Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Ο κος Βαγγέλης που αγαπούσε τη Μουσική

  • Ο κύριος Βαγγέλης είναι ψηλός, λεπτός, μελαχροινός και εξαιρετικά συμπαθής
  • Αλλού όμως έγκειται ο λόγος της ανάρτησης
  • Ο κύριος Βαγγέλης είναι δάσκαλος μουσικής στο δημοτικό που πάνε τα παιδόπουλά μου
  • Σημείωσα το όνομά του όταν, στην αρχή της σχολικής χρονιάς, έρχονταν στο σπίτι και τα δύο παιδιά με όρεξη να μελετήσουν μουσική
  • Μετά άρχισαν να λένε ιστορίες για αυτόν, ο κύριος Βαγγέλης αυτό, ο κύριος Βαγγέλης εκείνο, είπε το άλλο, έκανε κάποιο αστείο, κοκ
  • Χμμμ, είπα από μέσα μου
  • Συνήθως οι μαρτυρίες των παιδιών είναι έγκυρες, δηλαδή θα αντιπαθήσουν έναν κακό δάσκαλο και θα συμπαθήσουν έναν καλό, ειδικά στις πρώτες τάξεις που δεν έχει επέλθει ακόμα ο κορεσμός και η κούραση, της αναγκαστικής μελέτης
  • Τις περισσότερες φορές δεν θα μπορούν να αιτιολογήσουν τη συμπάθεια ή την αντιπάθεια ή ίσως δίνουν λόγους εντελώς άσχετους με τον πραγματικό λόγο που δίνουν ή όχι την συμπάθειά τους, όπως, ας πούμε, όταν λένε ότι η τάδε δασκάλα ντύνεται γελοία, αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αν ήταν καλή δασκάλα δεν θα τους καίγονταν καρφάκι για τα ρούχα της, ενώ όταν φέρεται ανούσια τότε βρίσκουν κάθε ευκαιρία να την γελοιοποιήσουν
  • Έτσι, λοιπόν, όταν έτυχε να συναντήσω τον κύριο Βαγγέλη στο σχόλασμα, και είδα ότι ήταν όντως εξαιρετικά συμπαθής, έδωσα μία ψήφο εμπιστοσύνης στο κριτήριο των παιδιών μου, η δε επιβεβαίωση ήρθε στις σχολικές παραστάσεις που ακολούθησαν
  • Με ευγένεια και καλοσύνη, πειθάρχησε τα γιγαντόπουλα της τρίτης και δευτέρας δημοτικού, έτσι ώστε κατόπιν να μπορέσει να τους διδάξει στοιχειώδεις διφωνίες στα τραγουδάκια των εθνικών επετείων και των χριστουγέννων
  • Έχοντας διατελέσει μέλος της τοπικής χορωδίας η οποία δεν είναι και τόσο κακή, με έκπληξη άκουσα κομμάτια των τραγουδιών να τα λένε πιάνο ή φόρτε, όμορφα και εκφραστικά, αντί για το βαριεστημένο μονότονο πράμα που ακούγαμε στις προηγούμενες γιορτές
  • Διφωνίες, πιάνο και φόρτε, ενώ παράλληλα συνόδευε με το αρμόνιο τις φωνούλες τους, διεύθυνε με τη ματιά του το πότε θα μπούν σε κάποιο ρεφρέν, ένας μαέστρος με τα όλα του, και τα επιβράβευε με βλέμματα επιδοκιμασίας, ή σχηματίζοντας ένα βουβό "μπράβο" με τα χείλη του όταν πετύχαιναν κάτι
  • Και τα παιδάκια δεν έπαιρναν τα μάτια τους από πάνω του
  • Κυρίως, αυτό που μου αρέσιε περισσότερο και για πρώτη φορά το είδα από δάσκαλο μουσικής, τα πιτσιρίκια μου έρχονται σπίτι τραγουδώντας, όταν έχουν μάθημα μουσικής
  • "Είχα, είχα μια αγάπη, αχ καρδούλα μου, που μοιαζέ συννεφάκι, συννεφούλα μου..."
  • Ένα μεγάλο ευχαριστώ, λοιπόν, στον κύριο Βαγγέλη, δάσκαλο μουσικής στο έκτο δημοτικό Πρέβεζας।

2 σχόλια:

  1. Τους έχω ικανούς να τον βάλουν κι αυτόν σε ... εφεδρεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οπωσδήποτε ασκάρ. Και μέσα στο σύστημα θα κρατήσουνε τα ξαδερφια τους.

    αλλλά ένας καλός επαγγελματίας, μπορεί να ζήσει και εκτός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βράζει το καζάνι!