μια εκκλησια να κανω διαλεξη για την απουσια Θεου. Ας πιστευουν οτι θελουν, κι εγω οτι θελω.

    Ndn, με ολο το σεβασμο, επιμενεις στο ψευδοδιλημμα σου. Ναι, ειναι προτιμοτερο ενα ζευγαρι gay απο ενα ζευγαρι ετεροφυλων βιαστων, οπως ειναι προτιμοτερο ενα αγαπημενο ζευγαρι ετεροφυλων απο ενα ζευγαρι gay βιαστων. Δεν εχει να λεει κατι.

    Ας εξετασουμε καλυτερα το ποσο υγιες ειναι για ενα παιδι να μεγαλωσει χωρις γυναικειο η ανδρικο προτυπο, σε ενα κατα τα αλλα υγιες περιβαλλον.

    Εχω φιλους μου που τους μεγαλωσε επαρκως μια χωρισμενη μητερα, με υπερβολικη αγαπη και φροντιδα. Παρ ολα αυτα, αν τους ρωτησεις αν θα προτιμουσαν να ειχαν και πατερα, θα σου πουν ναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δυστιχώς τελματώσαμε με τα στερεότυπα..οικογένεια...Ποιο το βαθος χρονου της οικογένειας.Δηλαδή εδω και πόσα χρόνια γίναμε εμείς οι άνθρωποι οικογένεια?.Μηπως οι gay απο normal οικογένειες δεν προέρχονται?Και σε ποιό βάθος χρόνου θα γνωρίζουμε την ποιότητα απόδοσης στην κοινωνία,των απο gay ζευγαριών μεγαλωμένα παιδια?Αγάπη μάλλον είναι το μυστικό για ότι μεγαλώνουμε-ανατρέφουμε-αποδίδουμε στην κοινωνία με απώτερο σκοπό την διαιώνηση αλλά και την εξέλιξη του είδους.Απο όπου κι αν προέρχεται η αγάπη είναι ευπρόσδεκτη και όπως όλοιγνωρίζουμε η δυναμή της είναι μη μετρήσιμο ποσό.Τα δε αποτελέσματα της τα βιώνουμε καθε που μας την προσφέρουν....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τέταρτο κουτάβι,
    δεν έχει να κάνει με τη θρησκεία. Πολιτικό γάμο ζητούν οι gay κι όχι θρησκευτικό. Με άλλα λόγια ζητούν από την πολιτεία να τους αναγνωρίσει τα ίδια δικαιώματα που αναγνωρίζει στους ετεροφυλόφιλους παντρεμένους. Τίποτα παραπάνω. Ούτε υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι θέλουν να προπαγανδίσουν τον τροπο ζωής και να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερους σαν τον εαυτό τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αταιριαστος, τοτε συμφωνουμε καπου. Προσωπικα δεν εχω καμια αντιρρηση στον πολιτικο γαμο gay.

    Αν ομως μιλαμε για ανατροφη παιδιου, αλλο ζητημα.

    Εδω κολλαει και κατι που ειπε η Athinovio. Ναι, τα παιδια γινονται σαν τους γονεις τους. Οχι 100%, φυσικα. Αλλα νομιζω πως συμφωνουμε ολοι στο οτι η οικογενεια ειναι το πιο σημαντικο κυτταρο της κοινωνιας.

    Η ψυχολογια (αλλα και η κοινη λογικη) λεει οτι τα βασικοτερα στοιχεια ενος χαρακτηρα, διαμορφωνονται στα πρωτα χρονια της ζωης καποιου. Στα χρονια αυτα, ζει και παιρνει παραδειγματα απο την οικογενεια του.

    Να δωσω ενα παραδειγμα. Οι δικοι μου γονεις παντα παρουσιαζαν τον εαυτο τους ως τελειο, δε συζητουσαν, και απαιτουσαν βασιλικο σεβασμο. Γυρω στα 20 μου καταλαβα οτι αυτο δεν ειναι σωστο.

    Θυμαμαι ακομα, οταν περιπου 20 χρονων, μια κοπελα μου, μου ειπε οτι βγαινει για καφε με τη μητερα της, και συζητανε τα προσωπικα τους. Την κοροιδεψα, και ειπα "Ειναι δυνατον; Με τη μητερα σου; Αυτη θα σου πει να κανεις σεξ μετα το γαμο, και να φορεσεις ζωνη αγνοτητας". Εκρινα με βαση τα δικα μου προτυπα. Μετα απο συζητηση με την κοπελια μου, συνειδητοποιησα οτι εγω ημουν λαθος, και οτι μπορει μια μητερα να ειναι ανετη και οχι μεσαιωνικη.

    Λιγο η πολυ, ολοι οι ανθρωποι επηρρεαζονται απο τα προτυπα της οικογενειας τους. Φυσικα, ειναι στο χερι τους, απο μια ηλικια και μετα, το αν θα τα ακολουθησουν η θα τα αλλαξουν.

    Το μονο που λεω ειναι οτι δε θα θελα το γιο μου να το μεγαλωσει μια gay οικογενεια, και να παει με 2-3 αντρες προτου συνειδητοποιησει οτι δεν ειναι αυτο που του ταιριαζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω.
    Γιατί δύο άνθρωποι που εκ των πραγμάτων έχουν ξεπεράσει τα κατεστημένα όρια, έχουν φτύσει και είναι υπεράνω αστικών παπαριών και άλλων τινών.Αντί να κάνουν ένα συμβόλαιο γάμου γιά να είναι καλυμένα ΟΛΑ τα νομικά τους και άλλα προβλήματα, θέλουν σώνει και καλά να χωθούν σε μικροαστικά χωράφια.Μήπως τελικά όλη η φασαρία γίνεται γιά το ταρατατζούμ;
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Έχω διαβάσει πολλές γνώμες πάνω στο επίμαχο αυτό ζήτημα, μα η δική σου προσέγγιση με καλύπτει απόλυτα.

    NdN, σίγουρα δεν θα προτιμούσε κανένας να μεγαλώσει ένα παιδί σε ίδρυμα, σε ορφανοτροφείο η σε φυλακή. Αλά κανένας επίσης δεν θα προτιμούσε να μεγαλώσει σε οικογένεια ομοφυλοφύλλων.
    Θα προτιμούσαμε όλοι να μεγαλώσει απο μια ΝΟΡΜΑΛ οικογένεια, απλά άτεκνη. Βλέπεις, υπάρχουν πάντοτε και οι άλλες αποχρώσεις πέρα του άσπρο-μαύρο. Κατανοώ όμως την ανεκτικότητα που υπερασπίζεσαι, μιας και το Λονδίνο είναι η πρωτεύουσα στην χώρα των ομοφυλοφίλλων παγκοσμίως. Λογικά έχεις μάθει να τα ανέχεσαι περισσότερο απο όλους μας που ζούμε σε χώρες με μικρότερα ποσσοστά ομοφυλοφιλίας και με μικρότερη ανοχή γι αυτήν.

    Ναι, καθ' ένας κάνει ότι του αρέσει στο κρεβάτι του. Καλά είναι να αφήσει και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Δεν δικαιολογώ σε τίποτε την παγκόσμια ανάδειξη της ομοφυλοφιλίας, προσπαθώντας να μας πείσουν πως η ετεροφυλία είναι αναχρονισμός, ασθένεια και κόμπλεξ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Το μεγάλο πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους είναι ότι βρήκαν έναν τρόπο να αποκτήσουν τα 15 λεπτά δημοσιότητάς τους και μάλιστα να τα διογκώσουν σε ώρες, μήνες, χρόνια...

    Πάντως, εφόσον δεχόμαστε πως το παιδί «χειραγωγείται» σε μια οικογένεια ομοφυλόφιλων, ε το οτιδήποτε άλλο είναι χίλιες φορές καλύτερο από όποιο περιβάλλον χειραγώγησης. Σίγουρα άλλωστε τίποτε δεν είναι τέλειο…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν έχω σχηματίσει άποψη για το θέμα της υιοθεσίας από ομοφυλόφιλους αλλά ας μη βιαστούμε να θεωρήσουμε ότι το παιδί που θα μεγαλώσει με ομοφυλόφιλους γονείς θα γίνει το ίδιο ομοφυλόφιλο. Αν μη τι άλλο όλοι οι ομοφυλόφιλοι μεγάλωσαν με ετεροφυλόφιλους γονείς. Ούτε νομίζω ότι οι γονείς αυτοί θα πιέσουν το παιδί τους να αλλάξει με το ζόρι το σεξουαλικό του προσανατολισμό γιατί ξέρουν πολύ καλά οι ίδιοι τι σημαίνει να σου επιβάλλουν κάτι άλλο από αυτό που είσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δε μιλησε κανεις για επιβολη. Δεδομενου οτι οι ανθρωποι αυτοι θα ειναι καλοι και θα το αγαπανε, το παιδι αυθορμητα ( και ισως υποσυνειδητα) θα ακολουθησει (τουλαχιστον εως ενος σημειου) το παραδειγμα τους.

    Οσοι (οπως εγω για να ειμαι ειλικρινης) εχουν οποιονδηποτε λογο να θελουν παση θυσια να αποφυγουν να γινουν σαν τους γονεις τους, δυσκολευονται να δεχτουν και να καταννοησουν την (υπο κανονικες συνθηκες) αυτονοητη τεραστια επιρροη των γονικων παραδειγματων στη ζωη των παιδιων, και το οτι ενα παιδι ακολουθει, συνειδητα η μη, μεχρι ενος σημειου η μεχρι τελους, το δρομο των γονιων του.

    Ισως γι αυτον ακριβως το λογο τα ατομα αυτα συχνα καταληγουν να ειναι αθελα τους ακριβως οπως οι γονεις τους, με τροπο που δεν το περιμεναν.

    Οι ομοφοβικοι αρεσκονται να πιστευουν οτι υπαρχει καποιου ειδος χρωμοσωμα G, και οτι η ομοφυλοφιλια ειναι γενετικη. Ισως για να νιωθουν τυχεροι και ασφαλεις που δεν εχουν αυτο το χρωμοσωμα.

    Η δικη μου ακλονητη πεποιθηση ειναι οτι οι περιπτωσεις που η ομοφυλοφιλια ειναι γενετικη ειναι ελαχιστες. Στις περισσοτερες περιπτωσεις, ειναι οπως πολλα αλλα, θεμα επιλογης (αλλα και επιρροης και περιβαλλοντος). Πιστευω οτι ειναι πολυ πιο πιθανο να κανουν αυτη την επιλογη ατομα που ανατραφηκαν απο gay. Ναι, οχι βεβαιο, αλλα πολυ πιο πιθανο.

    Για να ειμαι ειλικρινης, θα προτιμουσα ενα ατομο να εχει την ελευθερια να επιλεξει αν θα γινει gay, και οχι την ελευθερια να επιλεξει αν θα γινει straight. Δε ξερω αν αυτο με κανει φασιστα, αλλα ακομα κι αν με κανει δε θα χασω τον υπνο μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!